Obrazy na stronie
PDF
ePub

Note (H), PAGE 79.
Legati sedis Apostolicæ primo loco sedentes.-Ibid. ibid.

Note (1), PAGE 79.

Carolus Rex Francorum misit Synodalem librum ad Britanniam, sibi a Constantinopoli directum, in quo libro (heu ! prô dolor !) multa inconvenientia et veræ fidei contraria reperiebantur: maxime quod pene omnium Orientalium doctorum, non minus quam trecentorum, vel eo amplius, Episcoporum, unanimi assertione confirmatum fuerit, imagines adorari debere, quod omnino Ecclesia Dei execratur. Contra quod scripsit Albinus Epistolam ex authoritate divinarum Scripturarum mirabiliter affirmatam, illamque cum eodem libro, ex persona episcoporum ac principum nostrorum, Regi Francorum attulit.— Roger Hoveden, Annal. p. 1. ann. 792. Cited by Collier, Eccles. Hist. i. 139, and Bull, Corruptions of the Church of Rome, in vol. ii. p. 279, of his works.

Note (K), Page 79. Sanctorum patrum Episcoporum, et virorum venerabilium, .. qui in Germaniæ, Galliæ, Aquitaniæ, et Britanniæ partibus, &c. Epist. Car. Mag. ad Elipandum. Conc. vii. 1049. Episcopis universi regni Francorum, Italiæ, Galliæ, ac Germaniæ, præsente Carolo Magno Rege, atque Hadriani Papæ legatis, &c.—Conc. vii. 1013.

NOTE (1), PAGE 79. Canon 2.- Allata est in medium quæstio de nova Græcorum Synodo, quam de adorandis imaginibus Constantinopoli fecerunt, in qua scriptum habebatur, ut qui imaginibus Sanctorum, ita ut deificæ Trinitati, servitium aut adorationem non impenderent, anathema judicarentur. Qui supra sanctissimi Patres nostri omnimodis adorationem et servitutem renuentes contempserunt, alque consentientes condemnaverunt.-Conc. vii. 1057.

Anno Domini Dccxcur. Carolo in Franconofurt Pascha celebrante, Synodus Episcoporum magna collecta est ex omnibus regni provinciis: legati quoque Hadriani Papæ in ejus vice affuerunt. In hac Synodo hæresis cujusdam Episcopi, Felicis nomine, damnata est. Synodus etiam, quæ ante paucos annos in Constantinopoli congregata, sub Hirene et Constantino filio ejus, septima et universalis ab ipsis appellata est, ut nec septima nec aliquid diceretur, quasi supervacua ab omnibus abdicata est. Abbas Uspergensis, in his Chronicle, p. 176, cited by Bull, Works, ii. 277.

Note (m), Page 79.

Quo Iconoclastæ hæretici Nicænam II. Synodum condemnarunt.—Conc. vii. 1299.

Note (N), PAGE 79.
Conventus Parisiensis de Imaginibus.--Conc. vii. 1542.

[ocr errors][ocr errors][merged small]

On the Liturgy ascribed to St. Basil, in use at Constantinople at this day, I would observe, 1st, that the terms rational and unbloody sacrifice (inv Loylny Taútny kaì avaipaktov Ovoiav) are applied to the elements of bread and water when placed on the altar, before the prayer of consecration by invocation of the Holy Ghost. 2nd, The prayer of consecration is as follows,προσθέντες τα αντίτυπα του αγίου σώματος και αίματος του Χριστού σου δεόμεθα και σε παρακαλούμεν ... τον μεν άρτον τούτον ποίησον αυτό το τίμιον σώμα του κυρίου, και θεού, και σωτήρος ημών Ιησού Χριστού .... το δε ποτήριον τούτο, αυτό το τίμιον αίμα του κυρίου και θεού και σωτήρος ημών Ιησού Χριστού ... Μεταβαλών τη πνεύματί σου τώ αγίω. 3. This is succeeded by the following,Ημάς δε πάντας, τους εκ του ενός άρτου και του ποτηρίου μετέχοντας, ενώσας αλλήλοις εις ενός πνεύματος αγίου κοινωνίαν, και μηδένα ημών εις κρίμα, ή εις κατάκριμα, ποιήσαις μετασχεϊν του αγίου σώματος και αίματος του Χριστού σου. Goar's Rituale Græcorum, pp. 164. 169. 170. From the Greek-Arabic Liturgy of St. Basil, belonging to the Church of Alexandria, I will cite merely the prayer of consecration. Ποιήση τον μεν άρτον τούτον γίνεσθαι εις το άγιον σώμα αυτού του κυρίου δε και θεού και σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν την αιώνιον τοίς εξ αυτού μεταλαμβάνουσιν" το δε ποτήριον τούτο το τίμιον αίμα το της καινής διαθήκης αυτού του κυρίου κ. τ.λ.... τοίς εξ αυτού μεταλαμβάνουσιν. Renaudot, Col. Liturg. Orient. i. 69. From the Coptic Liturgy of St. Basil, I will cite also the words of consecration. Ostende faciem super hunc panem, et super hunc calicem, quos super mensam hanc tuam Sacerdotalem posuimus: benedic eos, sanctifica eos, consecra eos, transfer eos, ita ut panis quidem hic fiat corpus tuum sanctum, et hoc mistum in hoc calice sanguis tuus pretiosus, ut sint nobis omnibus præsidium, medicina, salus animarum, corporum, spirituumque. Ibid. p. 3.

