Obrazy na stronie
PDF
[ocr errors]

Eph e s. II. : Gratia estis salvati per fidem, et hoc non ex vobis : Dei enim donum est. H eb r. XI.: Est autem fides sperandarum substantia rerum, argumentum non apparentium. 4. J o a n n. V. Tres sunt qui testimonium dant in coelo: Pater, Verbum, et Spiritus sanctus, et hi tres unum sunt. GENEsi. In principio creavit Deus coelum et terram. J o a n n. I. : Et verbum caro factum est, et habitavit in nobis. L u c. II: Et peperit filium suum primogenitum. Et paulo post. Natus est vobis hodie Salvator, qui est Christus Dominus, in civitate David. Ro m. V.: Commendat autem charitatem suam Deus in nobis, quoniam cum adhuc peccatores essemus, Christus pro nobis mortuus est. Luc. I. : Quod nascetur ex te Sanctum , vocabitur filius Dei. I. C o r. XV.: Omnes quidem resurgemus, sed non omnes immutabimur. In momento, in ictu oculi, in novissima tuba, (canet enim tuba) et mortui resurgent incorrupti, et nos immutabimur: Oportet enim corruptibile hoc induere incorruptionem, et mortale hoc induere immortalitatem. . J o an. III.: Amen amen dico tibi, nisi quis renatus fuerit ex aqua et spiritu sancto, non potest introire in regnum Dei. E c c l i. III. : Altiora te ne quaesieris, et fortiora te ne scrutatus fueris: sed quae praecepit tibi Deus, illa cogita semper, et in pluribus operibus ejus ne fueris curiosus ; non est enim tibi necessarium, ea, quae abscondita sunt, videre oculis tuis. In supervacuis rebus noli scrutari multipliciter, et in pluribus operibus ejus non eris curiosus. Plurima enim super sensum hominum ostensa sunt tibi. Multos enim supplantavit suspicio illorum, et in vanitate detinuit sensus illorum.

II. Cor. X.: In captivitatem redigentes omnemintellectum in obsequium Chaisti. - *%££$

[ocr errors]

Esai. VII. juxt. LXX.: Nisi credideritis, non intelligetis.

Luc. I.: Non erit impossibile apud Deum omne verbum.

Hieremi. XXXII.: Ecce ego Dominus Deus universae carnis: numquid mihi impossibile erit omne verbum ?

[ocr errors]

BASILIUS in Serm. de fid. confess. siv. de vera et pia fid. in Ascet.: Est igitur fides, eorum quae dicta sunt, assentiens approbatio sine ulla haesitatione, cum animi persuasione, de eorum veritate, quae Dei munere sunt praedicata. BERNARDUS in epist. CXC ad Innocent. contr. Petr. Abelard.: In primo limine Theologiae (vel potius stultilogiae suae) fidem definit aestimationem : quasi cuique in ea sentire et loqui, quae libeat, liceat, aut pendeant sub incerto in vagis ac variis opinionibus nostrae fidei sacramenta, et non magis certa veritate subsistant. Nonne si fluctuat fides, inanis est et spes nostra? Stulti ergo martyres nostri, sustinentes tam acerba propter incerta, nec dubitantes sub dubio remunerationis praemio durum per exitum diuturnum inire exilium. Sed absit, ut putemus in fide vel spe nostra aliquid, ut is putat, dubia aestimatione pendulum , et non magis totum quod in ea est, certa ac solida veritate subnixum, oraculis et miraculis divinitus persuasum, stabilitum et consecratum partu virginis, sanguine redemptoris, gloria resurgentis. Testimonia ista credibilia facta sunt nimis. Si quo minus, ipse postremo spiritus reddit testimonium spiritui nostro, quod filii Dei sumus. Quomodo ergo fidem quis audeat dicere aestimationem, nisi qui spiritum istum nondum accepit, quive Evangelium aut ignoret, aut fabulam putet? Scio cui credidi, et certus sum, clamat Apostolns: Tet tu mihi subsibilas, fides est aestimatio? Tu mihi ambiguum garris, quo nihil est certius ? Sed Augustinus aliter fides, ait, non conjectando vel opinando habetur in corde in quo est, ab eo cujus est, sed certa scientia, acdamante conscientia. Absit ergo, absit, ut hos fines fides babeat Christiana. Academicorum sint istae aestimationes, quorum est dubitare de omnibus, scire nihil. Ego vero *turus in magistri gentium sententiam pergo, et scio quonam non confundar. Placet mihi, fateor, illius de fide deûnitio, etsi iste etiam ipsam latenter insimulet. Fides est.

