Obrazy na stronie
PDF
ePub
[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small]
[ocr errors]

ein. 372 Epist. CCCXX.— Odonis prioris et conv. Cantuar. ad eumdem. 872 Epist. CCCXXI. — Ad Bosonem cardinalem. 372 Epist. CCCXXII. — Ad Petrum abbatem S. Remigii. 373

Epist. CCCXXIII. — Ludovici regis ad Joannem Saresb. Carnotensem episcopum electum. 374 Epist. CCCXXIV. — Capituli Carnotensis ad eumq; 375 Epist. CCCXXV.-— Ad Philippum decanum et capitulum S. Martini. 875 Epist. CCCXXVI.— Litteræ Joannis, Carnotensis episcopi, de absolutione Joannis, comitis Vindocinensis, a vinculo excommunicationis,quo eum Joannes illisse; 76 Epist. CCCXXVII. — Litteræ Joannis, Carnotensis episcopi,de satisfactione facla monasterio S. Launomari Blesensis, pro illatis eidem damnis et injuriis a Joanne comite Vindocinensi. 377 Epist. CCCXXVIII.—Ad Petrum de Candeio.— Monet ne monachos de Fontanis contra formam ordinis celebrare faciat in ecclesia de Landa. 378 Epist. CCCXXIX. — Ad Bartholomæum Turonensem archiepiscopum.— I)e eodem argumento. 378 POLYCRATICUS, sive De nugis curialium et vestigiis philosophorum.

Iucipit Entheticus in Polycraticum. 379 LIBER PRIMUS.

Prologus. 885 CAP. I. — Quid noceat maxime fortunatis. 3S9 CAP. II. — Quid in studiis alienum. 389

CAP. III. — Distributio officiorum ex politica constitutione veterum. 390 CAP. IV.—De venatica et auctoribus,et speciebus ejus, et exerentio lici!o et illicito. 390 CAP. V.— De alea, et usu, et abusu ejus. 398 CA P. VI.— De musica, et instrumentis, et modis, et fructu eorum. 401 CAP. VII. — De dissimilitudine Augusti et Neronis. 404 CAP.VIII. — De histrionibus, et mimis et præstigiatoribus. 405 CAP. IX.— Unde dicatur præstigium, et quis fuerit -auctor ejus. 406 CAP. X. — Qui sunt magi, et unde dicantur. A07 CAP. XI.- De speciebus magicæ. 407

LIBER SECUNDUS. — Prologus. 415 CAP. I.— Omina vana esse, et res ex fide sua cuique respondere. ííí CAP; II. — CQntemnendas non esse omnino rerum naturalium significationes. 416 GAP. III. — Signorum alia esse universalia,alia particularia : et quid significet geminatio solis. 418 AP. IV.— De signis quàe præcesserunt excidium Hierosolymitanum novissimium. 418 CAP. V. — Quanta fuerit calamitas obsessorum, et obstinatæ malitiæ quis fuerit finis, et quæ pietas Titi. 420 CAP. VI. — De Maria quæ, urgentè farhe, eomedit fi

lium. 423 CAP. VII. — De numero captivorum, et occisorum, et peremptorum fame. 425

CAP. VIII. — De peregrinatione fldelium, quos sub ea tempestáte servavit Christus apud Pellam. 425 CAP. IX. — Testimonium qüod perhibet Josephus

Christo. 426 CAP. X. — De Vespasiano, qui claudum et cæcum curasso dicitur. 426

CAP. XI. — Signa esse quæ contra naturam fiunt. 426 CAP. XII. — Nihil contrà naturám, auctore Platone,

contingere, qui naturam dicit Dei voluntatem. 427 CAP. XIII.—Quia Deus signis suam præmunire dignatur creaturam. 428 CAP.XIV. — Quid signum, et de somnio. 428 CAp. XV. — De speciebus somniorum, causis, figuris et significationibus. 429 CAP. XVI. — Generalia quædam de significationibus, tam somniorum quam aliorum figuralium. 432

