Obrazy na stronie
PDF

piseatinnem (6) dum ageret, erectis sursum oculis A disti Zenonem episcopum, quem nos ex jussu Impe

vidit de contra quemdam hominem, in plaustro sedentem, bubus subjunctis mergi in flumine. Tanta enim velocitate ferebatur, ut omnibus demonstraretur diaboli arte fuisse gestum. Et quidem sanctus vir, elevans oculos dum vidisset, [clxv] cognovit hoc factum diaboli esse. Elevata sursum manufecit sanctæ Crucis signum frequenti vice dicens: Revertere retro Satanas, ne perimas hominem, quem Deus creavit. Quod signum diabolus ut vidit, evanuit velut fumus, ita ut clamoribus ac stridore nefando, quasi de alta rupe irruperit, dicens : Etsi quidem nunc me non permittis animas hominum lucrari, tamen paratus sum in patrias (7) ignotas, quæ circumquaque sunt, ire ad impedimentum tuum. Tunc sanctus Dei Zeno

ratoris perquirimus. At ille respondit dicens : Quamvis (12) plura sint nomina in [cLxvi] monasterio nostro de nomine isto, quem vos dicitis; tamen quod missi estis dicite. Ego enim, quamvis tantillus, servus ta. men Christi sum, Zeno vocor. Tunc vero conferentes milites ad invicem dicebant inter se : Quid mu!ta colloquimur? Indicemus pro qua re missi sumus ad virum istum. Itespondentes vero dixerunt : Rogat te imperator, et te vult videre. Respondit Zeno : Quid meam vult humilitatem videre imperator, qui omnium Christianorum inimicus esse non desistit ? A, illi dixerunt : Ita enim rogat te imperator, ut filiam ipsius, quæ a dæmonio vexatur, sanam reddas, qua, unica illi est. Ille vero dixit eis : Dominus Jesus

ait : (8) Non te permittat l)ominus agere adversus B Christus omnipotens est. Ite, inquit, ecce ego subse

Servium suum.

IV. His ita actis, cum ululatu et clamore discessit. Festinans dæmon ingressus est (9) domum Palatii Gallieni, comprehensam filiam ejus, qu;e eo tempore parentibus (10) unica erat, cœpit crudeliter vexare. Tunc miserabilis pater simulque tota domus regia in Irislitiam versa cruciatu affligebantur, eo quod sic crudeliler suffocaretur. Quæ dum crudeli vexatione correpta esset, coepit per os infantulæ (14) Imperatoris filiæ dæmon clamare dicens: Non egrediar a corpore isto, nisi Zeno episcopus venerit, ac per ipsius imperium egrediar. Mox vero ut hoc imperator Gallienus audivit, missis apparitoribus ad perquirendum sanctum virum, cœpit sollicite inves

quor vos, quia Dei mirabilia oportet ut omnibus manifestentur. Quo dicto abierunt milites. V. (13) Exsurgens vero sanctus Sacerdos fecit orationem, et perrexit ad palatium, ubi cruciabatur et affligebatur pro sua filia imperator : (14) quo sanctus DeiEpiscopus, dum iter ageret, ante pervenit quam hi qui missi fuerant milites. Facto vero crucis signo, ingrediente Christi Sacerdote palatium, coepit mox per os infantulæ dæmon clamare dicens: Ecce ui, Zeno, venisti ad expelleridum me, et ego propter tuam sanctitatem stare non possum. Quo dicto tenens Sacerdos manum puellae (15) dixit : In nomine Do. mini Jesu Christi praecipio tibi, exi ab ea, daemon. At ille publica voce coepit clamare dicens : Elsi hin«

tigare. Tunc ex jussu Imperatoris milites pergunt ad C a te expulsus fuero, eo Weronam : invenies Im]e et

virum Dei. llle enim sedebat super lapidem, qui in proximo monasterii erat, et piscabatur in flumine. Venientes vero milites, quia inscius illis erat, cœperunt sollicite interrogare sanctum I)ei Sacerdotem dicentes : Quis es tu, homo Dei ? Indica nobis, si vi

