Obrazy na stronie
PDF

(Qui dat pauperi, non indi ; gebit : qui despicit deprecantem, sustinebit penuriam. Ib. 28. 27. Mitte panem tuum supertranseuntes aquas : quia post tempora multa invenies illum. Eccles. 1 1. m. Rogationem contribulati ne abjicias: et non avertas faciem tuam ab egeno. Eccli. 4. 4. Et pauperi porrige manum tuam, ut perficiatur propitiatio et benedictio tua. Ibid. 7. 36. Propter mandatum assume Pauperem : et propter inopiam ejus ne dimittås eum vacüum. 1bid. 29. 1 2. Beatus dives, qui inventus est sine maculâ : et qui post aurum non abiit, nec speravit in pecuniâ et thesauris. Ib. 51.8. Nolite thesaurizare vobis thesauros in terrâ : ubi ærugo et tinea demolitur : et ubi fures effodiunt et furantur. Matth. 6. 19. Si vis perfectus esse, vade, vende quæ habes, et da pauPeribus; et habebis thesaurum in cælo : et veni, sequere me. Ib. 1 9. 2 1. Item Luc. 18. 29. Cùm facis prandium aut cœnam, noli vocare amicos tuos, neque fratres tuos, Ę cognatos, neque vicinos divites : ne fortè te et ipsi reinvitent, et fiat tibi retributio. Sedcùm facis convivium, voca pauperes, debiles, claudos, et cæcos ; et beatus eris, quia non habent retribuere tibi: retribuetnr enim

tibi in resurrectione ustorum. Luc. 14, 12. 15. 14. Per parabolam de villico iniquitatis, hortatur Jesus ad faciendas eleemosynas; docens, quid mereatur fidelis et infidelis mammonœ dispensator; ££ quòd nemo servíre potest Deo et mammonæ : itá áe d;vite epulone et Lazaro mendico. Ibid. c. 16. Neque enim quisquam egens erat inter illos. Quotquot énim Possessores agrorum aut domorum erant, vendentes affere haut pretia eorum, quæ vendebant, et ponebant afitè pedes Apostolorum. Dividebatur auL tem singulis, prout cuique opus erat. 4ctor. 4. 54. /ide e. 2. 45. Divitibus — praecipe—benè agere — facilè tribuére, communicare, etc. 1. Tim.6. 17. 18.

[blocks in formation]
[graphic]

Nil proderunt thesauri impietati§ : justitia verò liberabit § morte. Prov. 1 o. 2. Non proderunt divitiæ in die ullionis: jusliiia autem liberabit à morte. Ib. 1 1. 4. Alii dividunt propria, et ditiores fiunt: alii rapiunt non sua, et semper in egestate sunt. v. 24. Qui confidit im divitiis suis, corruet. Ibid. 1 1. 28. Meliùs est parùm cum timore Domini, quàm thesauri magni, et insatiabiles. Ibid. 1 5. 16. Qui calumniatur pauperem, ut augeat divitias suas, dabit ipse ditiori, et egebit. Ib. 22. 16. Noli laborare, ut diteris: sed prudentiæ tuæ pone modum. Ibid. 25. 4. Duo rogavi te , ne deneges mihi antequàm moriar. Wanitatem et verba mendacia longè fac à me. Mendicitatem et divitias ne dederis mihi : tribue tantùm victui meo necessaria : ne fortè satiatus illiciar ad te negandum, et dicam : Quis est Dominus ? aut egestate compulsus, furer, et perjurem nomen Dei mei. Ibid. 5o. 7. 8.9. Avarus non implebitur pecüniâ : et qui amat divitias, fructum non capiet ex eis, et hoc ergò vanitas. Eccles. 5. 9. Est et alia infirmitas pessima, quam vidi sub sole: divitiæ conservatae in malum domini sui v. 1 9. Vir, cui dedit Deus divitias, et substantiam, et honorem, et nihil deest animæ suæ ex omnibus, quae desiderat: nec tribuit

ei potestatem Deus, ut comedat ex eo, sed homo extraneus v0rabit illud ; hoc vanitas el miseria magna est. Ibid. 6. *.

Tunc stabunt justi in magnâ constantiâ adversùs eos, qui se angustiaverunt, et qui abstulerunt labores eorum. Sap. 5, 1,

Noli attendere ad possessiones iniquas, et ne dixeris: Est mihi sufficiens vita: nihil enim proderit in tempore vindictæ et obductionis. Eccli. 5. 1.

