Obrazy na stronie
PDF

stuosa mercatura, fructuosa aratio 1 dicitur, non si altera semper omni damno, altera omni tempestatis calamitate semper vacat; sed si multo majore ex parte extat in utraque felicitas; sic vita, non solum si undique referta bonis est, sed si multo majore et graviore ex parte bona propendent, beata recte dici potest. 87. Sequetur igitur,1 horum ratione, vel ad supplicium, beata vita virtutem; cumque ea descendet in taurum, Aristotele, Xenocrate, Speusippo, Polemone auctoribus; nec earn, minis aut blandimeutis corrupta, deseret. Eadem Callipbontis » erit Diodorique sententia; quorum uterque bonestatem sic complectitur, at omnia, quae sine ea sint, longe et retro ponenda censeat. Reliqui habere se videntur angustius: enatant tarnen; Epicurus, Hieronymus, et si qui sunt, qui desertum* ilium Carneadem * curent defenderé: nemo est enim, qui eoruin bonorum animum putet esse judicem, eumque condocefaciat, ut ea, quae bona malave videantur, possit contemnere. 88. Nam quae tibi Epicuri5 videtur, eadem erit Hieronymi et Carneadis causa, et, hercle, omnium reliquorum: quis

Cap. XXXI. 1 D t a ratio; { oratio. Мох, no» niñ altera а. пол si simper D. Tum, altera omnis temp. E U ■ í <r x + 2. et edd. ante Dav. altera omni oniitlit D. tacet D EU « { X» Venet. 1481. Beroald. Argent. 1511. Era*m. Crat. Victor. Mannt. Lamb. Lall, multo majori edd. antiqiiiaa. Cral. Victor. Mannt, ex parte existât if 1. ex parte extet Mannt. Lamb. Paulo post, propcndeanl D E, Veuet. 1480. propcndunt Venct. 1481. Beroald. Argent. 1511. Eratm. perpeuderinl Guelf. unde Ernesti conj. propenderint.— S Sequitur igitur D x +1. Venet!. 1480.1481. Beroald. Argent. 1511. Eratm. bonorum ratione rodd. plerique, etia.ni D EU i { X ♦ l.edd. antiqniai. Erasm. Crat. Gebli. probante Scliott. descendit in taurum Erasm. Deinde, nee na minimis codd. omnei et edd. ante Dav. item Dav. in ed. tec. пес earn minis est de conjectura Bentleii; receperunt Dav. in ed. pr. Lall. Wolf. Scliuti. Orell. corruptam I) {. corrumpi $ 2.—3 Calliphonis Lamb. Calliphonti volebat Gœreni.—4 Codd. aliquot, et edd. ante Dav. disertum. Mox, nemo est enim coram,quin bonorum, о/с. de Ernesti conjectura Wolf. Schutz. Orell. nemo est enim, quin eorum bonorum conj. Lamb, probante Fabric, nemo est enim forum, qui b. a. non putet Dav. non suppeditavit Eliens. 2. nemo est enim, quin terorum bonorum an. putet de Bentleii conjectura Dav. in ed. pr. Deindr, eumijue ita condocefaciat conj. Ernesti.—5 Nam quod tibi Epicurus Reg. Vat. DEi{ a, Venet. 1480. Dav. Nam quod ЧЫ Epicuri verum putat Orell. Statin), et hercule Keg. Argent. 1511. Erasm. Dav. Paulo post, an dolorem

NOTdE

f Carneadem] Qui finern bonorum Vide de Fin. v. 6. ponit in bonis secundum naturam.

cnim paru m est contra mortem aut dolorem paratas? Ordiamnr ab eo, si placet, quem möllern, quem voluptarium dicimus.