Ducangius ex S. Hieronymo, Cassiano, et aliis confirmat. Oratoria etiam privata monasterii nomine nuncupata marchio maffeius ex Agnello animadvertit. Heic autem Coronatus monasterii nomen ingessit ea forte de caussa, quod illi ecclesiæ, in qua sacrum Corpus ante translationem suo ævo quiescebat, m0nasterium adjecerit, quod, ut vulgus est ad antiquitatem prætexendam pronus, ipse S. Zeno condidisse et iucoluisse diceretur; et cum ætate posteriori plures ex iis, qui huic monasterio se se devoverunl, in S. Ę; honorem Zenones appellareutur, Coronatus paulo post, ex vulgari certe fama, plures ejusdem nominis monachos una cum S. Zenone in eo monasterio viventes prodidit num. 12.

(6) Hinc S. Episcopus pingi solet cum pisce, qui e pastorali baculo vel ex piscatoria arundine pendet. Neque id omnino rejiciendum. Forte enim paupertatem excolens, ut patet ex tract. 44 lib. ii, num. 2, piscatione, sicut Paulus labore manuum, victum quaerebat, illud forsitan recolens, apostolos adhuc post Christi resurrectionem, piseandis piscibus, Domino quoque approbante, operam impendisse.

(7) Notas apud Moimbritium, Ughellium, monachum Zenonianum Coronati exscriptorem, et in omnib:is mss. ab Henschenio laudatis. In Remensi autem notas quidem erat, sed eodem charactere superaditum fuit ig. ut ignotas legeretur.

(8) Nonne in Remensi perperam : ex aliis editis correximus.

PATRol. XI.

eos, in quibus habitem, slantes in platea exspectantes te. Christi itaque Sacerdos sanam resiituit imperatoris filiam. VI. Quod vero factum ut vidit imperator Gallienus, admiratione comprehensus, (16) coronam regalem,

(9) Palatium inter Tridentum et Veronam in A„_ 10nini itinerario memoralum, in quo quidam pr§e§èt Gullienus, inlelligi hoc loco possé conjecimus dissertat. 1, cap. III, §. 4. Tum domus Palatii erit domus ejus Gallieni, qui in Palatio illo pr;esidebaî.

(10) Gallieni imperatoris binos filios plures nemorant : filiam autem ex inscriptione Gruteriana pa 275 tantum cognovimus. Cuiii porro hanc ííïí, 33: ronatus ita unicant ter appellet, ac si uim, præter illam Gallienus nihil prolis habuerit; id sáne jà imperatore Gallieno verum esse non' púe$i qui ex quo tempore imperator fuit, ad mórtú 'uę filios in scriptoribus et in numinis inscriptionibus iuê Ę. Š; Hæc ergo filiæ unicæ $ si vero aliquo fundamento mitiiur, alium ab i Ä: GH;\ palam adstruit. • b imperalore

1) In cæteris mss. et editis plerum

Rer, etc., scribitur. p. que Regis, et

(12) Apud Ughellium plures sint homine,. Vide adnot. 5.

(13) Exurgens sanctus Sacerdos... perrerit ad palatium : ac si paululum a Weronensi urbe distaret quod conjectationem nostram adnot. 9 indicaiìiì confirmat.

(44) Legebatur in Remensiquia : ex Ughellio €fnendavimus.

{? Sic ex Henschenio : in Remensi dicem,.

16) Gallieni ætate imperatores pretiosam C0rOnam

nondum sumpserant, ac multo minus in capite gesta

quam capite suo gestabat, sancto Sacerdoti obtulit A Cujus ecclesiæ dum essent januae apertæ, aqua in eam

