Obrazy na stronie
PDF

priusquam iu pontificatus electus esset, facere sole- A inimicitiæ mihi ex vestra parte per eos quos vobis

bat. Conventum monachorum non facile deserens, sed more aliorum sese in omnibus habens. Transiit in istis annus, integer et semis, Venientes interea Cantuariam diversi episcopi, abbatos, et quique nobiles, qui hominem ex cohabitatione Patris Anselmi quondam notum habebant: de negotio illius percunctabantur. Et ordinem rei edocti, eum Ecclesiam quam canonice electus regendam susceperat, nulla ratione juxta scita canonum indemnatum dimittere posse concordi sententia asseruerunt, licet consecratus non fuerit, electionem videlicet quodammodo consecrationi præstare contestantes. Usus igitur illorum et quorumdam aliorum consilio, necne beati Patris sui Anselmi, cujus beata conversatio eum in multis olim informaverat, exemplo provocatus, qui olim ab Anglia æque, ut ipse a Scotia, pro simili causa pari ordine pulsus fuerat, sicut longe superius habita mentio est, regi Scotorum epistolam, quam ecce subscribimus, scriptam direxit:

« Alexandro illustri regi Scotorum, Eadmerus, quondam electus episcopus Scotiæ, salutem et servitium.

w Pro benigna voluntate, quam se erga me vestra excellentia olim habuisse monstrare dignata est, gratias, quas possum, vobis exsolvo. Et quidem benignitatis vestræ non meritorum meorum fuisse non nescio, quod prætermissis innumeris, quos et vitæ probitas, et sapientiæ atque prudentiæ illustrabat auctoritas, me in episcopatum elegistis, et regno vestro, in iis quæ Dei sunt, præesse voluistis. Reddat vobis omnipotens Deus pro tam bona voluntate illud præmium quod bona voluntas meretur apud eum. Et hoc utique orat quotidie et desiderat anima mea. Quod autem res alium, quam propositi communis tenor exstiterit, eventum sortita est, Dei dispositioni, quam penetrare vel subterfugere nemo potest, ascribendum fore non dubito. Quid tamen ex discessu meo a pontificatu didicerim, si facultas mihi daretur secretius vobisloquendi, sanctæ fiidei vestræ notificarem. Licet enim corpore a vobis discesserim, noveritis tamen pro certo quod fidem, quam vobis debeo, Deo juvante, non violabo. Unde vestrum et regni honorem, in quibuscunque potero, si non spreveritis, fideliter quæram, ipso teste, qui conscientiæ meæ solus et verus inspector est. Nec

familiares esse sciebam, intenderentur, nisi episcopatui funditus cederem, et his vester habitus circa me, et dissaisitio, qua me bis rebus ad pontificatum pertinentibus, sine lege et judicio spoliasti, attestarentur, necessario dimissi quod ablatum retinere non potui. Sed de istis epistolari brevitate disquiri commode non valet. Quamobrem, omissis istis, breviter suggero quia si in pace vestra permittitis, et opem (ut vestram regalem sublimitatem decet) ferre volueritis, ut ad vos honorifice redeam ad explendum apud vos servitium Dei et vestrum, secundum voluntatem Dei conabor iter aggredi, et in omnibus voluntati vestræ parere, nisi, quod absit, videatur voluntati Dei resistere. Quod si amplecti

B minime vultis, ultra non possum. Deo causam Ec

clesiæ suæ committo. Ipse videat, ipse dispenset, ipse, quod quisque meretur, in hoc suo negotio cuique reddat. Ego liberavi, ut æstimo, animam meam ; ego, uti debui, coram eo exposui causam meam, paratus in omnibus sequi voluntatem suam. Ne tamen putetis me in aliquo velle quidquam derogare libertati vel dignitati regni Scotorum, securum vos esse volo, quia quod a me petiistis, et ego tunc quidem æcquiescere nolui, æstimans aliud quam secundum quod postmodum didici, æstimare debebant, de rege scilicet Anglorum, de pontifico Cantuariorum, et de benedictione sacerdotali, si hucusque persistitis in sententia vestra, me amplius contradictorem non habetis, nec illa me a servitio Dei et amore vestro, quin quod volueritis faciam, ullo modo divellent, tantummodo alia quæ pontificis Sancti Andreæ juri competunt, mihi liceat cum vestra bona voluntate administrare. Hæc olim vobis insinuassem ; sed quia rumor quaque discurrebat vos in Angliam, postposita omni ambiguitate. tunc vel tunc, aut certe tunc venturum, scribere distuli, quod magis optabam secreto vobis affatu declarare. Sive igitur ista suscipiatis, sive altiori consilio postponatis, ego, quod mea refert, pura et simplici conscientia feci, ipso cuncta inspiciente et examinante, qui novit quid cuique redditurus æquo moderamine sit. Quoniam ergo in manu ejus sunt etiam corda omnium regum, intimo corde rogo ut ipse cor vestrum, et actus vestros, ad se sua gratia dirigat, quatenus et Ecclesia sua, quæ in regno

