Obrazy na stronie
PDF
ePub
[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]

Δ Ε Υ Τ Ε Ρ Ο Ν Ο Μ Ι Ο Ν

[merged small][ocr errors]
[ocr errors]

Ελάλησε!) Μωυσής πρός πόντας υιούς Ισραήλ, κατά πάντα όσα ενετείλατο κύριος αυτώ. « Επειδή ο μεν θεός την δύναμιν απεκάλυπτεν· ο δε προφήτης τη εαυτού γλώσση έκέχρητο προς παράστασιν των δεδηλωμένων. Κίνησις ούν λέγεται η προφητική φωνή, οία παριστώσα τα υπό θεού ειρημένα.

Και ) είπα προς υμάς εν τω καιρώ εκείνω.« Ούχ απλώς ο Μωσης φησιν είπον υμϊν: « αλλ' επειδή έμελλεν αυτού αναχωρήσαντος διαδέχεσθαι αυτόν Ιησούς ο του Ναυή, ούκ άτοπον φησι τα πράγμα, αλλά και επόμενον. Προλαβών γάρ, φησί, παρεκάλεσα, και, ως επενεύσατε, επέστησα κριτάς ώστε και τα κατά προφητικήν χάριν και οδηγητικής διαδεχομένω με Ιησού τω του Ναυή πείθεσθε.

Cfr. de hisce fragmentis graecis

1) Deut. I, 3. Prologemena.

1) Deut. I, 9.

Ου1) δυνήσομαι μόνος φέρειν υμάς. Και των προτέρων μεμνημένος, ουκ απΑιγύπτου άρχεται· αλλ' αφ' ού έδωκεν αυτοίς δικαστάς σοφούς και παιδευτές.

"Εδωκα 2) το Ρουβίμ και το Γάδ.* Οι υποδεέστεροι τάχιον εν τη επαγγελία γίνονται οι δε επιεικέστεροι βράδιον απολαμβάνουσιν. Οι μεν γαρ υπό Μωσέως πρώτοι ειλήφασι την κληρονομίαν" οι δε υπό του 'Ιησού ίστερον. Αλλά και περί πάντων δικαίων λέγεται, ου των τυχόντων ως γάρ ο απόστολός φησιν ,ούτοιο) πάντες μαρτυρηθέντες διά της πίστεως, ουκ έκομίσαντο την επαγγελίας, του θεού περί ημών κρείττόν τι προβλεψαμένου, ίνα μή χωρίς ημών τελειωθώσιν.

Φωνήν *) δημάτων, ήν υμείς ηκούσατε, « και τα εξής. Ουχ ότι ορατή η φωνή, ουδ' ότι φύσει φωνής έχει ο θεός τούτο γάρ και συνθέτου φύσεως αν είς αλλ' επειδή και αι σάλπιγγες, και αι φωναι, ως αυτός οίδεν ο θεός, επετελούντο εκ της των δρωμένων συνεχείας δημιουργούμεναι στοιχείων, του πυρός λέγω και του γνόφου· ώστε και ακούεται φωνή, και ουχ οράται. All ούν επί των του θεού θαυμάτων, και η φωνή οράται.

Και *) ώμοσεν, ίνα μη διαβώ τον Ιορδάνην τούτον.“ Μωυσής μη δοξάσας τον θεόν επί του λαού, έχωλύθη παρελθεϊν μετ' αυτών, ίνα μη δν ετίμων ζωντα, έν θεών θεραπείαις τιμήσωσιν απελθόντα. Διό δη και αποθανόντος αφανή τον τάφον εποίησεν.

Διαμαρτύρομαι °) υμίν σήμερον τόν τε ουρανός και την γην. « Ο θεός τους αυτόν προσκυνούντας ου συγχωρών δαίμοσι συνάπτεσθαι, αλλά τους απαξ αυτών έγνωκότας εκτός είναι κελεύων της προς εκείνους διαθέσεως, και παραζηλών εν τη αποστασία των λαών, τας

1) Deut. Ι, 9.
3) Ηebr. XI, 39, 40.
1) Deut. IV, 21.

2) Deut. II, 12.

