Obrazy na stronie
PDF
ePub

yn arab,

Ac a ddaeth â'r fammaeth fwyn
A moddus, ei fam addwyn.

Eb y fun wâr
Cymmer di, mâg i mi'r mab, 80
Am gu ammod mag immi,
A gwiw dâl gennyf gei di.
Ei dderbyn wed'yn yn wyl
I'w mopwes wnai'i fam anwyl.
Afieuthus aeth i faethu
Ei llon fab, a llawen fu.
Hwnnw Moesen a henwyd,
Am ei godi o'r lli' llwyd.

Wedi'r fammaeth geinffraeth gu
Ei ddwyn e'n fwyn i fynu,
Fe aeth ei ufuddgaeth fam
Dyner â'i mebyn dinam
I'r glân a'r goreurawg lys;
E ddaliwyd yno 'n ddilys.
Breiniol hardd fab eirianwawr
Thermutis o Femphis fawr,
Gwiw lwyddodd mewn goleuddysg,
Ac enw mawr a gai 'n eu mysg.
O herwydd mor ddihareb
Ddewr iawn oedd, ddoeth oddiar neb, 100
Rho'i Pharao ei hoff fawredd
I Foesen addien ei wedd.
Rhagluniaeth ehelaeth, hi
A luniodd fwy haelioni:
Gwaredwr, arweiniwr pedd,
Llawen, i blant Duw 'r lluoedd.

Pan ddaeth i faintiolaeth têg,
Wrth rodio aeth ryw adeg
At ei frodyr, gwladwyr glân,
Di nawdd, mewn byd anniddan:
Gwelai Aiphtwr, gwr gerwin,
Yn atgas, mal bleiddwas blin,
Yn taraw gwr mwyn tirion,
Ei gywir frawd, ger ei fron :
Llidiodd wrth yr hyll adyn,
Trywanodd, holltodd am hyn.

E ffodd y gwr hoff addwyn
Rhag tramgwydd, rhag digwydd dwyn
Ei santaidd einioes yntau
Gan greulon wyr geirwon gau. 120
Teithiodd, trafaeliodd o'r fan
At wr mâd i dir Midian.
Moesen gu, bugail fu fo
Mewo hawddfyd ennyd yno.

Plant Israel, gan drafael draw,
Wýr gweinion, wnaen' oer gwynaw:
Dda hil, mawr oedd eu halaeth,
Eu llef i'r wiwnef yr aeth.
Yn glau yr Ion a glywodd,
Gwrandawiad, o'i râd, a rodd.

Ar siriol hyfrydol fryn,
Fe, y gwylddoeth fugeilddyn,
A welai lasberth wiwlwys
Yn fflam dân goleulan glwys.
Y loyw dêg weledigaeth
Ei dirion wedd i droi wnaeth.

Gweuedig dân gwiw ydoedd,
Heb ail, difa 'r dail nid oedd,
Tra bu 'n rhyfeddu yn fawr
Yr olwg lwys areulwawr,

140
O'r danllyd berth, yn gerth gu,
Haelaf Ior wnaeth lefaru;
D’wedodd, Duw dy dad ydwyf,
O'r ffilam, sef Duw Abra'm wyf.
Y dedwydd wr mâd odiaeth
Rhag Celi dwfn-ofni wnaeth:
E guddiai 'i rywiogeiddiaf
Wedd gu rhag wynebu Naf.

Fy ngweision gwaelion gwelais,
Caled yw lludded eu llais :
Du gerydd meistriaid geirwon
Sy'n gystudd rhy brudd i'w bron.
I dêg rydid gwaredaj,
A'r Aipht yn engraifft a wnaf.
Dygaf i le dïogel,
I wlad llaeth a mammaeth mêl,
I le o fawr lifeiriant ;
Mewn hedd digonedd a gânt.
Tyred, y mwynwr tirion,
Gwnaf di, eleni, i lon

160 Ryddhâu o'u cadwynau dwys Y cu wâr-lu cywirlwys.

Yna Moesen addien wr
A dd'wedodd, O Dduw Awdwr!
Gwaela' ydwyf drwy'r gwledydd,
Pwy wyf fi i'w rhoddi 'n rhydd ?