hæc dico quod multum desiderem in regno vestro D vestro peregrinatur, vestra ope in sancta converin terra regnare, cui famulatur omnis militia cœ- A speramus, vobis utilem, et in lege Dei a pueritia

episcopari, sed tamen mallem dignitatem terræ vestræ augeri quam minorari. Præterea noverit beatitudo vestra quod omnes qui audiunt qualiter electus, susceptus et pontificatu saisitus, et loco pontificis substitutus fui, una sententia asserunt, nec me juste potuisse episcopatum dimittere, nec alium me vivente juxta legem Domini substitui posse. Nec enim vir uxorem suam, aut uxor virum, ut alii nubat, dimittere regaliter potest. Sed fortasse dicitis: Tu dimisisti. Dimisi quidem, sed, quod cum passe vestra dicatur, illata vi, cui contraire nequivi. Cum enim perpes discordia, et interminabiles

PATRol. CLIX.

satione de die in diem proficiat, et animæ vestræ post hac vitam beatitudinis æternæ merces exinde proveniat. Amen. Quid de istis excellentiæ vestræ placeat, benigne, quæso, mihi fideli vestro litteris suis notificare dignetur. Vale.» Misit etiam, ipsis diebus, Radulphus archiepiscopus et fratres Ecclesiæ Cantuariensis epistolam ipsi regi, hæc inter alia continentem :

a Alexandro illustri regi Scotorum, Radulfus Cantuariensis Ecclesiæ minister, et fratrum conventus Domino Christo in ea deserviens; per illum

17

lestis. « Novit prudentia vestra, charissime domine, quanto tempore sedes episcopalis, quæ in patria vestra præcipua habetur, suo earuerit pastore, quæ procul cubio quanto fuerit suo destituta vigore, tanto deterius subditorum ruina inde proveniet. Unde hortamur serenitatem vestram, quam divina propitiatio inter alios reges ita absque notabili reprehensione hucusque honoravit ut ab omnibus laudabilis habeatur, quatenus tanto religionis detrimento finem dantes, pastorem quem vos canonice elegistis, et nos legaliter ad vos misimus, ad sedem suam, ex bona voluntate vestra, revocetis. Et cum mec in vobis, nec in ipso culpa pateat, quare hoc

digne fieri non debeat, Patrum auctoritate, non p

intelligimus qualiter, isto vivente, alium memorata Ecclesia vestra possit sortiri episcopum ; quia sponsa Dei (suo superstite), ne fiat adultera, nisi legalem omnem contemnit maritum. Quapropter quomodoeumque hactenus hoc dilatum fuerit, virum, sicut

mobiliter instructum, in primum dilectionis vestræ gradum, et in officium sibi injunctum pro vestra gloria revocate. Deus pacis et dilectionis, a quo omne bonum consilium procedit, sit semper vo— biscum. Quid vobis videatur de iis quæ vobis mandamus, nobis precamur rescribi facite. Valeat dileetio vestra, cum domina regna uxore vestra, et cum omnibus qui ea quæ justa sunt, volunt, et vos diligunt gloriose domine, et honorandæ sanctae matris Ecclesiæ fili. Amen. »

Eodem anno, qui fuit annus ab Incarnatione Do— mini millesimus centesimus vicesimus secundus, et ex quo ab episcopatu Roffensi in patriarchatum Cantuariensem translatus est annus nonus, defunctus est Cantuariæ, in Metropoli sede, Radulphus archiepiscopus xiii Kal. Novembris, praesentibus filiis suis glorioso scilicet agmine monachorum ejusdem loci, et tertio die ab hinc in medio aulæ majoris ecclesiae decenter sepultus.

[merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]

(4) Qui non primo fuerit homo regis et de manu C mortuo anlistite, baculum illud pastorale (puto et

illius episcopatus vel abbatiæ investituram. Obtinebat ævo illo superiore mos so!emnis, atque ante Northmannorum etiam adventum hic usitatissimus, ut majorum gentium antistites sacri, episcopi nimirum et coonobiarchae (qui saltem in clientela regia) a saoris Ecclesiarum corporibus electi, quin saepius eliam, spretis omnio corporum saerorum suffragiis, in áula designati, annuli et baculi pastoralis sive pedi traditione, in dignitatis possessionem a regibus nostris, jure avito , nixis, mitterentur. ln (glästoniensis cœnobii privilegiis, apud G. \lalmesburiensem De gestis regum lib. 11, cap. 8 rex Edgarus monachis electionem sui abbatis perpetuo mamere censet, sibi vero suisque hæredibus, tribuendi fratri electo pastoralem baculum, potestatem, retiinuit. Atqui idem auctor alibi electionem præsulum cl abbatuim tempore Anglorum penes clericos et monachos fuisse scribit, uti videre est in libro ejus

in De gestis pontificum, ubi de Edmundo episcopo D

Lindisfarnensi agit. Verum citerioribus ævi Saxomici annis, sive regum tantummodo gratia sive aulicarum partium studiis, sacri hujusmodi honores delati, et neglecto prorsus suffragiorum jure, eodem ritu donati. De ea re luculentissimum perhibet teslimonium Ingulphus, abbas Crowlandensis, qui Guillielmo I coætaneus. A multis, inquit, amnis retroactis mulla electio prælatorum erat mere libera et canonica. Sed omnes dignitates tam episcoporumquam abbatum per annulum et baculum regis curia pro sua complaçentia conferebat. Egregium porro ritus hujusce adjicit exemplum de vulgato cœnobiarcha Wegelancensi in Crowlandensem ita creato ab Edwardo Confessore; unde liquet etiam solemne fuisse, de

annulum) a destinato ad hanc rem sacri corporis nuntio, regi, qui suo arbitratu subrogandum antistitem eo insigniret, exhiberi. Gervasius etiam Doro— bernensis in declamatione, seu, ut vocat ipse, imaginatione. ms. contra Robertum abbatém Sancti Augustini Cantuariensis; Lamfrancus, inquit, petivit regem (Guillielmum mempe 1) ut sibi donationem abbatiæ (Sancti Augustini scilicet) concederet sicut omnes prædecessores suos constat habuiset.Respondit reae et diaeit se velle omnes baculos pastorales Angliae in manu temere. Annales item Lichfeldensis Ecclesiæ mss. : Usque ad illa tempora (de Henrici [ ævo ver— ba fiunt) reges conferebant omnes episcopatus in Anglia per investituram annuli et baculi ; complura ejusmodi passim occurrunt. Quam controversiosa res esset, fusius patet exauctore hoc nostro atque aliis qui ejusdem sæculi res narrant. Cæterum utcumque hujusmodi juri renuntiatum fuerit ab Henrico I (ita enim scribunt), in aliquo tamem usu diu postea durasse videtur. Quod elicere fas est ex Joannis regis diplomale, quo baculi pastoralis, in cœnobiarcha Nuteleiensi designando, tradendi jus Guillielmo marescallo Pembrochiae comiti transtulit. Idem, ni fallor, concessit quod jus patronatus cœmobii jurisconsulti postea nominabant, verum ecce ipsa diplomatis verba descripta ex tabulis regiis, quas chartas vocant, anni ii Joannis regis, membran, 26, num. 1 18. « Joannes, Dei gratia, etc. Sciatis mos propter amorem quem erga dilectum et fidelem nostrum Willielmum marescallum comitem Pembroe habuimus, et propter bonum et fidelem servitium quod ipse nobis fecit, dedisse et concessisse, et hac charta baculi pastoralis abbatiæ de Nutelega quæ est in feodo suo, habendam et tenendam in perpetuum cum omnibus rebus et libertatibus et liberis consuetudinibus ad donationem baculi pastoralis pertinentibus. Quare volumus el firmiter præcipimus quod prædictus Willielmus marescallus, et h;£redes sui post eum, habeant et teneant de nobis et h;eredibus nostris prædictam donationem baculi pastoralis bene, et in pace, libere, integre, plenaiie, et honorifice, cum omnibus libertatibus et liberis comsuetudinibus suis. Testibus R. Com. Mellent. et R. com. Cestr., R. com. Leic. Dat. per manum S. Wellen. archidiac. apud Regulam xvi die Augusti, anno regni nostri secundo. » Neque apud Anglos viguit dumtaxat hic mos. Frequens idem ipse reperitur tum in imperio Romano, tum in Galliarum regno, alibi ; quia de re, præter Othonem Frisingensem, Sigebertum atque alios

