Obrazy na stronie
PDF
ePub

300

320

Ei enau mwyn, mewn un modd,
Yn ei gur, ni egorodd.
A'r oen mor hawd arweinid,
Wr da, i'r lladdfa mewn llid.
Ei gu Enw a gai anair,
Fe dawodd, ni dd'wedodd air. 240
O garchar, o fâr, o farn,
Wr mwynfad, Ceidwad cadarn,
Y cymm’rwyd, torrwyd o'r tir,
Ior anwyl, dros rai enwir.
Hyll edrych! a rhwng lladron,
Dydd dwys, bu diweddiad Ion!
Gwnaeth ei fedd, Ior hedd, er hyn,
Gyda 'r cyfoethawg wed’yn,
Am na wnaeth gam, neu waith gau,
Na llunio twyll â'i enau.
Naf union, Ef a fynnai,
Tros fyd, ei fywyd disai;
E fynnai Naf ei einioes,
E fynnai'i ladd trwy ddofn loes!
E fu'r Gwr farw o gariad
Yn aberth mawrwerth a mad.
Ond er ei ladd, a'i gladdu,
T'wysog hedd, mewn dyfnfedd du,
Er hyn Fe wêl hir einioes!
Er hyn Fe estyn ei oes !

260
Cymmod wnaeth am bob camwedd,
Drwy'r cymmod daw hynod hedd.
Ei swydd gyfaddas iddaw,
Ior glân, a lwydda 'n ei law.
Nawdd agwrdd! yn ddïogel
O’i lafur, o'i gur y gwel.
Yn ei lon weision yn wir,
Da ollawl, y diwellir.
Cyfiawnhâu, yn angau, wnaeth
Y byd â'i fawr wybodaeth.
A'i wirion-waed, ar unwaith,
Fe lwyr ddwg eu mawrddrwg maith.
Mi rannaf, am ei rinwedd,
I'm gwas mâd, ac i'w hâd, hedd.
Y Gwr trugarog eirian
Geiff fawredd, geiff ryfedd ran,
A godir etto 'n Gadarn
Ar ol ei fawr-farwol farn.
Ac dros addig droseddwyr,
Dros greulonaf gwaethaf gwŷr, 280
Oen diddig, tra bu ’n dioddef,
Eiriolodd, gweddïodd Ef.

O gu râd y Gwaredwr,
At Isaia, fwynaf wr;
O'r Nef lân

у daeth Dilys air prophwydoliaeth.

E gododd prophwyd gwed’yn;
Rhagdd’wedodd, cyhoeddodd hyn;
O Sïon dirion a da!
Yn gefnog bydd, nag ofna;
Dy Frenin, dy fawr Ynad,
Yn eistedd, o'i ryfedd râd,
Ar asyn, yn Wr isel
I ti a ddaw: byd da ddel!

Yn warthus iawn E werthir,
Heb rûs, yn warthus yn wir!
Prisiad y Ceidwad cadarn
Cyfiawndeg, yw tri deg darn
O arian :-goreulan rodd
A mawrwerth a gymmerodd!

Pwy welaf? Oh pa wylaw ?
O b'le cwyd y mwg drwg draw ?
Gwelaf ddychryn a galar
Hynod am bechod a bâr.
Y gaer dêg, Oh gwae o'r dydd !
Salem sy heb breswylydd !
Yn nwylaw'r annuwiolion
Y bobl aeth i Babilon.
Hwy lwyr roent y deml eirian,
Urddas eu dinas, ar dân!
E ddarfu 'r ddinas ddirfawr,
Distrywiwyd, llosgwyd i'r llawr !
Er danfon bygythion gànt,
O’u trawsedd hwy ni's troisant.
Gweddïent ar gau dduwiau;
Am hyn yn llaw'r gelyn gau
Rho'i 'r Ion y dynion dinerth,
Anffyddlon weision, heb werth:
Am ddïelw ddelw addoliaeth,
Am hyn cai 'r gelyn hwy'n gaeth.