Yn union yr Ion, o'i râd,
Wir Dduw, a ro'i addawiad;
Yr ydwyf Fi ’n Waredydd,
Gyd à thi Myfi a fydd.

O'm Creawdwr! ni'm credant; Yr wyf fi 'n ofni na wnant.

Tafl i'r ddaear liwgar lân Yn awr dy wialen eirian.

Fe wnaeth; yn sarph aeth; fe ffodd; Ei safn echrys a ofnodd.

Ebe Nêr, Cymmer, wr cu, Yn y fan, hon i fynu.

Ar air Dofydd, ddedwydd ddyn, Yn ystig fe wnai estyn

180
Ei llosgwrn â'i ddwrn; hi ddaeth
Yn hoywliw wialen helaeth.
Rhoi 'r Arglwydd arwydd arall
I sefydlu 'r gwr cu call.
Ond, er hyn, ni sýn fyned,
Naws rhwydd ei dafod ni's rhed.

Dduw Ior, anfonodd Aaron,
Ei eirian frawd o'r un fron,
Pur wiwdlws wr parodles,
I eglurbâu 'i eiriau ef.
Cymmer â'th law dyner di
Y wialen hon a weli;
A hon i'r llaw dirion dau
Yu nertbol ti wnei wyrthiau.

A hwythau, yn hy' weithian,
I'r Aipht eu deuwedd yr an'.

Yno'n wâr yr henuriaid

Y dwyreinwynt ar unwaith, Ger bron, heb galon, a gaid;

O bob goror o'r môr maith, Aaron a draethodd eiriau

Ddaeth â haid locustiaid certh, Mawrbwys yr Ion glwys yn glau: 200 Bradfawr, drwy'r awyr brydferth, 260 E roddodd yr arwyddiawn,

Drwy wlad Ham ar led a hyd, Gorfoleddu wnai'r llu llawn:

Yn unllu mawr newynllyd: Gwelent, ac yn un galon

O ryboeth wlad Arabia Molent, mawrygent yr Ion.

Yn dryfrith i'w plith daeth pla. Pa wledydd y sydd heb sôn

Golwg o'r wlad ni's gwelir, Am eres wyrthiau mawrion

Cuddiasant, toisant y tir. Moesen a'i frawd cymmen cu;

Ei wialen fe drodd eilwaith; Hanes byth ni wna henu.

O ffwrn o fwg Uffern faith Y gwr llon yn ëon aeth

Anferth dewdrwch d'w'llwch du A'i dirion gennadwriaeth

Am y wlad wnai ymledu: At y brenin blin i'w blas;

Gau dorf ddoi'n y mwg dirfawr, Y balch, y dewrwalch diras,

Llu pygddu y Fagddu fawr. D'wedodd, Pwy yw y Duwdawd? Yn d'w'llwch du y bu 'n bad, Holodd a gwenodd mewn gwawd. Drwy y deyrnas, dri diwrnod. Y gwr ni ro'i 'n ddigerydd

Dudew garchariad ydoedd, Hâd Israel, wr hael, yn rhydd.

A du gylch teimledig oedd. Ger eu bron Aaron eirioes

Ni welai neb un olwg, Cyflawn arwyddiawn a roes :

Nid ant, nis meiddiant, drwy'r mwg. Tra enwog wr tirionwawr,

Ellyllon creulon eu cri, Ei wialen laswen i lawr

220 Yr oeddynt yn chwerw waeddi. 280 A daflodd; hi drodd drwyddi

I'r dynion dybryd enwir Yn sarph echryslawn ei si.

