Obrazy na stronie
PDF
ePub

SCRIPTURA E. Ephes. II. : Gratia estis salvati per fidem, et hoc non ex vobis: Dei enim donum est.

Hebr. XI.: Est autem fides sperandarum substantia rerum, argumentum non apparentium.

1. Joann. V. Tres sunt qui testimonium dant in coelo: Pater, Verbum, et Spiritus sanctus, et hi tres unum sunt.

Genesi. In principio creavit Deus coelum et terram.

Joann. I. : Et verbum caro factum est, et habitavit in nobis.

Luc. II: Et peperit filium suum primogenitum. Et paulo post. Natus est vobis hodie Salvator, qui est Christus Dominus, in civitate David.

Rom. V.: Commendat autem charitatem suam Deus in nobis, quoniam cum adhuc peccatores essemus, Christus pro nobis mortuus est.

Luc. I.: Quod nascetur er te Sanctum , vocabitur filius Dei

I. Cor. XV.: Omnes quidem resurgemus , sed con omnes immutabimur. In momento, in ictu oculi, in novissima tuba, (canet enim tuba) et mortui resurgent incorrapti, et nos immutabimur: Oportet enim corruptibile hoc induere incorruptionem, et mortale hoc induere immortalitatem.

Joan. III.: Amen amen dico tibi, nisi quis renatus fuerit er aqua et spiritu sancto, non potest introire in regnum Dei.

Eccli. III.: Altiora te ne quaesieris, et fortiora te ne scrutatus fueris: sed quae praecepit tibi Deus, illa cogita semper, et in pluribus operibus ejus ne fueris curiosus ; non est enim tibi necessarium, ea, quae abscondita sunt, videre oculis tuis. In supervacuis rebus noli scrutari multipliciter, et in pluribus operibus ejus non eris curiosus. Plurima enim super sensum hominum ostensa sant tibi. Multos enim supplantavit suspicio illorum, et in vanitate detinuit sensus illorum.

F

II. Cor. X. : In captivitatem redigentes omnem intellectum in obsequium Christi.

Esai. VII. juxt. LXX.: Nisi credideritis, non intelligetis.
Luc. I.: Non erit impossibile apud Deum omne verbum.

Hieremi. XXXII.: Ecce ego Dominus Deus universae carnis: numquid mihi impossibile erit omne verbum

mus assen sus revelatan

nostra

PATRES

Fides est fir. BASILIUS in Serm. de fid. confess. siv. de vera et pia fid. in Ascet. : Est igitur fides, eorum quae dicta sunt, veritatis, assentiens approbatio sine ulla haesitatione, cum animi persuasione, de eorum veritate, quae Dei munere sunt praedicata.

BERNARDUS in epist. CXC ad Innocent. contr. Petr. Abelard. : In primo limine Theologiae (vel potius stultilogiae suae) fidem definit aestimationem: quasi cuique in ea sen- Fidesnon est tire et loqui, quae libeat, liceat, aut pendeant sub incerto aut opinio. in vagis ac variis opinionibus nostrae fidei sacramenta, et pon magis certa veritate subsistant. Nonne si fluctuat fides, inanis est et spes nostra? Stulti ergo martyres nostri, sustinentes tam acerba propter incerta, nec dubitantes sub Fridecerti. dubio remunerationis praemio durum per exitum diuturnum inire exilium. Sed absit, ut putemus in fide vel spe aliquid, ut is putat, dubia aestimatione pendulum, et non magis totum quod in ea est, certa ac solida veritate subnixum, oraculis et miraculis divinitus persuasum, stabilitum et consecratam partu virginis, sanguine redemptoris, gloria resurgentis. Testimonia ista credibilia facta sunt nimis. Si Psal. 91, 5. quo minus, ipse postremo spiritus reddit testimonium sniritui postro, quod filii Dei sumus. Quomodo ergo fidem qais audeat dicere aestimationem, nisi qui spiritum istum nondum accepit, quive Evangelium aut ignoret, aut fabu- "Tim. 1, 12, lam putet? Scio cui credidi, et certus sum, clamat Apostolus: et tu mihi subsibilas, fides est aestimatio? Tu mihi ambiguum garris, quo nihil est certius ? Sed Augustinus fuum. aliter fides, ait, non conjectando vel opinando habetur in corde in quo est, ab eo cajus est, sed certa scientia, acclamante conscientia. Absit ergo, absit, ut hos fines fides babeat Christiana. Academicorum sint istae aestimationes, quorum est dubitare de omnibus, scire nihil. Ego vero securus in magistri gentium sententiam pergo, et scio quoniam non confundar. Placet mihi, fateor, illius de fide Heb. 11, 1. definitio, etsi iste etiam ipsam latenter insimulet. Fides est.

