Obrazy na stronie
PDF
ePub
[ocr errors]
[merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors]

OMNIUM QUÆ EXSTITERE MONUMENTORUM CATHOLIG.E TRADITIONIS PER DUODECIM PRIORA
ECCLESIAE S.ECULA,

IUxTA EDITioNEs AccURATISSIMAS, INTER sE cUMQUE N0NNULLis codicibus MANUSCRiPTis colLAtAs, PERQUAM DILIGENTER CASTIGATA ; DisseRTATioNiBUs, coMMENTARiis LECTioNiBUsQUE vARiANtibus coNtiNENTER illustra AtA ; oMNIBUS OPERiBUS POST AMPLISSIMAS ED1T10NES QUÆ TRIBUS NOVISSIMIS SAECUL1S DEBENTUR ABSOLUTAS DETECTis, AUCTA; INDICIBUS PARTicvLARiBUs ANALYTicis, siNGULos sive Toyios, sive AuctoREs Alicujus MoMENTI SUBSEQUENTiBUS, DONATA ; cAPITULIS INTRA iPsuM TExtuM RITE DIsposiTis, NECNON ET. TiTULis siNGULARUM PAGINARUM MARGINEM sUPERioREM DISTINGUENTiBUs sUBJECTAMQUE MATERIAM siGNiFicANtibus, ADoRNATA ; oPERiBUs cUM Dubiis TUM APocRYPHIS, ALIQUA vERo AUctoRiTATE iN oRDINE AD TRADITIONEM EcclEsiAsticAM PoLLENTiBUs, AMPLIFICATA ; DUOBUS INDICibus gENERALiBUs LocUPLETATA : ALTERo scilicET IRERUM, Qvo coNsuLTo, QUiDQUiD UNUSQUisQUE PATRUM IN QUoDLIBET TiiEMA scRiPsERiT UNo INtUitU coNsPiciATUR ; ALTERo SCRIPTURAE SACRÆ, Ex QUo Lectori coMPERiRE sit obviuM QUINAM PATREs ET IN QUiBUS OPERUM SUORUM Locis siNGULos siNGULORUM LiBRoir UM SCRlPTURAE TEXTUS cOMMENtAtl SiNt. EDITIO ACCURATISSIMA, CÆTERISQUE 0MN1BUS FACiLE ANTEPONENDA, SI PERPENDANTUR : CIIARACTERUM NITIDITAS cHARTAE QUALITAS, INTEGRITAS TEXTUS, PERFECTio cola RECTioNis, oPERUM RECUSORUM TUM VARIETAS TUM NUMERUs, FoRMA voLUMiNUM PERQUAM coMModA siBiQUE iN toto oPERis DEcuRsU coNSTANTER similis, PRetii ExiGUITAs, PRÆSERT1MQUE isTA coLLECTio, UNA, METhodicA ET ciiRoNologicA, sExcENToRUM FRAGMENToRUM opUsculorUMQUE IIACTENUs hic iLLic sPARsoRUM, pRiMUM AUTEM IN NostrA BiBLiOTiiECA, Ex oPERibus Ad oMNEs ÆTATEs, Locos, LiNGUAs foRMASQUe PERtiNENtlBUs, coAdt;NAToRUM.

[ocr errors][merged small]

GOFFRIDUS ABB. VINDOCIN. THIOFRIDUS ABB. EFTERNAC, PETRUS ALPHONSI. WERNERUS
ABB. S. BLASII. HUGO LUGDUN., ADELGORIUS MAGDEBURG., ARCHIEPP. PIBBO TULL. EPISC.
GALTERUS AB INSULIS MAGALON. EPISC. ET LIETBERTUS ABB. S. RUFI. S. ROBERTUS
ABB. MOLISM. SUAVIUS ABB. S. SEVERI. FOLCARDUS ABB. L0B. THE0D0RICUS ABB.

S. HUBERTI ANDAGIN. MATHILDIS C0MITISSA.

APUD GARNIER FRATRES, EDITORES ET J.-P. MIGNE SUCCESSORES,

1N viA DicTA : AvENUE DU MAINE, 208.