Buont hwy 'n ofnadwy 'n wir. Galwai'r brenin blin am blaid

Y brenin mewn goflin gur, Hudolion; hwy a diawliaid

Rhywioglon awyr eglar Annwn yn hyn a unant,

Ddeisyfodd :-galwodd y gwr Seirph brithion ëon a wnant:

Dedwydd ar enw Duw Awdwr; Sïent, dolennent byd lawr

Ae'r ffyrnig dorf uffernol, O fysg fath derfysg dirfawr,

Chwerw nâd, i'w carchar yn ôl. Diawlig, ffoi woai'r hudolion,

Hael fwyndeg hil y fendith, A braw yn brydiaw 'n eu bron.

Wýr da, ni bu pla i'w plith. Sarph Aaron y seirph eraill

Yr hyfr anwar o frenin, Orchfygodd, llyngcodd y lleill.

Ei ryddhâu o'i blauau blin Y brenin, rheibiwr annuw,

Pan gafai, rhyfygai 'n faith, Ni chred weision doethion Duw:

Swydd wael, droseddu eilwaith. Mewn mawr lid rhyddid ni's rhodd, Ebr Ion wrth ei union was, Gwael adyn, ymgaledodd.

Iddynt rhoddaf gosp addas; Daeth y gwŷr odiaeth eu gwedd Dilys Myfi a dalaf, Drannoeth at y dirin wedd.

Rhoi barn faith un waith a wnaf. Wýr mâd, ar archiad yr Ion

A Moesen, wr grymmusawl, Hwy roddent eu harwyddion : 240 I weision digllon y Diawl

300 Drwy 'r Aipht yr holl ddwr a drodd, A draethodd farn gadarn gaeth, Yn waed yr ymnewidiodd.

Diogel daledigaeth : Daeth cenfaint llyffaint a llau

I'w gu wladwyr, gwiw loywdasg, O fewn eu holl derfynau.

Trefnodd, darparodd y Pasg. Yn blauau daeth heidiau hyll,

Dunos fud pan symudai Oerchwith gymmysgbla erchyll.

Yn ei chylch dirfawr yn chwai, Haint ar 'pifeiliaid hwyntau,

Gair enwog Duw'r gwirionedd, Cornwydion i'r gweision gau.

Araul iawn arwrawl wedd, Ar ol hyn daeth dychryn dwys,

O'i orsedd oleuwedd lân Agwrddawl gerydd garwddwys;

Anfarwol, o'r Nef eirian Cenllysg, terfysg y tyrfau,

Disgynnodd, lladdodd o'u llu Mellt cocbion gwylltion yn gwau.

Filoedd am wrthryfelu. Ar archiad yr Ion mad mawr,

Ni âd gyntaf-anedig Ei gu rwyddwas gwareiddwawr

O honyn' heb derfyn dig. Eilwaith a drodd ei wialen

Drwy ddirfawr barch i'w archiad, Wyrthiawg, modd bywiawg, uwch ben: Gan feibion tirion Duw Tad,

Iawn lwyddiant, oen a laddwyd

Y tonnau 'n rhestrau ; ar hynt Yn ysprydol fywiol fwyd.

Treiddied f' anwyliaid trwyddynt. Y man yr oedd mwyn ruddwaed,

Arweinydd, llywydd eu llu, Arbedai lle gwelai'r gwaed. 320 I'w gwiwlawn ddïogelu,

380 Creulon hudolion diawlig,

Goleunawdd (da ragluniaeth) Iddyn' y daeth dychryn dig.

I wahanu 'r ddeulu ddaeth. Llwyra' cosp, ca'dd llawer cànt

Didawl ryfeddod ydoedd! Ddu loes na feddyliasant.

I blaid yr Aiphtiaid yr oedd Dywedent, Gwaith Duw ydyw,

Yn gwmmwl dyfnddwl a du, Dïau na fydd dyn yn fyw.

