Obrazy na stronie
PDF
ePub

99. 2. Petrus Vorsteher der Kirche zu Antiochien und zu Rom. Chronicorum libri II ed. ASchoene t. II, B 66, 152. 156. HARNACK, LG I 556 ff.

Πέτρος και κορυφαίος την εν 'Αντιοχεία πρώτης θεμελιώσας εκκλησίαν εις Ρώμην άπεισι κηρύττων το ευαγγέλιον: ο δ' αυτός μετά της εν 'Αντιοχεία εκκλησίας και της εν Ρώμη πρώτος προέστη έως τελειώσεως αυτού και (Sync. 627 7). - Μάρκος ο ευαγγελιστής Αιγύπτω και 'Αλεξανδρεία τον σωτήριον λόγον ευαγγελίζετο (Sync. 628 9). Της Αντιοχέων εκκλησίας πρώτος επίσκοπος Ευόδιος εχρημάτισεν έτη κθ'. (Sync. 628 11).

(Νέρων) επί πάσι δ' αυτού τοίς αδικήμασι και τον πρώτον κατά Χριστιανών ενεδείξατο διωγμόν, ηνίκα Πέτρος και Παύλος οι θειότατοι απόστολοι τώ υπέρ 10 Χριστού μαρτυρήσαντες κατεστέφθησαν αγώνα (Sync. 644 2). .. Της Ρωμαίων εκκλησίας πρώτος επίσκοπος μετά Πέτρον τον κορυφαίον Λίνος έτη ιη' (Sync.

645 10)

Das Konzil zu Nicaea (325). Mansi, II 669 ff. HEFELE I 282 ff.; LAUCHERT XX 37 ff.; CABERNOULLI, RE XIV 9 ff. 15

100. 1. Glaubensbekenntnis 1. Eusebius, epist. ad Caesareenses : Hahn § 142. – HEFELE I 314 ff.;

Loofs, RE II 6 ff.; Ders., DG § 32; SEEBERG, DG II 36 ff.; HARNACK, DG II 227 ff. Πιστεύομεν εις ένα θεόν πατέρα παντοκράτορα, πάντων ορατών τε και αοράτων ποιητήν. και εις ένα κύριον Ιησούν Χριστόν τον υιόν του θεού, γεν. 20 νηθέντα εκ του πατρός μονογενή, τουτέστιν εκ της ουσίας του πατρός, θεόν εκ θεού, φώς εκ φωτός, θεόν αληθινόν εκ θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω πατρί, δι' ού τα πάντα εγένετο, τά τε εν τω ουρανό και τα εν τη γή, τον δι' ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα και σαρκωθέντα, ενανθρωπήσαντα, παθόντα και αναστάντα τη τρίτη 25 ημέρα, ανελθόντα εις τους ουρανούς, και ερχόμενον κρίναι ζώντας και νεκρούς. και εις το άγιον πνεύμα. τους δε λέγοντας: ήν ποτε ότε ουκ ήν, και πριν γεννηθήναι ουκ ήν, και ότι εξ ουκ όντων εγένετο, ή εξ ετέρας υποστάσεως ή ουσίας φάσκοντας είναι ή κτιστόν ή τρεπτόν ή αλλοιωτόν τον υιόν του θεού· τούτους αναθεματίζει η καθολική εκκλησία.

101. 2. Verbot der Syneisakten.

HACHELIS, Subintroductae, RE XIX 123 ff. can. 3. Απαγόρευσε καθόλου η μεγάλη σύνοδος, μήτε επισκόπω μήτε πρεσβυτέρω μήτε διακόνω μήτε όλως τινι των εν τω κλήρω εξείναι συνείσακτον έχειν, πλήν ει μή άρα μητέρα ή αδελφήν ή θείαν, ή ά μόνα πρόσωπα πάσαν 35 υποψίαν διαπέφευγε.

