Obrazy na stronie
PDF

Hoc non ex vobis; Dei enim donum est : non ex operibus, ut ne quis glorietur. Ephes. *2. 8.

Confestim autem percussit eum (IIerodcm) Angelus Domini, eo quòd non dedisset honorem Deo : et consumptus è vermibus expiravit. Act. 1 2. 25.

Nolite itaque errare, fratres mei dilectissimi. Omne datum optimum , et omne donum perfectum desursùm est, descendens à Patre luminum. Jac. a. 16.

AntifEX.

Artifices , qui dies noctesque aliis occupantur, jubentur non immiscere se Ecclesiasticis rebus.

Qui tenet aratrum, et qui gloriatur in jaculo, stimulo bovesagitat, et conversatur in operibus eorum, et enarratio ejus in filiis taurorum. Cor suum dabit ad versandos sulcos, et vigilia ejus in sagina vaccarum. Sic omnis faber et architectus, qui noctem tanquàm diem transigit, qui sculpit signacula sculptilia et assiduitas ejus variat picturam : cor suum dabit in similitudinem picturæ, et vigilia sua perficiet opus. Sic faber ferrarius sedens juxtà incudem , et considerans opus ferri : vapor ignis uret carnes ejus, et in calore formacis concertatur : vox mallei innovat aurem ejus. Et contra similitudinem vasis ocu

lus ejus, etc. Eccli. 38, a6. usquè

ad 51. Omnes hiin manibus suis speraverunt, et unusquisque in arte suâ sapiens est. Sine his omnibus non ædificatur civitas, et non habitabunt, nec inambulabunt, et in ecclesiam non transilient : super sellam judicis non sedebunt, et testamentum judicii non intelligent, neque palàm facient disciplinam et íí, , et in parabolis non invenientur: sed creaturam ævi confimabunt, et deprecatio illorum in operatione artis , accommodantes animam suam, et conquirentes in lege Altissimi. v. 55. usq. ad fin.

aspectUS 1NCAUtus. Vide oculonum custodiA.

A SpEniTAS VESTIUM.

Indutus est Jacob cilicio, lugens filium suum multo tempore. Gen. 57. 54. Dixit autem David ad Joab, et ad omnem populum, qui erat cum eo : §ÃÄ vestimenta vestra, et accingimini saccis et plangite exequias Abner. 2. Reg. 5. 51. Ponamus itaque saccos in lumbis nostris. 3. Reg. 2o. 5 1. Accinxerunt saccis lumbos suos Servi Benadad. v. 59. Operuit ( Achab ) cilicio carnem suam. Ib. 2 1. 27. Viditque omnis populus cilicium , quo vestitus erat ad carnem intrinsecùs. 4. Reg. 6. Et induerunt se sacerdotes ciliciis. Judich 4. 9. Præcincti

•iliciis offerrebant cium. v. 16. Saccum consui super cutem meam, et operui cinere carnem meam. Job. 16. 16. Ego autem cùm mihi molesti essent, induebar cilicio. Psal. 54. 1 5. JPosui vestimentum meum cilicium. Psat. 68. 1 2. Et erit — pro fasciâ pectorali cilicium. Isa. 5. 24. Accingite vos ciliciis, plangite et ululate. Jerem. 4. 8. Filia populi mei, accingere cilicio, et conspergere cinere. Ibid. 6. 26. Plange, quasi virgo accincta sacco super virum pubertatis suæ. Joel. 1. 18. Ingredimini, cubate in sacco, ministri Dei mei. v. 15. Prædicaverunt jejunium, et vestiti sunt saccis. Jonae. 5. 5. Et indutus est (Reae) sacco, et sedit in cinere. v. 6. Mathathias et filii ejus operuerunt se ciliciis. 1. Mach. 2. 14. Jejunaverunt (Judas Machabæus et sui) induerunt se ciliciis et cinere. Ibid. 5. 47. Ipse Joannes habebat vestitnentum de pilis camelorum , etc. Matth. 4. 4. Eccequi mollibus vestiuntur, in domibus regum sunt. Ibid. 1 1. 8. Olim in cilicio et cinere pœnitentiam egissent. v. 2 1.

sacrifi

ASTROLOGIA. Astrologia quædam humana.

Fiant luminaria in firma

mento coeli, et dividant diem ac noctem, et sint in signa et tempora, et dies, et annos : ut luceant in firmamento coeli, et illuminent terram. Gen. 1. 14. Cunctis diebus terræ sementis et messis, frigus et æstus, æstas et hiems, nox et dies non requiescent. Ibid. 8. 22. Ne fortè elevatis oculis ad coelum, videas solem et lunam, et omnia astra coeli, et errore deceptus adores ea, et colas, quæ creavit Dominus Deus tuus inministerium cunctis gentibus, quæ sub cœlo sunt. Deut. 4. 1 9. Qui fecit luminaria magna— solem in potestatem diei, — lunam et stellas in potestatem noctis. Psal. 155. 7. et 8. Quarè dies diem superat, et iterùm lux lucem, et annus annum à sole ? A Domini scientia separati sunt, facto sole, et præceptum custodiente. Per Dei sapientiam dividuntur. Eccli. 55. 7 Dicebat autem ad turbas : Cùm videritis nubem orientem ab occasu, statim dicitis: Nimbus venit; et ità fit. Et cùm austrum flantem, dicitis: Quia aestus erit; et fit. Luc. 12. 54. V. et Mat. 16. 2.

