Obrazy na stronie
PDF
ePub

Valerius Flakkus.

Valerius
Flakkus.

Man weiß wenig gewiffes von den Lebensumstånden dieses rdmischen Dichters, der vermuthlich aus Padua ges bůrtig war, und wahrscheinlich im Jahr 89 nach Chr. G. starb. · Quintilian bedauert seinen Tod als Verluft für die rómische Poesie. Sein episches Gedicht, welches er, wie der Unfang lehrt, unter Domitian's Regierung schrieb, befingt den - Zug der Argonauten, und man fieht bald, daß er überall das oben angeführte griechische Muster des Apollonius Xisodius vor Augen hatte , welches er jedoch nicht völlig erreichte. Demu Gangen fehlt es zu sehr an Ins teresse, Lebhaftigkeit und Anmuth ; auch ist die Schreibart meistens ungelenkig, abgebrochen und dunkel. Wir haben nur noch acht Bücher dieses Gedichts; und dem letten fehlt der Schluß, welchen Joh. Bapr. Pius aus dent Apollonius zu ergången suchté; es ist aber noch zweifelhaft, ob es mit diesem achten Buche gang vollendet war. Uns geachtet der Unvolfоinmenheit des Ganzen, fehlt es doch nicht an einigen glücklichen, und mirklich dich trisden Stela len. Eine derselben ist die folgende Beschreibung eines Uns gewitters.

ARGONAUT. L. II. v. I – 241.

Interea fcelerum luctusque ignarus Tafon
Alta secat, neque enim patrios cognofcere cafus
Iuno finit; mediis ardens ne fectat ab undis,
Ac temere in Pelian, et adhuc obftantia regis
Fata ruat, placitosque deis ne deserat actus.
Iamque fretis summas aequatum Pelion ornos,
Templaque Tisaeae mergunt obliqua Dianae.
Iain Sciathos subfedit aquis, jam longa recellit
Sepias: attollit tondentes pabula Magnes
Campus equos: vidisse putant Dolopera busta,
Intrantemque Amyron curvas quaesita per oras
Aequora; Aumineo cujus redeuntia vento

P 2

Vela

[ocr errors]

Valerius

Vela legunt, remis insurgitur, inde falutant Flaškus.

- Eurymenas, recipit velumque fretumque reversus

Auster: et in nubem, Minyis repetentibus altum,
Offa redit. metus ecce deûm, damnataque bello
Pallene: circumque vident immania monftra
Terrigendm coelo quondam adversata gigantum;
Quos fcopulis trabibusque parens miserata jugis.

que
Induit. et versos exstruxit in aethera montes.
Quisque suas in rupe minas, pugnamqué, metusque
Servat adhuc: quatit ipfe hiemes, et torquet ab

alto
Fulmina crebra pater: fcopulis sed maximus

illis Horror abest, Sicula pressus tellure, Typhoeus. Hunc profugum, et facras revomentem pectore

flammas,
Ut memorant, prensum ipse comis Neptunus in

altum
Abstulit, implicuitque vadis: totiensque cruenta
Mole resurgentem, torquentemque anguibus undas
Sicanium dedit usque fretum; cumque urbibus

Aetnam
Intulit, ora premens: trux ille ejectat adesi
Fundamenta jugi; pariter tunc omnis anhelat
Trinacria, injectam fesso dum pectore molem
Commovet experiens, gemituque reponit inani.
Tamque Hyperionius metas maris urguet Hiberi
Currus, et evectre prono laxantur habenae
Aethere, cum palmas Tethys grandaeva finusque
Sustulit, et rupto fonuit focer aequore Titan.
Auxerat hora metus; jam se vertentis Olympi
Ut faciem, raptosque fimul montesque locosque
Ex oculis, circumque graves videre tenebras.
Ipfa quies rerum, mundique filentia terrent
Astraque, iet effufis ftellatus crinibus aether.
Ac velut ignota captus regione viarum,
Noctivagum qui carpit iter; non aure quiescit,
Non oculis ; noctisque metus niger auget utrim-

que
Campus, et occurrens umbris majoribus arbor,

Haud

num

Haud aliter trepidare viri. fed pectora firmans Valerius
Hagniades, Non hanc, inquit, fine numine pi.. Flakkus.
Dirigimus: nec me tantum Tritonia cursus
Erudiit; faepe ipsa manu dignata carinam eft.
An non experti, fubitus cum luce fugara
Horruit imbre dies? quantis, pro’luppiter, auftris
Reftitimus! quanta quoties et Palladis arte
In caflum decimae cecidit tumor arduus undac!
Quin agite, o focii; micat immutabile coelum,
Puraque nec grayido surrexit Cynthia cornu;
Nullus in orbe est rubor; certusque ad talia Titan
Integer in fluctus, et in uno decidit Euro.
Adde, quod in noctem venti veloque marique
Incumbunt magis: it tacitis ratis ocior horis,
Atque adeo non illa fequi mihi fidera inonftrant,
Quae delapfa polo reficit mare: tantus Orion
lam cadit; irato jam stridet in aequore Perseus:
Sed mihi dux, vetitis qui numquam conditus un.