Yn amser eu trymder trwch,
(Du får fag edifeirwch)
Un gwr o honyn' a gaid
Cyfion, union ei enaid
Y gwr mwya' 'mhob gorawr
Dan wybren y nef wèn fawr.
Am Salem lom iselaf
Tra bu 'n galaru yn glaf,
O Nef wèn Naf anfonawdd
Atto i'w ddyhuddo 'n hawdd.
Fe dd'wedai'r fâd gennad gain,
Y cu waraidd wr cywrain,
Gan Dduw lwyd anfonwyd fi
I d' annerch â daioni.
Daw i wlad Judea lon
Odiaethawl fawr fendithion;
Cain a hardd y deml, cyn hir,
Oleudeg, adeiledir.
Ac eilwaith y trigolion
Ant i'w gwlad, o râd yr Iân;
Ac yna (hawddgara' gwr,
Creda eiriau 'r Creawdwr)
O Alwyddau cyn dyddiau da
Hafaidd y mawr Iehofa,
Pedwar fydd, wr clodrydd clau,
O gannoedd ac ugeiniau;
Hanner ugain yn rhagor
Hyd ei arwyl, anwyl Ior.

Dyna swm daionus iaith
Ei gywrain enwog araith.

Ar ol hyn daeth dychryn du Ac erchyll iawn i'w cyrchu: Gwr penwyllt gorwyllt a gaid, Blaenor y Babiloniaid,

340

yn dân

11

Anfadfab ffol ynfydfalch,

Pa haeledd a mawredd mâd, (Llwydd wna ynfydrwydd yn falch). Adolwyn, fu ei daliad? Gorthrymmu, bygylu 'r gwan

Y gwŷr llys oeddynt ger llaw Fu tymmer ynfyd Haman;

Yn weddus dd'weden' iddaw, Gyd â'r brenin, erwin waith,

Yn ddifeth ni addefwn, E ffynnodd drwy hoff weniaith. 360

Dim yn y byd hyfryd hwn.

420 Bwriadodd, meddyliodd ef

Yn awr, ar hyn o eiriau, Yn lân o dan y loywnef

Mewn gwŷn daeth y gelyn gau, Ddifa meibion Duw Ddofydd,

Y dewr ynfyd wr anferth, Eirian dorf, yn yr un dydd.

Llawn balchedd, i'r cyntedd certh: Yr achos oedd oruchel,

Bore y daeth mewn bâr du, Sef hyn a ganlyn heb gêl;

Fradwr, dan fawr hyfrydu. Un Iuddew ni wnai oddef

Y llidiog wr taeog tew, Mo'i wynebpryd ynfyd ef;

Yr oedd am grogi'r Iuddew. Garw anmharch! ni wnai 'mgrymmu I ddwys gael ei ddisgwyliad Ger bron y diglion wr du.

Daeth i'r llys mewn brys a brâd. Yn flam dân, gwnai Haman hyll

Pwy, medd, faidd ommedd Haman? Olygon taerion teryll.

Neb; mae pob rhwy'deb i'm rhan.
Mawr gwyn! rho'i 'r anaddwyn wr O draw y brenin a drodd,
Ei fryd ar fod yn fradwr.

Yn fwyn efe ofynnodd,
Lluniodd â'i erchyll enau

Pa ryfedd fawredd wnaf fi Lythyr dybryd gwaedlyd gau:

Am ddawn lawn o haelioni Hwn â'r fodrwy frenhinol,

I'r hwn wyf am ei fawrhâu, Cannoedd o rifoedd ar ôl

Mwynwr, dywed i minnau ? A seliodd ;- llwyr ddwys alaeth!

Go lawen fu pan glywodd, Anfon yn union a wnaeth 380 Ewybr iawn atteb a rodd:

440 At d'wysogion geirwon gau

(Meddai'r balch dewrwalch diras Lwyth eres o lythyrau.

Yn eigion ei galon gas, Y dydd du, i lu Duw lwyd,

I mi ’n rhwydd y mae 'n rhoddi, Annedwydd a bennodwyd.

Pwy yma 'n fwy na myfi?) Yr Iuddewon gwaelion gwâr,

Gyd â pharch boed i d' arch di, Ion a'u gwelodd mewn galar.

Flaenawr, gael ei gyflawni; Er eu bod yn fawr eu bai,

Rbodder, mewn mwynder a mawl, Eu Naf anwyl ni fynnai

I hwn y wisg frenhinawl, I greulawn ddrwg reolwyr,

A march fo barch i'w berchen, Uchel radd, eu lladd yn llwyr.

Ac ar gymmwys burlwys ben Yn nydd blin eu di nawdd blaid

Y gwr doder y goron Athrist dan iau dïeitbriaid,

Ddisgleiriawl frenhinawl hon. Wir-Dduw, Fe wnaeth dda erddynt, Ac yna 'n y wisg geinwawr, Coff hâd o'i hen gariad gynt.