102. 3. Bischofswahl. can. 4. Επίσκοπον προσήκει μάλιστα μεν υπό πάντων των εν τη επαρχία καθίστασθαι· ει δε δυσχερές είη το τοιούτο ή διά κατεπείγουσας ανάγκης ή διά μήκος οδού, εξάπαντος τρεις επί το αυτό συναγομένους, συμψήφων γινομένων 40 και των απόντων και συντιθεμένων διά γραμμάτων, τότε την χειροτονίαν ποιείσθαι· το δε κύρος των γινομένων δίδοσθαι καθ' εκάστην επαρχίαν τω μητροπολίτη.

30

. .

1 Die Zusätze zu dem Taufsymbol von Caesarea sind kursiv gedruckt.

15 104.

103. 4. Provinzialsynoden. can. 5. Περί των ακoινωνή των γενομένων, είτε των εν τώ κλήρω είτε έν λαϊκή τάγματι, υπό των καθ' εκάστην επαρχίαν επισκόπων κρατείτω ή

γνώμη κατά τον κανόνα τον διαγορεύοντα, τους υφ' ετέρων αποβληθέντας υφ' ετέρων 5 μή προσέεσθαι. εξεταζέσθω δε, μη μικροψυχία ή φιλονεικία ή τινι τοιαύτη αηδία

του επισκόπου αποσυνάγωγοι γεγένηνται : ένα ούν τούτο την πρέπουσαν εξέτασιν λαμβάνη, καλώς έχειν έδοξεν, εκάστου ενιαυτού καθ' εκάστην επαρχίαν δις του έτους συνόδους γίνεσθαι, ένα κοινή πάντων των επισκόπων της επαρχίας επί

το αυτό συναγομένων, τα τοιαύτα ζητήματα εξετάζοιτο, και ούτως οι ομολογου10 μένως προσκεκρoυκότες το επισκόπω κατά λόγον ακοινώνητοι παρά πάσιν είναι

δόξωσι, μέχρις αν το κοινό των επισκόπων δόξη την φιλανθρωποτέραν υπέρ αυτών εκθέσθαι ψήφον· αι δε σύνοδοι γινέσθωσαν, μία μεν προ της τεσσαρακοστής, ίνα πάσης μικροψυχίας αναιρουμένης το δώρον καθαρόν προσφέρηται τα θεώ, δευτέρα δε περί τον του μετοπώρου καιρόν. 5. Sonderstellung der Bischöfe von Alexandrien, Antiochien, Rom und

Jerusalem. FMAASSEN, Der Primat d. Bischofs von Rom, Bo 53; HEFELE I 388 ff.; FRIEDRICH 134 ff.; LOENING I 428 ff.; HINSCHIUS I 538 ff., 554 ff., IV 774; SOHM 396 ff.; FKATTENBUSCH,

Konfessionskunde I, Fr 90, 81 ff.; KLÜBECK, Reichseinteilung und kirchl. Hierarchie des 20 Orients bis z. Ausg. d. 4. Jahrh., Mstr 01; HLINCK, Z. Erläuterung d. Kanones IV, VI und VII

des Konzils v. Nicaea, Gi 08. can. 6. Τα αρχαία έθη κρατείτω τα εν Αιγύπτω και Λιβύη και Πενταπόλει, ώστε τον 'Αλεξανδρείας επίσκοπον πάντων τούτων έχειν την εξουσίαν, επειδή

και τώ εν τη Ρώμη επισκόπω τούτο σύνηθές εστιν· ομοίως δε και 25 κατά Αντιόχειαν και εν ταις άλλαις επαρχίαις τα πρεσβεία σώζεσθαι ταις εκ

κλησίαις: καθόλου δε πρόδηλον εκείνο, ότι εί τις χωρίς γνώμης του μητροπολίτου γένοιτο επίσκοπος, τον τοιούτον ή μεγάλη σύνοδος ώρισε μή δεν είναι επίσκοπον· εάν μέντοι τη κοινή πάντων ψήφω, ευλόγω ούση και κατά κανόνα έκ

κλησιαστικόν, δύο ή τρεις δι' οικείαν φιλονεικίαν αντιλέγωσι, κρατείτω ή των 30 πλειόνων ψήφος 1.

can. 7. Επειδή συνήθεια κεκράτηκε και παράδοσις αρχαία, ώστε τον εν Αιλία επίσκοπον τιμάσθαι, εχέτω την ακολουθίαν της τιμής, τη μητροπόλει σωζομένου του οικείου αξιώματος.

