Obrazy na stronie
PDF
ePub

Σ

μα επιβάλλειν, μή πρότερον εις | eius cathedra post appellatioτην καθέδραν αυτού έτερον nem eius, qui videtur esse depositus, υποκαταστήναι, εάν μή και της o m nino non ordinetur, nisi

Ρωμαίων επίσκοπος επιγνούς caus a fuerit in iudicio epi5 περί τούτου όρον εξενέγκη. scopi Ro m a ni determinata.

5. "Όσιος επίσκοπος είπεν· ήρεσεν, 7. Osius episcopus dixit: Placuit autem, ίν' εί τις επίσκοπος καταγγελ- ut si episcopus accusatus fuerit et θείη, και συναθροισθέντες οι επίσκοποι iudicaverint congregati episcopi regionis ip

της ενορίας της αυτής του βαθμού αυτόν sius et de gradu suo eum deiecerint, si ap10 απoκινήσωσι, και ώσπερ εκκαλεσά - pella Verit qui deiectus est et confuge

μενος καταφύγη επί τον μακαριώ- rit ad episcopum Rom a na e eeτατον της Ρωμαίων εκκλησίας clesiae et voluerit se audiri: si iuεπίσκοπον, και βουληθείη αυτού stum put a verit, ut renovetur διακoύσαι, δίκαιόν τε είναι νο

iudicium vel discussionis examen, scri15 μίση ανανεώσασθαι αυτού την bere his episcopis dign etur,

εξέτασιν του πράγματος, γρά - qui in finiti m a et propin qua φειν τούτοις τοις συνεπισκό

provincia sunt, ut ipsi diligenter ποις καταξιώση τοίς αγχιστεύ- omnia requirant et iuxta fidem veritatis de

ουσι την επαρχία, ένα αυτοί επι- finiant. Quod si is, qui rogat causam suam 20 μελώς και μετά ακριβείας έκαστα διε- iterum audiri, deprecatione sua moverit,

ρευνήσωσι και κατά την της αληθείας episcopum Ro m a num, ut de la πίστιν ψήφον περί του πράγματος εξε- there is no presbyterum mittat, νέγκωσιν. ει δέ τις αξιών και πάλιν αυ- erit in potestate episcopi, quid velit et

του το πράγμα ακουσθήναι, και τη δεί- quid aestimet; et si decreverit mittendos 25 σει τη εαυτού τον Ρωμαίων επί

esse, qui praesentes cum episcopis iudicent σκοπον δόξειεν από του ιδίου

habentes eius auctoritatem a quo destinati πλευρου πρεσβυτέρους απο

, στείλοι, είναι εν τη εξουσία αυτού του sunt, erit in suo arbitrio. Si vero crediderit

, imεπισκόπου, όπερ αν καλώς έχειν δοκι episcopos sufficere, ut negotio terminum int

, 30 μάση και ορίση δείν, αποσταλήγαι τους ponant, faciet quod sapientissimo consilio suo

iudicaverit. μετά των επισκόπων κρινούντας, έχοντάς τε την αυθεντίαν τούτου παρ' ου απεστάλησαν και τούτο θετέον. ει δε

εξαρκείς νομίση προς την του πράγμα35 τος επίγνωσιν και απόφασιν του επισκό

που, ποιήσει όπερ αν τη εμφρονεστάτη αυτού βουλή καλώς έχειν δόξη. απεκρίναντο οι επίσκοποι τα λεχθέντα ήρεσεν.

can. 8 verbietet den Bischöfen, als Bittsteller an den kaiserlichen Hof selbst zu reisen; 40 can. 9 aber gestattet in bestimmten Fällen einen Diakon zu schicken und empfiehlt, sich dabei der Vermittlung des Metropoliten zu bedienen.

can. 9. Οι δε εις Ρώμην παρα- 10. Qui vero Roma m γινόμενοι το αγαπητώ αδελφώ ημών rint, sanctissimo fratri et coepiscopo

και συνεπισκόπω Ιουλίω τας δεή- η os tro Ro m a na e ecclesiae pre45 σεις, άς έχοιεν διδόναι, οφείλουσι ces quas habent trad ant, ut et

παρέχειν, ένα πρότερος αυτός δοκ:- ipse prius examinet, si honestae et iustae

Vene

1 Mansi III 7

Rand: κινείν δόξη, ίν' από.

jásn, ei peń TLVES &Ę aŮtāv dracoyuntolev, | sunt, et praestet diligentiam atque sollicixai oŰTWS TV ÉQUTOŨ tpostaglay xal tudinem, ut ad comitatum perferantur. φροντίδα παρέχων εις το στρατόπεδον αυτούς αποστέλλοι.

