Obrazy na stronie
PDF
ePub

I. SYMBOLA ECCLESIÆ ORIENTALIS.

1. SYMBOLUM HIEROSOLYMITANUM BAPTISMALE

VETUS.

THE
HE following Creed is from that one of St. Cyril's

Lectures, in which he gives an account of the Baptismal Service in use in the Church of Jerusalem. St. Cyril's lectures were delivered in the year 348 ; but the Creed, judging from its simplicity, may well be believed to have come down unaltered from the very earliest age.

1. ΠΙΣΤΕΥΩ εις τον Πατέρα,
2. και εις τον Υιόν,
8. και εις το "Αγιον Πνεύμα,
10. και εις έν βάπτισμα μετανοίας.

Cyril Hieros., Catech., xix. & 9.

4

2. SYMBOLUM EUSEBII, CÆSARIENSIS EPISCOPI b.

A.D. 325.

THIS Creed was submitted to the Nicene Council for their adoption by Eusebius, and it formed the basis of the one which the Council eventually adopted. See the account which Eusebius gives of it in a letter to his flock at Cæsarea, in Socrates, Hist. Eccles., lib. i. c. 8.

1. ΠΙΣΤΕΥΟΜΕΝ εις ένα θεόν Πατέρα παντοκράτορα,

τον των απάντων, ορατών τε και αοράτων, ποιητής: 2. Και εις ένα Κύριον, Ιησούν Χριστόν,

Τον του Θεού Λόγον,
θεόν εκ θεού,
Φώς εκ Φωτός,
Ζωήν εκ Ζωής,
Υιόν μονογενή,
πρωτότοκον πάσης κτίσεως,
προ πάντων των αιώνων εκ του θεού Πατρός γεγεννη-

μένον
δι' ου και εγένετο τα πάντα
3. Τον διά την ημετέραν σωτηρίαν

σαρκωθέντα,

και εν ανθρώπους πολιτευσάμενον, 4. Και παθόντα, 5. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα, 6. Και ανελθόντα προς τον Πατέρα, 7. Και ήξόντα πάλιν εν δόξη

κρίναι ζώντας και νεκρούς 8. Πιστεύομεν και εις εν Πνεύμα "Αγιον:

b Socrates, Hist. Eccles., lib. i. c. 8.

Ο.

3. SYMBOLUM NICÆNUM C.

A.D. 325.

THE Creed of Nicæa was a deliberate declaration of the faith, put forth by a Council of the Church Universal to guard against the heresy of Arius, which had begun to make havoc of Christ's fold. Its characteristic feature, as distinguished from the Creed which Eusebius had presented to the Council, and indeed from all previous Creeds, was the insertion of the words εκ της ουσίας του Πατρός and ομοούσιον in the second Article.

It will be observed that both this Creed and Eusebius's end at the eighth Article, the reason being doubtless, in both cases, not that the following Articles had not as yet a place in the Creed, but that no question having been moved respecting them, it was not thought necessary to repeat them. 1. ΠΙΣΤΕΥΟΜΕΝ είς ένα θεόν Πατέρα παντοκράτορα,

πάντων ορατών τε και αοράτων ποιητών 2. Και είς ένα Κύριον, Ιησούν Χριστόν,

τον Υιόν του θεού,
γεννηθέντα εκ του Πατρός μονογενή,
τουτέστιν εκ της ουσίας του Πατρός,
θεόν εκ θεού,
Φώς εκ Φωτός,
θεόν αληθινόν εκ θεου αληθινού,
γεννηθέντα, ου ποιηθέντα,
ομοούσιον τω Πατρί.
δι' ου τα πάντα εγένετο, τά τε εν τω ουρανό και τα εν
τη γη

c Socrates, Hist. Eccl., lib. i. c. 8.

3. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτη

ρίαν
κατελθόντα,
και σαρκωθέντα,

ενανθρωπήσαντα,
4. Παθόντα,
5. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα,
6. 'Ανελθόντα εις τους ουρανούς,

'Ερχόμενον

Κρίναι ζώντας και νεκρούς. 8. Και εις το Πνεύμα το "Αγιον.

ΤΟΥΣ δε λέγοντας, Ην ποτέ ότε ουκ ήν, ή ουκ ήν πριν γεννηθήναι, ή εξ ουκ όντων εγένετο, ή εξ ετέρας υποστάσεως ή ουσίας φάσκοντας είναι, ή κτιστόν, ή τρεπτόν, ή αλλοιωτών τον Υιόν του Θεού, τούτους αναθεματίζει η καθολική και αποστολική του θεού εκκλησία. Η

4. SYMBOLUM APUD CONSTITUTIONES APO

STOLICAS d.

Circ. A.D. 350.

[ocr errors]

Much doubt exists as to the date of the Apostolical Constitutions: but Bp. Pearson, with considerable probability, conjectures them to be a patch-work, made up of documents belonging to various ages, which, however, must have been put together before the Council of Chalcedon, A.D. 451. If the clause, Ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος, be not a later addition, the Creed cannot be assigned to an earlier date than the time of Marcellus of Ancyra, about A.D. 340, against whose heresy, then newly broached, it would seem to have been directed. See Cyril. Hieros. Catech., xv. $ 27. Like

. . . 8 the shorter Jerusalem Creed above given (p. 1), it is a baptismal formula. 1. ΠΙΣΤΕΥΩ και βαπτίζομαι εις ένα αγέννητον, μόνον,

αληθινόν θεόν, Παντοκράτορα,
τον Πατέρα του Χριστού,
κτίστης και δημιουργών των απάντων,

εξ ου τα πάντα:
2. Και εις τον Κύριον Ιησούν τον Χριστόν,

τον μονογενή αυτού Υιόν,
τον πρωτότοκον πάσης κτίσεως,
τον προ αιώνων ευδοκία του Πατρός γεννηθέντα,
[ού κτισθέντα]
δι' ου τα πάντα εγένετο, τα εν ουρανούς και επί γης,
ορατά τε και αόρατα:

d Constitt. Apostoll., lib. vii. c. 41.

« PoprzedniaDalej »