Yn d'w'llwch blin i'w dallu : Pharao, mewn cyffro, mewn cur,

Er hyn, liw nos, wrth eu rhaid, A'i ddeiliaid mewn mawr ddolur,

Rho'i olau i'r Israeliaid. Anrhegent, gyrrent y gâd

Moesen, â'i wialen, wnai wyrth, Lawenlwys o'u mileinwlad:

Nerthol anfarwol fawrwyrth. I'w taith prysurent hwythau

Fôr ufuddol, i'r fyddin
A'r gwawl yn siriawl neshâu:

Egor, O fôr, egor in'!
Yr hoywddydd draw mewn rhudd-aur, Ar unwaith y dwyreinwynt
A phennau 'r mynyddau 'n aur.

A glywodd, hedodd ar hynt,
Miloedd a myrddiynoedd ânt,

A thrwy rym gwynt aruthr Ion Mewn rhydid mwyn y rhodiant.

Holltwyd y dyfroedd heilltion. Hwn ydyw'r dydd hynodol,

Ar eu dwy law draw fe drodd, Ni âd Nêr enaid yn ôl,

Ar unwaith yr ymrannodd Mewn braw 'n ol eu 'madawiad Y môr coch mal muriau certh; Bu'n flin y brenin llawn brâd ; 340 Y nefol fyddin wiwferth,

400 Llidiodd yr anghall adyn

Gwarddoeth feibion y Gwir-Dduw, Yn ebrwydd o herwydd hyn.

Aethon' hyd ffyrdd dyfnion Duw. Cododd, arfogodd fagad

Drwy fôr aeth y dorf wiwras, O wrol wych wyr ei wlad,

Yn hoyw, mal hyd ddôl loyw las. A meirch dihefeirch eu hynt

Dewr fryd, ae 'r dorf ruadwy O'i gaerau ;-mal chwyrn gorwynt, Mewn llawn llid i'w herlid hwy. Cerbydau ac arfau gàut

Liw nos hwy erlyniasant; Drwy'r awyr draw a ruant;

Trwy'r nos ddu nesu ni wnant. Torf wasgar yn terfysgu,

E lynodd eu holwyniawn Cynddeiriawg olwynawg lu.

Yn nyfnder y lleithder llawn. Sur olwg i'r Israeliaid

A charnau meirch, chwyrn eu modd, Pan ddaeth yr anhyfaeth haid !

Y tir danynt y torrodd.
O’u blaen y môr heb lonydd

Llu 'r Un-Duw, yn llwyr iawndeg,
Yn ymchwyddaw, 'n swniaw sydd; A ddaeth yn wir i'r tir têg.
Ar eu dwy law draw yn drwch

Lwysdeg dorf, hyd wyrdd-lasdir
Niwlog anferth anialwch;

Rhwng rhestrau 'r tonnau, i'r tir Du ing, heb le dïangol!

Y daethant, gan ymdeithiaw A phlaid yr Aiphtiaid o'r ôl.

Heb ddychryn, heb ronyn braw. Rhwng geirwon wylltion elltydd,

I ddiwallu 'r llu llawn Hagr yw 'r daith! Oh gwae o'r dydd ! 360 | Iawnfad Ior, o'r nef diriawn, 420 Rhag y môr coch chwerw-roch chwyrn, Wledd fwyn, a wlawiodd fanna Rhag rhuad câd y cedyrn,

Lawnder yn weddus-ber dda. Bu 'r dyrfa mewn braw dirfawr;

Glân odiaeth, gloyw-wŷn ydoedd, B' le 'r ânt? beth a wnant yn awr ? Mêl têr, mal coriander oedd. Daeth Moesen o Nen â nawdd,

Gan yr oriau dorau 'r dydd Cu was Ior, fe'u cysurawdd,

Egorwyd, a thrwy geurydd Ymneillduai, galwai'r gwr

Y dwyrain gywrain y gwawl Odiaeth ar Dduw Waredwr.

