Obrazy na stronie
PDF
ePub
[merged small][ocr errors][ocr errors]

Χείματος τσαμένοιο μένειν άπανευθε Λέανδρε,
Μηκέτ' αναπτομένη μινυώριον αέρα λέκτρων,
'Αλλα πάθος και μοίρα βιήσατο· θελγομένη δε
Μοιράων ανέφαινε και έκέτι δαλον ερώτων.
Νυξ ήν ευτε μάλιςα βαρυπνείεσιν αήτας.

Χειμερίης πνοισιν ακοντίζοντες αηται, 'Αθρόον εμπίπτεσιν επί ξηγμίνι θαλάσσης. Δη τότε Λείανθρός πες, έθήμονος ελπίδι νύμφης, Δυσκελάδων, πεφόρητο θαλασσαίων υμεναίων "Ήδη κύματι κύμα κυλίνδετο σύνθετο δ' ύδωρ.

'Αιθέρι μίσγετο πόντος, ανέγχετο παντοθεν η γη, Μαρναμένων ανέμων ζεφύρω δ' αντέπνεες εύρος, Και Νότος ες Βορέην μεγάλας εφέηκεν απειλας, Και κτύπος ήν αλίαςος έρισμαράγοιο θαλάσσης, 'Αινοπαθης δε Λέανδρος ακηλήτοις εν ιδίναις,

2

Πολλάκι μεν λιτάνευσε θαλασσαίην Αφροδίτην. Κολλάκι δ' αυτον ανακτα Ποσειδάωνα θαλάσσης. 'Ατθίδος και βορέην αμνήμονα κάλιπε Νύμφης. 'Αλα οι στις αρηγεν: έρως δ' εκ ήρκεσε μοίρας. Πάντοθι δ' άγρεμένοιο δυσαντέϊ κύματος ορμή.

Θρυπτόμενος σεφόρητο ποδών δε οι ώκλασεν ορμή,
Και θένος ήν αδόνητον ακοιμήτων παλαμάων.
Πολλή δ' αυτόματος χύσις ύδατος εξαιε λαιμό,
Και ποτόν αχρήιςον αμαιμακέτα πίεν άλμης.
Και δη λύχνον άπιςον απεσβεσε πικρος αήτης,

[ocr errors][merged small]
[ocr errors]

Και ψυχήν και έρωτα πολυκλάντoιο Λεάνδρε.
Εισέτι δ' αύοντος επ' άγρύπνοισιν όπωπας,
Ισατο κυμαίνεσα πολυκλάντοισι μερίμναις.
*Ηλυθε δ' ήριγένεια , και εκ δε νυμφίον Ηρω.
Παντοθι δ' όμμα τιταίνεν επ' ευρέα νώτα θαλάσσης.

Είπε εσαθρήσειεν αλώμενον όν παρακοίτην.
Λύχνά σβεννυμένοιο παρά κρηπίδα δε πύργο,
Θρυπτόμενον σπιλαδεσσιν ότ' έδρακε νεκρόν κοίτην.
Λαιδάλεον έήξασα περί τήθεσσι χιτώνα,
Ροιζηδόν προκάρηνας απ’ ηλιβάτε πέσε πύργε.

[ocr errors]

Καδδ' ηρω τέθνηκεν επ' ολυμένω παρακοίτη,
'Αλήλων δ' απόναντο και εν πυμάτω πες όλεθρω.

[ocr errors][ocr errors]

Koluthus.

Roluthus.

Ein noch spåterer Dichter des rechsten Jahrhunderts nach Chr. Seb. aus Lykopolis in der ägyptischen Landschaft Thebais gebürtig, von dem ein, nicht sehr sorgfältig erhaltes nes, und ftellenweise nicht ganz verwerfliches Gedicht, aber den Kaub der belena, vorhanden ist. Seine Beflissen. heit auf homerische Nachahmung verfehlte mehrentheils ihres Ziels, wie Herr Hofrath harles in vier kurzen Aba handlungen über dieses Gedicht zur Genüge gezeigt hat.

Raptus Helenae, v. 309-355.

Νυξ δε πόνων άμπαυμα μετ' ήελίοιο κελεύθους Υπνον ελαφρίζουσα μετήoρoν, ώπασεν η 'Αρχομένην· δοίας δε πύλας ώιξεν ονείρων, Την μεν αληθείας , κεράων απελάμπετο κόσμο, "Ενθεν αναθρώσκουσι θεών νημερτέες ομφαί Την δ' ελεφαντίνην, κενεών θρέπτεραν ονείρων. Αυταρ ο ποντοπόρων Ελένην επί σέλματα νηών 'Εκ θαλάμων εκόμισσε φιλοξείνων Μενελάου, Κυδιόων υπέροπλον υποχεσία Κυθερείς, Φόρτον άγων έσπευδεν ες "Ιλιον ιωχμοίο. Ερμιόνη δ' ανέμοισιν αποξείψασα καλύπτρων, Ισ αμένης πολύδακρυς ανέσειεν ήριγενείης. Πολλάκι δ' αμφιπόλους θαλάμων έκταθε λαβούσα, 'Οξύτατον βοάουσα, τόσην ανενείκατο φωνήν.