114. Catalogus Liberianus (354): Liste der römischen Bischöfe. ed. THMOMMSEN MG Auctores antiquissimi IX, 1892, 73 ff. - · Die mit dem Jahre 354 schlieBende und deshalb Catalogus Liberianus genannte Liste ist ein Teil des Chronographus a. 354,

eines römischen Staatskalenders; BRACKMANN, RE XI, 441. Imperante Tiberio Caesare passus est dominus noster Jesus Christus duobus geminis cons. VIII Kal. Apr. et post ascensum eius beatissimus Petrus episcopatum suscepit. Ex quo tempore 10 per successionem dispositum, quis episcopus quot annis prefuit vel quo imperante.

Petrus ann. XXV mens. uno d. VIIII. fuit temporibus Tiberii Caesaris et Gai et Tiberi Claudi et Neronis, a consul. Minuci et Longini (p. Chr. 30] usque Nerine et Vero [55]. Passus autem cum Paulo die III kal. Julias consul. ss. imperante Nerone.

Linus ann. XII m. IIII d. XII. fuit temporibus Neronis, a consulatu Saturnini et Scipi- 15 onis [56] usque Capitone et Rufo [67].

Clemens ann. VIIII m. XI d. XII. fuit temporibus Galbe et Vespasiani, a cons. Tracali et Italici [68] usque Vespasiano VI et Tito [76].

Cletus ann. VI m. duo dies X. fuit temporibus et Titi et initio Domitiani a cons. Vespasiano VIII et Domitiano V [77] usque Domitiano VIIII et Rufo [83].

Anaclitus ann. XII m. X d. III. fuit temporibus Domitiani, a cons. Domitiano X et Sabino [84] usque Domitiano XVII et Clemente [95].

Aristusi annos XIII m. VII d. duos. fuit temporibus novissimis Domitiani et Nervae et Traiani, a cons. Valentis et Veri [96] usque Gallo et radua [108].

Alexander ann. VII m. II d. uno. fuit temporibus Traiani a cons. Palmae et Tulli [109] 25 usque Veliano et Vetere [116].

Sixtus ann. X m. III d. XXI. fuit temporibus Adriani a cons. Nigri et Aproniani [117] usque Vero III et Ambibulo [126].

Telesfor us annos XI m. III d. III. fuit temporibus Antonini Macrini a cons. Titiani et Gallicani [127] usque Caesare et Balbino [137]. Higinus ann. XII n. III d. VI. . . fuit temporibus Veri

a cons. Gallicani et Veteris [150] usque Presente et Rufino [153].

Pius ann. XX m. IIII d. XXI. fuit temporibus Antonini Pii, a cons. Clari et Severi [146] usque duobus Augustis [161]. Sub huius episcopatu frater eius Ermes librum scripsit, in quo 35 mandatum continetur, quae ei precepit angelus, cum venit ad illum in habitu pastoris.

Soter ann. IX

20

30

m. III d. II. fuit temporibus Antonini et Commodi, a cons. Veri et Hereniani [171] usque Paterno et Bradua [185 ).

Victor ann. VIIII m. II d. X. fuit temporibus .

40

45

Antonini, a

cons. Saturnini et Galli [198] usque Presente et Extricato [217].

Calixtus ann. V m. II d. X. fuit temporibus Macrini et Eliogabali, a cons. Antonini Adventi [218] usque Antonino III et Alexandro [222].

U r b a n us ann. VIII mens. XI d. XII. fuit temporibus Alexandri, a cons. Maximi et Eliani [223] usque Agricola et Clementino [230].

Pontianus ann. V m. II d. VII. fuit temporibus Alexandri, a cons. Pompeiani et Peligniani [231]. Eo tempore Pontianus episcopus et Yppolitus presbiter exoles sunt deportati in 50 Sardinia in insula uocina Severo et Quintiano cons. [235] in eadem insula discinctus est IIII kal. Octobr. et loco eius ordinatus est Antheros XI kal. Dec. cons. ss. [235].

Antheros m. uno dies X. Dormit III non. Jan. Maximo et Africano cons. [236].

1 Evaristus.

15

20

Fabius ann. XIIII m. I d. X. fuit temporibus Maximini et Cordiani et Filippi, a cons. Maximini et Africani [236] usque Decio II et Grato [250). Passus XII kal. Feb. hic regiones divisit diaconibus et multas fabricas per cimiteria fieri iussit. Post passionem eius Moyses et Maxi

mus presbyteri et Nicostratus diaconus comprehensi sunt et in carcerem sunt missi. Eo tempore 5 supervenit Novatus ex Africa et separavit de ecclesia Novatianum et quosdam confessores, postquam Moises in carcere defunctus est, qui fuit ibi m. XI d. XI.