CAP. XVII. — Conjectoriam non esse sequendam. 433 CAP. XVIlI. — De fundamento mathemaiicæ, et exercitio sensuum, et viribus animæ, et profectu rationis, et efficacia liberalium disciplinarum. 436 CAP. XIX. De differentia mathematicæ doctrinalis, et mathesis reprobatæ, et traditione mathematicorum, et erroribus eorum. 440 CAP. XX.— Quod providentia Dei rerum naturam non perimit, neque series rerum immutat providentiam et quod liberum arbitrium manet cum providentia. 448 CAP. XXI.— An possint a Deo sciri quæ non sciuntur; et quod rerum mutabilitas ei nequaquam est infligenda; et quod idem est scientia, præscientia, dispositio, providentia et prædestinatio ; et quod vera infinita sunt, ut numerus eorum non queat augeri vel minui ; el quod providentia nullam necessitatem rebus inducit. 444 CAP. XXII. — Quod ex possibili non sequatur impossibile,et quid ex quo necessario consequatur novit Aitissimus, qui omnia solus potest. 448 CAP. XXIII. — Objectio novi stoici. 455 CAP. XXIV. — Quod mathematici temerarii sunt, indifferenter futurajudicio suo subjicere præsumentes.455 CAP. XXV. — Qu9d argumentum a signo suo non est necessarium, et de Ezechia, Acl.ab, et Ninivitis; et quod ea quæ signifìcantur, mutari possunt. 457 CAP. XXVI.— Quod sententia Dei moveri potest, quod consilium Dei immutabile est, et voluntas Dei prima omnium causa, et quod mathesis via damnationis est. 439 CAP. XXVII. — De aruspicibus, et chiromanticis, et pythonicis, et Saulis dejectione. 461 CAP. XXVIII. — De speculariis, et quod maligni spiritus interdum futura prænoscunt, et de subtilitate naturæ, et longa experientia temporis, et revelatione superiorum potestatum, et quod sæpe decipiunt, aut decipientes, aut decepti, et quod specularios mala indubitata sequunt; 72 CAp. XXIX. — De physicis, theoricis et practicis. 475 LIBER TERTIUS. Prologus. 77 CAP. I. — Quid sit salus universalis et publica. 477 CAp. II. — Quid sit contemplatio hominis, sapientiam affectantis, et quis sit fructus speculationis hujus. 479 CAP. III.—Quod superbia radix est omnium malorum, et concupiscentia lepra generalis, quæ omnes inficit. 4S0 CAP. IV. — Quid adulator, assentator et palpo: et quod eis nihil perniciosius. 481 CA P. V. — I)e cautela adulatorum, et fraude multi plici, et comitibus adulationis, et sequela eorum. 4S3 CAP. VI. — Quod adulatores Κ' sunt super numerum, et a præclaris domibus honestos, et dissimiles sui, expellunt. CAP. VII.— Fraudem adulatorum initio vitandam, et quod muneribus,autobsequiorumdifûcultate,validissime procedit. 487 CAp. VIII.—De mundana comoedia, vel tragoedia. 488 CAP. IX.— Quod mundus suos habet Elysiós; et quod eadem fides est nostri temporis et præcedentium Patrum, et virtutis cultores inspectores sünt theatri hujus. 492 CAP. X. — Quod sibi personæ coaptantur, et depreciantur dissociatæ ; et de Cleopatra, `Augusto et Scipione ; et quod Romani vanitati dediti sunt; et quis sit adulatoriæ flnis. 494 CAP. XI. — I)e munusculariis et promissariis et quod promittere non expediat ad virtufem. 497 CAp. XII. — De ratiónalibus et secretariis divitum, et quod amicitia non nisi in bonis est, et quod dives familiarem potius exprimat quam amicum, et licet familiaritas divitum utilis videatur, sæpe periculosa est, et quod innocenter vivendum est. 500 CAP. XIII. — Quod vindicari possunt, quæ sunt adulationibus acquisita : et de lemionibus, et mollibus, et pœnæ eorum ; et quod pudicitia auferri non potest violenter, nisi mens ipsa consentiat. 503 CAP. XIV. — Adulatores puniendos esse, tanquam hostes deorum et hominum, et veritatem gratánter amplectendam, et patientiam custodiendam, tam rationibus quam exemplis majorum. 506 CAP. XV. — Quod ei duntaxat licet adulari, quem licet 9ccidere, et quod tyrannus publicus hostis est. 512 LIBER QUARTUS. Prologus. 543 CAP. I. — De differentia principis et tyranni, et quid sit princeps. 518 CAP. II. — Quid lex : et quod princeps, licet sit legis nexibus absolutus, legis tameh servus est et æquitatis, geritque personam publicam, et innocenter sanguinem fundit. 514 CAP. III. — Quod princeps minister est sacerdotum, et minor eis ; et qüid sii ministerium principatus fideliter gerere. 516 CAP. IV. — Quod divinæ legis auctoritate constat principem legi justitiæ esse subjectum. 518 AP, V. — Quod principem castum esse oporteat, et avaritiam declinare. 52 CAP. VI. — Quod debet legem Dei habere præ mente et oculis semper, et peritus esse in litteris, et litteratotum agi consiliis. 522 CAP. VII. — Quod timorem Dei doceri debet, et humilis esse, et sic servare humilitatem, quod auctoritas publica non minuatur : et quod præceptorum alia mobilia, alia immobilia. 26 CAP. VIII. — De moderatione justitiæ et clementiæ principis, quae debent in eo ad utilitatem Reipublicæ contemperari. 52 CAp. IX. — Quid sit declinare ad dextram vel sinistram, qu9d principi prohibetur. 531 CAP. X. ôïí utilitatis de cultu justitiæ principes consequantur. 532 CAP. XI. — Quæ sit alia merces principum δ33 CAP. XII. — Ex quibus causis transferamitur principatus et regna. 537 LIBER QUINTUS, Prologus. 539 CAP. I.— Epistola Plutarchi instruentisTrajanum. 539 CAP. II. — Juid respublica secundum Plutárchum, et quid vicem animæ in ipsa obtineat, aut membrorum. 540 CAP. III.— Quæ præcipuo versentur in intentione Plutarchi: et de reverenitia exhibenda Deo,et rebus sacris. ö41 CAP. IV. — De reverentia personarum, et rerum, et qu0t modis persona sit venerábilis. 544 CAP. V.—Quæ poena immineat his, qui ministris ecclesiæ locorumque venerabilium injuriàs inferunt : et de privilegiis locorum venerabilium : et quod absolutio nec per vim extorqueri, nec subripi potest per fraudem. 547 CAP. VI. — De princ pe qui caput est reipublicæ, et de electione ejus, et privilegiis, et præmio virtutis et culpæ ; et quod beatum Job debeat imitari : et de virtutibus beati Job. 548 CAP. VII. — Quae mala vel bona subjectis proveniant de moribus principum : quod et aliquorum strategematicis roboratur exemplis. 554 CAP. VIII. — Quarè Trajanus videatur omnibus præferendus. 558 CAP. IX. — De his qui in republica obtinent locum gordis, et quod iniqui arcendi sunt acqnsiliis potesta; tum, ét de timore f)ei, etsapientia, et philosophia. 560 CAP. X. — De lateribus potestatum, quorum necessitas explenda est, malitia reprimenda, et de causidicis, qüorum lingua damnificâ, nisi funibus argenteis vincta fuerit, de münerum acceptoribus, et quod munus •st a manu, a causa, a tempore, a loco, vel modo. 563

