Obrazy na stronie
PDF

raverat vitulum : Aut dimitte eis hanc noxam, aut si non facis, dele Ine de libro tuo, quem scripsisti. Eaod. 52. 3 1. 59. Deleantur delibro viventium: et cum justis non scribantur. Psal. 68. 29. Etiam rogo et te, germane compar, adjuva illas , quæ mecum laboraverunt in Evangelio cum Clemente, et cæteris adjutoribus meis, quorum nomina sunt in libro vitæ. Philipp. 4. 5. Qui vicerit , sic vestietur vestimentis albis, et non delebo nomen ejus de libro vitae, et confitebor nomen ejus coram Patre meo, et coram Angelis ejus. Apoc. 5. 5. Et vidi mortuos, magnos et pusillos, stantes in conspectu throni, et libri aperti sunt : et alius liber apertus est, qui est vitae ; et judicati sunt mortui ex his, quæ scripta erant in libris , secundùm opera ipsorum. Ibid. 2o. 1 2. Non intrabit in eam (civitatem) aliquod coinquinatum, aut abominationem faciens et mendacium , nisi qui scripti sunt in libro vitæ Agni. Ibid. 2 1. 27. LIBERALITAS. }(ide et MisERicoRDiA.

IRebecca filia Bathuel, valdè liberaliter respondit famulo Abrahæ , dicens : Bibe, domine mi. Gen. 24. 18.

Liberaliter egit Moyses ,

defendendo filias Jethro à pastoribus, qui eas adaquare pecora non sinebant , Earod. 2. 1'r.

F%iii Israel mente promptissimâ atque devotâ obtulerunt quidquid ad faciendum opus tabernaculi, et ad cultum et vestes sanctaserat necessarium. Ibid. 56. 2. 4. Sequitur versus: Undè artifices venire compulsi, dixerunt Moysi : Plus offert populus , quàm necessarium est. v. 4. 5.

' Obtentâ victoriâ de Amalecitis, David misit dona de praedâ senioribus Juda, proximis suis, dicens : Accipite benedictionem , etc. 1. Aeg. 5o. 26.

Præcepit David, ut Miphiboseth comederet panem in mensâ suâ semper, et totam domum Saül dedit ei. 2. Reg. 9. 1 o. et seq. /ide et v. 7.

Fugienti David à facie Absalom, Sobi — et Machir et Berzellai — obtulerunt ei — multa caecrcitui necessaria , frumentum, et hordeum, et farinam, etc. Ibid. 17. »7.

Berzellat astitit David .

quandò fugiebat à facie Absalom; et obtentâ victoriâ, David retinuit filiium illius de familiâ suâ, Ibid 1 g. 58.

Regina Saba multa obtulit Salomoni; et Salomon dedi: ei omnia, quæ petiit, eaeceptis his, quæ ultrò obtulit illi manere regio. 5. Reg. 1 o. 1 o. et 15.

[ocr errors]

Quidam boni viri de Israël captivos judæos vestierunt, et illos, qui ambulare non poterant, imposuerunt jumentis, et duæerunt ad fratres eorum. 2, Paral. 28. m 5. Rex quoque Cyrus protulit vasa templi Domini, quæ tulerat Nabuchodonosor, et remisit ea in Jerusalem. Fuerant autem omnia vasa aurea et argentea, quinque millia quadringenta. i. Esdr. m. 7.et 1 1. Redeuntes de Babylone filii Juda, spontè obtulerunt in domum Dei ad extruendam eam in loco suo, secundùm vires suas. Ibid. 2. 68. 69. Præcepit reae Darius, ut aedificaretur in Jerusalem domus Dei, et darentur sumptus de arcâ regiâ, licèt quidam aemuli opus impedire per litteras laborarent.Ibid. 6. 5. et 8. Reac Artaaceraces liberaliter se habuit erga Nehemiam venientem in Judæam, et dedit ei epistolas , quas petierat. 2. Esdr. 2. 1. usquè ad 1 o. Nehemias valdè liberalis legatus fuit , qui populum vectigalibus et eaeactionibus gravavit, et his , ad quos venit, plurima bona fecit. Ibid. 5. 1 o. et 15. et seq. Tobias omnia, quæ habere poterat , quotidiè concaptivis fratribus , qui erant ex ejus genere, impertiri studebat , esurientes alebat , nudisque vestimenta præbebat. Tob. 1.5.