Fides est firmus assem sus revelatae veritatis,

Fidesnon est aestimatio aut opinio.

[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]

£;;;;;3:a- ait, snbstantia rerum sperandarum, argumentum non appaâÄÈÉÉÉ: rentium. Substantia, inquit, rerum sperandarum, non inanium phantasia conjecturarum. Audis substantiam, non licet tibi in fide putare vel disputare pro libitu, non hac illaque vagari T per inania opinionum , per devia errorum. Substantiae nomine aliquid tibi certum fixumque profigitur. Certis , clauderis finibus, certis limitibus coarctaris. Non est enim fides aestimatio, sed certitudo.

Ę- 3. IDEM in eadem epistola : Quid magis contra ratio»on est. -- nem, quam ratione rationem conari transcendere? Et quid magis contra fidem, quam credere nolle, quicquid non possit ratione attingere? Denique exponere volens illud SapienEcclesiast. tis, Qui credit cito, levis est corde : Cito credere est, in*°* * quit, adhibere fidem ante rationem, cum hoc Salomon non de fide in Deum, sed de mutua inter nos dixerit credulitate. Nam illam quae in Deum est fidcm, beatus Papa Gregorius ' negat plane habere meritum, si ei humana ratio praebeat experimentum. Laudat autem Apostolos, quod ad unius jus;;?;££ sionis vocem sequuti sunt redemptoremh. Sit nimirum pro Ê';;';. laude dictum: In auditu auris obedivit mihi; increpatos e reSq. gione discipulos, quod tardius credidissent. Deniquè laudatur Maria, quod rationem fide praevenit, et punitur Zacharias, quod fidem ratione tentavit. Et rursum Abraham

commendatur, qui contra spem in spem credidit. Ecclesiae 4. AUGUSTINUS contr. Epist. Manich. quam vocant

auctoritas - - - - - $$$E, fundam. cap 5.: Si inveneris aliquem , qui Evangelio non:;%'%;" dum credit, quid faceres dicenti tibi.T non credo ? Ego

[ocr errors]

commoveret auctoritas.

Fides a de- 4. B. CONCILIUM Ephesin. can. 13.: vide infra

monstratio

;£o- pen- quaest. X. A. CUI. 2. CONCILIUM Constantiense, Florentinum et Tri

dentinum : vide infra de Sacramento Eucharistae, quaesti.
VIII. G. H.
M. C. BASILIUS in psalm. CXV., in ea verba, Cre-
didi propter quod locutus sum, etc. Sacrorum, quae de
Deo sunt, eloquiorum praedux esto fides plane, non item
demonstratio; fides, inquam, animam invitans, immo et per-
suadens ad consensionem prae cunctis rationalibus metho-
dis. Neque enim fides geometricis nititur probationibus,
quas necessitates vocitant: sed animis nostris se insinuat
efficaci operatione spiritus sancti. Et nonnullis interjectis:
In quocunque tandem humanarum artium exercitio (id modo
via et ordine ad praestitutum sibi progrediatur finem) im-

possibile est primarum propositionum inquirere demonstrationes: Immo necesse est, ut, quum admiseris earum artium, quae certa ratione nituntur, principia ut confessa, nec proinde ullam requirentia demonstrativam probationem, id demum inspicias, quicquid ex praesuppositis ordine consequitur. Nihilo secius et theologiae mysteriuui requirit assensum, simple* a*nulla praevia inquisitione nitentem. Sané ait Apostolus: í',,.. Credere enim oportet, quia Deus est, non item quaestionem vocare, aut controversim opponere illud: Quid est Deus? Atque adeo in universum, fides si substantia earum est, quae *** *** ** sperantur, rerum, et eorum, quae non videntur, argumentum: ne mihi tu anxius contendas videre jam, quae lon- , giore seposita sunt intervallo, neu quae speras te olim consecuturum, in ambiguam revoces dubiamvc partem , quod ad ea nondum potueris certa notione pertingere.