PATROL. CXClX.

CAp. XI. — De oculis, auribus, et lingua potestatum, et de officio præsidis, et $! judicem opórtet haberé juris et æqui notitiam, voluntatem boni, et potestatem exsequendi,et quod juramento debet esse alíigatus legibus, et a sordibus munerum alienus. 567

CAP. XII. — De sacramento judicum, et collatione Py. thagoræ et Alexandri, et in quibus rebus gratiam paríibus possit facere judex, et dé quæstionibus captiosis.570

CAP. XIII. — Quomodo judicium debeat ordinari, et de conceptione sacramenti calumniæ, quod ex necessitate præstant a^fnr at rom s, ot quid imrnin ^a * illi, qu* juramentum subire detrectat, et de saeramento advocatorum, et poena calumniatorum, sive prævaricantium, aut tergiversantium. 573

CA p. XIV. — De ratione instrumentorum. 574

CAP. XV. — Quæ pertineant ad religionem proconsulum, præsidum, et ordinariorum judicum, et quatenus xenia protendi liceat ; et de Cicerone, Bernardo, Martino, Gaufrido Carnotensi. 575

CAP. XVI. — De crimine repetundarum, quo tenentur et praesides et judices, qui aliquid omnino accipiunt propter eas res quæ sibi sunt ex officio faciendaè : et de Samuele, qui docet juge sacrificium esse debere in domo judicis, quæ se ipsam, oblatione justitiæ et bonorum operum exhibet templum Dei. 578

CAP. XVII. — Pecuniam contemnendam esse præ sapientia : quod etiam veterum philosophorum probatur

r.

