Obrazy na stronie
PDF
ePub

10. Ομολογούμεν εν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών
11. Προσδοκώμεν ανάστασιν νεκρών,
12. Και ζωήν του μέλλοντος αιώνος.

ΤΟΥΣ δε λέγοντας, Ην ποτέ ότε ουκ ήν, και πριν γεννηθηναι ουκ ήν, ή ότι εξ ουκ όντων εγένετο, ή εξ ετέρας υποστάσεως ή ουσίας, φάσκοντας είναι ρευστόν ή αλλοιωτόν τον του θεού Υιόν, τουτους αναθεματίζει η καθολική και αποστολική 'Εκκλησία.

II.

1. ΠΙΣΤΕΥΟΜΕΝ είς ένα θεόν Πατέρα παντοκράτορα,

πάντων, αοράτων τε και ορατών, ποιητής 2. Και είς ένα Κύριον, 'Ιησούν Χριστόν,

τον Υιόν του θεού,
γεννηθέντα εκ θεού Πατρός μονογενή,
τουτέστιν εκ της ουσίας του Πατρός,
θεόν εκ θεού,
Φώς εκ Φωτός,
θεόν αληθινόν εκ θεου αληθινού,
γεννηθέντα ου ποιηθέντα,
ομοούσιον τω Πατρί.
δι' ου τα παντα εγένετο, τά τε εν τοις ουρανούς

και τα εν τη γη, ορατά τε και αόρατα: 3. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν

σωτηρίαν
κατελθόντα,
και σαρκωθέντα,
τουτέστι τέλειος άνθρωπον λαβόντα,
ψυχήν και σώμα και νούν και πάντα, εί τι έστιν άνθρω-

πος, χωρίς αμαρτίας,
ουκ από σπέρματος ανδρός,

ουδε εν ανθρώπων, αλλ' εις εαυτόν σάρκα αναπλασάντα εις μίαν αγίαν

ενότητα, ου καθάπερ εν προφήταις ενέπνευσε τε και ελάλησε

και ενήργησεν, αλλά τελείως ενανθρωπησάντα, ο γάρ Λόγος σάρξ έγένετο, ου τροπήν υποστάς, ουδε μεταβαλών της εαυτού θεότητα εις ανθρωπότητα, εις μίαν συνενωσάντα εαυτού αγίαν τελειότητα τε και

θεότητα, είς γάρ έστιν Κύριος Ιησούς Χριστός και οι δύο,

και αυτός θεός, και αυτός Κύριος, και αυτός βασιλεύς: 4. Παθόντα δε τον αυτόν εν σάρκι, 5. Και αναστάντα, 6. Και ανελθόντα εις τους ουρανούς εν αυτώ τω σώματι,

ενδόξως καθισάντα έν δεξία του Πατρός. 7. Ερχόμενον εν αυτώ τω σώματι εν δόξη

κρίναι ζώντας και νεκρούς

ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος:
8. Και εις το "Αγιον Πνεύμα πιστεύομεν,

το λαλήσαν εν νόμο,
και κηρυξαν εν τοις προφήταις,
και καταβαν επί τον Ιορδάνην,
λαλούν εν αποστόλοις,
οικούν εν αγίοις
ούτως δε πιστεύομεν εν Αυτώ,
ότι εστί Πνεύμα άγιον,
Πνεύμα θεού,
Πνεύμα τέλειον,
Πνεύμα παράκλητον,
άκτιστον,

εκ του Πατρός εκπορευόμενον,

και εκ του Υιού λαμβανόμενον και πιστευόμενον 9. Πιστευόμεν εις μίαν καθολικήν και αποστολικήν

εκκλησίαν· 10. Και εις έν βάπτισμα μετανοίας 11. Και εις ανάστασιν νεκρών,

και κρίσιν δικαίαν ψυχών και σωμάτων 12. Και είς βασιλείαν ουρανών,

και εις ζωήν αιώνιον.

ΤΟΥΣ δε λέγοντας, "Οτι ήν ποτέ ότε ουκ ήν ο Υιός ή το Πνεύμα το "Αγιον, ή ότι εξ ουκ όντων εγένετο, ή εξ ετέρας υποστάσεως ή ουσίας, φάσκοντας είναι τρεπτόν ή αλλοιωτών τον Υιόν του θεού ή το "Αγιον Πνεύμα, τουτους αναθεματίζει η καθολική και η αποστολική εκκλησία, ή μήτηρ υμών τε και ημών. Και παλιν αναθεματίζομεν τους μη ομολογούντας ανάστασιν νεκρών, και πάσας αιρέσεις τας μη εκ ταύτης της ορθής πίστεως ούσας.

16

8. SYMBOLUM CONSTANTINOPOLITANUM.

A.D. 381.

THE Creed put forth by the Council of Constantinople is, as I have already hinted, identical almost to the letter with the former of the Creeds given by Epiphanius. The additions therein made (it is said, by Gregory Nyssenb) to the original Nicene Creed, and already extensively accepted', now received the full sanction of the Church Universal.

The Creed varies, as it is well known, in one important particular from the formula now used throughout Western Christendom : it makes no mention of the procession from the Son in the eighth article. When the "Filioque" was first inserted is not certainly known. The earliest copy of the Constantinopolitan Creed in which it is found is that which was recited at the third Council of Toledo, A.D. 589. But there are doubts as to the genuineness of the text. Earlier dates have been assigned by some, as a Gallican Council, A.D. 447 or 448, and the first Council of Bracara, A.D. 411. But though Confessions of faith, containing the assertion of the procession from the Son, are given as recited at these Councils, the Constantinopolitan formula is not one of them.

& Apud Routh, Opusc., tom. i. p. 398, Ex Act. Secund. Chalced. Concil. b Niceph., Hist. Eccles., l. xii. c. 3.

i Epiph., Ancor., c. 119.

1. ΠΙΣΤΕΥΟΜΕΝ είς ένα θεόν Πατέρα παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και άο

ράτων: 2. Και είς ένα Κύριον, Ιησούν Χριστόν,

τον υιόν του θεού τον μονογενή,
τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των

αιώνων,
Φώς εκ Φωτός,
θεόν αληθινόν εκ θεου αληθινού,
γεννηθέντα ου ποιηθέντα,
ομοούσιον τω Πατρί.

δι' ου τα πάντα εγένετο 3. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν

σωτηρίαν
κατελθόντα εκ των ουρανών,
και σαρκωθέντα
εκ Πνεύματος αγίου και Μαρίας της Παρθένου,

και ενανθρωπησάντα
4. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου,

και παθόντα,

και ταφέντα: 5. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα,

κατά τας γραφάς: 6. Και ανελθόντα εις τους ουρανούς

και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός, 7. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης

κρίναι ζώντας και νεκρούς

ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος: 8. Και εις το Πνεύμα το "Αγιον,

το Κύριον,
και το ζωοποιόν,

C

« PoprzedniaDalej »