Obrazy na stronie
PDF

te, cùmque appropinquásset ad castra, vidit vitulum, et choros : iratusque valdè, projecit de manu tabulas, et confregit eas ad radicem montis. 1bid. 52. 1 9. Inter hæc, hircum, qui oblatus fuerat pro peccato , cùm quaereret Moyses, exustum reperit: iratusque contra Eleazar et Ithamar — ait : Cur non comedistis, etc. Lev. 1 o. 1 6. 17. Videns Moyses rebellionem Core et complicum ejus, iratusque — valdè, ait ad Domimum : Ne respicias sacrificia eorum. Num. 16. 15. Considerans Jonathas filius ASaül nequitiam patris sui contra David, surrexit — à mensâ in irâ furoris, et non comedit in die Calendarum secundà. 1. Heg. 2o. 54. Auditâ Davidparabolâ Prophetæ Natham , iratus — indignatione — adversùs hominem illum nimis, dixit ad Natham : Vivit Dominus, quoniàm filius

mortis est vir, qui fecit hoc. 2.

Reg. 1 2. 5. Eliseus iratus fuit contra Joas, quòd non percussisset terram sagittâ quinquies, aut seacics, et sic totam destruacisset Syriam. 4. Reg. 15. 1 9. Audiens Vehemias clamorem populi , propter usuras , quas eæigebant optimates , iratus est nimis. 2. Esdr. 5. 6. Auditâ querimoniâ, quam fecit Esther de Aman , qui

omncs Judæos procurabat oc

cidi , reae Assuerus surrerit iratus de loco convivii. Esther.

7. 7. ITER SALUTIS ET PERDITiONis.

Non sequêris turbam ad faciendum malum : nec in judicio , plurimorum acquiesces sententiæ , ut à vero devies. Earod. 25. 2. Ne delecteris in semitis imiorum, nec tibi placeat maË, via. Prov. 4. 14. Justorum autem semita , quasi lux splendens, procedit, et crescit usquè ad perfectam diem. Via impiorum tenebrosa : nesciunt ubi corruant. v. 18. ct 1 9. Oculi tui recta videant, et palpebræ tuæ præcedant gressus tuos. Dirige semitam pedibus tuis, et omnes viæ tuæ stabilienlur. v. 95. et 26. Averte pedem tuum à malo : vias enim, quæ à dextris sunt, novit Dominus; perversæ verò sunt, quæ à sinistris sunt. v. 27. Respicit Dominus vias hominis, et omnes gressus ejus considerat. Ibid. 5. » 1. Iter autem impiorum decipiet eos. Ibid. 1 2. 26. /ide et v. 28. Iter pigrorum ( scil. impiotum ) quasi sepes spinarum ; via justorum absque offendiculo. Ibid. 15. 1 9. Vir prudens dirigit gressus suos. v. 2 1. Cùm placuerint Domino viæ hominis, inimicos quoque ejus convertet ad pacem.Ibid. 16.7. Non ventiles te in omnem ventum , et non eas in omnem viam. Eccli. 5. 1 m. Cum audacc non eas in viâ, ne fortè gravet mala sua in te: ipse enim secundùm voluntatem suam vadit, et simul cum stultitiâ illius peries. Ibid.8. 18. In viâ ruinæ non eas, et non offendes in lapides : nec credas te viæ laboriosæ, ne ponas animæ tuæ scandalum. Ibid. 59. 95. Intrate per angustamportam : quia lata porta, et spatiosa via est, quæ ducit ad perditionem, et multi sunt, qui intrant per eam. Quàm angusta porta, et arcta via est (difficitis), quae ducit ad vitam : et pauci sunt, qui inveniunt eam ! Matth. 7. 15. m 4. Videte itaque, fratres, quomodò cautè ambuletis : non quasi insipientes, sed ut sapientes. Ephes. 5. 15. 1 6. Et gressus rectos facite pedibus vestris : ut non claudicans quis erret, magis autem sanetur. Hebr. 1 9. 13.

JACTANTiA. Kide et AnRogANtiA.

Gaal filius Obed clamabat : Quis est Abimelech, et quæ est Sichem , ut serviamus ei? — Utinam daret aliquis populum istum sub manu meâ, ut auferrem, etc. Judic. 9. 28. 29.

Nolite multiplicare loqüi sublimia, gloriantes. 1. Reg. 2.3.