dicens: Tali medico, qui sanam unicam filiam meam restituit, nullis aliis muneribus placere possum, nisi ei ipsam, quam habeo, corouam meam offeram. Quod factum dum gereretur, videns multitudo p0puli, qui ad palatium convenerat, ab errore conversa gentili crediderunt in Christum Jesum Dominum nostrum, petentes Sacerdotem Christi ut docerentur viam salutis, et baptismum in remissionem perciperent peccatorum. At ubi Sacerdos accepit coronam imperatoris, statim distribuit pauperibus dicens : Si Dominus operatur excelsa, ipsi referatur et gloria. VII. His ita gestis petiit beatissimus Zeno, ut ei licentia tribueretur, omnia idola destruendi, et in Christi nomine ecclesias fabricandi. Cujus precibus [clxvii] (17) adquievit imperator omnibus, (18) quæ ille poposcerat. Post haec ingressus Sacerdos Weronam civitatem intrepidus prædicabat in Christi nomine verbum, ut diaboli idola destruerentur, et in Christi nomine construerentur ecclesiæ. Quo facto multitudo populi paganorum sæviens incessanter agebat, ut impedimentum Christi famulus pateretur. Sed vigilans in suis servis Christus vincebat mendacium, quod pura fides tenebat in corde (sic). VIII. Perfectis igitur his agebat salutaria pro populi intercessione, quod ab ineunte ætate in Christi amore solitus erat. Qui dum hoc instanter ageret, Dei voluntate non multo post receptus in pace est. Et quia in miraculis omni populo claruit, in honore nei et in ipsius sancti Sacerdotis (19) quidam ex genere Gallieni fecit sancto nomini ipsius basilicam haud procul a fluvio, ubi nunc sanctum ipsius corpus requiescit, qui etiam venerabilis locus in Christi nomine miraculis coruscat. IX. Post vero aliquod tempus apud eamdem Weronensem urbem cum (20) die Sancti natalitii ipsius devote populus una cum clero vel sacerdotibus ad Missarum solemnia convenissent, fluvius Athesis, ubi super ripam ejus reconditum esse dignoscitur corpus, subito tanta inundatione excrevit, ut aqua fluminis usque ad fenestras, vel tectum ascenderet.

bant, de quo vide laudatam dissertationem 1, cap. 4. '£, Ethnicumne' Imperatorem huic rei acquievisse 'credibile est? Fabulam eodem paragrapho 4 ostendimus. (18) Ita apud IIenschenium : iii.Remensi quqd. ú9) Quidam ex Mombritio et lleuschenio addere neèesse fuit; quorum postremiis ad haec verba notat : • Ila pleraque mss. Quidam* ex genere Galiienii, aut, Quidàm timens Deum cum Monbritio , aut, Quidaî nobilissimus ex genere _Gallieni. At Ughellii éxemplar et unicum uis, rev Gallienus fecit Basilicam. » Utrumque autem peræque falsum,sive de Gallieno imperatòre, sive de aliquo ejusdem Imperatoris consanguineo id factum accipiis, gum omues ejus propinjui ipso exstincto necati fuerint, ut Aurelius Victor memoriæ prodidit. (20) Mombritius et Ughellius die sancto Natali, Heuschenius die sancto Natalium : error apertus, cum Sanctus Episcopus obierit die 12 Aprilis, hoc autem miraculum mense octobri conuigerit, de quo plura in dissert. 5, cap. 1, § 4. ln margine

minime intravit, sicque stans aqua ecclesiæ januam

[blocks in formation]

tum Confessoris, et aqua erat ad adjutorium, et quasi aqua non erat ad invadendum locum. Et dum tanta esset inundalio aquæ, velnt murus circumquaque ecclesiae erectus erat, et intus aqua minime ingrediebatur. Quanta enim putamus virtus orationis [cLxviii] ipsius apud Deum obtinere poterat , cnm et aqua in specie muri erecta erat, et ingredi locum venerabilem non audebat. Unde adcrevit veneratio et timor circa Christi Sacerdotem, ut etiam si fide exigat, infirmi curentur, dæmoniaci veniant, et liberentur. Et si quis ex vera fide sanctum ejus nomen invocaverit, sine dubio ejus petitioni annuitur. Multi etenim de longinquis regionibus venientes obsessa infirmitate corpora ad ejus sepulchrum jacen

C tes per ipsius intercessionem ad propria cum sani

tate et gaudio revertuntur, (21) præstante Domino nostro Jesu Christo, cui est honor et gloria in sæcula sæculorum. Amen.

[clxix] RHYTHMUS DE S. ZENONE Eae codice Capitulari sæculi circiter ix.

