Obrazy na stronie
PDF
ePub
[graphic][merged small]

Non una mihi ratio fuit , ut præsens Opusculum de sublimi in Evangelio Christi iuxta Verbi incarnati æconomiam , quod MARTINI II. Abbatis nostri nuperrime defuncti posthumum est , Vestro potissimum Nomini dicarem. Inprimis enim

immortalis memoriæ præsul ftatim , ut manus operi admovit, id consilii ceperat, anno proxime imminente facerdotii sui iubilæo, expleturus. Pietatis ergo officium erat, ut, qui vestris fuffragiis in dignitatem fuccedere compulsus fum , ultimæ Eius voluntati , quasi testamento relictæ ac consignatæ obtemperem: gratitudinis vero, ut Antistitis de congregatione nostra innumeris nominibus quam optime meriti , memoriam in animis vestris nunquam delendam perennemque reddere satagam; id haud facilius, ut mihi quidem videbatur , effecturus , quam si ultima Patris optimi ad cælum properantis verba oculis vestris obiicerem, vulnere nondum obducto, quod transitus omnium cordibus inflixit. Deinde ipsum gravissimum munus, quod in humeros meos devolvistis, eiusmodi est, ut digne a me administrari non posse existimaverim , nisi primas curas eo converterem, ut quantum vos diligam , quantumve singulos vestrum Christo lucrifacere cupiam, publico ex testimonio intelligeretis. Eum enim in scopum sublimem fingula libri dogmata collineare, instituta fedula lectione facile percipietis , quamquam piissimus Author , ut erat modestissimus atque ab omni ostentatione

alienus, stylo plumbeo in scheda separata fcripserit, se animo potius aliorum , qui in studio magis versati sunt , diligentiam stimulandi , præsens opus elucubrasse, quod ego tandem senex , modeste pergit , cum iam Deus figna mortis appropinquantis apoplectico insultu leviori quidem mibi dedisset , excolere cæpi, cæteris studiis et occupationibus sea positis , quibus per totam fere vitam Sum distractus,

Piissimus itaque Pater noster, quum deinceps filiorum animos se verbis excitare ad facratiora studia haud posse prævideret, fcriptis id agere atque adeo monitis perennibus constituit; probe gnarus, non aliud æque litterarum genus repurgandis, excolendis ac elevandis hominum mentibus magis esse aptum, atque continuam facræ fcripturæ lectionem meditationemque: quam unam fere veterum monachorum , ascetarumque fuisse occupationem perbene nostis, qui dum pura fimplicique mente ad eam accesserunt, tantum inde tulere fructum , ut non modo cum morum fanctitate tum scientiæ laude in Ecclesia Dei tanquam luminaria magna inclaruerint, fed plurimi etiam in hierarcharum ádlecti ordinem hæresum confutatione ac

warum reformatione vineam Domini e

e colere atque ampliare quiverint. Ja w dum studium medio præsertim ævo

rescere cæpit , mirum non est , fcofechas tricas, spinosas quæstiones , va

vue altercationes unacum disciplinæ keratione fuisse invectas , iis fimilli***as, a quibus ut sibi cayeat Titus, gendium Apostolus monuit. Tit. III. 9.

Id vero ad nos propius, hoc præsertim tempore attinet, utpote in partem fokvindinis pastoralis vocatos, atque ad vuram animarum gerendam destinatos : A quo gravissimo officio quum pauci nostrum eximantur, necessum prorsus est, ut finguli in facrarum litterarum ftudio dies noctesque sese exerceant, atque ita Salvatoris nostri, non propria dogmata , non se ipsos, sed Jesum Christum et hunc crucifixum ovibus sibi commissis prædicare discant, quas tamdiu , ut cum Paulo loquamur, parturire tenentur, donec Christus formetur in eis : Nam omnis scriptura divinitus inspiratą utilis est ad docendum, ad arguendum, ad corripiendum, ad erudiendum in iustitia , ut perfectus sit boMia Dei , ad omne opus bonum instructus. II. Timoth. III. 16. 17. Quod præsertim

« PoprzedniaDalej »