2. IDEM in Moral. Reg. LXXX. c. 21. : Quid proprium fidei? Certissima animi expletio de divinorum verborum veritate, quae nulla, neque a naturali necessitate inducta ratione, neque ad verae pietatis simulationem conformata ullo modo possit labefactari. Quid proprium fidelis? ut cum ejusmodi certa animi expletione veram esse. illorum vim credat, quae dicta sunt in scriptura, nihilque rejiciat, aut novum statuere audeat. 3. GREGORIUS M. hom. 26. in Evang. : Sciendum Ę* nobis est, quod divina operatio, si ratione comprehenditur, $' i'; non est admirabilis. Nec fides habct mcritum, cui humana est. ratio praebet experimentum. ' Et quibusdam interpositis, Cum Paulus Apostolus dicat: Est autem fides sperandarum substantia rerum, argumentum non apparentium : profecto Hiquet, quia fides illarum rerum arguiiïèntum est, quae apparere non possunt. ' Quae etenim apparent, jam fidem non habent, sed agnitionem. Dum ergo , vidit Thomas, dum palpavit, cur ei dicitur: Quia vidisti me, credidisti? Sed aliud vidit, aliud credidit. A mortali , quippe homine divinitus videri non potuit. Hominem ergo vidit, et Deum confessus est. ' ' ' ' ! Catholicae 4. CHRYSOSTOMUS hom. 4. in I. Cor.: Quae huma- £;i;;gninam excedunt rationem , fide duntaxat indigent. cessitss. 1. D. EUSEBIUS. Emis. hom. 2. de Symb. : Fides fligionis catholicae, lumen est animae, ostinm vitae, funentum salutis aeternae. Quicunque hac derelicta, velnt Possimum ducem proprium sequitur intellectum, quicunque . . Per sapientiae suae sensum, , ad mysteriorum caelestium se £;*• Putat posse pervenire secretum: sic facit, quomodo si abs

[ocr errors]
[ocr errors]

v. ... que fundamento aedificet domnm, ant si praetermisso ostio velit introire per tectum: vel si nocte sine lumine inferat gressum , totum se clausis, oculis urgeat in profundum. Hanc ergo nobis fidem velut magnam lampadem, Christus adveniens, errantibus viam monstraturus exhibuit, per quem possit Deus ignotus requiri, quaesitus credi, creditus invemmtm. 2. CYRILLUS Hierosol. Cateches. V. illum, : Oculus

****** *** omnem illuminans conscientiam est fides, et intelligentiam efficiens. Dicit enim Propheta: Nisi credideritis, non intelligetis.

Commenda- 3. CHRYSOSTOMUS in serm. de fid. spe, et char. :

*** *** Fides est origo justitiae, sanctitatis caput, devotionis principium, religionis fundamentum. Nullus unquam sine hac I)ominum promeruit : nullus sine illa fastigium sublimitatis ascendit. Est enim fides innocens ac pura credulitas : qua ad DEUM accedimus, qua praeceptis insistimus, qua expiata mente Dominum veneramur. Hoc excludit dubia, tenet certa,- promissa consignat. Hanc qui tenet, felix est : qui deseruerit, miser. Haec in Ecclesia signa ostendit, virtutes exercet, charismata complet.

Ioan. 6, 47. A. CYRILLUS Alex. L. IV. in Joan. cap. 9. in haec vcrba, Amen amen dico vobis, qui credit in me, habet vitam aeternam : Ianua et via in vitam fides est, et recursus quidam atque reductio a corruptione in immortalitatem.

[ocr errors]
[ocr errors]

ÉÉ opus his ' auctoribus, qui post Christum Dominum - . L - _ - - - . - - - Ë, christianae fidei praecipui et sanctissimi fundatores et epist. 13ad

£*j£. exstitere. . Quod quidem symbolum velut illustris Eutvch - - _ - - - - É nota est, qua Christiani ab impiis, qui vel nullam, d. gitio-• -

symp.

« PoprzedniaDalej »