Goliath Philisthæus eaeprobravit carercitui Israël, ut ali

quis veniret cum eo ad singulare certamen. 10id. 17. io. Benadad reae Syriae misit nuntios regi Israël, et ait Hæc faciant mihi Dii, et hæc addant, si suffecerit pulvis Samariæ pugillis omnis populi, qui sequitur me. Sed pttlchrè responstem est ei : Ne glorietur accinctus. aequè ut discinctus, etc. 5. IReg. 2o. 1 o. /ide totum Captit. /ide et Isa. c. 1 o. et 1 4. Jerem. 48. 7. Grandia verba et jaetantia diaeit Rabsaces : Nunquid liberaverunt Dii gentium terram suam de manu Regis Assyriorum ? etc. 4. Reg. 18. 55. Superbiam nunquàm in tuo sensu, aut in tuo verbo dominari petmittas. Nam superbir conjunctus est interittis, mal. taque pertubatio. Tob. 4. 14. Holopherncs diaeit Aehior: Cùm percusserimus eos omnes, sicut hominem unum tunc et ipse cum illis Assyriorum gladio interibis. Judith 6. 5. Aman invitatus ad convivium Esther, vocavit amicos et uæorem suam , et exposuit illis magnitudinem divitiarum suarum , filiorumque turbam, etc. et quòd apud reginam solus cum rege prandere debebat. Esthcr 5. 1 i. Sed nota , quòd suspensus fuit in erastino, in eâdem trabe, quam pararerat Mardocheo. Ibid. c. 7. i o. Disperdat Dominus universa Iabia Ä', , et linguam magni

[ocr errors]

Laudet te alienus, et non os tuum : extraneus, et non labia lua. Prov. 27. 2. Et quis est Deus, qui eripiet vos de manu meâ ? Dan. 5. 15. /ide et Cap. 4. 27. , Tunc auferam de medio tui magniloquos superbiæ tuæ, et non adjicies exaltari ampliùs in monte sancto meo Soph. 5. 1 1. Audivit Seron , quòd comgregravit Judas Ecclesiam fidelium, et ait : Faciam mihi nomen, glorificabor in regno, et debellabo Judam , etc. 1. Mach. 5. m 4. Sed ipse è contrà citò fuit debellatus ab eo. v. 25. Demetrius misit ad Jonatham , dicens : Descende ad mos in campum, et comparemus illicinvicem, quia mecum est virius bellorum : interroga, et disce, quis sum ego, etc. Sed paulò post malè successit ei. Ibid. 1 o. 7 1. Nicanor pugnaturus contra Judam vocavit negotiatores promittens se nonaginta mancipia ( Judaeorum ) talento disiracturum, non respiciens ad vindictam, quæ eum ab Omnipotente esset consecutura. 2. Mach. 8. 1 1. Anthiocus subcrbè locutus, se venturum Jerosolymam, et congeriem sepulchriJudæorum eam facturum, à Deo graviter punitus est. Ibid. 9. 4. Nicanor infelix interrogavit Judæos, si est potens in cœlo, qui imperavit agi diem Sabbatorum. Et respondentibus illis:

Est Dominus vivus ipse in coelo potens, qui jussit agi septimam diem. At ille ait: Et ego potens sum super terram , etc. Ibid. 1 5. 5. 4. 5. Petrus valdè audacter diacit Domino : Et si omnes scandalizati fuerint in te, sed non ego. Sed posteà longè aliter accidit. Marc. 14. 29. Contra jactantes se, et arrogantes, inducit Dominus eaeemplum illius Pharisæi dicentis: Non sum sicut cæteri hominum. etc. Luc. 18. 1 1. Dicentes enim se esse sapientes, stulti facti sunt. Rom. i. 29. Non enim audemus inserere, aut comparare nos quibusdam, qui se ipsos commendant ; sed ipsi in nobis nosmetipsos metientes, el comparantes nosmetipsos nobis, etc. 2. Cor. 1 o. 1 2. Non enim qui se ipsum commendat, ille probatus est, sed quem Deus commendat. v. 1 8. Lingua modicum quidem

' membrum est, et magna exaltat

(et etiam parva), elc. Jacob.

JEJUNIUM. /ide AbstiNENtiA, et QUADRAGESIMA.

Jejunium Ecclesiasticum.

Bona est oratio cum jejunio et eleemosynâ, magis quàm thesauros auri recondere. Tob. 1 2. 8.