exemplis. 582 LIBER SEXTUS. Prologus. 587

CAp. I. — Quod mamus reipublicæ aut armata est, aut inermis; et quæ sit inermis, et de officio ejus. 589 CAP. II. — Quod militia delectum exigit, sciéntiam et exercitationem. , 592 CAP. III. — De militibus gloriosis, qui militiæ inutiles sunt. 594 CAp. IV. — Quarum rerum scientiam et exercitium oporteat habere milites, et quod eos otiari non licet. Et de Augusto, qui filias suas fecit institui in lanificio. 595 CAp. V. — Duo esse præcipua quæ militem faciunt, delectum scilicet et instrumentum. 596 CAP. VI.—Quæ mala proveniant nostris, neglecto delectu militum, ÄÈÉÉÉî, Walenses subegerit. 597 CAP. VII. — Quæ sit conceptio sacramenti militaris, et quod sine eo militare non licet. 599 CAp. VIII. — Armatam militiam ad religionem ex necessitate teneri, sicut illum quæ in clero divinis obsequiis consecratur : et quod miles sicut honoris, ita et laboris nomen est. 600 CAp. IX. — Quod fides Deo debita sit cuivis homini præferenda, nec servatur homini, nisi Deo servetur. 601 CAP. X.— De privilegiis militum; et quod sacramento astricti sunt Ecclesiæ,et quare gladius offeratur altari. 601 CAp. XI. — Quod milites durius castigandi sunt, si militiæ lege contempta, privilegiis abutuntur. 602 CAp. XII. — Quod varia animadversio procedit in eos, qui duci non obtemperant, et quatenus debeat obediri, et in quibus mandatis locum habeat examinatio militaris ; et in quibus non. 604 CA p. XIII. — Quare cingulo privenlur milites, et quod exauctoratus non habet aliquod cum gladio telove commercium, et quare gladius insertus est cingulo. 607 CAP. XIV. — Quod disciplina militaris plurimum prodest ; et quid militiam maxime frangit. 600 CAp. XV. — Romanos in disciplinas præ cæteris viguisse,et in eis Julium Cæsarem floruisse præ cæteris 610 CAP. XVI. — Quæ noslratibus mala proveniant ab indisciplinatione. (311 CAP. XVII. — Nobis a nostratibus esse exempla virtutum, et quas civitates in Italia condiderit Brennius secundum antiquas historias. 612 CAP. XVIII. — Exempla recentium historiarum, et quomodo rex Henricus secundus tempestalem et procellas regis Stephaniserenaverit, et pacaverit insulam. 613 CAP. XIX. — De honore' militibus exhibendo, et modestia indicenda : et qui militiæ artem tradiderint, et generalia quædam præcepta eorum. 516 CAp. XX. — Qui sint pedes reipublicæ et de cura eis impendenda. 618 CAP. XXI. — Rempublicam ad naturæ similitudinem ordinandam, et ordinem de apibus inutuandum. 649 CAP. XXII. — Quod sine prudentia et sollicitudine nullus magistratus subsistit incolumis, nec viget respublica cujus caput infirmatur. 20 CAP. XXIII. — Levitatem sicut loquendi,ita et audiendi vitandam: et quod finis voluptatis, pœnitentia est. 622 CAp. XXIV. — Vitia potestatum ferenda sunt, eo quod in eis auspicia publicæ salutis constant, et quod dispensa

[ocr errors]