4) Deut. IV, 12. *) Deut. IV, 26.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

τα μελλούσας αυτούς προλέγει τιμωρίας διά την πονηρίαν των επιτηδευμάτων αυτών.

και Εξ') οίκου δουλείας. Και γάρ αληθώς τα σωματικά πράγματα και υλικά, οικός έστι δουλείας, ώσπερ εκ των εναντίων οικός εστιν ελευθερίας.

Υμείς ) γάρ έστε ολιγοστοί παρά πάντα τα έθνη. « Καλώς τους από της μερίδος είρηται ολιγοστοί 3) εστε παρά πάντα τα έθνη. Συγγενώς τε το ολίγοι ) οι σωζόμενοι και το αγωνίζεσθε 5) εισελθεϊν διά της στενής πύλης. «

»Ότι ) ουκ επ' άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος, αλλ' επί παντί δήματι, και τα εξής. Πάλιν τε αυ ότι το μάννα λόγος ήν, ει και άρτος δηλούται εν τη Εξόδω. Ούτος 1) γαρ, φησίν, ο άρτος, όν έδωκε κύριος υμίν φαγείν. Τούτο το ρήμα, και συνέταξε κύριος. « Διά τούτο δε το μάννα ,,λεπτόν8) ήν ωσεί κόριον λευκών, ωσεί πάγος επί της γης: «« επειδήπερ ο λόγος, ου σύμβολον ήν το μάννα εκείνο, λεπτόν έστι τη αυτού φύσει, και διήκον διά πάντων πνευμάτων νοερών, καθαρών, λεπτοτάτων. "Έστι δε και η σοφία πνεύμα νοερόν, άγιον, μονογενές, πολυμερές, λεπτόν, και τα εξής. Ην δε και ωσεί κόριον προς το είναι λευκόν. Φασί δε την τού κορίου φύσιν όλην δε όλων λόγον έχειν σπέρματος, ως μηδε εν τω κατακόπτεσθαι το τού κορίου σπέρμα, εξαφανίζεσθαι αυτού την δύναμιν, ως ουκ έτι δυναμένην σπείρεσθαι. Τοιούτος δε δι' όλου ο λόγος και πάν μόριον αυτού γεωργεϊσθαι πεφυκεν εν καλή και αγαθή, τουτέστι ψυχής. "Έστι δε το μάννα λευκόν. Φώς γαρ ο λόγος και λαμπρόν, και

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

1) Deut. VI, 12.

2) Deut. VII, 7.
3) Deut. VII, 7. coll. pag. huj. not. 2.
4) Luc. XII, 23.

8) Luc. XIII, 24.
6) Deut. VIII, 3.

2) Exod. XVI, 15. 16. 8) Exod. XVI, 14.

[ocr errors]

κατά τούτο λευκόν, τώ αυτόν συνιέντι και τρεφομένω υπ' αυτού. "Έστι δε και ωσεί πάγος συνεστραμμένος γάρ, και ουδαμού πλαδων, ουδε διερόυηκώς, αλλά πάγιος, ο δη ουρανού λόγος, και απαγγέλλων ημίν τα ουράνια.

5,01) γαρ κύριος ο θεός σου εισαγάγη σε εις γην αγαθών και πολλήν. Ημϊν ο Χριστός ού ταύτα δώσεις υπέσχετο, αλλά ουρανών βασιλείαν, και γήν αγαθών και αΐδιον, ής χείμαρρος ο Χριστός, ποτίζων τοϊς της σοφίας νάμασιν. Εκπορεύονται δε οι χείμαρροι δια των πεδίων και ταπεινών και γονίμων ανθρώπων, και διά των υψηλών ορέων, των ανατεινομένων δια το ύψος της θεωρίας εις ουρανούς. Εκεί ο σίτος και στηρίζων καρδίαν ανθρώπου, και κριθή τους υποδεεστέρους τρέφουσα. Εκεί η αληθινή άμπελος ο Χριστός. Εκεί το έλαιον το λιπαίνον των οσίων τας κεφαλάς. Ομοίως και δοαι, το γλυκύ μεν ένδοθεν φέρουσαι, της πολιτείας δε το αυστηρόν έξωθεν ενδυσάμεναι. Εκεί η συκή, ού, η άκαρπος και φύλλοις κομώσα, αλλ' η πλουτούσα του πνεύματος την γλυκύτητα. 'Εκεί ο γλυκασμός του φάρυγγος του Σωτήρος και επιθυμητός, και τα χείλη της εν τω άσματι νύμφης κηρίον αποστάζοντα, και οι λίθοι οι άγιοι, οι επί της γης κυλισθέντες πρός πειρασμούς ανένδοτοι, και φύσιν σιδήρου απομιμούμενοι. Εκεί τα μέταλλα του χαλκού, εξ ου την νοητήν πανοπλίαν κατεσκεύασαν. Και το τούτων κεφάλαιον απαύστως ευλογείν τον θεόν.

