Teoretyzowanie komunikacji

Przednia okładka
Wydawnictwo Naukowe Instytutu Filozofii UAM, 15 mar 2012 - 209

Celem tej książki jest próba wska­zania pod­sta­wo­wych wa­runków nie­zbęd­nych do wy­pra­co­wania fi­lo­zo­ficz­nego gruntu dla re­fleksji nad pro­cesem ko­mu­ni­kacji oraz roz­ważań nad sta­tusem dys­cy­pli­narnym od­no­śnej re­fleksji. Re­ali­zacja tego przed­się­wzięcia wy­maga już na wstępie po­sta­wienia ja­snej i wy­raźnej tezy gło­szącej, iż re­fleksja nad pro­cesem ko­mu­ni­kacji do­piero wtedy może osią­gnąć status au­to­no­micznej dys­cy­pliny aka­de­mic­kiej, gdy bę­dzie upra­wiana w per­spek­tywie prak­tycznej jako jedna z dys­cy­plin prak­tycz­nych. Źró­dłem po­sta­wienia ta­kiej tezy jest nie­zgoda na sposób uj­mo­wania od­no­śnej re­fleksji i jej sta­tusu w ra­mach nauk(i) o ko­mu­ni­kacji. Mowa mia­no­wicie o sy­tu­acji, w której gło­simy ist­nienie sa­mo­dzielnej dys­cy­pliny na­ukowej re­flek­tu­jącej nad pro­cesem ko­mu­ni­kacji je­dynie na bazie za­ło­żenia, iż wiele sub­dy­scy­plin w ra­mach swoich badań po­dej­muje za­gad­nienie ko­mu­ni­kacji mię­dzy­ludz­kiej. Brak ak­cep­tacji po­wyż­szej prze­słanki wy­nika przede wszystkim z braku po­dej­mo­wania w ra­mach nauki o ko­mu­ni­kacji sa­mo­świa­domej re­fleksji me­to­do­lo­gicznej, co po­wo­duje na­to­miast utrzy­my­wanie się wielu sprzecz­nych po­glądów i twier­dzeń. To, co ba­dacze okre­ślają mianem re­fleksji ko­mu­ni­ka­cyjnej bądź ko­mu­ni­ko­lo­gicznej, nie stara się szukać swo­jego ugrun­to­wania. Nie chodzi oczy­wi­ście o ja­kieś trans­cen­den­talne, poza­ kul­tu­rowe wa­runki ist­nienia praktyk ko­mu­ni­ka­cyj­nych, lecz o me­to­dyczną re­fleksję nad spo­sobem ist­nienia ko­mu­ni­kacji w ra­mach kul­tury oraz re­fleksji nad na­rzę­dziowym cha­rak­terem od­no­śnych praktyk. Książka ta włącza się w trwa­jącą dys­kusję do­ty­czącą pro­blemu dys­cy­pli­nar­ności badań nad ko­mu­ni­kacją. Dla pol­skiego Czy­tel­nika, który nie miał spo­sob­ności za­po­znania się z pu­bli­ka­cjami an­glo­ję­zycz­nymi na ten temat, umiej­sco­wienie tej kwe­stii na „mapie współ­cze­snej myśli hu­ma­ni­stycznej” może być pro­ble­ma­tyczne, gdyż wśród pol­skich ba­daczy po­dej­mu­ją­cych expli­cite pro­blem praktyk ko­mu­ni­ka­cyj­nych w ra­mach nauki o ko­mu­ni­kacji ciężko od­na­leźć nie tylko od­nie­sienie do tego za­gad­nienia, ale przede wszystkim próbę na­wią­zania świa­domej dyskusji.

 

Co mówią ludzie - Napisz recenzję

Nie znaleziono żadnych recenzji w standardowych lokalizacjach.

Kluczowe wyrazy i wyrażenia

Informacje o autorze (2012)

Dr Emanuel Kulczycki – doktor filozofii, komunikolog, teoretyk komunikacji. W pracy badawczej podejmuje problematykę autonomizacji refleksji nad komunikacją, statusu komunikacji jako przedmiotu badawczego oraz zagadnienie języków uniwersalnych. Autor monografii Teoretyzowanie komunikacji. Publikował m.in. w „Studies in Logic, Grammar and Rhetoric”, „Lingua ac Communitas” oraz „Kulturze i Historii”. Członek Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej oraz International Communication Association. Członek Rady Młodych Naukowców (organu doradczego Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego) oraz Komitetu Nauk Filozoficznych PAN. Wpisany na listę ekspertów Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w zakresie edukacji medialnej.


Informacje bibliograficzne