Gyd â pharch, ar y march mawr, Y brenin blin heb lonydd

Hy' eled drwy'r heolydd Gan fraw 'n arswydaw y sydd ;

Yn wr dewr ar hanner dydd. Braw dyrys rhag bradwriaeth

Cyhoedded t'wysog haeddawl Greulon i'w ddwyfron a ddaeth:

Ei ryfedd fawredd a'i fawl: E frydiai am ryw fradwaith,

O'i flaen aed,-Fel hyn yn wir Arswydai, ni chysgai chwaith. 400 I'n dyddiau'r anrhydeddir

460 Y gwyr llys, hygar a llon

Y

gwr ennillo gariad Eu naws, ddygent hanesion

Gwerthfawr ein brenin mawr mâd. Ei gadarnwych gu deyrnas

A dd'wedaist, yn ddïoedi, I'w ryddhâu o'i boenau bas.

O flaen dim cyflawna di Da adeg fu a dedwydd!

I'r gwâr Iuddew goreuddoeth, Wrth ddarllain y rhai'n yn rhwydd, Mordecai, wr difai doeth : Mordecai ddifai a ddaeth

O'r geiriau tra rhagorol I dirion goffadwriaeth.

Na ad un grouyn yn ôl. Yr Iuddew hwn a roddawdd

Haman hoywffraeth, f' aeth yn fud, Ffyddlon hanesion; ei nawdd

Am ei siom prini gwnai 'msymmud; Am cadwodd, rhag i'm cedyrn (chwyrn; Calon wan Haman a hyllt Ddwyn f' einioes, drwy chwerwloes Gan farwol gnofa orwyllt. Da ddamwain! cadwodd immi,

Druan wr! ni's gall droi 'n ôl Y mâd wr, fy mywyd i.

Yr hynod arch brenhinol.

[ocr errors]

A dd'wedodd mor dda odiaeth,
Hynny 'n wir hwnnw a wnaeth.
Y gwâr Iuddew goreuddoeth,
Drwy'r heol, wr duwiol doeth
Diddan, gai'i anrhydeddu
Ger bron gelynion, gau lu.

480
Am fanon ymofynynt,
Bronwen gain, i'r brenin gynt.
Manwl oedd y gorch’myniad;
Trwy barthau taleithiau 'r wlad
Cyrchwyd, cynnullwyd yn awr
Lon forwynion eirianwawr;
Seirian dduwiesau siriawl,
Glanaf a mwyaf eu mawl.
Gyd â'r rhai ’n, lu cain, y caid
Iuddewes gynnes gannaid :
Glanaf a harddaf oedd hon,
Goreuferch, o'r gwyryfon.
Bernid, er bod yn barnu
Dystion o elynion lu,
Fod hon, Gwen hoywfron hyfryd,
Yo ben morwynion y byd.
Y firain wèn forwyn wych,
Bu hon yn fanon fwynwych.
Ni chysgodd, ni hunodd hi
A'i gwladwyr dan galedi.

500 Esther, y Wawr lwysber lân, Bu'n oer wylo dro, druan. Drostynt, mewn dirfawr dristwch, Mewn ingder, mewn trymder trwch, O faen gorsedd felenwawr Uchelbarch y monarch mawr, Eiriolodd Gwawr oreulwys A geiriau, â dagrau dwys : Meinwen, fel y dymunodd, Y drwg oddiwrthynt a drodd. Y gelyn fu ’n bygylu, Ag arswyd llanwyd eu llu. A Haman wan ei weniaith, Crogbrén fu diben ei daith. Gwnaeth plant Ior cu, yn llu llon, Gelanedd o'u gelynion Mewn hedd gwnaent orfoleddu Pan ddaeth buddugoliaeth gu.

Daeth Ion, i'w ryfeddlon fawl, A'r flwyddyn orfoleddawl ;

520
E ddaeth a'i luoedd ethol
I glyd nawdd eu gwlad yn ôl.
Y cryfion fawrion furiau,
Er creulon wyr geirwon gau,
A loywdeg adeiladwyd
O'r ddeutu gan lu Duw lwyd.

