Obrazy na stronie
PDF
ePub

κάρπω, κατ' εντροπήν δηλονότι, και μετ' ειρήνης απ' αλλήλων απηλλάγησαν, πάσης της εκκλησίας ειρήνην εχόντων και των τηρούντων και των μή τηρούντων.

c. 25. Die palästinensischen Bischöfe unter Narcissus von Jerusalem und Theophilus von Caesarea schreiben an Victor von Rom: της δ' επιστολής ημών πειρά5 θητε κατά πάσαν εκκλησίαν αντίγραφα διαπέμψασθαι.

Irenaeus, Bischof von Lyon 1. "Ελεγχος και ανατροπή της ψευδωνύμου γνώσεως, lat. Cebers. Adυ. haereses c. 185, ed.

Stieren, L 53. HARNACK, LG I 263 ff., II 1, 320 ff.; Zaux RE IX, 401 ff.

25. 1. Einheit des christlichen Glaubens; Ausbreitung des Christentums. 10 AHARNACK, Mission u. Ausbreitung d. Christentums in d. ersten drei Jahrh.?, L 06, 7 u. a.

I 101 Mitteilung der Regula fidei. - 2. Τούτο το κήρυγμα παρειλη

I . φυία και ταύτην την πίστιν, ώς προέφαμεν, ή εκκλησία, καίπερ εν όλω τω κόσμω διεσπαρμένη, επιμελώς φυλάσσει, ως ένα οικον οικούσα και ομοίως

πιστεύει τούτοις, ώς μίαν ψυχήν και την αυτήν έχουσα καρδίαν, και συμφώνως 15 ταύτα κηρύσσει και διδάσκει και παραδίδωσιν, ώς έν στόμα κεκτημένη. και

γαρ αι κατά τον κόσμον διάλεκτοι ανόμοιαι, αλλ' ή δύναμις της παραδόσεως μία και η αυτή. Και ούτε αί έν Γερμανίαις ιδρυμέναι εκκλησίαι άλλως πεπιστεύκασιν ή άλλως παραδιδόασιν, ούτε εν ταις Ίβηρίαις, ούτε εν Κελτοις, ούτε κατά

τας ανατολάς, ούτε εν Αιγύπτω, ούτε εν Λιβύη, ούτε αι κατά μέσα του κόσμου 20 ιδρυμέναι· αλλ' ώσπερ ο ήλιος.. εν όλω τω κόσμω είς και αυτός, ούτω και το

κήρυγμα της αληθείας πανταχή φαίνει. ΙΙΙ 11 8 κατέσπαρται η εκκλησία επί πάσης της γής.

26. 2. Kindertaufe.

KATTENBUSCH RE XIX 403 ff. II 22 4. Omnes enim venit per semet ipsum salvare; omnes, inquam, qui per eum renascuntur in Deum, infantes et parvulos et pueros et iuvenes et seniores.

27. 3. Die Gründung der römischen Gemeinde. III 1. Ο μεν δή Ματθαίος εν τοις Ita Matthaeus in Hebraeis ipsorum “Εβραίους τη ιδία αυτών διαλέκτω και lingua scripturam edidit evangelii, quum 30 γραφήν εξήνεγκεν ευαγγελίου, του Πέ- Petrus et Ρaulus Romae evangelizarent et

τρου και του Παύλου εν Ρώμη fundarent ecclesiam. Post vero horum ευαγγελιζομένων και θεμελιούν- excessum Marcus, discipulus et interpres των την εκκλησίαν. 3. μετά δε Petri, et ipse, quae a Petro annuntiata

, , την τούτων έξοδον Μάρκος ο μαθητής και erant, per scripta nobis tradidit. Et Lucas 35 ερμηνευτής Πέτρου και αυτός τα υπό autem, sectator Pauli, quod ab illo praedi

Πέτρου κηρυσσόμενα έγγράφως ήμίν πα- cabatur evangelium in libro condidit. Postea ραδέδωκεν. και Λουκάς δέ, ο ακόλουθος et Ioannes discipulus domini, qui et supra Παύλου, το υπ' εκείνου κηρυσσόμενον pectus eius recumbebat, et ipse edidit

ευαγγέλιον εν βίβλω κατέθετο. 4. έπειτα evangelium, Ephesi Asiae commorans. 40 Ιωάννης, ο μαθητής του κυρίου, ο και

επί το στήθος αυτού αναπεσών, και αυτός εξέδωκε το ευαγγέλιον, εν Εφέσω της 'Ασίας διατρίβων. (Eusebius h. e. V8.)

