Obrazy na stronie
PDF

catholicorum consensionem rebcllaverit , praeferant partis corruptioni universitatis integritatem: In qua eadem universitate novitatis profanitati , antiquitatis religionem : itemque in ipsa vetustate unius sive paucissimorum temeritati primum omnium generalia si qua sunt universalis Concilii c,,„,;i;; „„;. decreta praeponant, tunc deinde si id minus est, sequan- $*,.* tur quod proximum est, multorum atque magnorum con- deinde Pât. sentientes sibi sententias magistrorum : Quibus, adjuvante {i'''"''': J)omino, fideliter, sobrie, sollicite obseryatis, non magna Ε* difficultate noxios quosque exsurgentium haereticorum deprehendemus errores. Hic jam consequens esse video, ut èxemplis demonstrem , quonam modo profanae haereticorum novitates, prolatis atque collatis veterum magistrorum concordantibus sibimet sententiis , et deprehendantur et condemnentur : Quae tamen antiqua sanctorum patrum consensio , non in omnibus divinae legis quaestiunculis, sed solum certe praecipue in fidei regula , magno nobis studio et Nova.anna.. investiganda est et sequenda. Sed neque semper, neque ;;;?;?£;: omnes haereses hoc modo impugnandae sunt, sed novitiae tentiis yjrecentesque tantummodo, cuiii . primum scilicet exoriuntur, Å." Patantequain infalsarint vetustae fidei regulas, ipsius temporis vetentur angustiis , ac priusquam manante latius veneno , majorum volumina vitiare conentur: Caeterum dilatatae et inveteratae haereses nequaquam hac via aggrediendae sunt, eo quod prolixo temporum tractu longa iis furandae veri- A$$ym

tatis patuerit occasio. Atque ideo quascunque illas anti- £?, ;„. quiores vel schismatum , vel haereseôn profanitates , nullo $. mmodo nos oportet, nisi aut sola , si opus est, scripturarum auctoritate convinccre , aut certe antiquitus universaliJous sacerdotum catholicorum conciliis convictas damnatasque vitare. Itaque cum primum mali cujusque erroris putredo erumpere coeperit, et ad defensionem sui quaedam sacra legis verba furari, eaque fallaciter et fraudulenter exponere : Statim interpretando canoni majorum sententiae congregandae sunt, quibus illud quodcunque exsurget novitium, ideoque profanum , et absque ulla ambage prodatur, et sine ulla retractatione damnetur. Sed eorüm duntaxat £$° Patrum sententiae conferendae sunt, qui in fide et comuunio ne catholica sancte, sapienter, constanter viventes, docentes , et permanentes, vel mori in CHRISTO fideliter, vel occidi pro CHRISTO feliciter meruerunt. Quibus tamen hac lege credendum est, ut quidquid vel omnes , vel plures uno eodemque sensu, ma nifeste, frcqucnter, persevcranter velut quodam consentiente sibi magistrorum concilio, accipiendo, temcndo , tradendo firmaverint, id pro indubi