Quid? is tibi mortemne videtur, an dolorem timere? qui cum diem, quo moritur,h beatum appellat; maximisque doloribus affectus, cos ipsos inventorum suorum memoria et recordatione confutat :6 nec baec sic agit, ut ex tempore quasi effutire videatur. De morte enim ita sentit, ut, dissoluto animante, sensum exstinetum putet: quod autem sensu careat, nihil ad nos id judicet pertinere. Item de dolore certa habet, quae sequatur; quorum » magnitudinem brevitate consolatur/ longinquitatem levitate. 89. Quid tandem* isti grandiloquik contra haec duo, quae maxime angunt,1 melius habent, quam Epicurus? An ad cetera, quae mala putantur, non et Epicurus et reliqui pliilosopbi satis parati videntur? [p. 246.] Quis non' paupertatem extimescit? neque tarnen quisquam philosophorum." XXXII. Hic vero ipse quam parvo est contentus!"1 nemo de tenui victu plura dixit. Etenim, quae res pecuniae cupiditatem aficrunt, ut amori, utambitioni, ut quotidianis sumtibus, copias sup

lllam extimeteit.

G »elf. aut mortem, aut doloremD. aut m. et dolorem E {.—0 U ennfulatur; codex Uraini compensai, probante Lall. Actutiim, nec hoc D E U i f y. Vene«. 1480.1481. Beroald. Argent. 1611. Erasm. Crat. Mannt. Lamb. Tum, itta »entit codd. plerique, edd. antiquiss. Crat. Victor. Qebb. Lall. Uta tentit D.—7 Ita Пек. Bern. 1. et edd. vett. cujut dno codd. Oxon. et de Bentliii sententia Da*. Wolf. Orell. Pro levitate, quod servant quatuor codd. Oxon. Ouelf. edd. antiquiss. Crat. Manut. Lamb. Lall. Wolf. Schulz. Orell. tenitäte liabent Reg. U x Ф 2. codex Schotti, Oebli. Dav.—8 Qui tandem Keg. E iff 2. Leid. Dav. Orell. Statim, meliui le habent edd. ante Ernesti; meliuane ее habent Lall, cum uno cod. Oxon.—9 Ex hie grandiloqui» qui» non Argent. 1511.Kra.mi. Ex Im grandüoquii quis qui non E {. Deinde, tamen non quitquam conj. Lamb.

NOT^

11 Eum diem, quo moritur] Epicurus, ci. qui, epístola ad Hermacliiim, quae ex- 1 Quat maxime angvnl] Dolorem et ■ at, tic loquitur, ut supra retuli- mortem.

•nus. Parto eit contentus] Aqua dira

1 Brevitate consnlatur] Dicere sole- taxât et pane ut pliirinium vescebabat Epicurus, Dolor, si summui, tur. 'Et mitte mihi,'ioquit, ad amibrevis; si longue, levis. cum scribens, *casei paulnlum, nt

k Grandiloqui] Peripatetici et Stoi- cum epulari lautiut voluero, postim.' petant ; cum procul ab iis ' omnibus rebus absit, cur pecuniam magrjopere desideret, vel potius curet omnino? 90. An Scythes Anacharsis n potuit pro nihilo pecuniam ducere; nostrates philosophi faceré 1 non poterunt? Tllius epístola fcrtur his verbis: 'Anacharsis Hannoni salutem. Mihi amictui est Scythicum* tegmen;0 calceamentum, solorum callum ; cubile, terra ; pulpamentum,p fames ; lacte, cáseo, carne, vescor. Quare, ut ad quietum me licet venias.' Muñera* autem ista, quibus es delectatus, vel civibus tuis vel Diis immortalibus dona.' Omnes fere philosophi omnium disciplinarum, nisi quos a recta ratione natura vitiosa detorsisset, eodem hoc 5 animo esse potuerunt. 91. Socrates, in pompa cum magna vis auri argentique ferretar, 'Quam multa non desidero !' inquit. Xenocrates,q cum legati ab Alexandra quinquaginta ei talenta' attulissent,quae erat pecunia tcmporibus illis, Athenis praesertim, maxima ; abduxit6 legatos ad cœnam in Academiara ; iis apposait tan tum, quod satis esset, nullo apparatu. Cum postridie rogarent eum, cui numerari juberet;' ' Quid? vos besterna,' inquit, * ccenula non intellexistis, me pecunia nonegere?' Quos? cum tristiores vidisset, xxx minas* accepit, ne aspernari regis liberalitatem \ideretur. 92. At vero Diogenes liberius, ut Cynicus,' Alexandro roganti, ut diceret, si quid opus8 esset, 'Nunc quidem paululum,' inquit, 'a sole:' offecerat videlicet" apricanti.1 Et hic quidem disputare solebat, quanto regem Persarum vita fortunaque supcraret : sibi nihil deesse ; illi nihil satis unquam fore: se ejus voluptates non desiderare, quibus nunquam satiari ille posset, suas enim conscqui9 nullo modo posse. XXXIII. 93. Vides, credo, ut Epicurus cupiditatum genera divisent,1 non nimis fortasse subtiliter, utiliter tarnen:

