Obrazy na stronie
PDF
ePub

Flaviani.

cum

causa

um et senten.

addixerat, quem tamen exceptum sedes apostolica, quia Chrysostomi, damnationi Graecorum non consensit, absolvit. Sanctae

memoriae nihilominus Joannem Constantinopolitanum Synodus etiam catholicorum praesulum certe damnaverat, quem simili modo sedes apostolica etiam sola , quia non consensit , absolvit. Itemque sanctum Flavianum , pontifi

Graecorum congregatione damnatam, pari tenore, quoniam sola sedes apostolica non consensit, absolvit, potiusque qui illic receptus fuerat, Dioscorum secundae sedis praesulem sua auctoritate damnavit, et impiam Synodum non consentiendo sola submovit, et auctoritate, ut Synodus Chalcedonensis fieret, sola decrevit. In qua ergo, ut sola jus habuit absolvendi eos, quos synodica decreta perculerant : sic etiam sine Synodo in hac eadem

plurimos etiam Metropolitanos damnasse cognoscitur. AdRom. pon

3. HIERONYMUS ep. 57. ad Damas.: Obtestor beatificis judici.

titudinem tuam per crucifixum, mundi salutem, per homotiam confugit usion Trinitatem , ut mihi epistolis tuis, sive tacendarum, in ro dubia. sive dicendarum hypostaseon detur auctoritas.

Simul etiam, cui apud Antiochiam debeam communicare, significes: quia Campenses cum Tarsensibus haereticis copulati , nihil aliud ambiunt, quam ut auctoritate communionis vestrae

fulti , tres hypostascs cum antiquo sensu praedicent. Reli', qua ut supra quaest. 9. D.

5. ET 58. ad Damas. , ut sup. ibid.

6. CHALCEDONENSIS Synodus actione tertia in redecretorum latione ad Leonem pontificem de omnibus gestis : Rogamus fed petitura igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium, et sicut

nos capiti in bonis adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis (quod decet) adimpleat.

7. IN actione quarta sextae Synodi generalis recitatur epistola Agathonis Pontificis ad Constantium, Heraclium, et , Tiberium Augustos , in qua inter caetera sic habetur:

Beatus Petrus spiritales oves Ecclesiae ab ipso redemptore Rom. Eccle omnium terna commendatione pascendas suscepit: cujus aderravit in fi- nitente praesidio , haec apostolica ejus Ecclesia nunquam

a via veritatis in qualibet erroris parte deflexa est : cujus auctoritatem , utpote Apostolorum omnium principis , sem

per omnis catholica CHRISTI Ecclesia , et universales SrSrrodi gene- nodi fideliter amplectentes, in cunctis sceutae sunt, omnestres doctrie que venerabiles Patres apostolicam ejus doctrinam amplexi, licae sedis se- per quam et probatissima Ecclesiae CHRISTI luminaria

claruerunt, et sancti quidem doctores orthodoxi venerati eam op., atquc secuti sunt: haeretici autem falsis criminationibus

ac derogationum odiis insecuti. Et paulo post : Haec est

Confirmatio

fice.

Joan, ult.

cuti sunt: haeretici vero pugnare sunt soliti.

ac

per

con

verae fidei regula, quam et in prosperis , et in adversis vivaciter tenuit defendit haec spiritalis mater vestri tranquillissimi imperii apostolica CHRISTI Ecclesia , quae Nunquam er.

DEI omnipotentis gratiam a tramite apostolicae tradi- Ecclesia in tionis nunquam errasse probabitur, nec haereticis novita- fide. tibus depravata succubuit : sed ut ab exordio fidei christia- Eadem habet nae percepit ab auctoribus suis Apostolorum CHRISTI Lucius Ponti principibus, illibata fine tenus permanet, secundum ipsius in epistola ad Domini salvatoris divinam pollicitationem, quam suorum Galliae et discipulorum principi in sacris Evangeliis fatus est: Petre, post eum simte Petre, inquiens, ecce Satan expetivit, ut cribraret vos, cus papa in sicut qui cribrat triticum: Ego autem pro te rogavi, ut Athanasium non deficiat fides tua. Et tu aliquando conversus ,