tato, certo ratoque habeatur : Quidquid vero, quamvis ille sanctus et doctus, quamvis Episcopus, quamvis Confessor et martyr, praeter omues, aut etiam contra omnes senserit, id inter proprias et occultas et privatas opiniunculas a communis et publicae ac generalis sententiae auctoritate secretum sit, nec cum summo aeternae salutis periculo , juxta sacrilegam haereticorum et schismaticorum consuetudinem, universalis dogmatis antiqua veritate dimissa , unius hominis novitium sectemur errorem. Quorum beatorum Patrum 1. Cor. 12, sanctum catholicumque consensum ne quis sibi temere con- temnendum forte arbitretur, ait in prima ad Corinthios Apostolus: Et quosdam quidem posuit DEUS in ecclesia, Actor. 21,1o primum Apostolos, quorum ipse unus erat: Secundo proĘ; qualem in Actibus Apostolorum legimus Agabua: ertio Doctores, qui Tractatores nunc appellantur, quos hic idem Apostolus etiam Prophetas interdum, nuncupat, eo $:;T£; quod per eos prophetarum mysteria populis aperiantur. £.;." Hos ergo in Ecclesia Dei divinitus per tempora et loca Σί;„';'* dispensatos, quisquis in sensu catholici dogmatis unum aliquid in CHRISTO sentientes contempserit, non homìnem contemnit, sed DEUM : A quorum veridica unitate ne quis discrepet , impensius obtestatur idem Apostolus , dicens: 1. Cor. 1,10. Obsecro autem vos fratres, ut id ipsum dicatis omnes, et non sint in vobis schismata : Sitis autem perfecti in eodem sensu, et in eadem sententia. Quod si quis ab eorum sententiae communione desciverit, audiat illud ejusdem Apo1.Cor.14.33. stoli: Non est Deus dissensionis, sed pacis. IBIDEM : Diximus in superioribus hanc fuisse semper £E. et esse hodieque catholicorum consuetudinem, ut fidem ve£ÉÉ."* ram duobus his modis approbent : Primum divini canonis ******** auctoritate, deinde Ecclè§iae Catholicae traditione : Non quia canon solus non sibi ad universa sufficiat, sed quia verba divina pro suo plerique arbitratu interpretantes, va• rias opiniones erroresque concipiant. Atque ideo necesse sit, ut ad unam Ecclesiastici sensus regulam scripturae caelestis intelligentia dirigatur, in his duntaxat praecipue quaestionibus, quibus totius catholici dogmatis fundamentâ retuntur. Item diximus in ipsa rursus Ecclesia universitas pariter et antiquitatis consensionem spectari oportere , ne aut ab unitatis integritate in partem schismatis abrumpamur , aut e vetustatis religione in haereseön novitates praecipitemur. Item diximus , in ipsa Ecclesiae vetustate duo quaedam vehementer studioseque observanda, quibus peuitus inhaerere deberent, quicunque haeretici esse nofirat. Primum, si quid esset antiquiitus ab omnibus Ecclesiae catholicae sacerdotibus universalis concilii auctoritate decretum. Deinde , si qua nova exsurgeret quaestio, ubi id minime reperiretur, recurrendum ad sanctorum patrum sententias, eorum duntaxat, qui suis quique temporibus et locis in unitate communionis et fidei permanentes, magistri probabiles exstitissent. Et quidquid – uno sensu atque consensu tenuisse invenirentur, id Ecclesiae verum et catholicum absque ullo scrupulo judicaretur. . ET in fine: Necesse est £i;i;;i; profecto omnifius deinceps catholicis, qui sese Ecclesiae ma- íeí; tris legitimos filios probare student, ut sanctae sanctorum patrum fidei inhaereant, adglutinentur , immoriantur: Profanas vero profanorum novitates detestentur, horrescant, insectentur, persequantur. 11. AUGUSTINUS L. I. comit. Julian. Pelag. c. 2., adducturus testimonia sanctorum Patrum de originali peccato , sic ait : Sed tu qui tam crebro nobis Manichaeorum nomen opponis , quos et quales viros et quantos fidei catho- • Hi*ae defensores , tam exsecrabili criminatione appetere audeas, si evigilas, intuere. Non quidem omnium de hac re sen- Augustinus tentias , nec omnes eorum, quos commemorabo, me congre- £;''***

iagiaii os gaturum esse polliceor , quia nimis longum est, et necesse É;. esse non arbitror, sed ponam pauca paucorum , quibus ta- íëìíîï, men nostri contradictores cogantur erubescere et cedere , si ullus in eis vel Dei timor , vel hominum pudor tantum malum pervicaciae superaverit. ET postea in eodem capite : Absit ut Constantinopolitanus Joannes de baptismate parvulorum , eorumque a paterni chirographi liberatione per CHRISTUM tot ac tantis coëpiscopis suis, maximeque Ro— mano Innocentio, Carthagineiisi Cypriano, Cappadoci Basi- $'; lio, Gregorio Nazianzeno, Gallo Hilario, Mediolanensi re- }' ;''''"sistat Ambrosio. Alia sunt, in quibus inter se aliquando íá,í'° etiam doctissimi atque optimi regulae catholicae defensores, . salva fidei compage , non consonant , et alius alio de una re melius aliquid dicit et verius. Hoc autem, unde nunc agimus, ad ipsa fidei pertinet fundamcnta. 12. ID£M adv. Gund. L. II. in epil. ipsius libri : Hoc, inquit, probavimus catholicorum auctoritate sanctorum, qui et hoc asserunt, quod de originali peccato dicimus, et illa quinque esse vera omnia confitentur. Ac per hoc non est conscquens, ut hoc falsum sit, quia vera sunt illa. Tales A$$y quippè ac tanti viri secundum catholicam fidem, quae ubi-Â Å. qué toto orbe diffunditur, et hoc, et illa vera ésse con-;;;;'"''?';

[ocr errors]

firmant, ut vera fragilis, et quasi argutula novitas sola; conteriauctoritate conteratur illorum , praeterquam quod ea di