Cornelius ann. II m. III d. X. a cons. Decio IIII et Decio II [251] usque Gallo et Volusiano [252]. Sub episcopatu eius Novatus extra ecclesiam ordinavit Novatianum in urbe

Roma et Nicostratum in Africa. Hoc facto confessores, qui se separaverunt a Cornelio, cum Ma10 ximo presbytero, qui cum Moyse fuit, ad ecclesiam sunt reversi. Post hoc Centumcellis expulsi. Ibi cum gloria dormitionem accepit.

Lucius ann. III m. VIII d. X. fuit temporibus Galli et Volusiani usque Valeriano III et Gallieno II [255]. Hic exul fuit et postea nutu dei incolumis ad ecclesiam reversus est .... III non. Mar. cons. ss.

Steffanus ann. IIII m. II d. XXI. fuit temporibus Valeriani et Gallieni, a cons. Volusiani et Maximi [253] usque Valeriano III et Gallieno II [255].

Xystus ann. II m. XI d. VI. coepit a cons. Maximi et Glabrionis [256 ] usque Tusco et Basso (256 ] et passus est VIII id. Aug. ....a cons. Tusci et Bassi [258] usque in diem XII kal. Aug. Aemiliano et Basso cons. [259].

Dionisius ann. VIII m. II d. IIII. fuit temporibus Gallieni, ex die XI Kal. Aug. Aemiliano et Basso cons. [259] usque in diem VII kal. Jan. cons. Claudi et Paterni [269].

Felix ann. V m. XI d. XXV. fuit temporibus Claudi et Aureliani, a cons. Claudi et Paterni [269] usque in consulatum Aureliano II et Capitolino [274].

Eutycia nus ann. VIII m. XI d. III. fuit temporibus Aureliani, a cons. Aureliano III 25 et Marcellino [275] usque in diem VII idus Dec. Caro II et Carino cons. [283].

Gaius ann. XII m. IIII d. VII. fuit temporibus Cari et Carini, ex die XVI Kal. Jan. cons. Carino II et Carino [283] usque in X kal. Mai. Diocletiano VI et Constantio II (296).

Marcellinus ann. VIII m. III d. XXV. fuit temporibus Diocletiani et Maximiani ex die prid. kal. Julias a cons. Diocletiano VI et Constantio II [296] usque in consul. Diocletiano 30 VIIII et Maximiano VIII [304]. Quo tempore fuit persecutio et cessavit episcopatum ann. VII m. VI d. XXV.

Marcellus annum unum m. VI d. XX. fuit temporibus Maxenti, a cons. X et Maximiano (308) usque post consulatum X et septimum [309].

Eusebius m. IIII d. XVI, a XIIII Kal. Maias usque in diem XVI kal. Sept.

Miltia des ann. III m. VI d. VIII, ex die VI nonas Julias a consulatu Maximiano VIII solo, quod fuit mense Sep. Volusiano et Rufino (311), usque in III idus Januarias Volusiano et Anniano coss. [314].

Silvester ann. XXI m. XI. fuit temporibus Constantini, a consulatu Volusiani et Anniani [314] ex die prid. Kal. Feb. usque in diem kal. Jan. Constancio et Albino coss. [335].

Marcus mens. VIII dies XX. et hic fuit temporibus Constantini, Nepotiano et Facundo coss. [336] ex die XV. Kal. Feb. usque in diem non. Octob. coss. ss.

Julius ann. XV m. I d. XI. fuit temporibus Constantini, a consulatu Feliciani et Titiani [337] ex die VIII id. Feb. in diem pridie idus Apr. Constancio V et Constancio Caes. [352].

Hic multas fabricas fecit: basilicam in via Portese miliario III; basilicam in via Flaminia mil. II 45 quae appellatur Valentini; basilicam Juliam, quae est regione VII iuxta forum divi Traiani; basilicam trans Tiberim regione XIIII iuxta Callistum; basilicam in via Aurelia mil

. III ad Callistum. Liberius ..... fuit temporibus Constanti et Constanti ex die XI kal. Jun. in diem a consulatu Constantio V et Constantio Caes. coss. [352].

Synode zu Laodicea in Phrygien (c. 340). 50 Mansi II 563. HEFELE I 746 ff; LAUCHERT XXIII 72 ff; ThZahn, Gesch. de3 Neutest. Kanons II 1, Erl 90, 193 ff.; AJÜLICHER, Einl. i. NT5, Tü 06, 495; EHENNECKE, RE XI 281;

EPREUSCHEN, Analecta? II, Tü 10, 70 f.