toros salulis sunt, sicut stomachus in corpore animalis nutritiva dispertii, et hoc ex sententia domini Adriani P°g;; - 622 p. XXV. — De cohærentia capitis et membrorum reipublicæ : et quod princeps quædam imago Deitatis est, et de crimine màjestatis, et de his quæ sunt in fldelitate servanda. 626 Cap. XXVI. — Quod vitia ferenda sunt, aut tollenda, et a flagitiis distant : et generalia quædam præcepta de o'ficio principis; et brevis epilogus quanta sit reverentia el cxluiiur 11 tlo. 628 Cap. XXVII. — Quod Gnathonici pervertunt omnia, nec vera fateri patiuntur, et quod eis exemplo Marsiæ corium delrahendum est, si sapiant divites: et quod calumniatores pauperum Deus ipse persequitur. . G30 CAP. XXVIII. — Auctoritate Sócraticorum quando quis de suo commendatur, et quando aliena sit laudatio. 631 CAP. XXIX. — Quod pro merito principis formatur populus, et ex merito populi formatur principatus, Denque placido creatura quælibet mansuescit,et servit homini G:33 Cap. XXX.—Brevis epilogus adversus Gnathonicos. 634 LIBER SEPTIMUS. Prologus. 635 CAP. I. — Quod academici modestiores fuerint aliis philosophis, quos temeritas excæcavit, ut darentur in *eprobum sensum. 637 AP. II. — De errore academicorum : et quos eorum liceat imitari, et quæ sunt dubitabilia sapienti. 688 CAP. III. — Unde dicti sint academici: aut quis timor aut passio mentis, secundum A. Gellium et Stoicos, iu sapientem cadat. 641 Ap. IV. — Unde dicatur philosophia : et de Samig Pythagora, et doctrina ejus, qui Italicis philosophandi auctor exstitit. 642 CAP. V. — De Ionico genere philosophorum, et auctoritate Socratis, et dogmáte Platonis, et opinione ejus post mortem. 643 CAP. VI. — De Aristotele, et opinione ejus, et studiis: et quod variis disputationibus dubitationem academicorum movit : et de regula eorum. 647 CAP. VII. — Quod älia sensus, alia rationis, alia religionis auctoritate probantur : et quod fìdes in omni docirina aliquod stabile initium vindicat, quod probari non debet : et quod alia per se doctioribus innotescunt alia rudibus: ei quatenus dubitandum sit: et quod pertinacia veritatis inquisitiQnem plurimum impedit; 649 CAP. VIII. — Quod virtus unica via est philosophandi, et eundi ad beatitudinem : et de tribus gradibus accedentium, et de tribus sectis philosophorum. CAP IX. — De arrogantia multitudinis imperitæ: et qualiter legenda sunt ea, quæ prodesse poterunt, et óbesse: et quod ingenio vel exercitio sine gratia sapientia uon contingit. 653 CAP. X. — Omnes scripturas esselegendas: et de be: nedictione quæ primigenis data est, et filiis Noe : et quod rationi auctoritas nullius gentilium præjudicet. 658 CAP. XI. — Quid sit vere philosophari : et ad quem finem omnis scripturarum vergat intentio. 664 CAP. XII. — De ineptiis nugatorum, qui sapientiam verba putant: et quod aliter legendi sunt libri divini, aliter gentiles libri. 662 CAP. XIII. — Quae sint necessaria et quasi claves philosophandi, et quod simplicitas amica est veritati: et quid sit luctari cum angelo,vel cibare eum. Et quid sit aut prosit, advocationem $apientiæ, relinquere patriam. (j Cap. XIV. — De sepîima clave discentium. 670 CAP. XV. — In quo Epicurus et sui, summum bonum conslituant : et quod per multos labores itur ad voluplates. - 671 CAp. XVI. — 1)e amore divitiarum, et quod in eis anima non quiescit. 678

CAP. XVI1. — De ambitione, et quod cupiditas stultitiam comitatur ; et quis sit ortus tyrannidis : et de diversis vitiis ambitiosorum. 674

CAP. XVIII. — Quod ambitiosi dissimulant se velle quod maxime appetunt ; et quibus excusationibus propositum tegant. 678 CAP. XIX. — De his qui impudentius irruunt, sine dissimulatione ambitionis, quos neque ratio, nec auctoritas reprimere potest. 680 CA p. §. — Dé legibus sæcularium principum, quibus curiales et officiales arcentur ab honoribus ecclesiasticis : et quibus exemplis Dathanitæ et Abironitæ nitantur obtinere. 686 CAP. XXI. — De hypocritis, qni ambitionis labem, falsa religionis imagine, nituntur occultare. 691 CAP. XXII. — De eisdem : ct de Ezechia, qui thesauros, quos ostentavit, amisit. 696

CAP. XXIII.— Quod Carthusienses, dum moderationis habenis avaritiam cohibent, et Magni Montis nova religio, dum omnia mundana contemnens, et de crastino non cogitans repellit omnia, avaritiam excludit, ab hypocritarum nota et nomine longius absunt: et qui sunt sæculares aut religiosi : et quæ regalia activorum, et quæ otiosorum : et quis sit finis hypocriseos. 698 CA P. XXIV. — De invidis et detractoribus. 701 CAP. XXV. — I)e libertatis amore et favore : et de bis, qui libere dicta, patienti animo majores tulerint ; 05