25

[blocks in formation]

1

[ocr errors]

con v e

28. 4. Entstehung des Episkopats. Ansehen der römischen Gemeinde. ARITSCHL, Altkath. Kirche?, Bonn 57, 312 ff.; RSEEBERG, Begriff d. chr. Kirche, Erl. 85, 16 ff.; HARNACK SBA 1893, 939 ff.; LANGEN I, 170 ff.; DERS., JTLZ II, 1894, 320 ff.;FUNK, Abh. I, 1 ff.;

Epiphanius, haer. 27, 6 cf. BOEHMER, ZNW VII, 1906, 193 ff. III 3 1. Traditionem itaque apostolorum in toto mundo manifestatam in omni 5 ecclesia adest respicere omnibus, qui vera velint videre, et habemus annumerare eos, qui ab apostolis instituti sunt episcopil in ecclesiis, et successores eorum usque ad nos, qui nihil tale docuerunt neque cognoverunt, quale ab his deliratur. Etenim si recondita mysteria scissent apostoli, quae seorsim et latenter ab reliquis perfectos docebant, his vel maxime traderent ea quibus etiam ipsas ecclesias com- 10 mittebant. Valde enim perfectos et irreprehensibiles in omnibus eos volebant esse, quos et successores relinquebant, suum ipsorum locum magisterii tradentes; quibus emendate agentibus fieret magna utilitas, lapsis autem summa calamitas.

2. Sed quoniam valde longum est in hoc tali volumine omnium ecclesiarum enumerare successiones, maximae et antiquissimae et omnibus cog- 15 nitae, a gloriosissimis du obos apostolis Petro et Paulo Roma e fundatae et constitutae ecclesiae, eam quam habet ab apostolis traditionem et annuntiatam hominibus fidem, per successiones episcoporum pervenientem usque ad nos indicantes, confundimus omnes eos, qui quoquo modo, vel per sibiplacentiam vel vanam gloriam vel per caecitatem et malam sententiam prae- 20 terquam oportet colligunt. Ad hanc enim ecclesia m propter potentiorem (potiorem?) principalitatem necesse est omnem nire ecclesiam, hoc est, eos qui sunt undique fideles, in qua semper ab his, qui sunt undique, conservata est ea quae est ab apostolis traditio.

29. 5. Liste der römischen Bischöfe.

LANGEN, I 167 ff.; BOEHMER ZNW VII, 1906, 333 ff. III 3 3. Θεμελιώσαντες ούν! Fundantes igitur et instruentes beati και οικοδομήσαντες οι μακάριοι apostoli ecclesiam Lino episcopatum & T ó o toho! tnv xxa noiav Aivo administrandae ecclesiae tradiderunt. Huius 30 τήν της επισκοπής λειτουργίαν ενεχείρισαν· Lini Paulus in his quae sunt ad Timotheum τούτου του Λίνου Παυλος εν ταις πρός epistolis meminit 2. Succedit autem ei AnaΤιμόθεον επιστολαίς μέμνηται 2. διαδέχε- cletus; post eum tertio loco ab apoται δε αυτόν 'Ανέγκλητος. 2. μετά τούτον stolis episcopatum sortitur Clemens, qui δε τρίτω τόπω από των αποστό- et vidit ipsos apostolos et contulit cum eis 35 λων την επισκοπήν κληρούται Κλήμης, ο etc. .. και έωρακώς τους μακαρίους αποστόλους Huic autem Clementi succedit Evaκαι συμβεβληκώς αυτοίς κτλ. .. 4. τον δε ristus et Evaristo Alexander, ac deinceps Κλήμεντα τούτον διαδέχεται Ευάρεστος sextus ab apostolis constitutus xal TÖv EůápegTOV 'Alégavāpossia' est Sixtus, et ab hoc Telesphorus, qui etiam 40 ούτως έκτος απο των αποστόλων gloriosissime martyrium fecit; ac deinceps καθίσταται Ξύστος μετά δε τούτον Hyginus 3, post Pius, post quem Anicetus. Τελεσφόρος, ός και ενδόξως εμαρτύρησεν· Quum autem successisset Aniceto Soter, έπειτα Υγίνος 3, είτα Πίος, μεθ' όν nunc duodecim o loco episcopatum

, , 1 cf. V 20. Omnes ii (haeretici) valde posteriores sunt quam episcopi, quibus apostoli tradiderunt ecclesias. 2 II Ti 4 21.