115. 1. Mischehen mit Häretikern. can. 10. Περί του μη δείν τους της εκκλησίας αδιαφόρως πρός γάμου κοι55 γωνίαν συνάπτειν τα εαυτών παιδία αιρετικοίς.

35

40

31. “Ότι ου δεί πρός πάντας αιρετικούς επιγαμίας ποιείν, ή διδόναι υιούς ή θυγατέρας, αλλά μάλλον λαμβάνειν, είγε επαγγέλλοιντο Χριστιανοί γίνεσθαι.

116. 2. Kanonische Schriften. can. 59. "Οτι ου δεί ιδιωτικούς ψαλμούς λέγεσθαι εν τη εκκλησία ουδέ ακανόνιστα βιβλία, αλλά μόνα τα κανονικά της καινής και παλαιάς διαθήκης 5 (can. 60 folgt das Verzeichnis der Schriften des AT und des NT). 117. Hilarius, B. v. Poitiers (gest. 367): Röm. Bistum; jeder Bischof

Nachfolger des Petrus und Paulus.
Fragmentum II, Brief an Julius, B. v. Rom a. 347 : MSL 10 639. SOHM I 345.

c. 9. Et tu itaque, dilectissime frater, corpore separatus, mente concordi ac voluntate 10 adfuisti: et honesta fuit et necessaria excusatio absentiae, ne aut lupi schismatici furtum facerent et raperent per insidias, aut canes haeretici rabido furore exciti insani oblatrarent, aut certe serpens diabolus blasphemiarum venenum effunderet. Hoc enim optimum et valde congruentissimum esse videbitur, si ad caput, id est ad Petri apostoli sedem, de singulis quibusque provinciis domini referant sacerdotes.

c. 18. Anrede an die arianischen Bischöfe: 0 veros Christi discipulos! o dignos su ccessores Petri atque Pauli.

15

[ocr errors]

118. Synode zu Rom (378) an die Kaiser Gratian u. Valentinian II:

Der römische Bischof ist von dem Kaiser zu richten. Damasi ep. 6: Schoenemann 355 ff. MRADE, Damasus, B. v. Rom., Fr. 82, 33 ff., 37. 20

JWITTIG, Damasus I., Fr. 02. c. 11. Accipite aliud quoque, quod vir sanctus (Damasus) vestrae magis conferre pietati quam sibi praestare desiderat, nec derogare cuiquam, sed principibus adrogare; quoniam non novum aliquid petit, sed sequitur exempla maiorum: ut episcopus Romanus, si concilio eius causa non creditur, apud conci - 25 lium se imperiale defendat. Nam et Silvester papa a sacrilegis accusatus, apud parentem vestrum Constantinum causam propriam prosecutus est. Et de scripturis similia exempla suppeditant; quod cum a praeside sanctus apostolus vim pateretur, caesarem appellavit, et ad caesarem missus est. 119. Religionsedikt der Kaiser Gratian, Valentinian II und Theo- 30

dosius (27. Febr. 380):

Der Bischof von Rom Hüter des rechten Glaubens. Codex Theodosianus, lib. XVI tit. 1 de fide catholica c. 2: ed. GHaenel, Bonn 42, 1476. RADE, Damasus 70 ff.; LANGEN I 551 f.; AGÜLDENPENNING U. JIFLAND, Theodosius d. Gr., Ha

78, 76 ff. Cunctos populos, quos clementiae nostrae regit temperamentum, in tali volumus religione versari, quam divinum Petrum apostolum tradidisse Romanis religio usque nunc ab ipso insinuata declarat, quamque pontificem Damasum sequi claret, et Petrum, Alexandriae episcopum, virum apostolicae sanctitatis: hoc est ut secundum apostolicam disciplinam evangelicamque doctrinam 40 patris et filii et spiritus sancti unam deitatem sub parili maiestate et sub pia trinitate credamus. § 1. Hanc legem sequentes Christianorum catholicorum nomen iubemus amplecti, reliquos vero dementes ves anos que iudicantes, haeretici dog matis infamia m sustinere nec conciliabula eorum ecclesiarum nomen accipere, divina primum vindicta, post etiam motus nostri, quem ex coelesti arbitrio 45 sumpserimus, ultione plectendos.