Παιδες , πή με λιπούσα πολύσονος ώχετο μήτης, "Η χθιζόν συν έμοί θαλάμων κληίδας ελούσα, "Έδραθεν υπνώουσα, και ε μίαν ήλυθεν ευνών;

*Ενεπε

[ocr errors]

Kolutlyus.

"Εννεπε δακρυχέουσα, συνοδύροντο δε παίδει
Αγρόμεναι δ' εκάτερθεν επί προθύροισιν ερύκειν
Ερμιόνης σενέχουσαν επειρήσαντο γυναίκες

Τέκνον οδυρομένη γόον εύνατον ώχετο μήτης"
Νοσήσει παλίνoρσος , επεί κλαίουσαν νοήσει.
Ούχ ορέας και γοεραι μεν υπημύουσι παρειαι,
Πνκια δε μυρομένης θαλεραι μιύθουσιν οπωπαί.
*Η τάχα νυμφέων ές ομήγυριν αγρομενάων
"Ηλυθεν, εθείης δε παραπλάζουσα κελεύθου,
Ιςαται αχαλόωσα, και ές λειμώνα μολούσα

Ωράων, δροσόεντος υπέρ πεδίοιο θαάσσει
7

*Η χρόα πατρώοιο λοεσσαμένη ποταμοίο
Ωίχετο, και δήθυνες υπέρ Ευρώταο παρ' όχθως,

Tοία δε θακρύσασα πολύσονος έννεπε κούρη"
οίδεν όρος , ποταμών εδάη ρόον, οίδε κελεύθους
'Ες ξόδον, ες λειμώνα" τι με φθέγξαθε γυναίκες;
Ασέρες υπνύουσι, και εν σκοπίλοισιν ιαύει:
Μήτερ έμή, τίνα χώρον έχεις; τίνα δ' ούρεα ναίεις;
Πλαζομένην 9ηρές σε κατέκταγον, αλλα και αυτοί
Θήρες άριζήλοιο Διός τρομίονσι γενέθλην.
"Ηριπες εξ ορέων χθαμαλής επί νώτα κονης,
Σόν δέμας oιoπόλοισιν εν δρυμοίσι λιπούσα και
'Αλλα πολυπρέμνων ξυλόχων υπο δάσκιον ύλης
Δένδρεα παπτηνασα και αυτών έχει πετύλων,
Σαν δέμας ουκ εχόησαν και οι νεμεσίζομεν ύλην.
Μη δ' ιερών γονόεντος επ’ Ευρώταο ρείθρων
Νηχομένην εκάλυψεν υποβρυχίων σε γαλήνη και
Αλα και εν ποταμοίσι, και ένα πελάγεσαι θαλάσσης
Νηϊάδες ζώουσι, και ού κτείνουσι γυναίκας.

Virgil.

[blocks in formation]

So, mie dieser Dichter unter den bukolischen und di: daktischen Dichtern der Rdmer die erste Stelle behauptet; (f. B. 1. 323.) To gebührt ihm auch unter ihren Heldendichtern der erfte und vorzüglichtte Rang. Zwar war er durchgångig Nachs ahmer bomer's, aber mit einem sehr reichen Maaße eigner Schöpfungskraft, mit dem lebhaftesten dichtrischen Gefühl, dem weiseften Geschmack, und der herrlichfen Gabe des metrischen Wohlflanges. Den Stoff seiner Epopde wählte er, wie bomer, aus dem trojanischen Zeitalter; és ift die Ankunft des Aeneas in Jtalien, und die Erz&hlung aller mit seiner Fahrt dahin, und mit seiner Landung selbst, verbundenen Schicksale. Zu den fchånsten Stellen dies Tes Gedichts gehåren vornehmlich folgende: Amor's Vers wandlung in die Gestalt des affanilis, um der Dido die Ankunft des Ueneas zu melden, am Schluß des ersten Suchs; die Erzählung dieses Helden von Troja’s Zer: ftdrung, B. II; das ganze vierte Buch, welches die Liebe des Neneas und der Dido, die Flucht des erstern, und die Verzweifelung der lextern erzählt, und die schönste Episode macht; die Erzählung der Leichenfeier, welche Ueneas seinem verstorbnen Water Anchises anffelt, B. V; '- des Aeneas Hinabfahrt in die Unters welt, reine dortigen Wahrnehmungen und Unterredungen, B. VI; - die schdne episodische Erzählung vom Tisus und Euryalus, 5. IX, die ich bier als Probe geben würde, wenn ich nicht jeden Auszug aus einem so überall gelesenen Dichter für überflüßig hielte; - die Beschreibung der Schlacht, B. X. und ihrer Folgen, B. XI; und der Stampf des Turnus mit dem Zeneas, B. XII.

!

Lukan. niarkus 2nn&us Qukanus, ein Bruderfohn des Phi: losophen Seneka, wurde im Jahr 38 nach Chr. Geb. ge: boren, und ftarb schon im J. 65. Man muß daher sein episches, oder vielmehr hiftorisches Gedicht, Pharfalia, mels ches den berühmten birgerlichen Strieg zwischen Cafar und Pompejus, und die denselben entscheidende pharsalische Schlacht, zum Inhalt hat, als ein Werk der Jugend und

« PoprzedniaDalej »