et Episcopos

Aegypti. firma fratres tuos. Consideret itaque vestra tranquilla cle- Ex pollicita. mentia , quoniam Dominus et Salvator omnium, cujus fides Luc. 22, 31. est, qui fidem Petri non defecturam promisit , confirmare eum fratres suos admonuit: quod apostolicos pontifices, meæ exiguitatis praedecessores, confidenter fecisse semper, cunctis est cognitum: quorum et pusillitas mea , licet impar et minina, pro suscepto tamen divina dignatione ministerio pedissequa cupit existere.

IN eadem actione recitatur epistola Agathonis et Ro- Haec epistola manae Synodi centum viginti quinque Episcoporum, ad Sitio Secdi. eosdem imperatores: Credimus, quia, quod paucis raroque cas unaccum concessum est, a Deo coronato vestro imperio divinitus approbata est concedetur, et per ipsum catholicae atque apostolicae veræ do, actione 8. nostrae fidei splendidissimum in omnium mentibus emicet et 17. lumen, quod ex veri luminis fonte, tanquam de radio vivifici fulgoris, per ministros beatos Petrum et Paulum, A postolorum principes , eorumque discipulos et apostolicos Doctrina successores, gradatim usque ad nostram parvitatem ,

Apostolica,

Dei opitulatione servatum est, nulla haeretici erroris tetra cali- maculata ab gine tenebratum nec falsitatis nebulis confoedatum, nec resibus in aintermixtis haereticis pravitatibus velut caliginosis nebulis de servata perumbratum , immune atque sincerum, et' suis radiis perlustratum, piissimis conatibus conservare cupit vestrum a Deo coronatum fastigium. In hoc enim tam apostolicae Summorum sedis, quamque nostri exigui famulatus praedecessores usque pratifsc in hactenus non sine periculis desudarunt: nunc decretali com-conservanda monitione cum apostolicis pontificibus consulentes, nunc vera fide. synodali definitione, quae veritatis regula continebat, omnibus innotescentes: et terminos, quos transgredi nefas est, Prover. 22. usque ad animae ipsius exitum constanter defendentes, non seducti blanditiis, non periculis territi , ut illam in Evangeliis Domini nostri sententiam operibus demonstrarent, qua

sincera et im.

est.

Vera fides non mutatur secundum tempora. Mal. 3, t.

Generalium saluberrima

Concilium

latur,

B. 10.

est.

sententialiter praecepit, dicens : Qui me confessus fuerit coMatth. 10, 22. ram hominibus, etc. et subsequenti pana deterret, quia se

veriter comminatur: Qui me negaverit etc. Execratur enim vera confessio pietatis, juxta diversitates temporum variari, sicut nec ipse veritatem variari admittit , de

quo est ipsa vera confessio, qui dicit : Ego sum , et non sum mutatus.

8. AUGUSTINUS ep. 118. ad Januar. c. 1.: Illa quae Conciliorum non scripta, sed tradita custodimus, quae quidam toto ter

rarum orbe observantur, datur intelligi, vel ab ipsis Apoauctoritas. stolis , vel plenariis Conciliis , quorum est in Ecclesia sa

luberrima auctoritas , commendata atque statuta retineri.

9. IDEM L. I. cont. Donatist. c. 18.: Illis temporiPenari ale bus antequam plenarii concilii sententia quid in hac re sensiae consen- tiendum esset, totius Ecclesiae consensio confirmasset, vistino appel- sum est Cypriano, etc.