nostra confirmasse ei et hæredibus suis donationem A diximus, exspectaret. Exstant litteræ illæ in tabulis

Romanis anni rx et x, El. III, num. 3 et 4. Decessorem autem, quem intelligit, puto, hic Edwardus, est Joannes rex, de quo vido, si placet, Matthæum Paris, page 342, edit. Londimensis. Recentiora quæ hanc rem attinent consulto prætermittimus. (2) Eaeceptis duobus episcopis, Erneste videlicet atque Gundulpho. Nam antistitum Roffensium subrogandorum jus erat olim penes archiepiscopos Gantuarienses, quod singulare privilegium (jure enim communi, episcopatuum patronus, apud nos, duntaxat rex semper habitus est), passim occurrit in vetustis Cantuariensis Ecclesiæ tabulis, et videsis Joscelinum ant quæ Ecclesiæ Britannicæ in Vita Chicheleii, et Chart, 16 reg. Joan. membr. 6, et Dors. 5, in Archivo Regio. et Bvacton. lib. v De Exceptionibus, cap. 4, 2 8. In codice item cœnobii Dunstaplensis ms. legimus : Anno 1 1 82 Walterus Roffensis episcopus obiit,cui Gualeramus archidiaco

quamplurimos historicos veteres, eos maxime qui B mus substituitur, qui per teaetum Evangelii de manu I » q T. g

res Henrici imperatoris IV, et ejusdem nomini§ I regis Anglorum conseripsere, consulendi imprimis sunt Sigonius De regno Italiae lib. iv, 9, 10 et 11, Baronius tom. II Ann. m. Lxxvii, et postea saepius, Cherubinus de Nursia in Bullarii tom. I, pag. 16 et 17 ; Binius Concil. tom. III, part. 11 in Ürbano, Calixto et Paschali segundis, Renatus Choppinus De domanio Franciæ lib. ii, tit. 1, 3 6 et seqq, et De sacra politia lib. i. tit. 7, 2 22 et 23, cuiii eis quae obiter de hac re leguntur apnd Ivonem Carno

tensem in epistolis, Goffridum Vindocinensem im

opusculis et epistolis, atque in Cujaci ad lib, II De feudis, tit. 3, qui, episcopatus, inquit, imo et omnia feuda antiquo more Gallico per annulum et virgam, quod dicebitur par rain et par baston,conferebajitur, rain pro annulo, ut hodie Germanis reing. Quod etiam plane Anglicanum est ring. Adde, si plácet, Gratian. dist. b3, c. 22, Adrianus. Plura de hoc

[merged small][ocr errors]

videsis eumdem Malaxum in Ilieremia partriarcha. D

Ad vetustius illud apud mnjores nostros investiturarum, ut vocabant, jus spectat id quod hab lur in Edwardi regis III litteris, ad Romanum pontificem et purpuratorum collegium datis, quibus juri sibi a majoribus transmisso " adversari merito asserebat quod episcopum aliquem in Anglia electum Romanus pontifex sacris solemnibus in dignilate prius, etiam tune temporis, firmaret quam regius accederet electiqni assensus. Nam progenitores, inquit, nostri qui dudum funda •unt ef dotarunt Ecclesiam, singulas cathedrales eeclesias regni nostri vacantes olim libere contulerunt regio jure suo (quod ipsum vetustum investituræ jus) sed postmodum, ad sup— piicationem clari ac reverentiam et rogatum summi pontificis qui tune universali præsidebat Ecclesiæ, ¢pneessit dominus reae Angliae qui tunc erat eapitulis Ecclesiarum cathedralium,quód cedante vel decedente loci pontifice, sacrorum corporum votis alius esset designandus, qui tamen necessario solemnem regis assensum, tametsi non investituræ formulam quàm