105. 6. Versetzung von Klerikern. can. 15. Διά τον πολύν τάραχον και τις στάσεις τας γινομένας έδοξε παντάπασι περιαιρεθήναι την συνήθειαν, την παρά τον κανόνα ευρεθείσαν έν τισι μέρεσιν, ώστε από πόλεως εις πόλιν μή μεταβαίνειν μήτε επίσκοπον μήτε πρεσβύτερον μήτε διάκονον. ει δέ τις μετά τον της αγίας και μεγάλης συνόδου όρον τοιούτω τινι επιχειρήσειεν, ή επιδοίη εαυτόν πράγματι τοιούτω, ακυρωθήσεται

35

1

can. 6 wird von Rufin, Historia ecclesiastica X 6 übersetzt: Et ut apud Alexandriam et in urbe Roma vetusta consuetudo servetur, quia vel ille Aegypti, vel hic suburbicariar um ecclesiarum sollicitudinem gerat; Von der Prisca, MANSI VI 1127: antiqui moris est, ut urbis Romae episcopus habeat principatum, ut suburbicaria loca et omnem provinciam suam sollicitudine gubernet. Quae vero apud Aegyptum sunt, Alexandriae episcopus omnium habeat sollicitudinem. Similiter autem et circa Antiochiam, et in caeteris provinciis privilegia propria serventur metropolitanis ecclesiis. Die römischen Legaten haben auf der Synode zu Chalcedon 451 ihn in folgender Fassung vorgetragen (MANSI VII 444): Quod ecclesia Roma na semper habuit prima tum. Teneat autem et Aegyptus, Libya et Pentapolis, ita ut episcopus Alexandriae um omnium habeat potestatem, quoniam et Romano episcopo haec est consuetudo.

10

20

εξάπαντος το κατασκεύασμα, και αποκατασταθήσεται την εκκλησία, ή ο επίσκοπος ή ο πρεσβύτερος εχειροτονήθη. cf. can. 16.

106. 7. Ketzertaufe. can. 19. Περί των Παυλιανισάντων, είτα προσφυγόντων της καθολική εκκλησία, όρος εκτέθειται, αναβαπτίζεσθαι αυτούς εξάπαντος. ει δέ τινες εν τω παρε- 5 ληλυθότι χρόνω εν τω κλήρω εξητάσθησαν, ει μεν άμεμπτοι και ανεπίληπτου φανείεν, αναβαπτισθέντες χειροτονείσθωσαν υπό του της καθολικής εκκλησίας επισκόπου. ει δε η ανάκρισις ανεπιτηδείους αυτούς ευρίσκοι, καθαιρείσθαι αυτούς προσήκει.

107. 8. Entscheidung des Streites über das Osterfest. Rundschreiben der Synode zu Nicaea : Sokrates, Historia ecclesiastica 1 912. HEFELE I 326 ff.;

JSCHMID, Die Osterfestfrage auf dem ersten allgemeinen Konzil zu Nicaea, W 05.

Ευαγγελιζόμεθα δε υμίν περί της συμφωνίας του αγιωτάτου Πάσχα, ότι υμετέραις ευχαις κατωρθώθη και τούτο το μέρος· ώστε πάντας τους εν τη ξώα αδελφούς, τους μετά των Ιουδαίων το πρότερον ποιoύντας, συμφώνως Ρωμαίους 15 και ημίν και πάσιν τοις εξ αρχαίου μεθ' ημών φυλάττουσι το πάσχα εκ του δεύρο άγειν. 108. 9. Verhandlung auf dem Nicaenischen Konzil über den Priesterzölibat;