Beat. Gregorius L. I. ep. 24. ut sup. in hac ead. quast. 10. VINCENTIUS Lirinensis in libello suo

aureo adTenendum , quod ubique, versus prophanas omnium haercscon novationes : Saepe magno quod semper studio et summa attentione perquirens a quam plurimis bus creditum sanctitate et doctrina praestantibus viris, quonam modo

possim certa quadam et quasi generali ac regulari via CaOptima ratio tholicae fidei veritatem ab haereticae pravitatis falsitate disbus sibi ca- cernere, ejusmodi semper responsum ab omnibus fere retuli: vendi. Quod sive ego, sive quis alius vellet exsurgentium haereti

corum fraudes deprchendere, laqueosque vitare, et in fide

sanus atque integer permanere, duplici modo munire fidem suam , Domino adjuvante, deberet. Primo scilicet divinae legis auctoritate: Tum deinde Ecclesiae Catholicae traditione. Hic forsitan requirat aliquis : Cum sit perfect Scripturarum canon, sibique ad omnia satis superque sun

ciat, quid opus est, ut ei Ecclesiasticae intelligentiae je Cur solis gatur auctoritas ? Quia videlicet Scripturam sacram pro ija

sui altitudine non uno eodemque sensu universi accipiunt. omnia o tran: sed ejusdem eloquia aliter atque aliter, alius atque alias sigi

interpretatur: Ut pene quod homines sunt, tot illinc seur

tentiae erui posse videantur. Aliter namque illam Novatiz Scriptura.

aliter Photinus, aliter Sabellius, aliter Donatus etwque alia apud nit, aliter Arrius, Eunomius, Macedonius, aliter Apollia haereticos, ris, Priscillianus , aliter Jovinianus, Pelagius, Caelestia contraria ex- aliter postremo Nestorius. Atque idcirco multum necess positio.

est propter tantos tam varii erroris anfractus, ut prophetic. et Apostolicae interpretationis linea secundum Ecclesiast et Catholici sensus normam dirigatur. In ipsa Catholica e clesia magnopere curandum est, ut id teneamus, quod a

sana

scripturae testimoniis

emergunt.

aut

universale,

que, quod semper, quod ab omnibus creditum est: Hoc est etenim vere, proprieque Catholicum , quod ipsa vis nominis ratioque declarat, quae omnia vere universaliter comprehendit. Sed hoc ita demum fit, si sequamur universitatem, antiquitatem, consensionem.

Sequemur autem uni- Universitas. versitatem hoc modo: Si hanc unam fidem veram esse fateamur , quam tota per orbem terrarum confitetur ecclesia. Antiquitatem vero ita, si ab his sensibus nullatenus receda- Antiquitas. mus, quos sanctos Majores ac patres nostros celebrasse manifestum est ; Consensionem quoque itidem, si in ipsa ve- Consensio. tustate , omnium, vel certe pene omnium, sacerdotum pariter et magistrorum definitiones, sententiasque sectemur. Quid igitur faciet Christianus Catholicus, si se aliqua ec- Catholicoclesiae particula ab universalis fidei communione praecide- cum novas rit ? Quid itaque, nisi ut pestifero, corruptoque membro haereses sanitatem universi corporis anteponat? Quid si novella aliqua contagio non jam portiunculam tantum, sed totam pariter ecclesiam commaculare conetur ? Tunc item providebit, ut antiquitati inhaereat, quae prorsus jam non potest ab ulla novitatis fraude seduci. Quid si in ipsa vetustate duo- Concilium rum aut trium hominum, vel certe civitatis unius, etiam provinciae alicujus error deprehendatur? Tunc omnino curabit, ut paucorum temeritati vel inscitiae, si qua sunt universaliter antiquitus universalis f Concilii decreta , talias Eccle. praeponat. Quid si tale aliquid emergat, ubi nihil ejusmodi reperiatur ? Tunc operam dabit, ut collatas inter se majorum consulat interrogetque sententias , eorum duntaxat, qui diversis licet temporibus et locis, in unius tamen Ecclesiae Patrum conCatholicae communione et fide permanentes, magistri probabiles exstiterunt : Et quidquid non unus aut duo tantum, sed omnes pariter uno eodemque consensu aperte, frequenter , perseveranter tenuisse, scripsisse, docuisse cognoverit , id sibi quoque intelligat absque ulla dubitatione credendum. Ibid. post multa: Quae cum ita sint, ille est ve- Verus et gere rus et germanus Catholicus, qui veritatem Dei, qui eccle- liçus quis est. siam, qui Christi corpus diligit, qui divinae religioni, qui Catholicae fidei nihil praeponit, non hominis cujuspiam auctoritatem, non amorem, non ingenium, non eloquentiam non philosophiam : Sed haec cuncta despiciens, et in fide fixus, stabilis permanens, quidquid universaliter antiquitus Ecclesiam Catholicam tenuisse cognoverit, id solum sibi tenendum, credendumque decernit. Quidquid vero ab aliquo deinceps uno, praeter omnes , vel contra omnes sanctos , novum et inauditum subinduci senserit, id non ad religionem, sed ad tentationem potius intelligat pertinere. Et post