archiepiscopi (Richardi nimirum, qui sub Henrico II rege præfuit) spiritualem eausam episcopatus : per am mulum autem, regalium possessionem accepit.Lam(lavensis item Ecclesiæ patronus olim comes erat Glocestriae, quod occurrit in cod. vet. ms, in archivo fiscali diplomatum, scilicet pontificiorum, p. 166, atque alibi non semel. Sodorensis etiam episcopii in Mannia patronus habetur hodie Derbiensis comes, utpote, jure avito, insulæ dominus. (3) Deo sacrisque canonibus contrarium. Veteres quos hic intelligit canones sunt, puto, canon. 81 ex iis qui apostolis tribuuntur, et œcumenicæ septimæ synodi, quæ Niceae habita est, eamon. 3, præter alios superioris aevi apud Gratianum repertos dist. 63 ; concilii Romani sub Gregorio VII canonem 5 ; synodi Antiochenæ canonem 23, eum causæ xvi quæst. 7, cap. 16. Alii sunt recentiores de quibus mox obiter. At vero utcunque canonibus priscis adeo cautum fuerit, ne principés episcopos aul instituerent, aut designarent, aut designatos seu eleetos in dignitatis possessionem mitterent, in utroque tamen imperio, tum Oecidentis tum Orientis, Cæsareum jus, uti Anglorum, Gallorum item, aliorum regnorum, sive sanetiones sive mores adversabantur ; et antistites sacri a regibus instituti occurrunt frequentissimi. De Occidente atque aliis regnis, satis id notum est, ex iis locis quæ supra adnotantur de investiturarum ritu. Et de Oriente, Theodorus Balsamon, patriarcha Antiochenus, juris peritissimus, al synodi Carthaginiensis canon. 16 : *0 Bxg;) £ù;, inquit, ἐπ' ἀδείας ê/£t í:;axor}v εἰς μετοδτο)ν άγειν, xxi áto;<voJv ix τὸν nixs(tov gMtgoręso, άς σύτω; ίνομ{x; 3?/**?£ov 6:2:££v, xaí Éx viou êττακόττους και μητροτολίτας xx013-tâ , id est, Imperatori competit jus, episcopatum in metropolim mutare, et a propria metropoli atienare, quin et diæceses pontificum disterminare,4tque de hovv episcopos et metropo!itas constituere. Eum lem item Theodorum videsis ad can. 4 concilii Cbalcedonensis. ι ά) Wentanus episcopus. Wintoniensis nempe, VVintonia enim Ptolemæo et Antonino, Venta dicitur Belgarum, hodieque Caer-guent Cambro-Britannis; undé Ventanus et Wentanus sæpius apud vetustiores monachos et depravate pro eodem Wamlanus in codicibus impressis Guil. Malmesburiensis De gest. pontificum, lib. 1, p. 117 b, edit. Londin. ' (5) Quæ usque in quadraginta octo tempore regis Edgari. . . . . . novæ surre, cerant. Eximius enim coenobiorum et instaurator et auctor Edgarus rex, atque ad Dunslani hortatum formatus, eorum qui vitæ solitariae momina dederant, amanlissimus erat, presbyterorum sive clerioorum aliorum cutibus niimium infensus. Consulto prælermittens quidquid apud editos historicos de ea re legitur, haud intempestive hic adnoto Institutiones ab eQdem rege promulgatas quæ monasticæ per totam Angliam reipûblicâ: tunc' temporis reparatæ sibe §öáíôùs, utrii

usque sexus, Benedictinis, vivendi normam præbe- A mynecyna , mynstrelusam swa unearges mid gewuD ut nihil