Constantinople, A.D. 879.

NoTE (R), PAGE 81. "Ώρισεν ή αγία σύνοδος, ώστε εί τινες των εξ Ιταλίας κληρικών, ή λαϊκών, ή επισκόπων, εν τη Ασία, ή Ευρώπη, η Λιβύη διατρίβοντες υπό δεσμών, ή καθαίρεσιν, ήαναθεματισμόν παρά του αγιωτάτου πάπα εγένοντο Ιωάννου, ίνα είσιν οι τοιούτοι και παρά Φωτίου του αγιωτά

του πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως εν τω αυτή της επιτιμίας όρη, τουτέστιν ή καθηρημένοι, ή ανατεθεματισμένοι, ή αφωρισμένοι, ούς μέντοι Φώτιος ο αγιώτατος ημών πατριάρχης κληρικούς ή λαϊκούς, ή του αρχιερατικού και ιερατικού τάγματος, εν οιαδήποτε παροικία υπό αφορισμόν, ή καθαίρεσιν, ή αναθεματισμών ποιήση ίνα έχη αυτους και ο άγιώτατος πάπας Ιωάννης, και η κατ' αυτόν αγία του θεού Ρωμαίων εκκλησία εν τω αυτή της επιτιμίας κρίματι, μηδέν των προσόντων πρεσβείων το αγιωτάτο θρόνο της Ρωμαίων εκκλησίας μηδε τω ταύτης προέδρα το σύνολον καινοτομούμενον μήτε νύν, μήτε εις το μετέπειτα.-Conc. viii. 1526.

NoTE (s), PAGE 82.

Post haec autem Leo papa .... indelebile monumentum erigendum putavit, quo posteris innotesceret, in sacro symbolo esse nihil addendum. Siquidem in basilica Sancti Petri, duas tabulas argenteas ad confessionem ejusdem Sancti Petri affigendas curavit, in quarum altera symbolum Latine scriptum legeretur, in altera vero Græce exaratum, absque aliquo quatuor illarum syllabarum additamento, Filioque, sed illud in suo pristino candore voluit integrum permanere.—Conc. vii. 1198.

NoTE (T), PAGE 83.

See Concilium Aquisgranense, in Conc. vii. 1194.

Lateran, I., A.D. 1123.

Note (U), PAGE 83.

Ego Henricus, D. G. Rom. Imp. Aug., pro amore Dei et Sanctæ Romanæ Ecclesiæ ... dimitto Deo, et sanctis ejus Apostolis Petro et Paulo, et sanctæ Catholicæ Ecclesiæ, omnem investituram per annulum et baculum, et concedo in omnibus ecclesiis fieri electionem et liberam consecrationem, &c.—Conc. Χ. 901.

Lateran, III. A.D. 1179.

Note (x), PAGE 84. Canon 1.-Statuimus igitur, ut si forte inter cardinales de substituendo pontifice non potuerit concordia plena esse, et duabus partibus concordantibus tertia pars noluerit concordare, aut sibi alium præsumpserit ordinare : ille Romanus pontifex habeatur, qui a duabus partibus fuerit electus et receptus. Si quis autem de tertiæ partis nominatione confisus, quia rem non potest, sibi nomen Episcopi usurpaverit : tam ipse, quam qui eum receperint, excommunicationi subjaceant, &c. Præterea si a paucioribus aliquis, quam a duabus partibus, fuerit electus ad apostolatus officium, nisi major concordia intercesserit, nullatenus assumatur, et prædictæ pænæ subjaceat, si humiliter noluerit abstinere, &c. Conc. x. 1508.

Note (Y), PAGE 84. Gulielmus Tyrensis, Albertus Bethlehemita, Heraclius Cæsariensis, Rodulfus Sebastiņus, Totius Aconensis, et Romanus Tripolitanus.

Note (z), PAGE 84.

See Le Quien, Oriens Christianus, vol. iii., towards the end ; where we have the catalogue, Præsulum ritûs Latini in Orientali tractû.

Lateran, IV., A.D. 1215.

Note (AA), PAGE 85. Facto prius ab ipso Papa exhortationis sermone, recitata sunt in pleno Concilio capitula septuaginta, quæ aliis placabilia, aliis videbantur onerosa. Matt. Paris, p. 272, cited by Collier, i. 425.

« PoprzedniaDalej »