Obrazy na stronie
PDF
ePub

lcribus Stra! oui, Ciesari, Plinio fuit, ci vitio ama- A Petri Lubnie, cujus jura et proveulus intercesine Luonsium N in L mutalam, si tempore Caroli Magni Woldonis Frisigensis episcopi eidem Ecclesiæ Frisikomen sallem urbis superesset, quam jam suo lem- gensi Arnulphus concessit , ut patet ex diplomale pore excisam Plinius commemorat, lib. Ili, c. 20 : prolalo ab additore Ughelliano in Aquileiensibus

Interiere, ait, . ex Venetis Allina, et Calina; post Callistum. Zacharias autem fato functus est Carnis Segeste, et Ocra; Tauruscis Norvia. ) Auctor an. 752. Ante ergo hoc tempus Joannes in Ecclesia dissertationis in Tabulam chorographicam Italix Aquileiensi eminebat' lilulo præsulalus. Verum res medii ævi (inter Scriptor. Rer. Italicas., tom. X, adhuc magis insplicalur, si considerelur qnod an. n. 73) omnem lapidem movel, ut ostendat Goritiam 762 Sigualdus jam sedem patriarchalem conscendepræsenton non esse veterem Noreiam. Quod quidem rat, ut patet ex documento erectionis monasterii et nos aon sinit magni facere conjecturam de Lorea Sextensis, et sanctæ Mariæ in Salto, dato an. 6 Depro Noreia civilalt. Alium autem locum, qui Noreia siderii, et 3 Aldagisi, qui correspondet an. 762. fuerit, non assignat. Ita et nos Loredum Loreiam (Documenlum habebis in Appendice.) Ex quo curriesse negamus; et quin alium proferamus, lectori gendus Wolphangus Lasius, qui Comment. Reipub. nostro inquisitionem relinquimus : Salius judicantes Rom. lib. xli, sect. 5, cap. 8, ait de Paulino, quod zullum, qaam dubium vel improbabilem exhibere. B Ut Sextum et ud Ripam Salti monasterium is (CaroCAPUT IV.

lus) poneret, hortator exstitit. Quomodo enin GaroDe assumptione sancti Paulini in patriarcham. lum borlatus est Paulinus in Sexto et in Salto moI. Nog levis momenti res agitur, cum tempus seu nasteria exstruere, quæ sub ejus decessore Sigualdo epocha assumptionis Paulini ad fastigium Aquileien- jam erant exstructa? Insuper ex alio diplomale, anno sis calledre stalvenda est. Etenim non omnes con- 772 dato, evincitur non Joannem, sed Sigualdam veniunt in assigpando tempore patriarchalus ejus. patriarchalem cathedram occupasse. Sigonius do Alij 2000s 26, alii minus, alii non nisi 25 ei consi- Reg. Italiæ, lib. in: « Eodem anno (772) Sigualdus gnant. Hinc fit ut quamvis non nimis discrepent in patriarcha Aquileiensis Papiae fuit. Esstat onim dislaluendo annum ejus emorlualem, allamen argui' ploma ab illo monasterio sanctæ Julia Brixieno innon potest, ob inæqualitatem durationis assignalæ, dultum, ac u Idus Octobris, indict. 11, anno Desi::wo arno fuerit assumplus. Insuper predecessorum derii et Aldagisi regum 16 el 14 Ticino datum. , Is palriarcharum adeo male digesla annorum series est enim, quia regio Longobardorum sanguine, et qoi1 chronicis Aquileiensibus, ut Delio opus sit nala- dem (ut habet Candidus) Grimoaldi regis, ortus erat, sore. Hoc unum tamen pro cerlo statuendum, doctri- Ticinum quod gentiles sui incolebant, ibique e regia 1.2 et sanctilatis merilis ad mitram adeo celebrem C dominabantur, eos visendi gratia advenit, deditquo sibi viam stravisse : et qui generis dotibus, et san- privilegium die 13 Octobris an. 16 Desiderii, qui est guinis claritate caruerat, sapientia, prudentia, mo- ab anno 757 primo quo regnare post Aislulsum cerumquc probitale sibi cathedram promeruisse. Ut pit, annus 772, convenitque cum indici. 11, quae aliquid tamen cirea tempus suæ assumplionis pro- tamen non nisi per mensem secundum ab ingressu feramus, quoniam in conjecturis versamur, qui pro- suo excurrehat. Non ergo anno 772 Joannes patriarbabiliores videbantur, seligemus.