Pan oedd y deml gyhoedd gu
Ar fin ei phenderfynu,
Yr hylaw weithwyr hoywlon,
Eu gwynfyd hwy ganfod hon,
Bloeddient, bendithient y dydd
Oll yno mewn llawenydd.
Yr hynaf rai o honynt,
Cofiai'r rhai'n y deml gain gynt:

D'wedent ddisgleiried ydoedd,
I'w llygaid rhy danbaid oedd.
Cain adail, yn ail i Nef
Lwys olau, oedd teml Selef.
Och'neidio, dan wylo, wnant,
Gannoedd, losgi 'u gogoniant. 540

Yn yr ennyd hyfryd hon
Daeth yno wr doeth union:
Ai gwael gennych y gwelir
Y deml hon weithion yn wir
With deml Selef gref ei grym?
A doddawdd megis diddym?
Ond, medd ein mâd bennadur
Uchel, Zorobabel bur,
Ymgryf hå, na ofna neb,
Mi’th gadwaf â maith gudeb.
Tithau 'r gwr coeth, mab doeth da
Josedec, nag arswyda.
Ffyddlon ddynion y ddinas,
Gweithiwch, ac nag ofnwch gâs:
Hylwydd anwyl wehelyth,
Gyd â chwi yr wyf fi fyth.
Yn gadarn Mi ysgydwaf
Gylchoedd y nefoedd, medd Naf:
Codaf, cynhyrfaf cyn hir
Y brydiawg fôr a'r brodir.

560
Yna'r anfonaf finnau
Ddymuniad pob gwlad yn glau.
Mi lanwaf y deml wenwych
A moliant Gogoniant gwych.
Ganwaith bydd mwy gogoniant
Y deml fawr yn awr a wnant
Na'r gyntaf: Duw Naf, da Nawdd
Godidog a'i dywedawdd.

Wedi i'r llu gartrefu tro, Eu nattur lygren' etto. Anfon a wnai 'r Ion o'i râd Gu anwyl sanctaidd gennad: E geryddai'r gwr addas Eu drygau a'u beiau bas. Wele Fi, medd haelaf Ion Y wenfawr Nef, yn anfon Fy nghennad oleufad lân, Hynaws, o'm blaen fy hunan. Disymmwth a disiommiad Y daw 'r Arglwydd mawrlwydd måd 580 I'w liwgar deml oleugu, Neshâu mae'r dydd, cynnydd cu. Yma Angel cyfammod, Duw Nêr, ar fyrder sy i fod. Pa rai saif? pa wyr y sydd A'i goddefant, gu Ddofydd ? Ponid hawdd y tawdd y tân Eirias ddefnyddiau arian? Ef, wâr Ion, ar fèr ennyd Lanhâ, ac Fe bura 'r byd. Medd yr Arglwydd dedwydd da, Wele 'r dydd a lwyr dodda, A lysg fal terfysg y tân, Ar wawrio yn wâr eirian!

Tesu, roArglwydd,

Y beilchion, chwerwon eu chwant,
Yn y dydd hwn a doddant:
Un radd pob anwireddwyr,
Diflannu wna eu llu 'n llwyr.
Ond i chwi sy 'n ofni Nêr,
Cu fwyndeg Haul cyfiawnder 600
A gyfyd, goleubryd glân ;
Dan eres edyn eirian
Hwn y bydd i fyrddiwn faeth,
Ac anwyl feddyginiaeth.
Anfonaf, medd Naf union,
Wr addas, Elïas lon,
Gu rybudd dydd goreuber
Llosgadwy ofnadwy Nêr.
Fe ddaw i rybuddiaw 'r byd
O’i anferth bechod ynfyd :
Fe dry'r ddaear hawddgar hon
A'u gilydd yn un galon.

Yn awr yr anfonai Naf
Ei deilwng gennad olaf:
Dilys air prophwydoliaeth
Yn awr gorphwyso a wnaeth.
Finnau orphwysaf ennyd
Yn bêr iawn ar hyn o bryd.

Prophwydi, pur hoff awdwyr
Duwiol iawn, hynodawl wŷr,

620
Hwy 'n bêr, mal y sêr siriawl,
Cyn dydd, o geurydd y gwawl,
Isod hwy fachludasant,
Ac un ni welir o gànt.
Cyn hir y gwelir golau
Gwynbur hardd i gain barhâu.
Yn ei nerth a'i brydferthwch
Haul Nef wèn hoff lawen fflwch
I'r byd a gyfyd yn gain,
Yn dyner o'r dêr dwyrain.
Daw 'r dydd i'n gwledydd yn glau ;
Disgwyliaf ej dês golau.

Da fydd gan y cybydd cas,
Taeraidd, cynhenllyd, diras,
Ei dir a'i olud eurwawr;
Da i mi fyddo 'r Duw mawr.