et de differentia lædoriæ et scommalis. 7 LIBER OCTAVUS. Prologus. 709

CAp. I. — Quod Gnathonica subest Thrasonianæ : et de septem principalibus vitiis, et sequela eorum, secun£lum beatum Gregorium: et quod inanis gloria nobilem habet optum. 711 CAp. II. — Quod rarus est contemptor gloriæ; et de tribus locis a quibus laudis materia tráhitur: et quæ sit laus vera, quæ perfecta, quæ neutra; et de moderatione largitionum. 713 CAP. III. — Quod omnis professio suos Thrasones habet : et de personis, quæ ad similitudinem eunuchi Terentiani sint apud inaniter gloriantes: et quod vana gloria meretricis more loculos sequitur. 71 6 CAp. IV. — Quod nullum vitium pejus avaritia, nec amari posse qui suspectus est avariliæ : et de duplici fonte liberalitatis : et uter sit potior: et de Considio et Gillia. 719 CAP. V. — De duobus naturalibus affectibus, scilicet amore justi, et amore commodi : et de sequela eorum, amore scilicet libertatis, et amore dominandi: et de comparatione Cæsaris et Catonis: de Alexandro, Aristotele, Augusto et Platone : et de his qui via devia ad gloriam pergunt. 720 CAP. VI. — De luxuria et libidine, et quinque partito mortis introitu : et quorum sensuum sit voluptas permiciosior : et triplici genere convivarum secundum Portunianum, et pernicie gulæ: et de convivio Didonis et Evandri, apud Virgilium. CAP. VII. — De cibariis et sumptuariis legibus veterum,ad intemperantiam coercendam: et differentia earum secundum Portunianum, : et de intemperantia Antonii, et frugalitate Julii Cæsaris : de Auguslo, et Nerone, et C. Caligula, et Vitellio et Metello. 731 CAP. VIII.— De convivio philosophico, ei quod et civile connexum est : et de sumptuariis legibus ejus. 736 CA p. IX.— Quod etiam in sacra Scriptura sunt optimæ civilitatis regulæ : et quod nihil virtuté civilius: ét quæ sunt regulæ civilitatis in conviviis observandæ : et deverecundia. 740 CAP. X. — Regula convivandi, sensu, et fere verbis Macrobii, sumpta de libro Saturnalium: et de scommatibus: et de cavenda ebrietate : et de observantia convivantium : et de C. Claudio Cæsare dicente, quod sicut nautæ scopulum fugiunt, sic fugiendum est infrequens et insolens verbum. 742 CAP. XI. — De molestiis et oneribus conjugiorum, secundum Hieronymum et alios philosophos: et de pernicie libidinis : de mulieris Ephesiæ, et similium, fidé. 748 CAp. XII. — Quod brutis et insensibilibus quidam appetunt conformari : et quanta humanitate cum servis vivendum sit:et detrium reliquorum sensuum voluptate756 CAP. XIII. — De frugalitatis commendatione, et nota Quintiliani in Senecam : et quomodo vivendo frugaliter possit avaritiæ suspicio devitari. 762 CAP. XIV. — Quod nibil ad gloriam fructuosius est laude et favore bonorum, et maxime scriptorum : et quod turpium familiaritas non tam prodest quam obest: et quod uno benefacto vel dicto gloria propagatur. 768 CAP. XV. — Honestatem aut solam,aut præ cæteris expetendam,et in ea tota liberalitati locum esse præcipuum, et econtra avaritiam gloriæ plurimum advérsari. 772 CAp. XVI. — De quatuor fluminibus, quæ de fonte libidinis oriuntur Epicureis, faciuntque diluvium, que fere mundus mergatur : et de aquis contrariis, et vestibus Esau. 775 CAP. XVII. — In quo tyrannus a principe differat, et de tyrannide sacerdotum : et in quo pastor, fur et mercenarius ab invicem differunt. 777 CAp. XVIII. — Ministros Dei esse tyrannos: et quid tyrannus: et de moribus C. Caligulae, et Neronis nepotis ejus, et exitu utriusque. 785 CAP. XIX. — De morte Julii Cæsaris, et aliorum gentilium tyrannorum. 789 CAP. XX.—Quod auctoritate divinæ paginæ licitum et f£; est,publicos tyrannos occidere, si tamen, fìdeitate non sit tyranno qbnoxius interfectorautaliasjusti

[merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]
[ocr errors]