Paphnutius. Sokrates, Historia ecclesiastica 1 11. HEFELE I 431 ff. Έδόκει τους επισκόπους νόμον νεαρόν εις την εκκλησίαν εισφέρειν, ώστε τους ιερωμένους, λέγω δε επισκόπους και πρεσβυτέρους και διακόνους', μη συγκαθεύδειν ταις γαμεταίς, ας έτι λαϊκοί όντες ήγαγοντο. και επεί περί τούτου βουλεύεσθαι προύκειτο, διαναστάς εν μέσω του συλλόγου των επισκόπων και Παφνούτιος, εβόα μακρά, μή βαρύν ζυγόν επιθειναι τοις ιερω- 25 μένοις ανδράσι· τίμιον είναι τον γάμον 2 αυτόν και την κοίτην αμίαντον παρά τω θεώ λέγων, μή τη υπερβολή της ακριβείας μάλλον την εκκλησίαν προσβλάψωσιν' ου γάρ πάντας δύνασθαι φέρειν της απαθείας την άσκησιν, ουδέ ίσως φυλαχθήσεσθαι την σωφροσύνης της εκάστου γαμετής. σωφροσύνην δε εκάλει και της νομίμου γυναικός την συνέλευσιν. αρκείσθαί τε τον φθάσαντα κλήρου 30 τυχεϊν μηκέτι επί γάμον έρχεσθαι, κατά την της εκκλησίας αρχαίαν παράδοσιν: μη μην αποζεύγνυσθαι ταύτης, ήν άπαξ ήδη πρότερον λαϊκός ών ηγάγετο. και ταύτ' έλεγεν άπειρος ών γάμου και, απλώς ειπείν, γυναικός· έκ παιδός γάρ εν ασκητηρίω ανετέθραπτο, και επί σωφροσύνη, ει και τις άλλος, περιβόητος ών. πείθεται πας και των ιερωμένων σύλλογος τοις Παφνουτίου 35 λόγοις· Διό και την περί τούτου ζήτησιν απεσίγησαν, τη γνώμη των βουλομένων απέχεσθαι της ομιλίας των γαμετων καταλείψαντες.

Kaiser Konstantins Edikt gegen Arius und seine Schriften (325). Sokrates, Hist. ecclesiastica I 9 30. HREUSCH, Der Index der verbotenen Bücher I,

Bonn 83, 9. Τους πονηρούς και ασεβείς μιμησάμενος 'Αρειος, δίκαιός έστι την αυτήν εκείνους υπέχειν ατιμίαν. ώσπερ τοίνυν Πορφύριος και της θεοσεβείας εχθρός, συντάγματα παράνομα κατά της θρησκείας συστησάμενος, άξιον εύρετο μισθόν και τοιούτον, ώστε επονείδιστον μεν αυτόν προς τον εξής γενέσθαι χρόνος και 45

[ocr errors]

2

40

1 SoΖΟΜΕΝOs, h. e. I 23: Επισκόπους και πρεσβυτέρους, διακόνους τε και υποδιακόνους, MSG 67, 925.

2 Hbr 13 4.

πλείστης αναπλησθήναι κακοδοξίας, αφανισθήναι δε τα ασεβή αυτού συγγράμματα ούτω και νύν έδοξεν, 'Αρειόν τε και τους 'Αρείω ομογνών μονας Πορφυριανούς μεν καλείσθαι, ίν' ών τους τρόπους μεμίμηνται, τούτων έχωσι και την προσηγορίαν· πρός δε τούτοις και εί τι σύγραμμα υπό 'Αρείου συντεταγμένον ευρίσκοντο, τούτο πυρί παραδίδοσθαι, ίνα μή μόνον τα φαύλα αυτού της διδασκαλίας αφανισθείη, αλλά μηδε υπόμνημα αυτού όλως υπολείποιτο· εκείνο μέντοι προαγορεύω, ως εί τις σύγγραμμα υπό 'Αρείου συνταγές φωραθείη κρύψας, και μη ευθέως προσενεγκών

πυρί καταναλώση, τούτο θάνατος έσται ή ζημία παραχρήμα γάρ άλούς επί 10 τούτω κεφαλικής υποστήσεται τιμωρίαν.