A fwriwyd yn llifeiriawl. Arnaf Fi, ebre Nef Ion,

Moesen, â'i wialen wiwlwys, Yr anwyl fwynwr union,

I dorfoedd y dyfroedd dwys Pa’m y gwaeddi, sefi yn syn?

Rhoes arwydd ;-0 f’ Arglwydd, faint Dod addysg, dywaid iddyn'

Yw 'th lawn gyfiawn ddigofaint! Yn Nuw am fyn'd yn ëon

Y muriau dwr mawr a dorrant! At y dorchawg dyrfawg dda:

Ymaith ar unwaith yr ânt! Ac â'th wialen geinwen gu

Rheieidr fyrddiwn yn rhuaw Yn hynod gwna wahanu

Yn eirwon, drymmion draw !

500

520

Gwae 'r Aiphtiaid ! eu henaid hwynt Sain yr udgorn ar Sinai
Anhwyliodd yn eu helynt !

Y nef i grynu a wnai!
Weithion o'r eigion b' le 'r ânt?

Y seiliau mawr iselaf, Chwerw nos! hwy ddychrynasant! 440 Crynent, a dwfn-ofnent Naf! P' le ffoant? yr ânt o rym

Y fyddin wnai ryfeddu, Y dwr, erlidwyr dirym ?

Ofn gerwin i'r fyddin fu. Du ofnent ferw y dyfnfor,

Hwythau glybuont weithian Derfysgoedd mawrfloedd y môr.

Eiriau, mewn tyrfau, o'r tân. Gan y swn, eu gwan synwyr

Gorch’mynion cyfion Duw cu, Y llu a gollodd yn llwyr:

Tra ethol, gaent eu traethu. Duodd ael nef yn dywyll

Israeliaid ansiriolwawr, Uwch y môr coch hagrgroch hyll. Rhag tân amlwg, rhag mwg mawr, Digllon fellt gwylltion yn gwau,

Rhag bolltau taranau 'r Ion, Trinawg egni taranau

Cilient, mewn dychryn calon. Ar unwaith a ddychrynawdd

Mewn crypfâu ac ofnau gànt, Y cyndyn elyn dinawdd.

Ar Foesen hwy grefasant, Tonnau 'r môr coch, croch eu cri, Wrth eu llu, lefaru 'n fâd Yn yrroedd, yn aneiri',

Wir enwog eiriau 'r Ynad. Mal gerwin ddwy fyddin fawr

I'w Dofydd, rhag eu difa, Mewn cynnwrf o dwrf dirfawr,

Rhag lid, gwnant addewid dda. Isod hwy orchuddiasan'

Neshâu wnai yntau yn awr, Pharao a'i lu wrth ffoi i'r lan.

Diweirfab, i'r mwg dirfawr. Ae 'r dorf i'w chartre' dirfawr,

I fwynlef ei gyfiawn-lu Gàn’ myrdd, yn yr eigion mawr. 460 Yr Ion yn foddlon a fu. Ar ol y fuddugoliaeth,

Tyred, ebe'r Ior tirion, I'r Duw mawr yn awr e wnaeth

I fynu ’n hyf i'r fan hon. Moesen ganiad grymmusawl,

Dwys ofnai 'r gwr dewisaf I'r Nef aeth mwynlef eu mawl.

Burdeb presennoldeb Naf. Ond hwy, er cynnorthwy Naf,

Helaeth orch’mynion hylaw A'i hir gariad rhagoraf,

Ar ddwy lech ro'i Dduw o'i law Er hyn yn erbyn ei was

I'r didwyll fwynwr dedwydd Hyll dyrrant yn llu diras,

Yn gain ym mhen deugain dydd. Y cyfion Dduw ni 's cofiant,

Cyfreithiau a deddfau da Terfysgu, grwgnachu wnant.