Tού 2) αυτού. Ούχ έστι, φησί, πηλό και πλινθεία μοχθεϊν, και ταλαιπωρείν, αλλά λίθους έχειν και τούτους ιταμωτάτους, και μη ραδίως διαλυομένους, ως και οικοδομίαις εξαρκεϊν και επί πολύ διαμένειν. Ταύτα δε λέγει την διάνοιαν αυτών αποστήναι της Αιγύπτου

') Deut. VIII, 7. LΧΧ. viri: εισάξει.
1) Cfr. pag. hus. not. 1.

[ocr errors]

βουλόμενος. Διά γάρ τού είπεϊν" αγαθήν: 1) το γόνιμον έδειξε διά δε τού πολλήνετε το μέγεθος και το πλάτος. Ου 2) χείμαρροι υδάτων, « τούτο ούκ εν ' Αιγύπτω, - και πηγαι αβύσσων: « όπερ εξαίρετον τη γή της επαγγελίας. Προσέθηκε δε και διά των ορέων όπερ τη Αιγύπτω ου πρόσεστιν, αλλ' ουδε αμπέλοις κομά, ουδε αφθονίαν έχει ελαίου: η δε της επαγγελίας γη πάντα πλουσίως.

Πρόσεχε 3) σεαυτώ, μη επιλάθη κυρίου του θεού σου. Μετά την των αγαθών επαγγελίαν εις νήψιν αυτούς διανίστησιν, του ευεργέτου μεμνήσθαι, και μη εξυβρίζειν τω κόρω, μηδε περιφρονεϊν του ταύτα δωρησαμένου, και ότι εκ της εν Αιγύπτω δουλείας εις ελευθερίαν αυτούς μετεκόμισεν.

Ου 4) ποιήσεις ούτως κυρίω τω θεώ σου. Αιτιάται το θύειν τα εαυτών τέκνα τους ανθρώπους τοίς θεούς των εθνών, ως ωμών και απάνθρωπον, ως βδελυκτόν. Και τους λέγοντας θύσαι θεούς των εθνών οι μόνον αποστρέφεσθαι δεϊ, αλλά και την ακοήν τοίς λόγοις αυτών μη υπέχειν.

Ου ) προσθήσεις επ' αυτό, ουδε αφελείς απ' αυτού. Οι άνθρωποι αμαρτάνοντες γενικώ λόγω διχως αμαρτάνουσιν, ή υπερβαίνοντες τας εντολάς, ή υποκενούντες. Όταν γαρ μή από επιστήμης πολιτευόμεθα, μηδε γινώσκοντες τα μέτρα της δικαιοσύνης σφαλλόμεθα, και εσύ ότε υπερβαίνοντες τον κανόνα, φαντασία του ποιείν τι κρείττον, εκπίπτομεν του προκειμένου.

Του 6) αυτού.« Οι ούν μη ποιoύντες πάντα, ή οι πλειόν τι ποιoύντες, παράνομοι.

1) Deut. VΙΙΙ, 7. 1) Deut. VΙΙΙ, 7.
3) Deut. VΙΙΙ, 11.
4) Deut. XII, 4. coll. Lxx. viroruin versione.
5) Deut. ΧΙΙ, 32. 6) Cfr. pag. huj. not. 5.

« PoprzedniaDalej »