Obrazy na stronie
PDF

vicem. — Qui non diligit, non novit Deum. Ibid. 4. 7.8. Carissimi, si sic Deus dilexit nos : et nos debemus alterutrum diligere. v. 1 1. Si quis dixerit, quoniàm diligo Deum, et fratrem suum oderit, mendax est. Qui enim non diligit fratrem suum , quem videt , Deum quem non videt, quomodò potest diligere? Et hoc mandatum habemus à Deo, ut qui diligit Deum , diligat et fratrem suum. v. 2o. 2 1. /^idepertotum caput.

Est fructuosa.

In tribus placitum est spiritui meo, quæ sunt probata coràm Deo et hominibus : Concordia fratrum , et amor proximorum, et vir et mulier benè sibi consentientes (in bonum). Eccli. 25. 1. 2. Iterùm dico vobis, quia si duo ex vobis consenserint super terram, de omni re, quamcumque petierint, fiet illis à Patre meo. Matth. 18. 1 9. In his duobus mandatis universa lex pendet, et Prophetæ. Ibid. 22. 4o. Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis : qui enim diligit proximum, legem implevit. Rom. 15. 8. Plenitudo ergò legis est dilectio. v. 1 o. /ide et Joan. 4. 16. per totum caput.. Omnis enim lex in uno sermone impletur : Diliges proxi

[merged small][merged small][merged small][ocr errors]

Qui amat patrem aut matrem plus quàm me, non est me dignus : et qui amat filium aut filiam super me, non est me dignus. Matth. 10. 37. Vide Luc. 14. 26.

Mandatum novum do vobis: ut diligatis invicem, sicut dilexi vos, ut et vos diligatis invicem. In hoc cognoscent omnes, quia discipuli mei estis, si dilectionem habueritis adinvicem. Joan. 15. 54. 55,

Hæc mando vobis, ut diligatis invicem. Ibid. 15. 17.

Unusquisque vestrùm pr* ximo su6 pláceat in bonum ad ædificationem. Rom. 13. 2. .

Et consideremus invicem in provocationem caritatis, * bonorum operum. Hebr. 10, 24.

Qui diligit fratrem suum, in lumine imanet, et scand* lumi in eo non est. 1. Joan. 2. 10.

[ocr errors][merged small][merged small]

1 o. 24. | Semper quod bonum *

[ocr errors]

- - - - - - * sectamini in invicem, et in Om

nes. Thess. 5. n5.

Animas vestras castificantes in obedientiâ caritatis, in fraternitatis amore , simplici ex corde invicem diligite attentiùs. m. Petr. m. 22.

Cum affectu dulci supportando.

Quod ab alio oderis fieri tibi, vide ne tu aliquandò alteri facias. Tob. 4. 16. /ide Matth. 7. 1 2. Luc. 6. 51. Nunquid non pater unus omnium nostrùm ? nunquid non Deus unus creavit nos ? Quarè ergò despicit unusquisque nostrûm fratrem suum , violans pactum patrum nostrorum? Malach. 2. 1 o. Dilectio proximi malum non «operatur. Rom. 15. 1 o. Debemus autem nos firmiores, imbecillitates infirmiorum sustinere, et non nobis placere. Ibid. 15. 1. Alter alterius onera portate, et sic adimplebitis legem Christi. Galat. 6. 2. Obsecro itaque vos., ego vinctus in Domino, ut dignè ambuletis vocatione, quâ vocati estis, cum omni 'î tate et mansuetudine, cum patientiâ , supportantes invicem in caritate. Ephes. 4. 1. 2. Nihil per contentionem, neque per inanem gloriam ; sed in humilitate superiores sibi invicem arbitrantes, non quæ sua sunt singuli conside

rantes, sed ea, quæ aliorum. Philipp. 2. 5. et 4. Utiliter subveniendo. Non te pigeat visitare infirmum, ex his enim in dilectione firmaberis. Eccli. 7. 59. Vide et v. 58. Qui petit à te, da ei : et volenti mutuari à te ne avertaris. Matth. 5. 42. Omnia ergò quæcumque vultis, ut faciant vobis homines et vos facite illis. Hæc est enim lex. Ibid. 7. 1 2. /ide Luc.6.51. In quâ mensurâ mensi fueritis, remelietur vobis. Marc. 4. 24. Et quis est meus proximus? Luc. 1 o. 29. Quis Ë. trium videtur tibi proximus fuisse illi , qui incidit in latrones ? v. 56. At ille dixit : Qui fecit misericordiam in illum. Et ait Jesus Vade, et tu fac similiter. v. 57. Sed per caritatem spiritùs servite invicem. Galat. 5. 13. Unusquisque, sicut accepit gratiam , in alterutrum illám administranles, sicuti boni disβ; multiformis gratiæ ei. 1. Petr. 4. 1 o. In hoc cognovimus caritatem Dei, quoniàm ille animam suam pro nobis posuit : et nos debemus pro fratribus animas ponere. 1. Joam. 5. 16.