* Quare potes It hue enferre ad me, tanquam ad hominem quietum.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

• Cui teilet dart iltam Alexandri pecuniam quam allulerant.

[ocr errors][merged small][graphic][ocr errors]

partim esse naturales et necessarias; partim naturales, et non necessarias: partim neutrum : necessarias satiari posse разпе nihilo; divitias enim natura; parabilcs esse: secundum autem genus cupiditatum, ncc ad potiendum difficile esse censet, nec vero ad carendum: tertias, quod essent plane inanes, ñeque necessitatem modo, sed ne naturam quidem attingerent, funditus ejiciendas putavit. 94. Hoc loco multa ab Epicureis disputantur, eaeque* voluptates singillatim extenuantur: quarum genera non contemnunt; □on quaerunt tamcn copiam. Nam et obscœnas voluptates, (dequibus multa ab illis habetur oratio) faciles, communes, in medio } sitas esse dicunt: easque si natura rcquirat, non genere, aut loco, aut ordine, sed forma, œtate, figura, metiendas putant: ab iisque* abstinere minime esse difficile, si aut valetudo, aut officium, aut fama postulet: omninoque genus boc voluptatum optabile esse, si non obsit ; prodesse nunquam. 95. Totumque hoc de voluptate sic ille ргэесеpit,J ut voluptatem ipsam per se, quia voluptas sit, semper optandam expetendamque putet; eademque ratione dolorem, ob id ipsum quia dolor sit, semper esse fugiendum: itaque hac usurum compensatione sapientem, ut voluptatem fugiat, [p. 247.] si ea majorem dolorem effectura sit; et dolorem suscipiat, majorem efficientem voluptatem ; omniaque jucunda, quanquam sensu corporis judicentur, ad animum refcrri tarnen. 96. Quocirca corpus gaudere tamdiu, dum preesentem sentiat6 voluptatem; animum et prsesentem percipcre pariter cum corpore, et prospicere venientem, nec praeteritam praeterfluere sinere: ita perpetuas et contextas voluptates in sapiente fore sem

Deinde, ñeque non necees, moda, vel ñeque modo поп neceas, conj. Lamb, improbante Fabric.—2 E, edd. antiqtiiaa. Crat. Victor. Mannt. Lamb, haque; D tique. Мох, singulatim duo codd. Oxon. Argent. 1511. Erasm. Victor. Wolf. Schutz. Orell. sigillatim E ф 2. Venett. 1480. 1481. Beroald. Mannt, disputantur, de quibus multa ab Ulis singulatim margo Crat. Victor, non ante quarunt omittunt edd. ante Dav. item Lall. Orell. nec quarunt conj. Bentl.—3 Venet. 1481. Beroald. Argent. 1311. Eraam. Crat. et in medio. Turn, si natura requirit D, edd. antiques. Crat. Victor.—4 Beroald. Argent. Eraam. Crat. Victor. Dav. ab bisque. Paulo poat, prodesse nonnunquam Ursin.—5 Reg. Bern. 1. D, ed. vet. Bonn. Dav. Wolf. Schutz. Orell. pracipit. Paulo poat, et voluptatem Reg. a. et ut voluptatem D E. ut et voluptatem conj. Orell.—6 Ita

« PoprzedniaDalej »