Cyfion ro'es Ion ar Sina', Wylant yn yr anialwch

A llun y babell anwyl,
Am gennin, fyd trablin trwch!

Gywir a gwych, i'r gwr gwyl.
Drwy feithrin eu chwerwilin chwant, O luniaeth plant y loywnef
Y manpa ni ddymunant.

Fe’u porthawdd, o'i nawdd, o Nef.
Blysiant, ni pheidiant goff hâu,

Er i Dduw Nef roddi 'n awr A chwynant am grochanau

I'w dyrfa roddion dirfawr,
A winiwn y wlad anwyl,

Y dyrys bechaduriaid
Yr Aipht laith, ddydd gwaith a gwyl. Er hyn, yn gyndyn a gaid;
Doi'r dorf at odre dirfawr,

Ni chredan' cânt Ganaan gu
Yn eu taith, Sinai faith fawr. 480 | Ddaionus, i'w meddiannu.
I Foesen fâd archiad oedd

Eu hannedwydd genhadon
I'r llu ofalu 'n filoedd

Ro'ent air anfad i'r wlad lon. Dyfod i gwrdd â Dofydd,

A'u trwm groesineb tramawr Pennodai, d’wedai y dydd.

Hwy dynnan' lid Ion i lawr. Odiaeth was Duw Bennadur,

D’wedodd y barnwr didwyll, Er pan ddaeth o dan gaeth gur,

Eisiau ffydd addas a phwyll. Deg o ddyddiau a deugain

Ni welwch, ni chefwch chwi Ydoedd rhif y dyddiau rhai'n.

Ganaan, am eich drygioni. Bu 'r dorf, am eu bâr dirfawr,

Y geiriau a gywiriwyd Mewn syndod, rhyfeddod fawr,

Drwy'r anialwch llymdrwch llwyr, Hwy welent Sinai wiwlan

Ddigoll flynyddau ddeugain, Yn llosgfa, 'n difa gan dân!

Crwydro a rhwystro bu 'r rhai'n. Cau wnai cymmylau y mwg

Traws oedd tyrfa 'r troseddwyr, Y gwawl a'r nef o'u golwg!

Diflannu wnaeth eu llu'n llwyr. Mellt tanbaid a gaid yn gwau

Moesen, 'min diben ei daith, Ar unwaith â tharanau!

I'r gwŷr d’wedai ragorwaith

540

Yr Ion a'i orch'mynion mâd,
Mawr gerydd, amryw gariad.
E ddiweddodd yn ddiddan
Ei fywyd i gyd ar gân.

560
Canfu 'r gwr mâd y wlad lwys
Buredig, ail Baradwys.
Wr glân, dan law Rhagluniaeth,
Huno ar Nebo a wnaeth.

Wel, daccw y wlad fâd fawr
Gywrain enwog ei gorawr;
Y loywdeg afon lydan,
Ddofn lif, yw 'r Iorddonen lân.

Dan Josua, dawnus wr,
Cariadus lu 'r Creawdwr
Ant weithian i Ganaan gu,
Fro odiaeth, dan hyfrydu.
O flaen y dorf lawenaf,
Eurwych nawdd, yr aeth arch Naf.
Iorddonen ffraw draw a drodd,
Ei hunan ymwahanodd.
Y fyddin a ryfeddant;
Drwy barch gyd â'r arch yr ânt.
Aeth i'r làn, drwy lydan lif,
Fannerawg dorf aneirif.

580
Caerawg drefydd y cawri,
Er cymmaint eu braint a'u bri,
Wrth floedd da luoedd Duw lwyd
Fythol hwy a ddifethwyd.
Y ddiwael wlad addawodd
I'w weision, yr Ion a rodd.