35 5

, Bischof von Rom

. Synode zu Konstantinopel (381). 120. 1. Das sogen. Nicaeno-konstantinopolitanische Symbol. Mansi III 565; Hahn Bibl. § 144. HEFELE II, 1 ff.; JKUNZE, D. nic.-konst. Symbol, L 98; KATTENBUSCH, Konf. Kunde 252 ff.; DERS., Ap. Symbol I 233 ff.; Loofs, RE II 43; DERS., Symbolik I § 8; HARNACK, RE XI 12 ff.; DERS., DG II 276 ff.; SEEBERG II 132.

Πιστεύομεν εις ένα θεόν πατέρα παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, όρατών τε πάντων και αοράτων. και εις ένα κύριον Ιησούν Χριστόν, τον υιόν του θεού τον μονογενή, τον εκ του πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων,

φώς εκ φωτός, θεόν αληθινόν εκ θεου αληθινού, γεννηθέντα ου ποιηθέντα, 10 ομοούσιον τω πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο· τον δι' ημάς τους ανθρώπους και

διά την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών και σαρκωθέντα εκ πνεύματος αγίου και Μαρίας της παρθένου, και ενανθρωπήσαντα, σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου και παθόντα και ταφέντα και αναστάντα

τη τρίτη ημέρα κατά τας γραφάς, και ανελθόντα εις τους ουρανούς, και καθε15 ζόμενον εκ δεξιών του πατρός, και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας

και νεκρούς· ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος, και εις το πνεύμα το άγιον, το κύριον, το ζωοποιόν, το εκ του πατρός εκπορευόμενον, το συν πατρί και υιώ συμπροσκυνούμενος και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των προφητών. εις

μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν εκκλησίαν. ομολογούμεν εν βάπτισμα 20 εις άφεσιν αμαρτιών, προσδοκώμεν ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. αμήν.

121. 2. Patriarchate. Mansi III 560. MAASSEN, D. Primat d. Bischofs v. Rom, Bonn 53; FRIEDRICH, 185; KATTENBUSCH, 84; JHERGENRÖTHER, Photius, Patr. v. Const., R 67, I 32 ff.; HARNACK, DG II

368 ff.; HINSCHIUSI 541; SOHM 422 ff., 432 ff.; ScHERER 8 88 4. can. 2. Τους υπέρ διοίκησιν επισκόπους ταίς υπερορίοις

. εκκλησίαις μη επιέναι, μηδέ συγχέειν τας εκκλησίας αλλά κατά τους κανόνας τον μεν Αλεξανδρείας επίσκοπον τα εν Αιγύπτω μόνον οικονομείν,

τους δε της ανατολής επισκόπους την ανατολήν μόνην διοικείν, φυλαττομένων 30 των εν τοις κανόσι τους κατά Νικαίαν' πρεσβείων της Αντιοχέων εκκλησία,

και τους της 'Ασιανής διοικήσεως επισκόπους τα κατά την Ασίαν μόνην οικονομείν, και τους της IΙοντικής τά της Ποντικής μόνον, και τους της Θρά κης τα της Θρακικής μόνον οικονομείν. άκλήτους δε επισκόπους υπέρ διοίκησιν μή επιβαίνειν επί χειροτονίαις ή τισιν άλλαις οικονομίαις εκκλησιαστικα:ς.

φυλαττομένου δε του προγεγραμμένου περί των διοικήσεων κανόνος, εύδηλον ώς τα καθ' εκάστην επαρχίας ή της επαρχίας σύνοδος διοικήσει, κατά τα εν Νικαία ώρισμένα 2. - τάς δε εν τοις βαρβαρικούς έθνεσι του θεού εκκλησίας οικονομείσθαι χρή κατά την κρατήσασαν συνήθειαν παρά των πατέρων.

can. 3. Τον μέντοι Κωνσταντινουπόλεως επίσκοπον έχειν τα 40 πρεσβεία της τιμής μετά τον της Ρώμης επίσκοπον, διά το είναι αυτήν νέαν Ρώμην.

Siricius, Bischof von Rom (384–399).

122. 1. Priesterzölibat; Autorität päpstlicher Sendschreiben. Schreiben ,, Directa ad decessorem“ an Bisch. Himerius von Tarragona 385, „die älteste päpstliche Dekretale; JR 225:: Schoenemann 4111. HINSCHIUS III 683; LANGEN I 611 ff.;

HEFELE II 45 ff. c. 68. Plurimos sacerdotes Christi atque levitas post longa consecrationis suae tempora 1 Konzil zu Nicaea can. 6, oben Nr. 104. 2 Can. 5, oben Nr. 103.

25

[ocr errors]

35

45

« PoprzedniaDalej »