Obrazy na stronie
PDF

1) Bonorum operum genera triplicia, per quaestiones
18. , ubi etiam agitur:
IDe fructu bonorum operum, quaest. 2.
De Jejunio, buaest. &. et sequentibus.
De Oratione, buaest. 7. et sequentibus.

De Eleemosyna et operibus misericordiae, quaest. 10. et seq.

2) Virtutes cardinales, per quaestiones 6.

-

3) Dona et fructus Spiritus sancti, per quaestiones 4.

-

4) Octo beatitudines, per quaestiones 3.

5) Consilia evangelica, per quaestiones 6.

De Evangelica Paupertate, Castitate et Obedientia . quae-
stione 3. 4. et 5.

De Monachismo et Religiosorum instituto, quaest. 5.
6) Quatuor hominis novissima, per quaestiones 7.

Ad christianae doctrinae totius summam unico ceu
verbo comprehendendam, Ecclesiastici sententia notatu
digna est, qui ait :

Fili concupiscens Sapientiam, conserva Justitiam, et
DEUS praebebit illam tibi.

A P P E N D I X
DE HOMINIS LAPSU ET JUSTIFiCATioNE
secundum sententiam et doctrinam ConciliiTridentini.
I. De lapsu primi hominis.
II. De peccato Adam in omnes homines transfuso.
III. De remedio originalis peccati.
IV. De reliquiis originalis peccati in baptizatis.

V. De naturae et legis ad justificandos homines im-
becillitate.

VI. De dispensatione et mysterio adventus CHRISTI.
VII. Qui per CHRISTUM justificentur.
VIII. Descriptio justificationis impii, et modo ejus in

statu gratiae.

IX. De necessitate praeparationis ad justificationem in
adultis , et unde illa sit.

X. Modus praeparationis ad justificationem quis.
XI. Quid sit justificatio impii, et quae ejus causae.

XII. Quomodo intelligatur, impium per fidem et gratis
justificari.

XlII. Contra inanem haereticorum fiduciam.

XIV. De accepto justificationis incremento.

XV. De observatione mandatorum, deque illius necessi-
- *a
tate et possibilitate.

XVI. Praedestinationis temerariam praesumptionem caven-
dam esse.

XVII. De perseverantiae munere.

XVIII. De lapsis et eorum reparatione.

XIX. Quolibet mortali peccato amitti gratiam, sed
non fidem.

XX. De fructu justificationis , hoc est, de merito bo-

norum operum, deque ipsius meriti ratione.

C A P U T P R I M U M
DE FIDE ET SYMBOLO FIDEI.

I. - - - - - 1) Actor. 1 1, Quis dicendus est * Christianus? ;;. PetA,

QUI JESU CHRISTI veri DEI et hominis sa- „„„.„. lutarem doctrinam in ejus * ECCLESIA profitentur. ;£?;;;;.

[ocr errors]

B. - Omnes proinde cultus et sectas, quae extra ÊÊ

[ocr errors]

CHRISTI doctrinam et ECCLESIAM ubivis gen- £'.'%;:

[ocr errors]

tium reperiuntur, ut est Judaica, Ethnica, Maho-£;„£i;

[ocr errors]

metica, Haeretica, damnat et detestatur penitus, ÉÉ

[ocr errors]

qui vere Christianus est, et in ipsa CHRISTI doc-£„i;};i;

[ocr errors]

trina firmiter acquiescit. - - de proscrip. baeret.

TESTIMONIA sCRIPTURARUM, QUAE AD
MARGINEM CITATA SUNT. '

Act. XI.: Profectus est autem (Barnabas) Tarsum, ut quaereret Saulum: quem cum invenisset, perduxit Antiochiam. Et annum totum conversati sunt ibi in Ecclesia : et docuerunt turbam multam, ita ut cognominarentur prisum Antiochiae discipuli, Christiani.

I. Petr. IV. : Nemo autem vestrum patiatur ut homicida, aut fur, aut maledicus, aut alienorum appetitor. Si autem ut Christianus, non erubescat, glorificet autem Deum in isto nomine.

PATRUM TESTIMONIA AD MARGINEM
CITATA.

M. A. ATHANASIUS in orat. II. cont. Arian.: Numquis populus ab Episcopis suis, sed a Domino, in quem creditum fuit, nomen accepit. Certe a beatis Apostolis praeceptoribus nostris, ministrisque Evangelii Salvatoris no£hristiani a stri, appellationes adepti non sumus, sed a Christo, ChriĘ. stiani et sumus et nuncupamur: illi vero, qui aliunde originem suae fidei deducunt, merito auctorum suorum cognomenta, ut, ad quos pertineant, prae se ferunt. Quapropter, $*$; quum omnes à Christo, Christiani et essemus et diceremur, ;;;^;;;;;:;: explosus est Marcion inventor haereseos : reliqui autem qui . bus haerese- - - - _ - - _ - oin. cum explosore Marcionis remansere, Christiani titulum retinuerunt: qui vero secuti sunt Marcionem, non iam inde Christiani, sed Marcionistae appellati sunt. Ita quoque Valentinus, Basilides, Manichaeus, et Simon Magus sectatoribus sua vocabula impartierunt, indeque factum, ut alii Valentiniani, alii Basilidiani, alii Manichaei, alii Simoniani, alii Cataphryges a Phrygia, alii a Novato Novatiani vocati sint. Ita Melitius ejectus a Petro et Episcopo et Martyre, suos, qui ipsum sequebantur, non Christianos postea, sed Melitianos denominavit. Eadem iterum ratione B. Alexandro Arium ejiciente, ii qui Alexandro adhaeserunt, remanserunt Christiani : illi vero, qui una cum Ario recesserunt, nomen Salvatoris nostri Alexandro cum suis relinquentes, Ariani deinceps appellati sunt. Et paucis interjeetis: Qui ex eodem genere ad istos abeunt, aut ab Ecclesia ad haeresim transitum faciunt, nomen Christi derelinquunt, et Arianorum vocabulo induuntur, quasi non amplius fidem Aiit?,;;;;;. Christi retineant, sed Arianac insaniae gregales habentur. aui. Quomodo igitur Christiani fuerint, qui non Christiani, sed Ariomanitae appellantur ? aut quomodo de numero Ecclesiae catholicae habeantur, qui Apostolicam fidem excusserunt, et novarum pestium inventores se praebent?

§ĂŠ. 2. CYPRIANUS L. IV. epist. 2. ad Antonianum: Quis$nus quis ille est, et qualiscunque est, Christianus non est, qui non est. - - - in Christi ecclesia non est. F.cclcsiam 3. IDEM in Trac. d. Simpl. Praelat. sive d. unit. Eccl. : matrem ag- - - . - - - - - ~a Š Non pertinet ad Christi praemia, qui relinquit Ecclesiam ;;;;';;;;;;; Christi. Alienus est, prophanus est, hostis est. Habere jam non potest Deum patrem, qui ecclesiam non habet

matrem.

« PoprzedniaDalej »