Nunc ergò dicit Dominus : Convertimimi ad me in toto corde vestro, in jejunio, et in fletu, et in planctu. Joel. 2. 1 ». Cùm autem jejunatis, nolite fieri sicut hypocritæ tristes : exterminant enim facies suas, ut appareant hominibus jejunantes. Amen dico vobis, quia receperunt mercedem suam. À1atth. 6. 1 6. Venient autem dies cùm auferetur ab eis sponsus : et tunc jejunabunt in illis diebus. Marc. 9. 2o. Item Luc. 5. 55. Quæ non discedebat de templo (loqttitur de Annâ prophetissá), jejuniis, et obsecrationibus serviens nocte ac die. Luc. ». 57. Ministrantibus autem illis Domino, et jejunaniibus, dixit illis Spiritus Sanctus : Segregate mihi Saulum et Barnabam, in opus ad quod assumpsi eos. %\. jejunantes et orantes, imponentesque eis manus, dimiserunt illos. Actor. 15. 2. 5. Et cùm constituissent illis per singulas Ecclesias Presbyteros, et oràssent cum jejunationibus, commendaverunt eos Domino, in quem crediderunt. Ibid. 14. 22. Visum est enim Spiritui Sancto et nobis, nihil ultrà imponere vobis oneris, quàm haec necessaria : ut abstineatis vos ab immolatis simulachrorum , et sanguine, et suffocato. Ib. 1 5. 98. 99. Custodite præcepta Apostolorum et seniorum. v. 4 1. Sed in omnibus exhibeamus nosmetipsos sicut Dei ministros,

[blocks in formation]

Et clamavit omnis pylus ad Dominum instantiâ magnâ, et humiliaverunt animas suas in jejuniis, et orationibus, ipsi et mulieres eorum. Judith.48.

Describitur paenitentia Judith, quæ in superioribus l* mùs suæ fecit sibi secretumt]; biculum, in quo cum puellis suis clausa morabaiur, et h* bens super lumbos suos fiicium , jejunabat omnibus diebus vitæ suæ, præter Sublata, et Neomenias, et festa domû* Israël. Ibid. 8. 5. 6.

Prævaluerunt sermones * nadab filii Rechab, qu% P*; cepit filiis suis, ut noii bibe" vinum : et non biberunt usq* ad diem hanc, quia obedie' praecepto patris sui, Jere'* 1 4. Proptereà hæc dicit D: niis exercituum, Deus ls?" Non deficiet vir de stirpe '"* dal, filii Rechab, stans in " spectu meo cunctis diebus. f.

19.

Et exclamavit (Jomas), et dixit in Ninive ex ore regis et principnm ejus , dicens : Homines et jumenta et boves et pecora non gustent quidquam : nec pascantur, et aquam non bibant, etc. Jonæ 5. 7. Quis scit, si convertatur et ignoscat Deus : et revertatur à furore iræ suæ, et non peribimus ? Et vidit Deus opera eorum , quia conversi sunt de viâ suâ malâ : et misertus est Deus super malitiam , quam locutus fuerat, ut faceret eis, et non fecit. v. 9. et 1 o. Tu autem cùm jejunas, unge caput tuum, et faciem tuam lava, etc. Matth. 6. 17. Hoc autem genus (daemoniorum ) non ejicitur, nisi per orationem et jejunium. Ib. 17. 2o. Vide Luc. 2. 57. Jejunatur pro mortuis. Saüleum filiis suis in pugnâ cæsi corpus, truncato capite, in muro Bethsan suspenditur , armaque ejus in typ! Astaroth. J^iri autem Jabes, ablatis Saül et filiorum ejus corporibus, sepelierunt in nemore Jabes, et jejunaverunt septem diebus. 1. Reg. c. 51. 15. /ide 2. Reg. 1. 1 2. Item. 1. Paral. 1 o. 1 2. Jejunii eaeempla. Ingressusque ę; me— dium nebulæ, ascendit in montem : et fuit ibi quadraginta diebus, et quadraginta noctibus. Eaeod. 24. 18. Dicitur de Moyse, quòd fuit

ibi cùm Domino quadraginta dies , et quadraginta noctes : panem non comedit, et aquam non bibit, et scripsit in tabulis verba fœderis decem. 1b.34.28. Quandò ascendi in montem ( ait Moyses) ut acciperem tabulas lapideas, tabulas pacti, quod pepigit vobiscum Deus : et perseveravi in monte quadraginta diebus ac noctibus, panem non comedens, et aquam non bibens , etc. Deuterom. 9. 9. Et procidi antè Dominum sicut priùs, quadraginta diebus et noctibus panem non comedens, et aquam non bibens, propter omnia peccata vestra , quæ gessistis contra Dominum, et eum ad iracundiam provocâstis, etc. v. 18. Quamobrem omnes filii Israël venerunt in domum Dei, et sedentes flebant coram Domino : jejunaveruntque die illo usquè ad vesperam, et obtulerunt ei holocausta atque pacificas victimas, et super statu suo interrogaverunt. Judic. »o. 26. 27. Et convenerunt (Israelitæ) in Masphath : hauseruntque aquam, et effuderunt in conspeclu Domini, et jejunaverunt in die illâ, atque dixerunt ibi : Peccavimus Domino. 1. Reg. 7. 6. íí David, dicens : Hæc faciat mihi Deus, et hæc addat, si antè occasum solis gustavero panem vel aliud quidquam. 2. Reg. 5. 55. -

« PoprzedniaDalej »