Aeth Josua, wr da doeth,
Yn fwyngu i'r Nef wengoeth.
Wedi hwn, gwas Duw hynod,
Y gwŷr îs barnwyr fu ’n bod.
Nid i'w graslon dirion Dad,
I ddelwau rhônt addoliad.
Dwl ddilyn delw addoliaeth,
Gwnai hyn i'w gelyn hwy ’n gaeth,
Yn weision truenusaf
Ar ydoedd dan nefoedd Naf.
O’u poen ddwys, pan waeddasant,
Rhyddhâu eu gyddfau a gânt.
Aent yn ddyrys, mewn blys blin,
Heb rinwedd, eisieu brepin.

600
Duw a lawn anfodlonant,
Yn ddygn iawn ei ddigio wnant.
Ynfydion dewrion dyrys,
Cai'r fyddin frenin ar frys.
Er bod eu mawr bechodau,
Eu ffyrdd diffaith, a'u gwaith gau,
Ni wedir, yn ofnadwy;
Ond, er hyn, o honyn' hwy
Codai Nêr, i'w fwynber fawl,
Rai gwyr o ddawn ragorawl.
Un oedd yn ol calon Naf,
Am hynny mi a'i henwaf.

Pan ydoedd byddinoedd Ion,
Filoedd mewn mawr ryfelon,
O gylch ar eu hamgylchu
Gan greulon elynion lu:

Y ddwy fyddin erwin oedd
Allan o'u certh wersylloedd :
O'r bryn i'r dyffryn y daeth
Garw gawr, gwr o ragoriaeth. 620
Y gwrol enwog arwr,
Goliath o Gath yw'r gwr.
O flaen y cawr aflonydd
Tariannog was arfog sydd.
D'wedai'r dïenwaededig
Mewn mawrchwydd lidiawgrwydd dig,
On'd gweision anëo'n y'ch?
Sal wladwyr i Saul ydych?
Glywodd neb am Goliath?
Myfi wyf o gawri Gatb.
Ac yna od oes gennych
Wr nerthol gwrol a gwych,
Anfonwch; ef a m' finnau
Yn dêg ymladdwn ein dau.
Y gwr mewn arfau a gyll
Yr orchest a'r frwydr erchyll,
Ei genedl fyth fo 'n gweini
Y llall a'i hennillo hi.
Gwrid yw iddynt, gwaradwyddais
Eu llu â tharan fy llais :

640 Mawr fawl gaf am ryfelu, Neb ail mewn arfau ni bu.

Wrth glywed, gweled y gwr,
Wrth eiriau 'r anferth arwr,
Y brenin a'i fyddin fawr
A darfwyd mewn ofn dirfawr.
Trwy eu miloedd nid oedd dyn
I'w gael wynebai 'r gelyo;
Hir g'wilydd (chwarddai 'r gelyn)
I holl wyr Israel yw hyn.
Mal hyn y bu 'r gelyn gau,
Wedd addig, amryw ddyddiau.
Ymlonnant, lu melynwawr,
Mewn gwledd a gorfoledd fawr.
Ennyd credai'r dorf annuw
Mai nid Ion, Dagon yw Duw.
Diwegi mawr yw Dagon,
Digymmar uwch daear don.

Er trwst blin y fyddin fall,
Duw lor ni âd i arall

660 Ei gu Enw a'i ogoniant; I'w syndod gwybod a gânt.

Hawddgar fugail gwâr gwraw),
A'i gain wedd fal y gwyn wawl,
Trwy wres a thrwy dês y dydd
Odiaethawl gu ymdeithydd
A ddaeth; pan gyrhaeddawdd o,
Gwas Ion, yn agos yno;
Yno rhwng y byddinoedd,
Bloeddiadau, trwst arfau oedd.
Y duwiolaf wr dilys
Gyffrôdd, fe redodd ar frys;
Fe redai at ei frodyr,
Drwy barch i gyfarch y gwŷr.
Arswyd oedd drwy 'r holl wersyll
Rhag y cawr hagrwawr a byll;

« PoprzedniaDalej »