bahl. Atque earum sane etiamnum exstat exemplar vetustissimum tum Saxonice tum Latine characteribus perpulchris exaratum, quod fideliter exscriptum, utroque etiam idiomate, exhibere hic visum èst ; neque àlia forma quam in ipso exemplari reperitur, ubi verbum verbo redditur, atque ita, puto, ut non tam propriam idiomatis Saxonici syntaxin et ordinem, quam singulorum vocabulorum significationem indicaret. Prohemium regularis concordiæ Angliæ mationis momachorum sanctimonialiumque orditur. Sewullor falla witudlice Crister gefultuGloriosus etenim Eadgar Christi opitunugendre gyfe. Engliscra and othra theoda withinlante gratia. Anglorum cæterorumque gentium innam eimbhwirf Brittiscer Iglamdes wunigendra Cing tra ambitum Britanniae Insulæ degentium reae aethelborem. fram ongimendre his cyldhades ylde egregius, ab ineunte sug: pueritæ ætati tiieaiithe.swaswa seo gewunath yld. myslicum brulicet, uti ipsa T solet ætas, diversis utece theawum, and swatheath gesythe midgodcumdre retur moribus, attamem respectu divino aethrinem. Abbudo sumon geornfullum mynegiendum attactus, Abatte quodam assiduo momente and Cynelicne fihter geleafan weg geswuteligenac i;egiam Catholicæ fidei viam demonstran; dum. oiigann mærlice God ondrædan Iufian and te, cæpit mngnopere Deum timere diligere ac würthiani; Scinendüm litlun vel ætwega geleafan venerari radiente . . paulatim . fidei spearcan. ydelnysse mid §læwthe adiligud acwune. scintilla, ne otiositatis corpore eaeplosa delitesceret. Mid hwilcum haligra worea gearnungum on hatne Quihus sunctorum opere merilis in fervidum fullfremednysse wylm beon on a let he mihte. geornperfectionis ardorem accendi valeret, studiofullice asmeagian carful he on gann ; Afundenum se percumctari sollicitus cæpit. Comperto gewisiliee, thae tha halgam Minstru. on nislicum hys êtenim, quod sacra Cænobia, diversis, sui cvmericer strowum. tororene and fornean Drihtnes rêgiminis locis, diruta , ac , pene Domini urè Haelendes Cristes theowdon forlætene gymeleafnostri Jhesu Christi servitio destituta negligen]ice aettredon. Thrihtnes on bryrl mid gyfe. mid ter tabescerent, Domini compunctus gratia, cum micelre modes blisse efstende æghwara stowa magna animi alacritate festinando ubicunque locorum geíysenlice geendstalude, and utadraef dum gymeáecentissime restauravit, ejectisque negligen]easra Preosta filthum. ma that an Monecas. actium Clericorum spurcitiis, mon solum Monachos, vecac Mynecyna , eac. fæderum and moddrum gerum Sanctimoniales etiam PatribusMatribusque consettum. to Godes theowdome æghwar geond swa stitutis, ad Dei famulatum $ per tanmycele his rices , rymthe , esfullice he gesette túm sui regni amplitudinem devoti sime constituit, and mid golum ealium gegodiendum blithe bonisque ρmnibus locupletans gratulabundus he gewelegude. Cynelicere witudlice gebrocen theditavit. I{egali utique functus ofnunge. swaswa Hyrda Hyrde ' carfull fram reafició, veluti Pastorum Pastor (a) sollicitus a raiium orlrywra geaglum. swilce gymcendum wulbidis perfidorum retibus, , uti hiantibus Lupofa gömun vel hracum. tha sceap. the Thjbtenes rumii faucibus ; 0ves quas Domini forgifeidre gyfe. geornfull he gegaderude bewerilarjiente gratia, studiosu8 collegerit muniengenide he generude ; . and hys gemecgean do eripuit; conjugique suæ Alfrithæ

(a) Citatur hic locus (atque ex ipso exemplari quo no§ usi sumus) a W. C. Isaaco Casaubono epistola

sanctimonialium mandras ut impavidi monan Hyrdes heo brwerude. swithwaerelice he bere Custodis defenderet, cautissime præcebead, that thitudlice wæpnman wæpnmann wifpit ; ut videlicet Mas Maribus, Faemimann wifmannum buton ænigre wenan twy?na, Faeminis, sime ullo sus icionis scrununge geheolpe. Regulicre witudlice Haeliger fæpulo subvenire. l{egulari itaque Sancti Pader richtinge wurtlice onfangenre. ge tris Benedicti morma honestissime suscepta, tam Abbudas swithe menega ge eac Abutissan. mid Abates , perplurimi quam Abbatissæ, cum him undertheoddum gebròthra and systra geferscysibi subjectis Fratrum Sororumque collepum. halgena filian fotswathu mid anum geleafam.