Audiant (1) principes, audiant populi,
Quanta peracta sunt de Sancto homine,
Quanta Deus concedit (2) in se credentibus.

porro ms. Remensis ad hanc miraculi narrationem hæ tres litteræ appositae cernuntur : G. P. (:. linea singulis superducta : quarum duabus primis G. P. Gregorium Papam significari nihil ambigimus (de tertia alii conjiciant) cum ex ejus diálogis totidem sæpe verbis ea narratio expressa deprehendatur; quæ tamen verba , quatenus a S. Gregorio sumpta, cum ab aliis mss. Mombritii, UghelliiTet Henscfienii absint,in Coronati textum intrusa videri possunt. Eadem tamen additio iisdem plane verbis inserta pariter legitur iu antiquo Lectionario ecclesiæ Trideiitin;e, qui eamdem Coronati vitam in novem lectiones dispertitam exhibet. (21) Apud Mombritium, Ughellium, et Henschcnium hæc adduntur : £cce de multis ejus miraculis ego inutilis Coronatus Notarius, quod cηmpertum tenui, in parvo conclusi , ne legentibus vel audientibus fastidium generarem. Rhythyius. — (1) Ms. Audient Principes, audient populi. Coronatus in fine nuim. 1, Audiant populi, qui ejus cupiunt miracula. - (2) Ms. condedit.

Benignus (3) ae mitis Zenn episcopus,
Confessor Doinini et pastor populi.
Quautas ille meruit a Deo gratias.
Castus permanserat Zeno episcopus,
Sedens in (4) lapide, piscans in Adise.
Qua:ta Deus.
De (5) contra boves cum in plaustro prospicit,
Simul et hominem mergentem in flumine,
Quantas ille.
Elevans oculos, fecit signaculum :
Retro (6) te Satanas, ne lucres animas.
Quanta Deus. -
Fortiter exclamat quam voce (7) maxima :
Quam voce maxima dæmon (8) praedixerat.
- - (Desideratur repetitio Quantas ille).
Girans (9) girabo per ignotas patrias :
Perque (10) me non licet lucrare animas.
Quantas (11) Deus concedit : a Deo Gratias.
[clxx] llejulans exclamat (12) de alto nimio
Usque ad solium lmperii (13) filia.

[ocr errors]

In (14) quam ingreditur in casto corpore
Quanta per

Kasta permanserat lmperii filia :
Ubsque (15) a solio Zenonem invocat.
Quanta ille.

Laesa (16) ego fui, de isto corpore,
Si Zeno venerit, tum (17) dæmon exiet
Quanta Deus.

Misit (18) milites per ignotas patrias
Quaerere hominem Zenonem nomine.
Quanta per.

(5) Ms. Benignus amitte Zeno Episcopus. Correximus mitis ex Coronato, mum. 2.

(4) Ms. in lapidem. .

(5) Iu codice De contra prospicit boves cum in plaustro : transposuimus prospicit metri rhythmici causa ; semper enim dactylo versus finitur.

(6) Forsan Retrocede.

% Quam vocem in mus.

(8) Pro prædixit rhythmi gratia.

(9) Girans giravi in cod.

(10) Perque scriptum pro quoniam, ut patet ex narratione Coronati. -

(11) Heic aimaduensis ex duobus repetitis versibus unum confecit, primam partem sumens a primo , secundam ab altero.

(12) Ms. exclamans.

{15) Imperio filia. Imperii pro Imperatoris perpetuo usurpat Rhythmi auctor; et hinc patet Imperatorem legisse apud Coronatum, ex quo hæc excerpsit, ut in Remensi legitur.

(14) Ms. in quem.

(1) Ad soliüm.

(16) Lesus.

{% Quem dæmon. {? Militibus. (19) In lapidem, in Adisem.?

A N . . . . . .

Homo qui sedens in lapide, (19) piscans in Adise,
Tu nobis indica Zenonem nomine.
Quanta Deus.

Plura (20) sunt nomina per monasteria (21),
Nam si vult dicere, hic est, quem qu;eritis.
Quanta ille.

Quid dicimus, aut quid tabescimus?
Jussionem lmperii perque (22) non dicimus?

Rogat (23) te Imperium, ad se (24) te convocat ,
Pro sua filia, quam (25) Dæmon suffocat.
Quanta Deus.

[ocr errors][merged small]

(20) Plure.

(21) Monasteriola. -

(22) Perque pro eo , quod Iualice diciiur perche : perqué tamen heic scripsimus, uti supra versu 20.

(23) Rogate.