(Ap. XXI. — Quantis viris placuerit, et quod sine ea non magis quis philosophari potest, quam si sit surdus aut mutus. 851 CAP. XXHI. — Quod auctoritate Senecæ suum tueatur epi*opem. 852 CAp. XXIII. — Quæ præcipua sunt ad exercitium philosophiæ et virtutis; et quod grammatica est eorum fundamentum. 853 CAp. XXIV. — De usu legendi et prælegendi: et consuetudine Bornardi Carnotensis, et sequacium ejus. 853 CAp. XXV. — Laus grammaticæ ex Quintiliano. 803 LIBEI\ SECUNI)US. CAP. I. — Quod logiea, eo quod verum quæril, ad totam proficit philosophiam. 857 CAp. II. — De secta Peripateticorum, et ortu logiees, et ejus auctore. S|)8 CAP. III. — Quod logica philosophanlibus prælegenda est, et de differentia demonslralivae, itemque probabiiis logicæ, ei sophisticæ. 8.)9 CAP. IV. — Quid dialectica, et unde dicatur. St30 CAP. V.— De partibus dialecticæ et line logicorum.850 Cap. VI. — Quod omnes logicam appetunt, sed mon omnes assequuntur. 8ú2 (Ap. VII. — Quod nugiloquos venlilatores dedoceri oportet, ut sciant. 834 CAP. VIII. — Quod eos Aristoteles.compescuerat, si audiretur. 865 CA p. IX. -— Quod inefficax est dialectica, si aliarum disciplinarum deslituatur subsidio. 866 0AP. X. — Quorum auclorilate præcedentia et sequentia constent. 867 CAp. XI. — Quid sola dialectica possit. 8t39 CAP. XII. — In quibus constet exercitium ejus, et quo utatur instrumento. 869 CAP. XIII.— Quantæ utilitatis sit scientia probabilium, et quæ simpliciter necessaria non facile innotescant. 870 CAP. XIV. — Item de eodem. 871 CAP. XV. — Quæ propositio sit dialectica et quid pro

[blocks in formation]

CA p. X. — I)e utilitate octavi. 910
LIBER QUARTUS.
Prologus. 915

CAP. I. — Quod liber Analyticorum est ralionum examinatorius. 915 CAP II. — Quod scientia hæc utilis est ad omnia, et unde hæc sortila sit nomen. 916 ( AP. III. — Quod liber non eatenus utilis est ad phrasim comparandam. 917 CAP. IV. — Quæ sit libri primi conceptio. 918 CAP. V. — Quod sit conceptio secundi. 918 CAP. VI. — De difticultate posteriorum analyticorum et unde contingat. 919 (Ap. VII. — Quare Aristoteles nomen philosophi præ cæteris meruerit. 920 (Ap. VIII. — De officio demonstrativæ, et ex quibus sit demonstratio, et quomodo ; et quod sensus scientiæ principium est, e! quomodo. 92{] CAP. IX. — Quid sensus ; et quomodo omnis philoso., phiæ species,ex ipso convalescat per imaginationem. 921 CAP. X. — I)e imag:natione, et quod ex ipsa oriuntur affectiones, quibus anima componitur, aut turbata deturbatur. 922 CAP. XI. — Quid imaginatio; et de opinione et fallacia opinionis et sensus: et de ortu phronesis, quam nos prudenliam nominamus. 923 CAP. XII. — Quid prudentia, quæ materia ejus, quæ partes, et quomodo scientia ex sensu. 928 CA p. XIII. — De difYerentia scientiæ et sapientiæ ; e quid fides. 923 CAP. XIV. — I)e cognitione sgovi*so; et &.%.:a; ; et de ortu phronesis, et quae ratio. 924 CAp. XV. — Item quid ratio, et quod nomen rationis multiplex est : et quod rationes sempiternæ. 924 CAP. XVI. — I)istinctio multiplicitatis, et quod bruta non habent rationem, elsi discernere videantur : et unde homo eam sortitus sit Juxta Hebræos. 925 CAp. XVII. — De officio rationis, et quare sensus in capite,quibus ratio præsidet; et quas pedissequas habeat philologia. 926 CAP. XVIII. — De diflerentia rationis, et intellectus: et quid intellectus. 926 CAP. XIX. — Quid sapientia, et quod ipsa de sensu §; gratiam. 27 CAP. XX. — De cognitione animæ, et simplicitate, et immortalitate, secundum Ciceronem. 927 CAP. XXI. — Quod præcedentibus, etsi non sufficienter, Aristoteles aliquod hypotheticorum seminarium dedit. 928 CAp. XXII. — De sophistica et ulilitate ejus. 929 CAp. XXIII. — De sophisticis elenchis. 929 CAP. XXIV. — De his qui Aristotelis opera carpunt.930 CAp. XXV.—Quod Cornificius, Bromio scurra deorum, vilior est: et de laude logicæ quid Augustinus et alii philosophi dicant. - 931 CAP. XXVI.—Quo consilio utendum sit adversus eum, et prolervos, et calumniatores. 931 CAP. XXVII.—Quod Aristoteles in multis erravit; quo