Nihil est iniquiùs, quàm amare pecuniam : hic enim et animam suam venalem habet; quoniàm in vitâ suâ projecit intima sua. Ibid. 1 o. 10,

Qui aurum diligit, non justificabitur : et qui insequitur consumptionem, replebitur ex eâ, etc. Ibid. 51. 5.

Perdix fovit quæ non Ę fecit divitias, et non in judicio; et in dimidio dierum suorum derelinquet eas , et in novissimo suo erit insipiens. Jerem. 17. 1 1. Vide et v. 3.

Væ qui ædificat domumsuam in injústitiâ, et coenacula sum non in judicio : amicum suum opprimét frustrà, et mercedem ejus non reddet ei. Ibid. 22. ib.

Argentum eorum foràs projicietur — et aurum eorum n0n valebit liberare eos in die firoris Domini. Animam suam non saturabunt, et ventres e£rum non implebuntur : qum scandalum iniquitatis eorum factum est. E:ech. ;. 19. ltem Soph. 1. 18.

Qui autem seminatus est in spinis, hic est qui verbum (Dei) audit, et sollicitudo sæculi istius, et fallacia divitiarum suffocat verbum , et sine fructu efficitur, Matth. 15. 22. Item Luc. 8. 14. Videte et cavete ab omni avaritiâ : quia non in abundantiâ cujusquam vita ejus est , ex his, quæ possidet. Luc. 12. 15. Nam qui volunt divites fieri incidunt in tentationem, et in laqueum Diaboli , et desideria multa inutilia et novica, quæ mergunt homines in interitum et perditionem. 1. Tim. 6. 9. Exortus est enim sol cum ardore, et arefecit fœnum, et flos ejus decidit, et decor vultùs ejus deperiit: ità et dives in itineribus suis marcescet. Jacob. 1. 1 1 .

Contra divites impios. Vide et Avaritia.

Erat autem vir quispiam (Nabal) in solitudine Maon, et possessio ejus in Carmelo, et homo ille magnus nimis: erantque ei oves tria millia, et mille capræ : et accidit, ut tonderetur grex ejus in Carmelo. 1. Reg. 25. 2. Respondens autem Nabal pueris David ait : Quis est David? et quis est filius Isai? hodiè increverunt servi, qui fugiunt dominos suos. Tollam ergò panes meos et aquas meas, et carnes pecorum, quæ occiditonsoribus meis, et dabo viris, quos nescio undè sint? v. 1 o. 1 1.Tunc ait

David pueris (redeuntibus, et nuntiantibusomnia verba,quæ diacerat Nabal) : Accingatur unusquisque gladio suo. Et accincti sunt singuli gladiis suis, accinctusque est et David ense suo : et secuti sunt David quasi quadringenti viri , quibus in occursum venit Abigail uæor Nabal cum panibus et vino, etc. cui ait David, v. 15. Benedictus Dominus Deus Israël, qui misit hodiè te in occursum meum, etc. v. 52. Alioquin vivit Dominus Deus Israël, qui prohibuit me, ne malum facerem tibi : nisi citò venisses in occursum mihi, non remansisset Nabal usquè ad lucem matutinam, mingens ad parietem, etc. v. 54. Cùmque pertransissent decem dies , percussit Dominus Nabal, et mortuus est. v. 58. Quoniàm confringens nudavit pauperes: domum rapuit— Nec est satiatus venter ejus; et cùm habuerit, quæ concupierat, possidere non poterit. Non remansit de cibo ejus, et proptereà nihil permanebit de bonis ejus. Cùm satiatus fuerit, arctabitur , æstuabit, et omnis dolor irruet super eum.Job 2o. 1 9. 2o. 2 1. 22. /ide totum Caput. Ostendit, quomodò impii eae præsenti vitæ prosperitate, in morte rapiantur à Deo ad sup plicia. Ibid. 27. 1. ' ' ' Eccè homo, qui non posuit Deum adjutorem suum ; sed

| speravit in multitudine divitiarum suarum : et prævaluit in vanitate suâ. Psal. 51. 9. Nihil proderunt thesauri impietatis. Prov. 1 o. 2. Alii dividunt propria, et ditiores fiunt : alii rapiunt non Sua , et semper in egestate sunt. Ibid. 1 1. 24. Meliùs est parùm cum justitiâ, quàm multi fructus cum iniquitate. Ibid. 16. 8: Qui obturat aurem suam ad clamorem pauperis, et ipse clamabit, et non exaudielur. Ib. 2 1. 15. ' - Qui calumniatur pauperem, ut augeat divitias suas, dabit ipse ditiori, et egebit. Ib. 22. 16. Qui coacervat divitias usuris et fœnore, liberali in pauperes congregat eas. Ibid. 28. 8. Qui dat pauperi non indigebit : qui despicit deprecanlem, sustinebii penuriam. v. 27. /ide v. 2o. Avarus non implebitur pecuniâ. Eccles. 5. 9. Tunc stabunt justi in magnâ constantiâ, adversùs eos qui se angustiaverunt, et qui abstu

lerunt labores eorum. Sap.5. 1.