O deulu a gwaedoliaeth
Mae cànt a 'mffrostiant yn ffraeth:
Eu hynod waed eu hunain,
Bonedd yw rhinwedd y rhai'n. 640
Ymarfer rhai yw mawrfost;
Dïau myfinnau wnaf fost:
Er anair rhai dirinwedd,
Er gyr Eglwyswyr mewn gwledd,
Er salwed a gwaeled gwr,
Câr ydwyf i'r Creawdwr.

Boed i arall, anghall waith,
Soddi i ffol fasweddwaith,
Cariad goruchel Geli
Gwèn Nef fawr a ganaf fi.
I'r dewr ddysgawdwyr diras
Nid cerdd ond pagangerdd gas.
Aml gwynant i'r mawl ganiad
Wyf fi yn ei rhoddi 'n rhad;

I oleuni pan ddel unwaith,
Chwarddant, a gwawdiant y gwaith.
Boed felly; er hynny'r rhai'n
A’u cariad at waith cywrain,
Gwybyddent, cofient mai cu
I'w weision ydyw Iesu.

660
Pan gwympais, pan soddais i,
Dro annoeth, i drueni,
Tra rhodiais hyd dir hudawl,
Drwy falais a dyfais Diawl
O’i rwyd Fe fu i'm gwaredu,
Ior mâd, mawr gariad mor gu.
Oh am well, mwy o allael!
Rhown glod i'm hynod Dduw hael.
Ni red f'Awen gymmen gall
Yn beraidd i neb arall;

fawiglod lesu, F Awen a red yn fwyn rwydd.

A mi'n fachgen dan sèn sur, Cydymmaith cu dïammhur, Ac etto yn rhodio'n rhwydd Yn oedran diniweidrwydd, Myfyriais am ei Fawredd, Ior hael, ac am ei wael wedd: Bwriedais, o bawn brydydd O ddawn rwydd iawn, ar ryw ddydd 680 Neillduo, ac eilio gwawd peale I diriondeb y Drindawd. Yn dystion yr afonydd Teifi a Dysynni sydd. Mynych ar lannau mwyniawn Y ddwy lwys arafaidd lawn, yn fynych iawn f'Awenydd A’m denai, daliai drwy'r dydd. E ddoi'r nos i dduo'r nen; Y rywiog fwynber Awen Yn daer a'm hudai'n diriawn; Aros dros y nos a wnawn; Ac wylwn ;-Nefawl Geli! Rhy faith y mawrwaith i mi! Goreudeg adeg odiaeth! I'm gofid newid a wnaeth. Annoethaidd iawn y gwnaethum, Diras fab, dyrys a fum. Rhyw goeg bleser a gwegi, Cloi a wnaent fy'm calon i.

700 Hunais mewn camwedd hynod; Heddyw 'n fyw ni haeddwn fod.

Digyrrith yw dy gariad,
Duw 'r Hedd, mewn rhyfedd barhad.
Tydi, Ior, yttwyd eirwir;
Profais a gwelais mai gwir
Fod o hyd gennyd i'r gau
Roddion o drugareddau.
Anfoni ras i fwyn wraidd
Y galon yn ddirgelaidd.
Tirionaidd y troi annyn,
Tydi sydd yn hoffi hyn.
Fy Nêr, yr wyf yn eiriol,
Na âd fy enaid yn ôl;

th, //

[ocr errors]
[ocr errors]

Na chofia, dilëa 'n lân

Pan ganfu yr Ior cu certh O'th wiwlyfr fy ngwaith ailan.

Ynfyd bechodau anferth Gogwydda olwg addas,

Y byd, a'i anwybodaeth, Duw 'r Hedd, ar waeledd dy was. Fry, o Nef, llefaru wnaeth : Fy iachâu o'm clwyfau claf

Mi fy hunan weithian âf, Di elli, Celi, coeliaf. 720 Dywedais, ac nid oedaf:

780 Oh tyred, f'Arglwydd tirion!

Myfi a bïau dïal, A glanhân y galon hon.

Myfi yw Duw, Myfi dâl. Cofia d’Anwyl-Fab cyfiawn,

Mal byllt bydd gorwyllt gerydd A dod im' ollyngdod llawn.

Trwy restrau 'r delwau 'r un dydd. Gweli ’n awr, y Duw mawr mau,

Weithion gelynion, gau lu, Rediad fy holl fwriadau.