[ocr errors]

GOFFRIDI

ABBATIS VINDOCINENSIS

OPERA OMNIA

JUXTA EDITIONEM SIRMONDIANAM

ACCEDUNT

THIOFRIDI ABBATIS EFTERNACENSIS, PETRI ALPHONSI EX JUDÆO CHRISTIANI,
WERNERI ABBATIS S. BLASII IN SILVA NIGRA

SCRIPTA QUÆ EXSTANT

INTERMISCENTUR

HUGONIS LUGDUNENSIS, ADELGORII MAGDEBURGENSIS, ARCHIEPISCOPORUM ; PIBONIS TUL-
LENSIS EPISCOPI, GALTERI AB INSULIS, MAGALONENSIS EPISCOPI, ET LIETBERTI ABBATIS
S. RUFI, S. ROBERTI ABBATIS MOLISMENSIS, SUAVII ABBATIS S. SEVERI, FOLCARDI

ABBATIS LOBIENSIS THEODORICA ABBATIS S. HUBERTI ANDAGINENSIS, MATHILDIS
COMITISSAE

[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

AUCTORUM ET OPERUM QUI IN HOC TOMO CLvII coNTINENTUR

GOFFRIDUS AHBAS VINDOCINENSIS.

Epistolæ.

Opuscula.

Sermones.
De ordinatione episcoporum et investitura laicorum.

THIOFRIDUS ABBAS EFTN RNACENSIS.

Flores Epitaphii sanclorum.
Sermones duo.
Fragmenta Vitæ S. Willibrordi.

PIBO EPISCOPUS TULLENSIS.
Diplomata.
SUAVIUS ABBAS S. SEVERI.
Statuta pro S. Severi villa.
FOLCARI)US ABBAS LOBIENSIS.
Epistola ad Henricum imperatorem.

ADELGORIUS ARCIIIEPISCOPUS MAGDEBURGENSIS

Epistola ad episcopos Saxoniæ, Franciæ, etc., et omnes Christi fideles.

[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small]
[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

S. ROBERTUS ABBAS MOLISMENSIS, ORDINIS CISTERCIENSIS FUNDATOR.

[merged small][ocr errors][merged small][merged small]
[merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]

(}offridus I, quem Henrici domini du Ilion d'An-

gers, quartogeniti Roberti Burgundi, filium autumat

Menagius (Ilist. de Sable, pag. 105), at certe claro et

nobili apud Andegavos genere natus, Rainaldum

Credonis dominum et Mauricium ejus filium consan-

guineos habuit, nutritorem vero Hamerium archidia-

conum et Guillelmum magistrum. Prima ætate inter

monaehos monasterii Windocinensis nomen dedit,

nec multo post novitius adhuc et juvenis ac diaco-

mus tantum, sed moribus maturus, forma modesta,

corpore firmus, litterisque maxime instructus, et

cæteris bonis ornatus, Bernone abdicante, abbas re-

nuntiatus est xii Kalendas Septembris anno 1093.

Tum ab Ivone Carnotensi episcopo inauguratus ix

Kalendas mensis ejusdem, professionem ei exhibuit,

quæ dissidioli inter illos postea seminarium fuit.