(24) A se te.
(25) Quem.
26) Per ore.
27) Virum sanctissimus.
j') Signacula.

29) Cöronatus,ex quo Rhythmi auctor sumpsit,uarrat dæmonem, dum ex Gallieni filia ejiceretur, minatum S. Episcopo, se Veronam iturum, ibique inventum iri a Zenóne in platea stantem, cum eo rediret, et dein ejecto dæmoiie coronam Zenoni ab lmperalore datam fuisse. Auctor vero Ithythimi , ordine historiæ turbalo, Zenonem Weronam accedentem invenisse d.vmonem in platea, et subinde ab Imperatore corona douatum perperam prodit. (30) Inveni veniebat impio in ms. {3} Cristallo diac. in austro posito. Correctionem suggessit Coronati narratio tradentis, Zenonem, dum corónam accepit pauperibusque distribuit, dixisse : Si Dominus operatur excelsa, ipsi referatur et gloriu. £ (52) Audient.

(33) Idolas.

[ocr errors]

HISTORIA TRANSLATIONIS SANCTI ZENONIS
SUBJECTA VITÆ EJUSDEM SANCTI, AB ANONYMO SCRIPTA.

Nunc necessarium nobis videtur Translationis B. A paululum vos subsequor. Mox (al. Post) aediculam Orabus reditibus subjecit ; silvam quoque Manlico tradi- A spumosum os non hominem sonabat, et apertis ocu

Zenonis seriem nolificare, quia in gestione hujus negotii quædam memoratu digna claruerunt.Quæ Translatio acta est, cum Rotaldus, vir attributis personæ præstantissimus, pastoralem curam Veronæ gerebat, et Pipinus rex, Caroli Magni filius, quem Adrianus Papa baptizavit, Regnum Italicum regebat. Rex vero Veronam regali situ præditam plus cæteris urbibus diligebat, et cum episcopo sibi dilecto frequens colloquium habebat: qui dum quadam die pariter S. Zemollis aedem ingrederentur, et tam de auditis, quam de visis mirabilibus ejus loquerentur, rationabiliter , et digne proposuerunt, ut magnum thesaurum humilius quam oporteret positum , decentius et sublimius locarent, et ecclesiæ angustiam dilatarent. AEdificantes ergo ecclesiam , antrum opacum , columnis subnixum, et lapidibus pavimentatum. construxerunt ; ubi eminentem aggerem ex politis marmoribus ediderunt, quem sacrosancti tumulo (al. tumulum) corporis devoverunt. Deinde rex cum præsule, congregatis sacerdotibus, et aliis sacris ordinibus, in quibus respectum bonitatis speraverant, per multimodas orationes Sanctum prius demulcentes , ne ab (in duobus mss. ab deest) illis motus irasceretur, cum ingenti timore cubiculum aperuerunt : qui adeo sunt perterrefacti, ut nullus tanti collegii tangere ossa sancta præsumeret ; nam divinum quiddam , et valde timendum videbatur inde , exhalare, quod horrorem inspiraverat, et omnes circumstantes exanimaverat. Mox claudentes sepulcrum abierunt. Tunc cum Rex et Pontifex quid acturi esseiit ambigerent, ex multis quas ventilabant conjecturis, hæc placuit, ut per quadraginta dies ter in hebdomada omnis ordo utriusque sexus sæcularis, et ecclesiasticus, cum ipso rege, et Episcopo ad specum sanctum reverenter , ac solemniter convenirent, et'Dei atque Confessoris clementiam uno voto efflagitarent, ut cui tam reverenda motio conveniret, instillaret. Dum hæc diligenti cura agerentur , fama cujusdam solitarii viri, herbusculis et aqua paucoque pane pasti, Regi innotuit ; quod dum alacriter audivit, Episcopum vocavit celeriter. Elegerunt igitur nuntios industrios (al. industres ) et providos , quibus hanc curam committerent; qui venientes ad lacum , qui Benacus dicitur , ad remoti viri latibulum in eminenti specula situm , angusto et periculoso calle aspirarunt. Intuentes autem virum Benignum nomine , et discipulum ejus, qui Carus vocabatur, gavisi sunt gaudio magno. Audita legatione regis et episcopi, ait legatis: Revertimini in pace,resalutantes dominos[clxxiii] veslros (al. Dominum vestrum), carissimi: ego non parum tripudio, quod ad illam solemnitatem vocor, et post