dis
Axe nitet serpens; feptenosque implicat ignes.
Sic ait: et certi memorat qui vultus Olympi,
Pleïones Hyadumque locos; quo fidere vibret
Enfis, et A&taeus niteat qua luce Bootes.
Haec ubi dieta dedit; Cereris tum munere festas
Reftituunt vires, et parco corpora Baccho:
Mox fomno cellere: regunt fua fidera puppim
Iamque sub Eoae dubios Atlantidis ignes
Albet ager: motisque truces ab ovilibus ursi
Tuta domosque petunt: raras et litus in altum
Mittit aves; cum primus equis exegit anhelis
Phoebus Athon, mediafque diem dispersit in un-

das.
Certatim remis agitur mare: rostraque cursu
Prima tremunt. et jam fummis Vulcania furgit
Lemnos aquis, tibi per varios de feta labores,
Ignipotens: nec te Furiis et crimine matrum
Terra fugat, meritique piget meminiffe prioris.
Tempore quo primum fremitus infurgere opertos
Coelicolûm, et regni fenfit novitate tumentes
Juppiter, aetheriae nec ftare filentia pacis:

P 3

Iuno.

Valerius Iunonem volucri primam fufpendit Olympo
Flakkus. Horrendum chaos oftendens poenamque barathri.

Mox etiam pavidae tentantem vincula matris
Solvere, praerupti Vulcanum vertice coeli
Devolvit: ruit ille polo noctemque diemque,
Turbinis in morem; Lemni cum litore tandem
Infonuit: vox inde repens ut perculit urbem,
Adclinem fcopulo inveniunt, miferentque fovent

que
Alternos aegro cunctantem poplite gressus.
Hinc reduci superas poftquam pater adouit arces,
Lemnos cara deo: nec fama notior Aetne
Aut Lipares domus, has epulas, haec templa, per

acta
Aegide, et horrifici formatis fulminis alis,
Laetus adit: contra Veneris ftat frigida semper
Ara loco; meritas poftquam dea conjugis iras
Horruit, et tacitae Martem tenuere catenae.
Quocirca struit illa nefas, Lemnoque merenti
Exitium furiale movet : neque enim alma videri
Jam tumet, aut tereti crinein subnectitur auro,
Sidereos diffusa finus; eadem effera et ingens,
Et inaculis fuffe&ta genas pinumque fonantem
Virginibus Stygiis, nigramque fimillima pallam,
Iamque dies aderat Thracas qui fuderat armis:
Dux Lemni, puppes tenui contexere canna
Ausus, et inducto cratem defendere tergo,
Laeta mari tum figna refert: plenasque movebat
Armentis nuribusque rates. it barbara vestis,
Et torques, insigne loci. fonat aequore clamor:
O patria. ò variis conjunx nunc anxia curis,
Has agimus longi famulas tibi praemia belli.
Cum dea se piceo per sudum turbida nimbo
Praecipitat; Famamque vagam veftigat in umbra:
Quam pater omnipotens digna atque indigna, ca-

nentem,
Spargentemque metus, placidis regionibus arcet
Aetheris : illa fremens habitat sub nubibus imis,
Non Erebi, non Diva poli: terras que fatigat,
Qua datur: audentem primi fpernuntque fovent-

que: .

Valerius
Flatkus.

rum.

Mox omnes agit, et motis quatit oppida linguis.
Talem Diva fibi fcelerisque dolique ministramn
Quaerit avens: videt illa prior; jamque advolat

ultro
Impatiens: jamque ora parat; jam suscitat aures.
Hanc fuperincendit Venus, atque his vocibus im-

plet:
Vade, age, et aequoream, virgo, delabere Lein-

non,
Et cunctas mihi verte domos: praecurrere qualis
Bella foles; cum mille tubas armataque campis
Agmina, et innumerûm flatus confingis equoa
Adfore jam luxu turpique cupidine captos
Fare viros, carafque toris inducere Thressas.
Hinc tibi principia; hinc rabidas dolor undique

matres
Instimulet: mox ipfa adero, ducamque paratas.
Illa abit, et mediam gaudens defertur in urbem:
Et primam Eurynomen ad proxima limina Codri
Occupat, exefam curis, caftumque cubile
Servantem : manet illa viro famulasque fati-

gat
Litoribus: tardi reputans quae tempore belli
Ante torum, et longo mulcens insomnia penso.
Huic dea cum lacrimis et nota veste Neaerae
Jeta genas : Uticam non hic tibi nuntius essem
O soror; aut noftros, inquit, prius unda dolores
Obruat, in tali quoniam tibi tempore conjunx
Sic meritae, votis quem tu fletuque requiris,
Heu furit et captae indigno famulatur amore.
lamque aderunt thalamisque tuis Threïlla propins

quat;
Non forma, non arte colîs, non laude pudoris
Par tibi: nec magni proles praelara Dorycli:
Picta manus, ustoque placet sed barbara mento
Attamen hos tales forsan folabere cafus
Tu thalamis, fatoque leges meliore penates.
Me tua matris egens', damnataque pellice proles
Exanimat; quam jam miseros transversa tuentem,
Letalesque dapes, infectaque pocula cerno,

Pt

Scis

« PoprzedniaDalej »