5

[ocr errors]

15

Lactantius (gest. c. 340).
HARNACK, LG I 736 ff.; EPREUSCHEN, RE XI 203 ff.

110. 1. Petrus in Rom.

Divinarum institutionum lib. IV 21: csel XIX 367. (Nach der Himmelfahrt Jesu): Discipuli vero per provincias dispersi fundamenta ecclesiae ubique posuerunt, facientes et ipsi in nomine magistri domini magna et paene incredibilia miracula, quia discedens instruxerat eos virtute ac potestate, quo posset novae adnuntiationis ratio fundari et confirmari. Sed et futura illis aperuit omnia:

quae Petrus et Paulus Romae praedicaverunt et ea praedicatio in 20 memoriam scripta permansit.

111. 2. Martyrium des Petrus in Rom.

De mortibus persecutorum c. 2: csel XXVII 174 f. (Nach der Himmelfahrt Jesu): Discipuli, qui tunc erant undecim, adsumptis in locum Judae proditoris Matthia et Paulo dispersi sunt per omnem terram ad evangelium 25 praedicandum, sicut illis magister dominus imperaverat, et per annos XXV usque ad

principium Neroniani imperii per omnes provincias et civitates ecclesiae fundamenta miserunt. Cumque iam Nero imperaret, Petrus Romam advenit, et editis quibusdam miraculis, quae virtute ipsius dei data sibi ab eo potestate faciebat, convertit

multos ad iustitiam deoque templum fidele ac stabile collocavit. Qua re ad Neronem 30 delata cum animadverteret non modo Romae sed ubique cotidie magnam multitudinem

deficere a cultu idolorum et ad religionem novam damnata vetusta transire, ut erat execrabilis ac nocens tyrannus, prosilivit ad excidendum coeleste templum delendamque iustitiam et primus omnium persecutus dei servos, Petrum cruci affixit, Paulum interfecit.

35

112. Synode zu Gangra in Paphlagonien (340 ?): Ehe, Zölibat. Mansi II 1095. – HEFELE I 777; OBRAUN, HJG XVI, 95, 586; FRLOOFS, Eustathius v.

Sebaste, Ha 98, 83. 88; DERS., RE V 628; LAUCHERT XXIII 79. can. 1. Εί τις τον γάμον μέμφοιτο και την καθεύδουσαν μετά του ανδρός αυτής, ούσαν πιστών και ευλαβή, βδελύσσοιτο ή μέμφοιτο ως άν μή δυναμένην 40 εις βασιλείαν εισελθείν, ανάθεμα έστω.

can. 4. Εί τις διακρίνοιτο παρά πρεσβυτέρου γεγαμηκότος, ως

. μη χρήναι λειτουργήσαντος αυτού προσφοράς μεταλαμβάνειν, ανάθεμα έστω.

1

Das Konzil zu Sardica (343, oder 344 ?). 113. Die Appellation abgesetzter Bischöfe an den römischen Bischof. Mansi III 7 ff. LAUCHERT XXI 51 ff.; HEFELE I 533 ff.; PHILLIPS V 230 ff.; LANGEN I 443 ff.; FRIEDRICH 172 ff.; DERS., Die Unechtheit d. Canones v. Sardica: SAM 01, 417 ff., SAW 02, 383 ff. (dagegen FUNK, HJG 23, 497 ff.; TURNER, Journal of theol. Studies 5 III 370 ff.); LOENING | 452 ff.; HINSCHIUS IV 773 ff.; FRIEDBERG 33; GRANDMAISON, Bibl. de l'école des chartes, 3. série 4, 105 über d. Appellationen n. Rom vor d. Konz. z. Sardika; SOHM, 415 ff.; DÖLLINGER, Papsttum 16 f.; GRISAR I 253 f.; HBÖHMER, RE IX 619 ff.;