culi ingressus, auxilium divinum imploravit; deinde ad itineris exercitium se expedivit. Cum (al. Dum) autem non longe a cellula progrederetur, ecce me. rula alis cœpit strepere, voce zinzulare, et sæpissime callem transvolitare, et quasi siuistrum omen significare, ut virum Dei ab incœpto revocaret. Sed vir ille non ignorans hoc esse apparatum dæmonis, merulam adjuravit, ut nullum motum faceret, donec ipse rediret. Ibi mernla stetit immobilis, velut esset insensibilis. Cum autem appropinquaret, et rex cum episcopo et honestis viris illi obviaret, honorifice susceptus, quid rex vellet audivit; tunc ait : Cum vota vestra a justo proposito pendeant , Deum invenietis placabilem, et successum bonæ petitionis (alias opi

p nionis) ferentem. Tunc ipsi cum electis aditum in.

troeuntes, lapidem removerunt. Nullus orationibus parcebat, et eorum qui intus aderant, et qui præ foribus manserant. Sed heremita quamvis suis meritis, et omnium adjutus precibus, tamen tremebundus intravit, et ossa beatissima bajulavit, atque in mundissimo locello tali usui præ parato singula ordinabiliter posuit. Tunc tanta vis odoris fragraverat, ut nemo illoruin tam suavem ante perseiiserit. Tunc rex sua et suorum instigatione permotus reliquiarum aliquid postulavit, quod episcopus fieri denegavit. At rex magis ac magis insistere , el magna munera coepit promittere. Tandem præsul non paucis neque parvis viclus precihus acquievit, integritate membrorum servata, nervorum, et cineris, ac vestimento

[blocks in formation]

Jit ; vasorum argenteorum, et aureorum anaglypha plurima, Evangelium gemmarum, atque margaritarum compositura, et speciosa auri cælatura edilum donavit, et alia quibus regalis dignitas affluebat. Cujus exempli sequaces nostri iimperatores præfatum locum semper dilexerunt, ac sua munera obtulerunt. [clxxiv] Rotaldus Præsul, dives possessionum, suis omnibus ecclesiam hæredavit; nam et mobilium plurimi magnas portiones suarum facultatum certatim adhibuerunt (f. adtribuerunt), unde antequam sol occumberet, illa ecclesia diuissima facta est. At vir Dei avidus redeundi ad heremum, iter suum accelerabat. Hie dum domicilio appropinquaret, vidit merulam in præcisa rupe jacentem, quam ratus quiescere, et

lis non videbat ; ad quos cum (al. dum) hostis saviens evolabat, sanguineos reddebat, et horribiles. Occulta hominum fatebatur, et multa , quæ humanitatis non erant, operabatur : erat omnibus mirabile spectaculum. Quem dum presbyter, ut moris est, adjuravit, dæmon eunuchum illum appellavit, quod vitium nondum notum erat circumstantibus. Tunc ille turpitudine (al. turpitudinem) illati improperiierubuit, et exivit.Eece quidam diaconus dæmonem adivit, et quasi ad ultionem presbyteri [clxxv] eum gravius adjuravit. Hunc dæmon quasi notissimum agnovit, et ex eo nomine vocavit, et ridiculus proditor plura, quæ levita commiserat, indicavit: unde aliquot sibi conscii non audebant accedere ; sic dæmon quasi

suum adventum præstolari , accessit ut excitaret, et B victoriosus sua ludibria excitabat. Mox quidam Zeno

eundi licentiam darel : at illa jam exspiraverat. Wir bonus compaliens ei dixit: Hæc avicula Dæmonis instinctu deliquit, et quia irrationabilis erat, et igno. ranter offendit, venia, non morte dignâ fuit. Hac occasione qnadraginta dies arctissimum jejunium sibi indixit, unde ænea imago merulæ fusili arie facta ibi hucusque dependet. Videntes autem rex et pontifex virtutes Zenonis increbrescere, et res ejus velut amnem liquefacta mive crescere, ut tutores et fidei procuratores, summa ope nitebantur, ne locus fortunatus copia, fieret maeileutus orationis inopia. Ergo pari voto, ut gemelli fratres, monasterium olim auctum (al. actum), augere sanxerunt. Erat illis communis cura prbbatæ