3 Iren. I 271: Képowy επιδημήσας εν τη Ρώμη επί Υγίνου, έννατον κλήρον της επισκοπικής διαδοχής από των αποστόλων έχοντος; ΙΙΙ 43: Υγίνου, ός ήν έννατος ŠTLOLOTOS. Ebenso Cyprian epist. 742 (ed. Hartel II 801).

25

[ocr errors]

30.

10

[ocr errors]

'Ανίκητος. διαδεξαμένου τον 'Ανίκητον ab apostolis habet Eleutherius. Hac Σωτήρος, νύν δωδεκάτω τόπω τον ordinatione et successione, ea quae est ab της επισκοπής από των αποστό- apostolis in ecclesia traditio et veritatis prae

λων κατέχει κλήρον Ελεύθερος. 5. τη conatio pervenit usque ad n0s. Et est ple5 αυτη τάξει και τη αυτή διδαχή ή τε από nissima haec ostensio, unam et eandem vivi

των αποστόλων εν τη εκκλησία παράδοσις ficatricem fidem esse, quae in ecclesia ab και το της αληθείας κήρυγμα κατήντη- apostolis usque nunc sit conservata et traκεν εις ημάς. (Eusebius h. e. V6 1). dita in veritate. 6. Die Gemeinden zu Smyrna und Ephesus Zeugen der apostolischen Tradition

(Polykarp; Johannes; Marcion). III 34. Και Πολύκαρπος δε ου

Et Polycarpus autem non solum μόνον υπό αποστόλων μαθητευθείς και ab apostolis edoctus et conversatus cum συναναστραφείς πολλοίς τον Χριστόν multis ex eis, qui dominum nostrum vide

έωρακόσιν, αλλά και υπό αποστόλων runt; sed etiam ab apostolis in Asia, in ea 15 κατασταθείς εις την Ασίαν, εν τη εν

quae est Smyrnis ecclesia conΣμύρνη εκκλησία επίσκοπος, δν stitutus episcopus, quem et nos

, και ημείς έωράκαμεν εν τη πρώτη ημών vidimus in prima nostra aetate: (multum ηλικία: 4. (επιπολύ γάρ παρέμεινε, και enim perseveravit et valde senex glorio

( πάνυ γηραλέος, ενδόξως και επιφανέσ- sissime et nobilissime martyrium faciens 20 τατα μαρτυρήσας, εξήλθε του βίου) ταύτα exivit de hac vita) haec docuit se m

διδάξας αει, α και παρά των αποστόλων έμαθεν, α και η

per quae ab apostolis didice

rat, quae et ecclesia e tradidit, εκκλησία παραδίδωσιν, ά και

et sola sunt vera. Testimonium his μόνα εστιν αληθή. 5. μαρτυρούσι perhibent quae sunt in Asia ecclesiae omnes 25 τούτοις αι κατά την Ασίαν εκκλησίαι et qui usque adhuc successerunt Polycarpo;

πάσαι, και οι μέχρι νύν διαδεδεγμένοι qui vir multo maioris auctoritatis et fidelior και βεβαιότερον αληθείας μάρτυρα όντα cion et reliqui, qui sunt perversae sententiae. τον Πολύκαρπον, πολλώ αξιοπιστότερον φui vir multo maioris auctoritatis et fidelior

veritatis est testis, quam Valentinus et MarΟυαλεντίνου και Μαρκίωνος και των

,

Is enim est, qui sub Aniceto quum advenisset 30 λοιπών κακογνωμόνων. ός και επί

, , 'Ανική του επιδημήσας τη Ρώμη, πολλούς in urbem, multos ex his quos praediximus, από των προειρημένων αιρετικών επε haereticos convertit in ecclesiam Dei, unam στρεψεν εις την εκκλησίας του θεού, et solarm hanc veritatem annuntians ab

μίαν και μόνην ταύτην αλήθειαν κηρύξας apostolis percepisse se, quam et ecclesiae 35 υπό των αποστόλων παρειληφέναι, την tradidit. Et sunt qui audierunt eum dicen

. υπό της εκκλησίας παραδεδομένην. 6. και tem, quoniam Ioannes domini discipulus, εισίν οι ακηκοότες αυτού, ότι Ιωάννης, in Epheso lens lavari, quum vidisset intus

, και του κυρίου μαθητής, εν τη Εφέσω Cerinthum, exsilierit de balneo non lotus;

πορευθείς λούσασθαι, και ιδών έσω Κή- dicens, quod timeat ne balneum concidat, 40 ρινθον, εξήλατο του βαλανείου μή λου- quum intus esset Cerinthus inimicus verita