Raguet tradidit Tobiæ ju

niori Saram , et dimidiam partem omnis substantiæ suæ, etc. Ibid. 1 o. 1 o. Tobias junior et seneæ multùm fuerunt grati Raphaeli, quem hominem putabant, et valdè benè recognoverunt beneficia ab eo recepta. Et proptereà pater et filius dimidiam partem omnium, quæ habebant, illi liberaliter obtulerunt. Ibid. 1 2. 5. Reae Assuerus jussit convivium præparari permagnificum — pro cónjunctione et nuptiis Esther. Et dedit requiem universis provinciis, ac dona largitus est juxta magnificentiam principalem. Esther. 2. 18. Videns reae Assuerus regtnam Esther, diacit ei : Quid vis, Esther regina ? quæ est petitio tua ? etiamsi dimidiam partem regni petieris, dabitur tibi. Ibid. 5. 5. Quæsivit reae , quantùm honoris ac praemii consecutus esset Mardochæus pro fide , quam erga ipsum servavit: et cùm intelligeret , eum nihil accepisse mercedis, fecit eum magnificè honorari. Ibid. 6. 5. et seq. Ità ut Seleucus rex Asiæ de reditibus suis præstaret omnes sumptus ad ministerium sacrificiorum pertinentes, 2. Mach. 5. 5. Pater in cælis solem suum oriri facit superbonos, et malos: et pluit supér justos et injustos Matth. 5. 45.

Magnificus et largus remunerator est Dominus , qui relinquentibus propter se temporalia bona,reddit centuplum in hoc sæculo , et vitam aeternam in futuro. Ibid. 1 9. 29. Benignitatem suam et liberalitatem dignatus est Christus ostendere, quandò vocatus ad pauperes nttptias, ivit, et ibidem aquam in vinum convertit, ut eæhilararet pauperes discumbentes. Joan. 2. 1. et seq. Discipuli , audientes ftmem nmagnam futuram in universo orbe , proposuerunt singuli , prout quis habebat , in ministerium mittere habitantibus in Judæâ fratribus: quod et fecerunt. Actor. 1 1. 29. 5o.

I.IBERORUM ERUDITIO. }(ide Filii et filiae.

Audiens Jacob somnia fílii stti Joseph , increpavit eum , ne contra se fratrum suorum invidiam suscitaret. Gen. 37. 1 O. Negligentiam filiorum suorum arguebat Jacob , audiens - íüôå alimenta venderentur in Ægypto. Ibid. 49. 1. Præcepit Dominus per Moysen, ut filii Israël docerent filios suos ea, quæ ipsi viderant. Deut. 4. q. Contumaae Åus et protervus, et parentum imperio obedire contemnens , præcipitur è Mgyse perpopuluin lapidari. Ibid. 2 1. 18. et seq.

Heli sacerdos male corripuit filios suos ; et ideò tùm ipse, quàm illi graviter suntà puniti. 1. Reg. 2. 22. etseq. Vid. c. 4. 1 1. et seq. Appropinquans ad morum David, diligenter et egregis instruaeit Salomonem filium suum, post se regnaturum. l, Paral. 28. g. . Tobias filium suum ab iifantiâ timere Deum docuit, & abstinere ab omnipeccalo. Toi. 1. 10. Idem Tobias, ciim sc ciù crcderet moriturum, pii d pulcherrimè , imò salubrile ánstruaciteumdemsuttmfilium. Ibid. c. 4. Vide per tolum Caput, et c. 14. v. 10, et *; ubi, instante morte, filium? nepotes similiter piissime i* struaeit. - * Parentes Saræ turorisjunris Tobiae dimiserunt filio suam cùm piissimâ instrue* me. Ibid. c. 1o. Monentes eam homorare spceros, digre Imaritum, regere familiam , gubernare domum, et seipsam "' reprehensibilem exhibet* * 15. Magnam sollicitudium ;* rebat Job de liberis sttis *""° tificans illos, et offeren' i* cáusta pro singulis, * fré peccassént. Job 1. §. Parentes enim illius ($* nae) cùm essent justi, "' runt filiam suam secU" legem Moysi. Dan. 15, 3; Cùm appropinquaren*

Mathathiæ moriendi, filios suos salubriter, piissimè, et pulcherrimè instruaeit, et contra impios animavit. 1. Mach. 2. 49. et seq. Supra modum autem mater mirabilis, et bonorum memoriâ digna, quæ patientes et pereuntes septem suos filios sub unius diei tempore conspiciens — singulos illorum hortabatur voce patriâ et piâ fortiter, repletâ sapientiâ, et femineæ cogitationi masculinum animum inserens. 2. Mach. 7. 2o. /ide et versus sequentes.