giis sanctorum sequi vestigia tu nou fide, na swa theath mid anum theawes gewunan. to^m0m tamem tu no consuetudinis usu, cergeflices mid mycelre hygdan geblyssunge. Mid

tatim cum magna (b) studuerint hilaritate. Tawilcum witudlice and thus mycelum bigendge thæs li igitur ac tamto studio præforsæda Cyneg maerlice gegladude. diglu genfatus I{eae magnopere delectatus, arcana quæwilce mid geornfultè care smeagende. synothlice que diligenti cura e.ramiiians, Synodale gemot aet wintam cæceatre beon gedemde. and that Concilium Wintoniæ fieri decrevit, illucque word mynegyendlice and gesibsume on bocfelle biutverba ea hortatoria ac pacifica pitacio lucutorlice awritene swithe eadmod he asetide. and lemtissime caraarata humillimus destimavit, cunealle Cristes on bryrd mid gyfe, heninegude. thæt ctosque Christi compunctus gratia, monuit, ut hi esenthwære midgelicum theawas , gewunan, concordes aequali consuetudinis usu,

haligas and acos geefenlætende fædras, regullice sanctos probatosque imitando Patres, regularia beboda mid fæstum gethances ancran geheäldende præcepta temaci mentis anchora servantes mate hwan twyiccende ungenthwærudon. thatna nullo modo dissentiendo T discordarent; me ungelic and mislic anes regules and anes Etheles geimpar ac varius umius regulæ ac unius Patriæ uwuna bysmorlice tale haligre drohtnunga onsus probrose vituperium sanctæ conversationi irgebrohte ; Thises heah yldestan Cynges mid smeagre rogaret. Hujus præcellentissimi Regis sagaci mynegunge gastlice on brirde na that an Bisceomonitu spiritualiter compuncti non tantum Episcopes. ac eac swilce Abbudas and Abbutissan' thæt pi, verum etiam Abbates et Abbatissæ quod swilene and swa micelne hige earnudon habban Latalem et tantum meruerunt habere Doreow. uw wastrel1lum lo roderum hmndum ofmæte ctorem, erectis ad æthera palmis, immensas heah sittendum thancas. wil frægænes gereccean celsi throno grates, voti compotes ' referre hyna yldon. witud sona hyr hæsum mid ealre non distulerunt. Nam illico ejus imperiis toto modes smeaunge blithelice hyrsumgende.and haliges mentis comamine alacriter obtemperantes, sanctique caldres ures lata mid tham thæne EadPatroni nostriGregorii documenta quibus Beatum. gam myniam he hygde that ma- that an romaAugustinum monere studuit, ut non solum Romamiscra ic eac swilc franciscra wyrthiice Cyrecena mæ, verum etiam Galliarum homestos Ecclesiarum. gewunan. miwre Engla Cyrceam, gewiitegendo he tusus, rudi Anglorum Ecclesia, decorando congesette. wyrthigende. togeclipedum Floricum Monestitueret, recolentes, accitis Florensis

dedicatoria exercitationibus Baronianis præfixa. (b) studuerunt.

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

teares mid mislicum felda blosanum on anre hyfe, nectaris diversis pratorum floribus in uno alveario, swa thas thea wa gewmmam to lyfes wyrthnysse ita has morum consuetudines ad vitae honestatem and regullcre gehealtsummesse werednesse that fram et regularis observantiæ dulcedinem ut ab tham t.e weg eynelicme beboda Drithmes buton his qui viam regiam mandatorum Domini absque giipes leahire mealclithe nu gyt Eadmollice staeppath jactantiæ vitio lactei adhuc humiliter incedunt utanyuiire snofian aemyldnysle buton ceorunge æwli(a) depulsa nauseae taedio ce drence beon aburged mydlufwendum. and grædifme haustu degustari libentissimo, ac avige mid luflicre hi mihton beon gefilled est fulluesse di amabili possent impleri devotione gemetlice. mid mycelum and fremfullum geseeales temperate, cum magna ac subtili Nationis todale. Cristes middameardes IIaelendes gefultudiscretione, Christi Mundi Salvatoris opitumigendre gyfe. on thysse gehwaelon geselton hec. lante gratia, hoc eaeiguo apposuerunt (b) Codicillo.