σάμενος αλλ' επειπών· φύγωμεν, μή tis. Εt ipse autem Polycarpus Marcioni aliκαι το βαλανείον συμπέση, ένδον όντος quando occurrenti sibi et dicenti: CogΚηρίνθου, του της αληθείας εχθρού. noscis nos ? respondit: Cognosco te primo7. και αυτός δε ο Πολύκαρπος Μαρκίων genitum Satanae. Tantum apostoli et horum 45 ποτε εις όψιν αυτώ ελθόντι και φήσαντι • discipuli habuerunt timorem, ut neque verbo

επιγινώσκεις ημάς; απεκρίθη επιγ:- tenus communicarent alicui eorum, qui νώσκω τον πρωτότοκον του σατανά, adulteraverunt veritatem, quemadmodum

. ,

.

5

verus

20

τοσαύτην οι απόστολοι και οι μαθηταί et Ρaulus ait 1: Haereticum autem homiαυτών έσχον ευλάβειαν προς το μηδέ nem post unam correptionem devita, sciens μέχρι λόγου κοινωνείν τινι των παρα- φuoniam perversus est qui est talis et χαρασσόντων την αλήθειαν, ως και Παύ- est α 8emetipso damnatus. λος έφησεν 1. αιρετικός άνθρωπον μετα μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού, ειδώς ότι εξέστραπται δτοιούτος και αμαρτάνει, ών αυτοκατάκριτος.

"Έστι δε και επιστολή Πολυκάρπου Est autem et epistola Polycarpi ad Phiπρος Φιλιππησίους γεγραμμένη έκανωτά- lippenses scripta perfectissima, ex qua et 10 τη, εξ ης και τον χαρακτήρα της πίστεως characterem fidei eius et praedicationem αυτού και το κήρυγμα της αληθείας οι veritatis, qui volunt et curam habent suae βουλόμενοι και φροντίζοντες της εαυτών salutis, possunt discere. Sed et quae σωτηρίας δύνανται μαθείν. Εus. h. e. est Ephesi ecclesia a Paulo IV 14 3-8. 'Αλλά και η εν Εφέσω quidem fundata, Ioanne autem permanente 15 εκκλησία υπό Παύλου μεν τεθεμελιω- apud eos usque ad Traiani tempora, testis μένη, Ιωάννου δε παραμείναντος αυτούς est

a postolorum traμέχρι των Τραϊανού χρόνων, μάρτυς ditionis. αληθής εστι της των αποστόλων παραδόσεως Εus. ΙΙΙ 23 4.

31. 7. Der Episkopat im Besitz der Wahrheit. IV 26 2. Quapropter eis qui in ecclesia sunt presbyteris obaudire oportet, his qui successionem habent ab apostolis, sicut ostendimus; qui cum episcopatus s uccessione charisma veritatis certum secundum placitum patris acceperunt; reliquos vero, qui absistunt a principali successione, et quocunque loco colli- 25 gunt, suspectos habere vel quasi haereticos et malae sententiae.

8. Die Erhaltung der apostolischen Lehre. IV 33 8. Γνώσις αληθής ή των απο- Agnitio vera est apostolorum doctrina στόλων διδαχή και το αρχαίον της εκ- et antiquus ecclesiae status in universo κλησίας σύστημα κατά παντός του κόσμου mundo et character corporis Christi secundum successiones episcoporum, quibus illi eam, quae in unoquoque loco est, ecclesiam tradiderunt; quae pervenit usque ad nos custoditione sine fictione scripturarum tractatio plenissima neque additamentum neque ablationem recipiens; et lectio sine falsatione et secundum scripturas expositio legitima et diligens et sine periculo et sine blasphemia; et praecipuum dilectionis munus, quod est pretiosius 35 quam agnitio, gloriosius autem quam prophetia, omnibus autem reliquis charismatibus supereminentius.

33. Caius von Rom 2: Die Gräber des Petrus und Paulus in Rom. Eusebius h. e. II 25 5-7. ERBES (cf. Nr. 5) 67 ff. ; FRIEDRICH 69 f.; HARNACK, LG I 601 u.