Loors, Stud. u. Krit. 09, 293 ff. can. 3. "Όσιος επίσκοπος 2 είπε και 3. Osius episcopus dixit: Illud quoque 10 τούτο προστεθήναι αναγκαίον, ίνα μη- necessario adiiciendum est, ut episcopi de δείς επισκόπων από της εαυτού επαρ- sua provincia ad aliam provinciam, in qua χίας εις ετέραν επαρχίαν, εν ή τυγχά- sunt episcopi, non transeant, nisi forte a νουσιν όντες επίσκοποι, διαβαίνη, ει μήτου fratribus suis invitati, ne videamur 1anuam παρά των αδελφών των εαυτού κληθείη, claudere caritatis. - Quod si in aliqua pro- 15 διά το μη δοκείν ημάς τας της αγάπης vincia aliquis episcopus contra fratrem suum αποκλείειν πύλας. - και τούτο δε ώσαύ- episcopum litem habuerit, ne unus e duobus

, e τως προνοητέον, ώστε εάν έν τινι επαρ- ex alia provincia advocet episcopum cogniχία επισκόπων τις αντικρυς αδελφού torem. - Quod si aliquis episcoporum iudiεαυτού και συνεπισκόπου πράγμα σχοίη, catus fuerit in aliqua causa et putat se bonam 20 μηδέτερον εκ τούτων από ετέρας επαρ- causam habere, ut iterum concilium renoχίας επισκόπους επιγνώμονας επικαλεί- vetur: si vobis placet, sancti Petri σθαι. - ει δέ άρα τις επισκόπων έν τινι apostoli me m oria m honore - πράγματι δόξη κατακρίνεσθαι και υπο- mus, ut scribatur ab his, qui

, λαμβάνει εαυτόν μη σαθρών αλλά καλόν

causam examinarunt, Julio 25 έχειν το πράγμα, ένα και αύθις ή κρί- Rom a no episcopo, et si iudiσις ανανεωθή· ει δοκεί υμών τη αγάπη, caverit renovandum esse iudiΠέτρου του αποστόλου την cium, renovetur et d et iudiμνήμην τιμήσωμεν, και γρα - ces; si autem probaverit, talem causam

; , φήναι παρά τούτων των κρι - esse ut non refricentur ea quae acta sunt, 30 νάντων Ιουλίω τω επισκόπω quae decreverit confirmata erunt. Si hoc Ρώμης, ώστε δια των γειτ- omnibus placet? Synodus respondit: Placet.

? : . νιώντων της επαρχία επισκόπων, ει δέοι, ανανεωθήναι το δικαστήριον και επιγνώμονας αυτός παράσχοι: ει δε μη συστήναι δύναται τοιούτον αυτού είναι το πράγμα, ως παλινδικίας χρήζειν, τα άπαξ κεκριμένα μη αναλύεσθαι, τα δε όντα βέβαια τυγχάνειν.

4. Γαυδέντιος 3 επίσκοπος είπεν: ει 4. Gaudentius episcopus dixit: Addendum 40 δοκεί, αναγκαίον προστεθήναι ταύτη τη si placet huic sententiae, quam plenam αποφάσει, ήντινα αγάπης ειλικρινούς sanctitate protalisti, ut cum aliquis epiπλήρη εξενήνoχας, ώστε εάν τις επίσκο- scopus depositus fuerit eorum episcoporum πος καθαιρεθή τη κρίσει τούτων των iudicio, qui in vicinis locis commorantur, et επισκόπων των εν γειτνία τυγχανόντων, proclamaverit agendum sibi negotium in 45 και φάσκη πάλιν εαυτώ απολογίας πράγ- urbe Roma: alter episcopus in

1 Das heutige Sofia in Bulgarien. 2 Hosius, B. v. Cordova. 3 Gaudentius, B. v. Naissus (Nisch) in Dacien.

35

3

.

« PoprzedniaDalej »