in logica eminet. 931 Quæ inconvenienlia sequantur fatalem necessitatem.976 CÄp. XXVIII. — Quomodo ea sit utendum. 9:32 De Epicureorum dogmate. 976 CAP. XXIX. — Quod temeritas adolescentiæ repri- De pugna laboris et quietis. 976 menda, et quare Mercurius societur Philologiæ, et quæ Quod mundus non habet veram pacem. 977 sint præcipue expetenda. 932 Quod gratia Dei dat veram quietem. 977 CAP. XXX. — Idem. 93:3 De gaudio duplo et simplice. 977 CAP. XXXI. — Quod philologia alias duas praecedit : et De errore Epicureorum. 977 quæ sit prædicamentulis inspectio sequenda in discussione Quod Epicurus casum pro Deo colit. 977 iationi§ et veritatis. 9:34 Quis fructus Epicureorum. 978 CAP. XXXII. — Quid ratio primitiva : et de variis seetis De dogmate Peripateticorum. 978 philosophantium. 935 De lege naturæ et natura creata. 978 CAP. XXXIII. — Quid sit rationi contrarium, et quod Quid natura. 978 multis modis dicitur ratio ; et quæ rationes aeternæ ? 936 Quod nihil contra rationem. 978 CAP. XXXIV. — Quod homo perfectam non habeat ra- Quid omnium causa. 978 tionem, et quod verum multipliciter dicitur. {);86 Quid humana ratio. 978 CAP. XXXV. — Quid dicatur verum, et quid veritas, Quid illuminet rationem. 979 et quid ejus contrarium. 9:37 Qui sunt usus luminis. 979 CAp. XXXVI. — Item de veris ; et quod aliter dicuntur Quod verus philosophus Deo carere non potest. 979

esse res, aliter sermones, aliter vera, et quomodo. 939
CAP. XXXVII. — Differentiae eorum quæ vere sunt, et
quæ videntur esse, secundum Platonicos. 940
CAP. XXXVIII. — Quod aliter tes, aliter opinio, aliter
locutio vera vel falsa dicitur ; et quare loeutiones hujus-
modi et modales appellantur. 9 1
CAP. XXXIX. — I)e cohærentia rationis et veritatis ; et
breviter quid utrumque. 042
CAP. XL. — Idem de eodem : et quod nec ratio, nec
veritas contraria suscipit. 942
CAP. XLI.—Ad quid Peripateticorum, et omnium recte
philosophantium, tendat intentio ; et de octo obstaculis
intelligentiæ. 944
CAP.XLII. — Quid visibilia argumenta mundum vani-
tati subjectum esse convincunt; et quæ causa fuerit hic
finiendi librum. 945
DE SEPTEM SEPTENIS.
Prologus epistolaris in libellum De septem septenis,
editum a Joanne Saresberiensi. 945
SECTio I. — Prima septena de septem modis eruditio-

nis. 947 SECTio II. — Secunda septena de viis animæ. 948 SECTio III. — Tertia septena de seplem fenestris animæ. 950

[merged small][ocr errors]

I)e aletheia et phronesi. 965 Quod logica sapientes et discretos facit. 965 J)e nugacibus mentientibus logicam. 965 I)e Melidunensibus. 966 I)e Sertorianis. 968 I)e rotundatoribus verbi. 968 I)e Hircano. 968 De Mandrogero. 968 Quæ conferant sapientiam. 968 Quæ eloquentiam. 969 De Mercurio et philologia. 969 De Furvo et Marciano. 959 De nuptiis Philologiæ ot Mercurii. 969 De gratia conciliatrice virtutum. 970 Quód philosophia præcipuum munus gratiæ. 970 Do Nursia et jocis ejus. 970 De libertate arbitrii. 970 Quid philosophia. 971 Quod superbia, sæva pestis, illi, quod occupat, membrum aufert. 971 Quod pbilosophia et charitas sunt idem. 971 Quod nemo sine fide philosophatur. 972

Quod philosophia ordinem et modum in cunctis exigit.972
De more antiquitus philosophantium.

I)e ordino discendi. 973
Quod divina pagina omnibus principatur. 973
A quibus laus oritur. 973

[ocr errors]

Quis finis philosophiæ. 97

De gloria vana et vera. 974
Quód divina pagina regina est aliarum. 974
De dogmate Stoicorum. 975
De timore moderando et desperatione vitanda. 975
Quod desperatio blasphemiam parit. 975
I)e timore probato. 975
Definitio vocis. 97(;
Quod Stoicus fatalem inducit necessitatem. 976

Quod Providenliam putat esse causam necessitatis. 976

Quod ratio sepeculum est et oculus et manus ad res videndas et capiendas. 979 Quod notilia veri summum bonum secundum Arislote

[blocks in formation]

Quod globus terræ planetarum circulis excentricus est et fax elementorum. - - - 9s8 Quod Deus solus omnia novit, et omnis rationalis crea

« PoprzedniaDalej »