Laweroedd gânt alaru. Fy Nuw, yr wyf anëofn

Gwaed eu byddin, gerwin gâd, Rhwng mâd gu gariad ac ofn,

Daenellir hyd 'y nillad. Rhag dirmyg, rhyfyg rhyfawr,

E ddaeth y dyddiau weithion ;
Rhag sarhâd i'r mad Ior mawr.

O ras hael, yn yr oes hon
Dirfawr y gwaith! maith im' yw! Dygaf yn garedigol
Ni wedir, mawr iawn ydyw!

Fy mhraidd anwylaidd yn ôl.
Mae 'th fawl yn anfeidrawl fwy

Iachâf bob claf o'u clefyd,
Na’m nerth, heb dy gynnorthwy.

Glanhâf, Mi buraf y byd.
Oh
y
Dirfawr diderfyn!

I'r ddaear yn ddïaros,
Sy'n caru, sy'n dysgu dyn!

Hedd fwynber, yn dyner dos ; Na ommedd, fy Ion, immi,

Gwaraidd fyddo pob gorawr, Duw Yspryd Glân, dy dân Di.

Gwna 'r byd yn unfryd yn awr. Denu mae 'r byd i Annwn,

Oh Dduw gwŷn! sydd, fydd, ac oedd ! Ni wiw i mi hoffi hwn. 740 Naf! na rwygit y nefoedd!

800 Di fudd bod rhwng dau feddwl,

Duw hylwydd! boed dy helynt Hwy rhyngddyn' wnan' ddyn yn ddwl. Fal dyddiau y gwyrthiau gynt! Ymaith bob araith orwag,

E ddaeth dydd d'arfaeth dirfawr; Ymaith â phob gobaith gwag.

Bryoniau a mynyddau 'n awr, Dy fwyn glod weuaf yn glau,

Boed trwyddynt iddynt doddi Ni oedaf f' addunedau.

Fal ewyn dwr o 'th flaen Di.
Lor anwyl, âf ar unwaith,

Teyrnasoedd garwfloedd i gyd,
Drwy'th ras, o gwmpas y gwaith. Distawant, dofant hefyd,
I euro cerdd i'r lor cu

O f'Arglwydd! gan rwydd roddi
Fy enaid cwyd i fynu !

Pob urddas i'th deyrnas Di Cyfod, y fyfyrdod fau,

Galar a ddel i'r Gelyn A dedwydd fo 'th hediadau!

Ar frys, a boed hysbys hyn. Yn galonnog ail ennyn

O'th ras dod gymmorth wrth raid, Dêg wawd i foli Duw gwŷn.

Duw anwyl, i dy weiniaid. Y Byw-Nêr, uwch pob anian

Oh edrych o'r Nef wych wèn, O'r Entrych goleuwych glân

O'th gu Annedd faith geinwen! A ganfu wlad gu y Gwawl

Mae dy zel? Oh gwel mor gaeth A nifer ei blant nefawl;

A dygn yw 'n cospedigaeth! Llŷn Annwn oll yn wynnias,

A aeth dy dosturiaethau A'r gyfrgron ddaear lon las.

760 Oll ymaith am ein gwaith gau? 820 Gwelai'n awr ei wiwfawr waith,

Oh Geli! Ti yw ein Tad, Ior enwog, oll ar unwaith:

Trugarog enwog Ynad, Gwelai yr holl drigolion

Ion didwyll, er nad edwyn Oedd ar hyd y ddaear bon:

Abraham, fu ddinam ddyn, Gwyrasant, mav yw'r gresyn,

Mo’nom; Israel mwy inni Yn faith o gyfraith Duw gwŷn.

Nid yw Dad ;-Duw Ion, Dydi Rhyfeddai na welai neb,

Erioed a fu'n Gwaredydd; Na wnai undyn uniondeb.

Tydi'n hadwaeni bob dydd. Llygrodd, gwyrodd pob gorawr,

Dirym yw'n cyfiawnderau,
Mae'r byd yn ynfyd yn awr.

Llawn treiswaith a gweniaith gau.
Amlwg pob drwg, pawb a drodd, O dy râd, ein Duw, 'r ydym,
A ffydd a lwyr ddiffoddodd.

O fawr râd yn fyw yr ym.
Y ddaear sydd yn ddïau

Oh clyw, y Duw byw di ball Ym mron gan y Gwyllon gau.

Un Duw lor, ac nid arall;

« PoprzedniaDalej »