sensus,

[ocr errors]

20.

extraneas.

dogmata si

Haeretico.

sectari.

1. Timoth. 6, quaedam : Profanas, inquit Paulus, vocum novitates devita

Quid est profanas ? Quae nihil habent sacri, nihil religiosi, ab Ecclesiae penetralibus, quae est templum Dei, penitus

Profanas , inquit, vocum novitates. Vocum, id Profanae no. est, dogmatum, rerum, sententiarum novitates , quae sunt que in fide vetustati , quae antiquitati contrariae. Quae si recipiantur,

necesse est ut fides beatorum patrum aut tota, aut certe suscipiantur, quae il quan. magna ex parte violetur. Necesse est, ut omnes omnium da sequentur aetatum fideles, omnes sancti, omnes casti, continentes,

virgines , omnes clerici, levitae et sacerdotes, tanta Confessorum millia, tanti martyrum exercitus , tanta urbium, tanta populorum celebritas et multitudo , tot insulae, provinciae , reges, gentes , regna, nationes , tolus nostremo jam pene terrarum orbis per catholicam fidem CHRISTO capiti incorporatus, tanto seculorum tractu ignorasse, errasse , blasphemasse , nescisse quid crederet, pronuncielu. Profanas , inquit, vocum novitates derita , quas recipere atque sectari nunquam catholicorum, semper vero haere

ticorum fuit.' Et revera, quae unquam haeresis, nisi sub rum proprium , novita- certo nomine, certo loco, certo tempore ebullivit ? Quis ies, profanas

unquam haereses instituit, nisi qui se prius ab Ecclesiae Catholicae universitatis et antiquitatis consensione discre verit ? Et post pauca : Hoc apud omnes fere haereses quasi solenne est ac legitimum, ut semper profanis novitatibus gaudeant, antiquitatis scita fastidiant, et per oppositiones falsi nominis scientiae a fide naufragent. Contra vero Catholicorum hoc fere proprium , deposita sanctorum patrum

et commissa servare, damnare profanas novitates, et siTum propri. cut dixit atque iterum praedixit Apostolus : Si quis annuspare novita: ciaverit praeterquam quod acceptum est, anathemare. Et situm serta- aliquibus interpositis : Sed dicit aliquis : Si divinis eloquiis TO Matth.24. sententiis, promissionibus, et diabolus et discipuli ejus

utuntur, quorum alii sunt Pseudoapostoli, alii Pseudoprophetae , et Pseudomagistri et omnes ex toto haeretici : Quid facient Catholici homines, et matris Ecclesiae filii ? Quonam modo in scripturis sanctis veritatem a falsitate discer

nent ? Hoc scilicet facere magnopere curabunt, quod ia Scripturae principio Commonitorii istius sanctos et doctos viros tra

didisse nobis scripsimus, ut divinum canonem secundus pretandae. universalis Ecclesiae Traditiones , et juxta catholici dogma

tis regulas interpretentur, in qua item Catholicae Apostolicacque Ecclesiae sequantur necesse est universitatem, antiquitatem, consensionem. Et si quando pars contra universitatem, novitas contra vetustatem, unius vel paucorum errantium dissensio contra omnium vel certe multo plurium

Catholico.

11. 24.

quemadmo. dum uter.

« PoprzedniaDalej »