Rom. 8, 16.

Fides nihil habet ambi.

ne metienda non est.

19, 4.

Rom. 4, 3.

Sq.

Ponlina defi- ait, substantia rerum sperandarum, argumentum non appa-
explicatur. rentium. Substantia, inquit, rerum sperandarum, non ina-

nium phantasia conjecturarum. Audis substantiam, non licet
tibi in fide putare vel disputare pro libitu, non hac illa-
que vagari per inania opinionum , per devia errorum.
Substantiae nomine aliquid tibi certum fixumque profigi-
tur. Certis clauderis finibus, certis limitibus coarctaris.

Non est enim fides aestimatio, sed certitudo.
Fides ratio-

3. IDEM in eadem epistola: Quid magis contra rationem, quam ratione rationem conari transcendere ? Et quid magis contra fidem, quam credere nolle, quicquid non pos

sit ratione attingere ? Denique exponere volens illud SapienEcclesiast, tis, Qui credit cito, levis est corde : Cito credere est, in

quit, adhibere fidem ante rationem, cum hoc Salomon non
de fide in Deum, sed de mutua inter nos dixerit credulitate.
Nam illam quae in Deum est fidcm, beatus Papa Gregorius
negat plane habere meritum, si ei humana ratio praebeat

experimentum. Laudat autem Apostolos, quod ad unius jusPsalm. 17,45. sionis vocem sequuti sunt redemptorem. Sit nimirum pro Luc. 1, 45,* laude dictum: In auditu auris obedivit mihi; increpatos e re

gione discipulos, quod tardius credidissent. Deniquè lau-
datur Maria, quod rationem fide praevenit, et punitur Za-
charias, quod fidem ratione tentavit. Et rursum Abraham
commendatur, qui contra spem in spem credidit.

4. AUGUSTINUS contr. Epist. Manich. quam vocant Augustinum fundam. cap 5.: Si inveneris aliquem, qui Evangelio non

dum credit, quid faceres dicenti tibi, non credo? Ego evangelio.

vero Evangelio non crederem, nisi me catholicae Ecclesiae
commoveret auctoritas.

1. B. CONCILIUM Ephesin. can. 13.: vide infra no pou pen. quaest. X. A.

2. CONCILIUM Constantiense, Florentinum et Tridentinum: vide infra de Sacramento Eucharistae, quaesti. VIII. G. H.

1. C. BASILIUS in psalm. CXV., in ea verba, Credidi propter quod locutus sum, etc. Sacrorum, quae de Deo sunt, eloquiorum praedux esto fides plane, non item demonstratio; fides, inquam, animam invitans, immo et persuadens ad consensionem prae cunctis rationalibus methodis. Neque enim fides geometricis nititur probationibus, quas necessitates vocitant: sed animis nostris se insinuat efficaci operatione spiritus sancti. Et nonnullis interjectis: In quocunquc tandem humanarum artium exercitio (id modo via et ordine ad praestitutum sibi progrediatur finem) inn

Ecclesiac auctoritas

cominovit ad credendum

Fides a de. monstratio

det.

4

1

sensug. Heb. 11, 6.

Heb. il, 1.

possibile est primarum propositionum inquirere demonstrationes : Immo necesse est, ut, quum admiseris earum artium, quae certa ratione nituntur, principia ut confessa, nec proinde ullam requirentia demonstrativam probationem, id demum inspicias, quicquid ex praesuppositis ordine consequitur. Nihilo secius et theologiae mysteriuur requirit assensum, Simples asnulla praevia inquisitione nitentem. Sane ait Apostolus: Credere enim oportet, quia Deus est, non item quaestionem vocare, aut controversim opponere illud: Quid est Deus ? Atque adeo in universum, fides si substantia earum est, quae sperantur, rerum, et eorum, quae non videntur, argumentum: ne mihi tu anxius contendas videre jam, quae longiore seposita sunt intervallo, neu quae speras te olim consecuturum, in ambiguam revoces dubiamye partem, quod ad ca nondum potueris certa notione pertingere.