[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]
[merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Munera oththe dilit, ut videlice!, Nullus Monachorum vel £x iges heahran hades wer oththe neotheran diglu alicujus allioris gradus vir vel inferioris secreta \iy necena dyrstig ingam farendra gethristiaehte, sanctimonialium audar ingredi lustrando praesumeret, and litha the gastlices antheaides Ea dorseipe to et hi qui spiritualis imperii Prioratum ad lare nole. na lo wearullicre rivetere disciplinar utilitatem nom ad sæcularis tyrannidem mihte ofer hig begatl. swa hyra swase E., diga potentatus super eas e.cercem t, ita suum, ut Beatus minegath digla gemaetliee foresce . hortatur Isidorus, secretorum tempera te præviwian togang. that hyra regules geheallsumnesse deant accessum, ut earum regulari observum tiae nales hwon ongeau cwetham. rmimime contradicam t. Thaet sylf rith gelyfedrum regulicum geoce under. Id solum modo Catholicis regulari juqo detheoddum lo begymenne we geulemdon. ma that tha ditis adtendendum censuimus, ne eam the ongewunam fælra for thane Cynge and weldonquae usu Patrum pro I{ege ac benefactodum of thæra weldae lum, Crisiegifendom. we syndribus quorum beneficiis, Christo largiente, pasfedde thing raedene an gebae legewunlice we singath. cimur, intercessionis oramine consuete canimus, mid micelre swifnysse syngemde God swythor to nimia velocitate psallendo Deum potius ad vrsiinge umbeseenwulliee, that na sige forthclypian iracundiam inconsiderate, quod absit, promocent, thaenne forsceawudlice to synna forgifnyssa umlaquam provide ad peccaminum veniam imvithiam. Swa witudliee minegiende fæder urum tent. Ita igitur, hortante Patre nostro Beneealleto laelendlice singende hydryman. that dicto, omnia distincte psallendo modidificentur, ut gethange ure geihwaerige stefne ure. and that si gemens nostra concordet voci nostrae et impleafylled that Apostolice. Ic singe on gaste ic simge and tur illud Apostolicum, Psallam spiritu, Psallam et on gethance ; gyf sotlilice for ænigre meade ahwæt n) Pilte. Si autem pro qualibet necessitate quid withufan gemenne regulices theawes , gewunan e.rtra communem regularis consuetudinis usum to icenne byth. swalange hyt sy gedon oth that se addendum fuerit, tamdiu agatur quoadusque meintinga for tham hit is gedom, Cristes gefultumigengotium pro quo agitur, Ohristi opitulamdre gyfe. Sigebet and that. forhogudre witherwerte gratia, melioretur, et ut, contempto arrogandnysse wrytan thanc fullust hvrsumnysse si begeten tiæ fastu gratissimus obedientiæ adquiratur wæstm and grad se regulliea. an tham ys geboden fructus,et gradus ille regularis, in quo præcipitur, that manthing na do se Munuc buton that gemennes aqat, Monachus misi quod communis Mynostres regull oththe yldrena syn geminegude hyMonasterii regula vel majorum cohortantur, eaeemsona. gebrnlicost si ge healdon ; nateshwon leng pla, diligentissime custodiatur. Nrquaquam (c) ulterius thristlico gewunan si healdam mid dyrstygnesse buton praesumptose usu, teneatur temerario nisi g-theabie Synothlicum gecoren and bethaete mid έoncilio Synodali electum traditumque cum grescende maegena ealra meder fram eallum byth Ilispretione virtutum onmium martre ab universis fuerit rih gelvsellum ; Oaforspaecenum witudlice synoihli('atholicis Praefato equidem Synodali cum gemote that to understandemme micellum ealle comciliabulo hoc attendendum maqm opere cumcti gplemdom that Abbuda aut Abbutissena cyre lecreverunt, ut Abbatum et Abbatissarum electio

(c) Leg. forte nec quidquam; sed ita Saxonice foret ma aemige thim g;

« PoprzedniaDalej »