Quædam vana.

Ego sum Dominus, faciens omnia, extendens coelos solus. stabiliens terram, et nullus mecum irrita faciens signa divinorum, et ariolos in furorem verConvertens sapientes retrorsùm, et scientiam eorum stultam faciens. Ibid. 47. m 5.

tens, Isa. 44. 24.

Defecisti in multitudine consiliorum tuorum. Stent et salvent te augures coeli, qui contemplabantur sidera, et supputabant menses, ut ex eis annuntiarent ventura tibi : ecce facti sunt quasi stipula, ignis combussit eos. Non liberabunt animamsuam de manu flammæ. Ibid. 47. 15.

Juxtà vias Gentium nolite discere, et à signis coeli nolite metuere, quæ timent Gentes : quia ' leges populorum vanæ sunt. Jerem. 1 o. 2.

ASTUTIA ET CALLIDITAS MALA.

Primum astutiæ eæemplum habemus in diabolo, qui mon virum, sed mulierem in serpente, qui erat astutior cunctis animantibus, aggressus est et seduaeit. Gen. c. 5. /ide. 2. Cor. 1 m. 5. }^ide astutiam Labam , qui voluit seducere Jacob, primò in uæore, secundò in mercede. 1bid. c. 29. et 5o. Astutia Rachelis.' Ib. c. 51. Nec agas quidquam callidè — ut benedicat tibi Dominus Deus. Deut. 15. 1 o. Astutia Gabaomitorum. Josué. 9. 4. Qui apprehendit sapientes in astutiâ eorum. Job. 5. 15. Vide 1. Cor. 5. 1 9. Simulatores et callidi provocant iram Dei, Ibid. 56. 15.

Ut detur parvulis astutia. Prov. 1. 4. * Intelligite, parvuli, astutiam. Ibid. 8. 5. Qui autem dissimulal injuriam, callidus est. Ibid. 1 2. 16. Astutus omnia agit cum consilio. Ibid. 15. 16. Astutus considerat gressus suos. Ib. 14. 1 5. /ide et v. 18. Stultus irridet disciplinam patris sui : qui autem custodit increpationes, astutior fiet. Ib. 15. 5. Callidus vidit malum, et abscondit se. Ibid. 9 9. 5. /ide, et Cap. 27. 1 2. Itadix sapientiæ cui revelata est? et astutias illius quis agn0vit ? Eccli. 1. 6. Omnis astutus agnoscit sapientiam. Ibid. 18. 28. Est vir astutus multorum eruditor, et animæ suæ inutilis est, Ibid. 57. 2 1. Comprehendam sapientes in astutiâ eorum. 1. Cor. 5. 19. Vide Job 5. 15. Non ambulanles in astutiâ, 2. Cor. 4. 2. Cùm essem astutus , dolo vos cepi. 2. Cor. 12. 16.

AUDIENDUM VERBUM DEI, J^ide vERBUM Dei.

AVARITIA.

Provide autem de omni plebe viros potentes , et timentes Deum, in quibus sit veritas, £! qui oderini avaritiam. Evod. 18. 2 1.

Responditque Achan Josue, et dixit ei : Verè ego peccavi Domino Deo Israël; et sic et sic feci. Vidi enim inter spolia pallium coccineum valdè bonum, et ducentos siclos argenti, regulamque auream quinquaginta siclorum; et concupiscens abstuli, et abscondi in terrâ contra medium tabernaculi mei, argentumque fossâ humo operui. Josue 7. 2o. Et non ambulaverunt filii illius in viis ejus: sed declinaverunt post avaritiam, acceperuntque munera, et perverterunt judicium. 1. Reg. 8. 5. De Avaritiâ Giezi. 4. Reg. 5. 2o. usque ad finem. Melius estmodicum justo, super òìvìtias peccatorum multas. Psal. 56. ι6. Mutuabitur peccator et non solvet; justus autem miseretur et tribuet. v. 2 1. Sic semitæ omnis avari, animas possidentium rapiunt. Prov. 1. 1 9. Qui confidit in divitiis suis corruet : justi autem quasi virens folium germinabunt. Ib. 1 1. 28. Non inveniet fraudulentus lucrum : et substantia hominis erit auri pretium. Ibid. 1 2., 27. Meliùs est parùm cum timore Domini, quàm thesauri magni et insatiabiles. Ibid. 1 5. 16. Conturbat domum suam , qui sectatur avaritiam : qui autem odit munera, vivet. v. 27. Dux indigens prudentiâ, multos opprimet per calumniam : qui autem odit avaritiam, longi