Noli attendere ad possessiones iniquas, et ne dixeris : Est mihi sufliciens vita : nihil enim proderit, in tempore vindictæ, et obductionis. Eccli. 5. 1.

Væ, qui conjungitis domum ad domum, et agrum agro coEgli; , usquè ad terminum oci : numquid habitabitis vos soli in medio terræ? Isa. 5. 8. . Divitias tuas etjhesauros tuos in direptionem dabo gratis, in

omnibus peccatis tuis, et in omnibus terminis tuis. Jerem, 1 5. 15. Væ, qui aedificatdomum suam in injustitiâ, et cœnacula sua non in judicio, etc. Ibid. 92. 15. usquè ad finem. Argentum eorum foras projicietur, et aurum eorum in sterquilinium erit, etc. Exceli, 7. 1 j. Idem habeturSoph. 1. 18, . Wæ, qui opulenti eslis in Sion, et confiditis in monleSamariæ: optimates capita populorum, ingredientes pompalicè domum Israël. Amos 6, 1. Propheta sub paraboli uncinipomorum, prophetatfinem regni Israël imminere, propter pauperum oppressiones ; acerbitatem verò imminentis calamitatis eæplicat, ac festi; vitates corum in luctum dicit convertendas, famemque vcrbi Dei futuram dénuntiat. Ib.t.%. Verumtamen væ vobis divitibus, quia habetis consolati, nem vestram. Væ vobis , qui saturati estis : quia esurietis,

[ocr errors]

Homo quidam erat dives, qui induebatur purpurâ, et bysso; et epulabatùr quotidiè splendidè. Et erat quidam mendicus, nomine Lazafus, etc. Et dives clamans dixit : Pater Abraham — mitte Lazarum — ut reft* geret linguam meam, quia crucior in hâc flammâ. Ibid. 16. 19.

Divitibus hujus sæculi præcipe non sublimè sapere. i. Tim. 6. 17.

Agite nunc, divites, plorate ululantes in miseriis vestris, quæ advenient vobis. Divitiæ vestræ putrefactæ sunt : et vestimenta vestra à tineis comesta sunt. Aurum et argentum vestrum æruginavit, et ærugo eorum in testimonium vobis erit, et manducabit carnes vestras sicut ignis. Thesaurizástis vobis iram in novissimis diebus. Jacob. 5. 1. et seq.

Divitiarum usus bonus in congregando.

Benedictio Domini divites

facit, nec sociabitureis afllictio.

Prov. 1 o. 22. Meliùs est parùm cum justi-, tiâ, quàm multi fructus cum iniquitate. Ibid. 16. 8. Noli laborare ut diteris : sed prudentiæ tuæ pone modum. Ibid. 25. 4. Ne erigas oculos tuos ad opes, quas non potes habere : quia facient sibi pennas, quasi aquilæ, et volabunt in coelum. v. 5. Bona est substantia, cui non est peccatum in conscientiâ. Eccli. 15. 5o.

In conservando.

Divitiæ si aflluant, nolite cor apponere. Psal. 61. 1 1.

Justus comedit et replet animam suam : venter autem impiorum insaturabilis. Prov. 1 5. 25.

Corona sapientium divitiæ eorum : fatuitas stultorum, im

prudentia. Ibid. 14. 24.

Hoc itaque visum est mihi bonum, ut comedat quis et bi-, bat, et fruatur lætitiâ ex labore suo, quo laboravit ipse sub sole. Eccles. 5. 17. Et omni homini, cui dedit Deus divitias atque substantiam, potestatemque ei tribuit, ut comedat ex eis, et fruatur parte suâ , lætetur de labore suo : hoc est Donum Dei. v. 18. • Memento paupertatis in tempore abundantiæ, et necessitatum paupertatis in die divitiarum. A mane usquèad vesperam immutabitur tempus, et hæc omnia citatain oculisDei. Eccli. 18. 25. 26. Beatus dives, qui, inventus est sine maculâ, et qui post aurum non abiit, nec speravit in pecuniâ, et thesauris. Ibid. 51. 8. Glorietur autem frater humilis, in exaltatione suâ : dives autem in humilitate suâ. Jacob. 1. 1 o.

[ocr errors][merged small][ocr errors]
« PoprzedniaDalej »