cun' , ut se per cos loqui vcritas ipsa testetur. Et post

nonnulla: At ego ubicunque sis, ubicunque legere ista poteris, te ante istos in tuo corde constitui , quos non amiAntiqui Pat. cos meos, et inimicos tuos, aliqua in meam partem gratia ;;;;';; ;;: propendentes aliquo abs te merito tnae offensionis aversos $$,$: et ob hoc tibi adversos, in hac nostra disceptatione conÊåíïíôï- stitui cognitores. Nec eos, qui nunquam fuerunt, aut nor £"%o*. sunt, aut quorum sententiae de hoc, quod inter nos distis. putatur, incertae sunt, inani, cogitatione confixi, sed sanctos, et in sancta Ecclesia illustres Antistites Dei , non Platonicis et Aristotelicis et Zenonicis, aliisque hujusmod vel Graecis vel Latinis, quamquam et istis aliquos eorum verum omnes sacris literis eruditos, nominatiin sicut oportebat expressi , eorumque sententias, quantum sufficere videbatur , sine ulla editas ambiguitate digessi , ut in ei timeas non ipsos , sed illum, qui sibi eos utilia vasa fomavit, et sancta templa construxit, qui tunc de ista caua judicaverunt , quando in eos nemo potest dicere , perpram cuiquam vel adversari, vel favere potuisse. Nondum enim exstiteratis, contra quos susciperemus de hac qu:estione conflictum. Nondum enim eratis, qui diceretis , quod in libris tuis ponjs , quia de vobis multitudini mentiti fuerimus, et quod Caelestianorum vel Pelagianorum nomine homines terreamus , et quod terrore ab omnibns extorqueamus assensum. Certe ipse dixisti , quod omnes Judices ab odio , amicitia , inimicitia , ira vacuos esse deceat, pauci tales potuerunt inveniri. Sed Ambrosium aliosque collegas ejus, quos cum illo commemoravi, tales fuisse credendum est. Verum etsi tales non fuerunt in his causis, quas ad se delatas, et inter partes cognitas , cum hic viverent, suo judicio definierunt, ad hanc tamen causam tales erant, quando de illa sententias protulerunt, nullas nobiscum vel vobiscum amicitias attenderunt, vel inimicitias ££• $$£#- exercuerunt. Neque nobis neque vobis irati sunt, neque

[ocr errors]

ìåíèçiçiâ nos, neque vos miserati suut. Quod invenerunt in Eccle

£';";;;;;;;. sia, tenuerunt : Quod didicerunt, docuerunt : Quod a pa

É;.****P*- tribus acceperunt, hoc filiis tradiderunt. Nomdum vobiscum apud istos judices aliquid agebamus, et apud eos acta est causa nostra. Nec nos, nec vos eis noti fueramus et eorum pro nobis latas contra vos sententias recitamus. Nondum vobiscum certabamus , et eis pronunciantibus vicimus. Et paulo post : Et addis ad aliquid inveniendum, multitudinem nihil prodesse caecorum : Etiam istos caecos dicere audebis ? Et usque adeo permiscuit imis summa longus dies, usque adeo tenebrae lüx , et lux tenebrae esse dicuntur, ut videant Pelagius, Caelestius, Julianus : Et cucci

sint Hilarius, Gregorius, Ambrosius ? Sed qualiscunque homo sis, tamen quia homo es, videre mihi videor verecundiam tuam , si tamen non in te spes est omnis emortua sanitatis, et quodammodo audio vocem tuam: Respon- hoaie »•,• des : Absit ut audeam caecos istos viros vel cogitare vel $** *** dicere. Et sub finem : Talibus post Apostolos sanctae Ecclesiae plantatoribus , rigatoribus, aedificatoribus, pastoribus, nutritoribus crevit. Ideo profanas voces vestrae novitatis expavit, etc. His igitur eloquiis et tanta auctoritate sanctorum, profecto aut sanaberis Dei misericordia donante: Quod quantum tibi optem, videt qui faciat: Aut si, quod abominor, in eadem, quae tibi videtur sapientia , et est magna stultitia, perduraveris, non tu judices quaesiturus es, ubi causam tuam purges, sed ubi tot sanctos doctores egregios atque memorabiles catholicae veritatis accuses, Irenaeum, Cyprianum , Reticium , Olympium, Hilarium , Gregorium, Patres, quos

[ocr errors]

mum , caeterosque socios ac participes eorum , insuper et iî. Pelauniversam Christi Ecclesiam, cui divinae familiae Dominica cibaria fideliter ministrantes, ingenti in Domino gloria cla

ruerunt. \ 15. ACTIONE tertia Concilii Cbalcedonensis, in Edicto sive legibus Valentiniani et Martiani Imperatorum., quas quidem leges beatissimus Papa Leo in suis confirmavit epistolis: Quibus interdicuntur prohibcnturque disputatioiies de fide coram vulgo, et confirmantur Chalcedonensis Concilii decreta atque statuta, haec leguntur verba : Cesset jam profana contentio. Nam vere impius atque sacrilegus est, qui post tot sacerdotum sententiam , opinioni suae aliquid tractandum relinquit. Extremae quippe dementiae est, in medio et perspicuo die commentitum lumen inquirere. Quisquis enim post veritatem repertam, aliquid ulterius discutit, mendacium quaerit. * Nemo itaque vel clericus vel milita-,.,.; ris, vel alterius cujuslibet conditionis, de fide Christiana ἐ ἐ; C. publice, turbis adunatis et audientibus, tractare conetur in $. " *"° posterum, ex hoc tumultus et perfidiae occasionem requi- $$$13 Irens. Nam injuriam facit judicio religiosissimae Synodi, íi 'ï si quis semel judicata ac recte dispositâ revolvere et pub- ££££* lice disputare contendit, cum ea, quae nunc de Christiana ;;';;'";,. fide statuta sunt, juxta apostolicas expositiones et statuta §ii€gi`u¤. sanctorum patrum trecentorum decem et octo, et centum quinquaginta, definita esse noscuntur. Nam in contemptores Hujus legis pœna non deerit, quia non solum contra `fidem Bene compositam veniunt, sed etiam Judaeis et paganis ex

hujuscemodi certamine profanant veneranda mysteria. Igi

« PoprzedniaDalej »