Primo ordinationis suæ anno Romam ad Urbanum II

(}uibertinæ factionis metu latitantem profectus, im-

mortali pontificem beneficio devinxit, pecunia unde

Lateramuim et turrim Crescentiam, hodie castellum

Sancti Angeli dictam, redimeret quindecim diebus

ante Pascha anni 1094 affatim collata. Quo nomine

primus omnium pedem Urbano in sede pontificia

çum Laterano restituta osculatus est, a quo presbyter

sacratus, ecclesiam etiam beatæ Priscæ, unde vi a

(Guibertinis dejecti fuerant Vindocinenses, cum an-

nexa cardinalis dignitate postliminio recepit. Rever-

sus in Gallias, Salmurum ad Ligerim eodem ipso

anno ab Hugone legato, ad Fulconis Rechini comitis

expiationem accitus est. Tum sequenti mox anno ad

ceieberrimum apud Arvernos concilium ab Urbano

vocatus interfuit, adfuturus etiam Lateranensi Pa-

schalis II et Romano item Callixti II, a quibus pari-

ter evocabatur, nisi alterum iter brevitas temporis,

alterum hiemis asperitas exclusisset. Urbano quoad

vixit unici filii instar charus fuit, quem etiam Vin-

docini octo dierum spatio hospitem habuit mense

Februario anni 1096, a quo monasterii privilegia

confirmata, irrita et nulla declarata professio, quam

Ivoni episcopo fecerat Goffridus, consecratumque

altare §anctæ crucis iv Kalendas Martii. Anno eo-

dem ordinationis suæ tertio Goffridus subscripsit

litteris Aquitaniæ ducis Windocinensibus Sancti

Georgii Oleronensis ecclesiam de mandato papæ re-

stituéíitis iv Idus Decembris, quæ quidem restitutio

confirmata fuit in concilio Sanctonensi anno 1097,

cui interfuit Goffridus. Querelam habuit anno eodem

cum Goffrido de Prulliaco comite, quam sedavit Ivo

Carmotensis episcopus. Bullam accepit anno 1098 ab

Urbano II ut ` abbàtes a quocunque benedicerentur

episcopo, ut ecclesia Sancti Salvatoris apud Ande-

gavumi cùm ecclesia Sancti Eutropii foret unita, in

êademque confirmat ecclesia n. Sanctæ Priscæ, ubi

vidisse§e ait fratres monastererii Windocinensis reli-

giose viventes. Anno 11%, a canonicis Sancti Mau-

[merged small][ocr errors]

A ricii ad eligendum episcopum Andegavensem vocatus,

Rainaldum de Martiniaco improbavit, eo quod invi-

tis electoribus arreptus fuisset a vulgo, quicùm postea

in gratiam rediit. Paschalis II mitram, dalmaticam

sandalia, alia |ue dignitatis cardinalitiæ insignia óóï.

frido concessit anno 1102. Componit anno Í104 cum

Alexandro abbate Talmundi pro medietate oblatio.

num ecclesiæ S. Hilarii de Càstello. Paschalem pa-

pam per 11 dies Vindocini habuit anno M 107. Circa

id tempus sogetatem iniit cum Cluniacensibus, quo-

rum abbas Hugo concessit illi quandiu viverei, ut

capitulo, mensæ, totique Cluniacensi ordini vice

illus absentis præesset, mortuo vero fieret pro ipso

ut pro abbate. Societatem quoque iniit cum moriia-

libus Fontis Ebraldi anno 1114. Concordiam inter

Vindocinenses et Sancti Albini monachos ab Urbano

sancitam confirmavit Paschalis II bulla Goffrido data

anno 11:5. Huic anno 11 17 comes Windocinensis

satisfecit nudis pedibus ante altare Dominicum. Bul-

B lam obtinuit pro dignitate cardinalis et ecclesie San-

gtæ Priscæ anno 1119, a Calixto II, cui ex urbe

Pictavorum Turonos venienti, noctuque a furibus

nudato, Goffridus grisiam pelliceam, variasque pelles

obtulit anno eodem. Adfuit adhuc dedicationi ältaris

monasterii Roncerei factæ ab eodem papa annoque

eodem. Fulco comes uxorque Aremburgis huic obiu.

lerunt aquas et piscationes fluvii Medüanæ a muro

civitatis Andegavensis ad rupem Cancianensem anno

* 124. Electo circa id tempus Honorio gratulatus est

sed ad eum ire obstitit córporis infirtiiitas eXÌiiïíô

labore, inultiplicique Romano itinere contracta :

duodecies enim pro Romanæ Ecclesiæ utilitate Alpes

transcenderat, terque ab ejus adversariis fuerat 'sa-

ptus. Vocatus circa annum 1126 ab Humbaldo sedis

apostolicæ legato ad concilium Aurelianense, adesse

renuit, quod privilegiis Romanorum pontificum in-

terdictum esset, ne alodiarius beati Petri abbas Win-

άocinensis ab episcopo vel a quolibet sedis apostolicae

« PoprzedniaDalej »