2. IDEM in Moral. Reg. LXXX. c. 21.: Quid proprium fidei? Certissima animi expletio de divinorum verborum veritate, quae nulla, neque a naturali necessitate inducta ratione, neque ad verae pietatis simulationem conformata ullo modo possit labefactari. Quid proprium fidelis ? ut cum ejusmodi certa animi expletione veram esse illorum vim credat, quae dicta sunt in scriptura, nihilque rejiciat, aut novum statuere audeat. 3. GREGORIUS M. hom. 26. in Evang.: Sciendum

Fides, quas

experientia nobis est, quod divina operatio, si ratione comprehenditur, nititur, mens non est admirabilis. Nec fides habet meritum, cui humana est. ratio praebet experimentum. Et quibusdam interpositis, Cum Paulus Apostolus dicat: Est autem fides sperandarum Heb. 11, 1. substantia rerum, argumentum non apparentium : profecto hquet, quia fides illarum rerum argumentum est, quae apparere non possunt. Quae etenim apparent, jam fidem Joan. 10, 19. non habent, sed agnitionem. Dum ergo vidit Thomas, dum palpavit, cur ei dicitur: Quia vidisti me, credidisti? Sed aliud vidit, aliud credidit. A mortali qaippe homine divinitus videri non potuit. Hominem crgo vidit, et Deum confessus'est.

4. CHRYSOSTOMUS hom, 4. in 1. Cor.: Quae huma- fidei encomi. nam excedunt rationem, fide, duntaxat indigent.

1. D. EUSEBIUS. Emis. hom. 2. de Symb.: Fides religionis catholicae, lumen est animae, ostium vitae, 'fundamentum salutis aeternae. Quicunque hac derelicta, velut pessimum ducem proprium sequitur intellectum, quicunque

Similitudo per sapientiae suae sensum, ad mysteriorum caelestium se putat posse pervenire secretum : sic facit, quomodo si abs

Catholicao

cossitas.

elegans.

Isaiac 7, 9.

Commendatio fidei,

que fundamento acdificet domam, aut si praetermisso ostio velit introire per tectum: vel și nocte sine lumine inferat gressum , totum se clausis oculis argeat in profundum. Hanc ergo nobis fidem velut magnam lampadem, Christas adveniens, errantibus viam monstraturus exhibuit, per quem possit Deus ignotus requiri, quaesitus credi, creditus inveniri.

2. CYRILLUS Hierosol, Cateches. V. illum: Oculus omnem illuminans conscientiam est fides, et intelligentiam efficiens. Dicit enim Propheta: Nisi credideritis, non intelligetis.

3. CHRYSOSTOMUS in serm. de fid. spe, et char.: Fides est origo justitiae, sanctitatis caput, devotionis principium, religionis fundamentum. Nullus unquam sine hac Dominum promeruit: nullus sine illa fastigium sublimitatis ascendit. Est enim fides innocens ac pura credulitas : qua ad DEUM accedimus, qua praeceptis insistimus, qua expiata mente Dominum veneramur.

Hoc excludit dubia, tenet certa, promissa consignat. Hanc qui tenet, felix est : qui deseruerit, miser. Haec in Ecclesia signa ostendit, virtutes exercet, charismata complet.

4. CYRILLUS Alex. L. IV. in Joan. cap. 9. in haec verba, Amen amen dico vobis, qui credit in me, habet vitam aeternam : Ianua et via in vitam fides est, et recursus quidam atque reductio a corruptione in immortalitatem.

loan. 6, 47.

V.

i Clemens epist. 1. ad frat. Do. Amb. cpist. 81. et ser.38.Augu. serm.d.temp.

Estne brevis aliqua fidei complexio, ac sum

ma omnium nobis credendorum?

Est illa, quam duodecim Apostoli suo sym18 Buffon bolo tradiderunt, quamque in sectiones seu articap.4. Hiero: culos duodecim apte distinxerunt. Dignum sane advermoor: opus his auctoribus, qui post Christum Dominum Biero.... christianae fidei praecipui et sanctissimi fundatores Pulcheriam. exstitere. Quod quidem symbolum velut illustris Karim or nota est, qua Christiani ab impiis, qui vel nullam,

ad Pammach.

d. tradition symb.

« PoprzedniaDalej »