Gedichten

Przednia okładka
Gedrukt by Jacob Lescaille voor Joost Hartgers, boekverkoper in de Gasthuissteeg, 1644
0 Recenzje
Nie weryfikujemy opinii, ale staramy się wykrywać i usuwać fałszywe treści
 

Co mówią ludzie - Napisz recenzję

Nie znaleziono żadnych recenzji w standardowych lokalizacjach.

Wybrane strony

Inne wydania - Wyświetl wszystko

Kluczowe wyrazy i wyrażenia

Popularne fragmenty

Strona 149 - t hoofdt met witte veeren, Was dat gemunt. Wat mooght ghy, die u niet en zoeken, Bestooken, in hun voordeel, gaen. Zoo veel en is 't niet waerdt, de vloeken 60 Van heel Kastilj', op zich te Iaën. Denkt liever, hoe Madril zoud' stolfen, En zyn verquikt, Vernam 't, van scherp te zyn getrolfen U.
Strona 150 - Maer is, om lief, om lijf, om leven, Om kindt, om zoon van vaders naem, Zoo veel, op veer nae, niet te geven, Als om een...
Strona 80 - Alsoo de heughlijkheit die voeghelijk beslaet Het aenschijn van me vrouw, als zij bevroedt de vonken Die leeven in het hart dat jck haer heb geschonken, En is geen lachje, neen, maer lachens daegheraedt. In dat gelaet...
Strona 93 - T LEGER VOOR GROL. Octaviaen, als hy verhit door sustcrs spijt Bestoken quam ter zee de trotst der Coninginnen, En waeghd' in eene worp, of hy de wereld winnen, Oft nevens zijnen kop zoud zijn de werelt quijt, 5 Gebood zijn' harte slaep, in 't naeken van den strijdt, Tot dat hy werd geweckt om 't vechten te beginnen. Zoo kort had hy in dwang zijn
Strona 260 - Die uw' moeder heeft ontdraegen Blos van kaeken, en den slagh Van die lieflelijke lach ! Wat, zich, trekt zy zorgen aen ? Zinnen werken, handen gaen, Doonde zijn haer oogen zedigh, Keel en lippen zijn onleedigh ; Magh een jeughdt zoo groen en fris Tegen zoo veel moeyenis ? Vat zy diamant ; een kras Spreeken doet het stomme glas ; Ziet dien duim, met gouden draeden, Maelen kostele gewaeden ; Vingers voeren pen, penseel, Knockels kittelen de veel. Ziet dan gaet dat mondjen weer, Met de nooten, op en...
Strona 289 - Jupiter. 405 Soo schuw met schemerschaedwe, en met sluyerpaers [en wit? Is 't niet om 't hart te meer te noopen met verlangen ? En Mins verbeeldingen meer krachts te doen ontfangen, Wanneer haer' vlamme weyd van't een tot 't ander lit ? Die selleve natuur schiep daerom de gepeynsen 410 Der vrouwen weygerlijck, en gaf haer 't geestigh veynsen En 't marren in 't geheymst des boesems met voordacht, En winterkou en koelte, en traegheyd tot ontfarmen; Om, met een...
Strona 21 - Wie vree te buiten gaat, ('t En zy om vredes wil) zet buiten 't spoor zyn
Strona 116 - Pcesje (pannen op uw booghje, Dat bet by uw' pijlen paft. 'T boefje quam, als zy zich...
Strona 5 - Nae nieuwe lust sijn sinnen, Niet langer als het weygeren duirt, Niet langer duirt het minnen. Mijn hartje treckt mij wel soo seer, Soo seer, dorst jck het wagen, 15 Maer neen, jck waeg' het nemmermeer, Haer minnen sijn maer vlaegen.
Strona 260 - T oogh zich aen de letters lijmen ; Zin verzonken in het rijmen ; Tong zich krommen in de klanck Van den Roomer, en den Frank. Wie krijght wt die vlijtigh...

Informacje bibliograficzne