[ocr errors][merged small]

Si vos manseritis in sermone meo, verè discipuli mei eritis: et cognoscetis veritatem, et veritas liberabit vos. Joan. 8. 31. Si ergò vos Filius liberaverit, verè liberi eritis. v. 56. Liberati ' autem à peccato, servi facti estis justitiæ. Rom. 6. 18. Lex enim spiritûs vitæ in Christo Jesu liberavit me à lege peccati et mortis. Ibid. 8. 2. Quia et ipsa creatura liberabitur à servitute corruptiomis, in libertatem gloriæ filiotum Dei. v. 9 1. Ubi autem Spiritus Domini, ibi libertas. 9. Cor. 5. 17. Vos enim in libertatem vocati estis, fratres : tantùin me

Hibertatem in occasionem detis

carnis, sed per caritatem Spi

ritùs servite invicem. Gal. 5. 13. /ide 1. Petr. 1. 18. et c. 2. 16. Item. 2. Petr. 2. 19.

Ad Deum ordinatur.

Liberati autem à peccato, servi facti estis justitiæ. Rom. 6. 18. Cùm enim servi essetis peccati, liberi fuistis justitiæ. Quem ergò fructum habuistis tunc in illis, in quibus nunc erubescitis? Nàm finis illorum. mors est. Nunc verò liberati à ' eccato, servi autem facti Deo, É fructum vestrum in sanctificationem, finem verò vitam æternam. v. 2o. et seq. Qui enim in Domino vocatus est servus, libertus est Domini. Similiter qui liber vocatus est, servus est Christi. 1. Cor. 7. 22. Vos enim in libertatem vocati estis, fratres : tantüm ne libertatem in occasionem detis carnis, sed per caritatem Spiritùs servite invicem. Galat. 5. 15. Qui autem perspexerit in legem perfectam libertatis, et permanserit, in eà, non auditor obliviosus factus, sed factor operis : hic beatus in facto suo erit. Jacob. 1. 25. Sic loquimini, et sic facite : sicut per legem libertatis incipienles judicari. Ibid. 2. 1 2. Quia sic est voluntas Dei, ut benè facientes obmutescere faciatis imprudentium hominum ignorantiam : quasi liberi, at non quasi velamen habentes

iracundiam provocaveritis : gladius devorabit vos, quia os Domini locutum est. Isa. 1. 19. 20. Convertimini ad me, et salvi eritis, omnes fines terræ ; quia ego Deus, et non est alius. Ibid. 45. 22. Feceruntque (Judæi) malum in oculis meis, et quæ nolui, elegerunt. Ibid. 66. 4. Eccè locuta es, et fecisti mala, et potuisti. Jerem. 5. 5. Tu reliquisti me (Jerusatem), dicit Dominus, retrorsùm abiisti : et extendam manum meam super te , et interficiam te, etc. Ibid. 15. 6. Si converteris, convertam te, et antè faciem meam stabis : et si separaveris pretiosum à vili, quasi os meum eris: converten

tur ipsi ad te, et tu non con

verteris ad eos. v. 19. Si autem impius egerit pœ

nitentiam ab omnibus peccatis

suis quæ operatus est, et custodierit omnia praecepla mea et fecerit judicium et justitiam, vitâ vivet , et non morietur. Omnium iniquitatum ejus , quas operatus est, non recordabor : in justitiâ suâ, quam operatus est, vivet. Ezech. 18. » 1. 22. Convertimini, et agite pœnitentiam ab omnibus iniquitatibus vestris : et non erit vobis in ruinam iniquitas. v. 5o. Perditio tua , Israël: tantummodò in me auxilium tuum. , Oseae. 15. 9.

Convertimini ad me, aitDominus — et convertar aò vos, etc. Zach. 1. 5. /ide v. l,. Si quis vult post me venire, abneget semetipsum, et tollat crucem suam, et sequatur me. Matth. 16. 24. Si — vis ad vitam ingredi, serva mandata (ait Christus ad illum , qui petiit , quid faceret , ut vitam æternam haberet): 1bid. 1 9. 1 7. Jerusalem, Jerusalem, quæ occidis Prophetas, et lapidas eos, qui ad te missi sunt, quoties volui congregare filios tuos, quemadmodùm gallina congreÉ pullos suos sub alas, et nouisti? Ibid. 25. 57. Semperenim pauperes habetis vobiscum : et cùm volueritis, potestis illis benefacere. Marc. 1 4. 7. Diacit cæco Jerechuntino Jesus : Quid tibi vis faciam? At ille dixit : Domine, ut videam. Et Jesus dixit illi : Respice, fides tua te salvum fecit. Luc. 18. 41. 42. /ide Matth. ao. 52. et Marc. 1 o. 5i. Quotquot autem receperunt eum, dedit eis potestatem filios Dei fieri, his, qui credunt in nomine ejus, etc. Joan. u. 12. Quod enim operor, non intelligo; non enim quòd volo bonum, hoc ago : sed quòd odi malum, illud facio. Rom. 7. 15. Nam velle adjacet mihi: erficere autem bonum, noa invenio. v. 18.

« PoprzedniaDalej »