DISCipi, IN A. Disciplina ferenda humiliter.

Si justus in terrâ recipit, quantò magis impius, et peccator? Prov. 1 1. 51. Egestas et Ę ei , qui deserit disciplinam : qui autem acquiescit arguenti, glorificabitur. Ibid. 13. 18. /ide et v. 8. Cùm enim tentati sunt, et quidem cum misericordiâ disciplinam accipientes, scierunt quemadmodùm cum irâ judicati impii tormenta paterentur. ' Hos quidem tanquàm pater monens probâsti : illos autem tanquàm durus rex interrogans, etc. Sap. 1 1. 1 o. 1 1. Frustrà percussi filios vestros , disciplinam non receperunt. Jerem. 2. 5o. ` Percussisti eos, et non doluerunt : attrivisti eos, et renuerunt accipere disciplinam. Ibid. 5. 5. Hæc est gens, quæ non audivit vocem Domini Dei sui, nec recepit disciplinam. Ibid. 7. 28. Non audivit vocem , et non suscepit disciplinam. Soph. o. 2.

Perseveranter.

Disciplinam Domini, fili mi, ne abjicias : nec deficias cüm ab eo corriperis. Quem enim diligit Dominus , corripit: et quasi pater in filio complacet sibi.Prov.3. 1 1. 1 2. /ide Apoc. 5. 19.

Tene disciplinam, ne dimittas eam : custodi illam , quia ipsa est vita tua. Ibid. 4. i3.

Sapientiam enim et disciplinam qui abjicit, infelix est: et vacua spes illorum, et labores sine fructu, et inutilia opera eorum. Sap. 5, 1 1. Congregate vos in domum disciplinæ. Eccli. 51. 51. É; mi, noli negligere disciplinam Domini: neque fatigeris dùm ab eo argueris. Quem enim diligit Dominus, castigat : flagellat autem omnem filium, quem recipit. In diciplinâ perseverate. Tanquàm filius vobis offert se Deus: quis enim filius, quem non corripit pater? Quòd si extrà disciplinam estis , cujus particip3 facti sunt omnés: ergò adulteri, et non filii estis.Hebr. 13, 5. et seq. Disciplina malitiam raefrænat Et disciplina tua correxit me in finem. Psal. 17. 37. Et relinquam in vobis eos, qui fugerint gladium in genti; bus, – ad quas captivi ducti sunt, quia contrivi cor eorum, etc. Ezech. 6. 8. 9. Et nunc, Domine omnip0tens Deus Israël, anima in amgustiis, et spiritus anxius cl* mat ad te. Baruch 5. 1. Etenim multo tempore non sinere peccatoribus ex sententiâ agere, sed statim ultiones adhibere, magni beneficii est indicium. 2. Mach. 6. 15.

Culpam purgat. Via vitæ, custodienti disciplinam, etc. Prov. 1 o. 17.

Heu, ego consolabor super hostibus imeis , et vindicabor de inimicis meis, et convertam manum meam ad te, et excoquam ad purum scoriam tuam, et auferam omne stannum tuum. Isa. u. 24. 25.

Quia si abjecit, et miserebitur secundüm multitudinem misericordiarum suarum. Non enim humiliavit ex corde suo, et abjecit filios hominum. Thren. 5. 59.

Iram Domini portabo, quoniàm peccavi ei: Mich. 7. 9.

Dùm judicamur autem, à Domino corripimur , ut non cum hoc mundo damnemur. 1. Cor. 1 1. 52.

Gratiam conservat.

Qui diligit disciplinam, diligit scientiam. Prov: 12. 1.

Malitia hopæ oblivionem facit luxuriæ magnæ, Eccli. 1 1. 29.

Ego quos amo, arguo et castigo. 21poc. 5. 19. discondiA , litEs , ET RIXAE.

J^ide et coNtENtio.

Sunt vitandæ.