RE III 638; GRISAR I 225. Παύλος δή ούν επ' αυτης Ρώμης την κεφαλήν αποτμηθήναι και Πέτρος ώσαύτως ανασκολοπισθήναι κατ' αυτόν ιστορούνται. και πιστούται γε την ιστορίαν ή Πέτρου και Παύλου εις δεύρο κρατήσασα επί των αυτόθι κοιμητηρίων πρόσρησις. 6. ουδέν δ' ήττον και εκκλησιαστικός ανήρ, Γάϊος ονόματι, κατά Ζεφυρί

[ocr errors]

30

2

[ocr errors]

40

1 Tit 3 10.

2 Kirchlicher Schriftsteller Ζ. Ζ. des Bischofs Zephyrin in Rom.

.

10

νον Ρωμαίων γεγονώς επίσκοπον· ος δή Πρόκλο της κατά Φρύγας προϊσταμένω γνώμης εγγράφως διαλεχθείς αυτά δε ταύτα περί των τόπων, ένθα των ειρημένων αποστόλων τα ιερά σκηνώματα κατατέθειται, φησίν 7. και εγώ δε τα

τρόπαια των αποστόλων έχω δείξαι. εαν γαρ θελήσης απελθείν επί 5 τον Βατικανόν ή επί της οδόν την 'Ωστίαν, ευρήσεις τα τρόπαια των ταύτην ίδρυσαμένων την εκκλησίαν.

Tertullian, Presbyter in Karthago (gest. c. 220).
AHAUCK, T.s Leben und Schriften, Erl. 77, 166 ff.; ENÖLDECHEN, Tertullian, Go 90; HARNACK,

LG I 667 ff.; BonWETSCH RE XIX, 537 ff.
34. 1. Klerus und Laien ; Spendung der Taufe.

De baptismo c. 17: csel XX 214 f. Dandi quidem (baptismi) habet ius summus sacerdos, qui est episcopus; dehinc presbyteri et diaconi, non tamen sine episcopi auctoritate, propter ecclesiae honorem, quo

salvo salva pax est. Alioquin etiam laicis ius est. Quod enim ex aequo ac15 cipitur, ex aequo dari potest. Nisi episcopi iam aut presbyteri aut diaconi, vocantur dis

centes. Domini sermo non debet abscondi ab ullo. Perinde et baptismus, aeque dei census, ab omnibus exerceri potest. Sed quanto magis laicis disciplina verecundiae et modestiae incumbit, cum ea maioribus competant, ne sibi adsumant dicatum episcopi

officium? Episcopatus aemulatio schismatum mater est. Omnia licere dixit sanctissimus 20 apostolus, sed non omnia expedire 1. Sufficiat scilicet in necessitatibus ut utaris, sicubi aut loci aut temporis aut personae condicio compellit.

35. 2. Kindertaufe.

De baptismo c. 18: csel XX 216. Pro cuiusque personae condicione ac dispositione, etiam aetate, cunctatio baptismi 25 utilior est, praecipue tamen circa parvulos. Quid enim necesse, si non tam necesse est,

sponsores etiam periculo ingeri, qui et ipsi per mortalitatem destituere promissiones suas possunt et proventu malae indolis falli? Ait quidem dominus 2 nolite illos prohibere ad me venire. Veniant ergo, dum adolescunt; veniant, dum discunt, dum quo veniant do

centur; fiant Christiani, cum Christum nosse potuerint. Quid festinat in no30 cens a etas ad remissionem peccatorum?

36. 3. Mischehen mit Heiden.

Ad uxorem II 3: op. ed. Oehler I 687. Fideles gentilium matrimonia subeuntes stupri reos constat esse et arcendos ab omni communicatione fraternitatis ex litteris apostoli dicentis 3 cum eiusmodi ne cibum quidem 35 sumendum. Aut numquid tabulas nuptiales de illo apud tribunal domini proferemus et

matrimonium rite contractum allegabimus quod vetuit ipse? Non adulterium est quod prohibitum est, non stuprum est? Extranei hominis admissio minus templum dei violat, minus membra Christi cum membris adulterae commiscet?

37. 4. Apostolische Gemeinden.

De praescriptione haereticorum c. 20:0ehler II 18 f. Apostoli in orbem profecti eandem doctrinam eiusdem fidei nationibus promulgaverunt. Et perinde ecclesias apud unamquamque civitatem condiderunt, a quibus traducem fidei et semina doctrinae ceterae exinde ecclesiae mutuatae sunt et cottidie mutuan

tur, ut ecclesiae fiant. Ac per hoc et ipsae apostolicae deputabuntur ut suboles apostoli45 carum ecclesiarum. Omne genus ad originem suam censeatur necesse est. Itaque tot ac

40

1 I. Ko 6 12.

2 Mt 19 14.

3 cf. I. Ko 5 11.

« PoprzedniaDalej »