praepositus monasterii, quem ob religionis et sapientiæ meritum Salomonem agnominabant, non ferens dæmonis superbiam, dolens proditionis contumeliam, plus etiam invasi plasmatis injuriam, aram sancti Zenonis amplexus, visceribus commotus, lacrymis irrigatus, orationem fudit, ne dæmonica insullatio impunita transiret. Provinus dæmon vim orationis persensit, et vas diu injuriatum invitus reliquit. Homo ille ingentes et illustres Deo ac sancto Zenoni gratias referens, damnosum hospitem fugatum esse gaudebat.

Præterea Willelmus, aridus et contractus, qui sicut quadrupes pronus, manibus terram calcaverat, postquam præconia multiplicis curaturæ audivit, lectica illuc se vellere rogavit. Dum appropinquaret vesti

vitæ monachos ibi habitantes ad meliora provehere; (. bulo templi , alienis susceptus ulnis humi depositus

sieut artifex coronam acturus, praestantes gemmas, ac margaritas exornat. quibus opus cœptum perficiat. Non multo post eodem (al. Deo) clavum gubernante , seniores illos cum Al)bate eadem institutio, et moralis gravitas tales exhibuit, quibus gubernaculum coenobialis regulæ mirifice servaretur, et formula ( al. formulae), atque speculuii, sequacibus essent, et ut boni patres bonos hæredes efficerent. Joeundatur rex, jocundatur episcopus, pullulantis segetis uberem fructum spectantes. Urbs, et suburbana communiter hujusmodi contubernio gaudebant : unde plures fallaeis sæculi umbratilem auram vitantes,utcontermini (al. conterini ) tantorum virorum fierent, satagebant; quos non penuria id facere cogebat, sed esu

est. Pectus pugnis tundebat, vocem singultibus implebat, deterius dignum se esse dicebat. Tunc luminaria (al. jussit) feeit accendere, et curvus ut bestia, quia rectus non valebat, genibus et palmis adversum altare cœpit repere. Protinus divina virtus et ossa et nervos ejus ingressa, artetiticum morbum tetigit. Ille velut exanimis in terram corruit, et diutius quasi sine spiritu jacuit, ut jam crederetur mortuus. Repente consolidata sunt lineamenta corporis, et flexurae, et bases, nodique omnes restituti. Confestim erigitur, et ad aram cito proficiscitur. Fit concursus popularis: fit laus ac jubilatio spiritalis. Deo refertur gloria et omnipotentia, et inclyto Zenoni clementia et magnificenlia.

riei et siti sanctæ conversationis inhiantes, non D Cum fama virtutis nuntia circumquaque abiret,

minimas opes Zenoni ferentes, monasticum habitum induebant (al. induerunt). Hoc modo loeus ille fortunatior et religiosior factus , sub cujusque Caesaris alis protectus est. Sed beatissimus confessor vires a Domino datas quam saepe excitans, multa memoratu digna perficiens, ex longinquis partibus (unus ms. nationibus, al. regionibus) plures vocaverat, alios religione motos, alios aegritudinis necessitate coactos. Et (al. Sed) ne prætereamus omnia, suorum per hoc opusculum disseramus aliqua miraculorum. Quemdam Trideutinum dæmon ingressus, corporis el animi sibi vires vindicavit; nam nullum membrorum officium suum exercebat, cujus

undique turba non minima maturabat, ceu greges ad agrum compascuum ubertatis plenum solent. Duo viri, unus erat Joannes, alter erat Calvus, huc devecti, paralytici jacebant, socii itineris , socii passionis et curationis, quos diutina mora jam notos pluribus commendabat. Ili assidui januas ecclesiæ observabant, et S. Zenonis nunc communibus, nunc alternis precibus auxilium implorabant. lllos dum nox et somnum opprimeret, pariter viderunt senem aspectns pulcherrimi, coloris vividi, quem canities instar nivis illustrabat, ex interioris templi aditu exeuntem, virgamque in manu ferentem, quam erexit, ambosque pulsavit, et ait: , Satis diu in his cubiculis iat ui

« PoprzedniaDalej »