Undè et facta est rixa inter E'; gregum Abraham et ot. Gen. 15. 7. Ne, quæso, sit jurgium inter me et te, et inter pastores meos et pastores tuos, etc. v. 8. /ide et c. 96. 16. Occasione Dinæ, fíliæ Jacob, quam Sichem filius He*nor rogi; , et opprcssit, facta Tomus I

est discordia maæima inter filios Jacob, et habitatores ter*ae illius. Ibid. c. 34. Duæ mulieres meretrices l:tigabant coram rege Salomone occasione unius infantis, quem arguescuta, habere. 5. Reg. C. ò. Proferentem mendacia, testem fallacem, et eum, qui seminat inter fratres discordias (odit Dominus). Prov. 6. mg. Odium suscitat rixas : et universa delicta operit caritas. Ibid. 1 o. 1 2. Vir iracundus provocat rixas: qui patiens est, mitigat suscitatas. Ibid. 15. 18. Vidc 1. Cor. 15. 4. Petr. 4. 8. Homo perversus suscitat lites : et verbosus separat principes. Ibid. 16. 28. Semperjurgia quærit malus: angelus autem crudelis mittetur contra eum. Ibid. 17. 1 1. Labia stulti miscent se rixis: et os ejus jurgia provocat. Ib. i8. 6. Qui autem fortiter premi ubera ad eliciendum lac, expriimit butyrum : et qui vehementer emungit, elicit sanguinem : et qui provocat iras, producit discordias. Ibid. 5o. 55. Væ mihi, mater mea: quarè genuisti me virum rixæ, virum discordiæ in universâ terrâ? non fœneravi, mihi nec fæneravit quisquam : omnes maledicunt mihi. Jerem. 15. 1 o. Omne regnum divisum contrà se, desolabitur : et gni. 1 ò.

civitas, vel domus divisa contra se, non stabit. Matth. 1 2. 25. Ipse autem, ut vidit cogitationes eorum, dixit eis : Omne regnum in se ipsum divisum desolabitur, et domus suprà domum cadet. Luc. 1 1. 17. Si autem et Satanas in se ipsum divisus est, quomodò stabit reg-mum ejus? v. a8. /ide Matth. -1 2. 25. Facta est autem contentio inter eos (discipulos), quis eorum videretur esse major. Sed Dominum non permisisse talem contentionem, patet perea, quæ sequuntur. Ibid. 22. 24. · · Non enim est dissensionis Deus, sed pacis : sicut et in omnibus ecclesiis sanctorum -doceo. 1. Cor. m 4. 53. Stultas autem, et sine disciplinâ quæstiones devita: sciens, 'quia generant lites. 2. Tim. 2. 25. ¥ide 1. Tim. 1. 4. Tit. 5.g. Quod si invicem mordetis ét eomeditis : videte, ne ab invicem consumamini. Gal. 5. 15.

Discretio. Vide Prudentia.

Discrimen inter peccatum mortale et veniale. Vide Peccatum.

Divini. Vide Imcantatores. DIVITIÆ.

Divites htijus mundi quomodò se ergà pauperes habere beant.

Vide E leemosyna.

Si attenuatus fuerit frate, tuus et infirmus manu, et susce.

periseumquasi advenam et peregrinum, et vixerit tecuin, ne accipias usuras ab eo , etc. Levit. 25. 55. 56.

Si unus de fratribus tuis, qui morantur intrà portas civitatis tuæ, in terrâ, quam Dòminus Deus tuus daturus est tibi, ad paupertatem devenerit: non obdurabis cor tuum, nec contrahes manum tuam, etc. Deut. 15. 7. Sed dabis ei: nec ages quippiam callidè in ejus necessatibus sublevandis : ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni tempore, et in cunctis, ad quæ manum miseris. v. 1 o.

Quomodò potueris, ità esto misericors. Si multüm tibi fuerit, abundantertribue. Tob.4.8.

9 Si negavi, quod volebant, Ê peribus—Sicomedibucce! am meam solus, et non comedit pupillus ex eâ. Job 51. 16. 17. Nolite sperare in iniquitate, et rapinas nolite concupiscere: divitiæ si affluant, nolite corapponere. Psal. 61. 1 1. Qui calumniatur egentem, exprobrat factori ejus : honorat autem eum, qui miseretur pauperis. Prov. 14. 31. Item. £. 17. 5. Foeneratur Domino, qui miseretur pauperis : et vicissitudinem suam reddetei. Ib. 19. 17; Qui obturat aurem suam clamorem pauperis, et ipse d* Ę,et nön exaudietur. Ibid. 2 1. 1 5.

« PoprzedniaDalej »