fient dies ejus. Ibid. 28. 16. Vir, qui festinat ditari, et aliis invidet, ignorat quòd egestas supervenit ei. v. 22. §¤É duæ sunt filiæ, dicentes : affer, affer. Ib.5o. 15. Avarus non implebitur pecuniâ : el qui amat divitias, fructum non capiet ex eis : et hoc ergò vanitas. Eccles. 5. q. Unus est, et secundum non habet—et tainen laborare non cessat, nec satiantur oculi ejus divitiis. Ib. 4.8. /ide et Cap. 59. Væ, qui conjungitis domum ad domum, et agrum agro coĘ; usquè ad terminum loci : numquid habitabitis vos soli in medio terræ ? Isa. 5. 8. Qui projicit avaritiam — in excelsis habitabit. Ib. 55. 15. Omnes in viam suam declinaverunt, unusquisque ad avaritiam suam, à summo usquè ad novissimum. Ibid. 56. 1 i. Propter iniquitatem avaritiae ejus iratus sum. Ibid. 57. 17. Vide etiam Amos 9. 1. Marc. 7. 22. Actor 5. de Ananiâ et Saphirâ Actor. 16. 2g. de Quæstuariis. Item c. 19. 24. de Demetrio. Item c. 24. 26. I?om. 1. 29. 2. Cor. 9. 5. Ephes. 4. 1 9. 2. Petr. 2. v. 5. et 1 4. A minore quippè usquè ad majorem omnes avaritiæ student : à Propheta usque ad Sacerdotem cuincti faciunt dolum. Jerem. 6, 15. Proplereà dabo mulieres eorum exteris, agros eorum hæredibus : quia à minimo usquè

ad maximum omnes avaritiam sequuntur : à Propheta usquè ad sacerdotem cuncti faciunt mendacium. Ibid. 8. 1 o. Eccè complosi manus meas super avaritiam tuam, quam fecisti, et super sanguinem, qui effusus est in medio tuf. Ezech. 22. 15. Væ qui congregat avaritiam malum domui suæ, ut sit in excelso nidus ejus, et liberari se putat demanu mali. Habac. 2.9. Menelaüs autem propter eorum, qui in potentiâ erant, avaritiam, permanebat in potestate, crescens in malitiâ ad insidias civium. 2 Mach. 4. 5o. et Cap. 1 o. 2o. Nolite thesaurizare vobis thesauros in terrâ, ubi aerugo et tinea demolitur, et ubi fures cffodiunt et furantur , ctc. Matth. 6. 1 g. Quid vultis mihi dare ? et ego eum vobis tradam. Ibid. 26. 1 5. /ide Joan. 1 2. 4. Tunc videns qui eum tradidit, quòd damnátus esset, pœnitentiâ ductus, retulit triginta argenteos principibus Sacerdotum et Senioribus etc. et laqueo se suspendit. Ipid. 27. 5. Quid enim proderit homini, si lucretur mundum totum, et detrimentum animæ suæ faciat? Marc. 8. 56. Dixitque ad illos : Videte et cavete ab omni avaritiâ, quia non in abundantiâ cujusqùam vita ejus est ex his, quæ possidet. Luc. 12, 1 5.

Vir autem quidam nomine Ananias cum Saphira uxore sua vendidit agrum, et fraudavit de pretio agri, consciâ uxore suâ : et afferens partem É dam, ad pedes Apostolorum posuit, etc. Actor. 5. 1.

Petrus ait Simoni Mago : Pecunia tua tecum sit in perditionem, quoniam domum Dei existimasti pecuniâ possideri. Ibid. 8. 2o.

Neque fures, neque avari,

neque ebriosi, nequé maledici,

neque rapaces regnum Dei possidebunt. 1. Cor. 6. 1 o. Fornicatio autem et omnis immunditia, aut avaritia, nec nominetur in vobis, sicut decet sanctos. Ephes. 5. 5. Mortificate ' ergò membra vestra, quæ sunt super terram : fornicationem, immunditiam, libidinem , concupiscentiam malam, et avaritiam, quæ est simulacrorum servitus. Coloss. 5. 5. Nam qui volunt divites fieri, incidunt in tentationem, et in laqueum diaboli, et desideria multa inutilia et nociva, quæ mergunt homines in interitum, et perditionem. Radix enim omnium malorum est cupiditas, etc. m. Tim. 6. g. Oportet enim Episcopum §* ne crimine esse, sicut Dei dispensatorem : non superbum , non iracundum, non `vinolentum , non percussorem, non turpis lucri cupidum. Tit. ); 7. Quos oportet redargui, qu'

« PoprzedniaDalej »