cha erit credendus; nec Callistum anno tantom1. Callisto patriarchæ, quem dicit Ughellus deces- modo 770 decessis-e, sed forte an. 760, sallem in sisse circa an. 770, post annos 40 episcopalus, sub- decennium errante Ughello. sliluitur communiter Sigualdus, vel Siginaldus Pau- III. Non casu dixi, Joannem nun patriarcham crolini nostri decessor, cui chronica Aquileiensis, quain denduin an. 772, qui nunquam patriarcham fuisse profert Muratorius (Anecdot. tom. IV, pag. 240), an- crediderim. Sic enim rem alioquin implicatam reros 42 sedis attribuit. Quae si inuocenier bibis, se- solvo, facem præferenle juniore meo Palladio. Is culo sequenti, nempe ad an. 812, inauguralio Paulini cum inter patriarches Aquileienses io patriis cbronitibi erit quærenda. Quid autem erit, si joler Callistum cis Joannem non reperisset, ui revera non reperiet Sigualdum cum Baronio Joannem repones? Is D tur, el alia's vidisset, quze Baronius de ejus in Graenim est qui fut habet eminentissimus Annalium pa- denses insolentia scripserat; putavit non fuisse vere rens, ad an. 772, n. 5) vexando Gradensom eccle- patriarcham, sed rec!orem loco Sigualdi, et ferme siam, Longobardorum fretus potentia, occasionem vicarium ejusdem, in Ecclesiae Aquileiensis admi doderat legationi a Venelis dirccle Stephano papæ, nistratione. Qike Palauli sententia mihi omnino ft sed co inortuo ab Adriano susceplæ, per ipsummet Ferisimilis. Nam bie Joannes nec in privilegio ArGradensem patriarcham, Magnum preshylerum, et null, nee apud Sabellicum mox clandum, a quo Constantinum tribunum de quibus et Danilulus in sumpserat hujus præsulis noticianı Barcóius, patriarChron., lib. vii, cap. 12, part. XIII, Siir, qua ex- cha dicitur, sed [xx] lan!ummodo præsul vel antiposcebant apostolicis minis finium suorum transgres- sles. Sigualdus dicit apud monachum sancti Galli, sorem perterrefieri, et armis spiritualibus ejus au- & sejuenti alicrendum, se diu tenuisse episcopaiuni, daciam confringi. Is quoque est (nisi dubito de ve- et quidein ad minus ab an. 762, ut supra visum est, ritare diplomatis mox ciiandi) qui astitit. Zacharie tenuit usque ad ann. 776, ul infra videbitur. Licet pepil quando consecratim veneral capellam sancti autein demas a numero annorumu Callisti, quem

profert Ughellus, integrum decennium, et decessum A sine aliqua utilitate vel profeclu spirituali retcntum,

a vivis non an. 770, sed 760 pules : adhuc locum judicio divino et rescrie dispositioni relinquo, ne ad

Joanni non invenis, qui tamen an. 752 astilit Zacha- cumulum peccatorum, quem viveis exaggeravi, eliam

riic papæ, ecclesiam in Sclavinia consecranti. Non mortuus aliquid superinjicere apud inevitabilem et

ergo Joannes patriarcha, sed patriarcharum vices incocrumpendum judicem deprehendar. Quod 63-

gerens, et sub Callisto, et sub Sigualdo, forte utrius- pientissimus Carolus ita cepit, ut eum antiquis Pa-
que chorepiscopus. Chorepiscopi enim vicariam opem tribus non immerito coæquandum judicaverit. Cum
præstabant episcopis, prirsertim in diæcesi rusti- aulem in eadem regione aliquantisper immoralus
cana, de quibus vide Marcham, de Concord. sacerd.

fuissel exercitatissimus inexercitatissimorum Fran.
et imper., lib. Ili, c. 13; Thomassin., Vet. el Nov. corum Carolus, donec episcopo decedente dignuin
Eccl. Discipl. passim; Ducange in Glossar., quorum

ei successorem substitueret; quadain festiva die
quoque non infrequens mentio in Capitularibus,

post missarum celebrulionem dixit ad suos : Ne olin
prescrlim anni 828, ubi vocantur adjutores ministe-

Lorpentes ad ignaviam perducamur, eamus venalili,
rii episcoporum. Potuit igitur Joannes chorepiscopi

donec aliquid capiamus, et singuli in evlem habitu
munere fungi sub Callisto et sub Sigualdo : et sub pergamus, quo nunc induti sumus. Erat autem im-
illo an. 752 interesse consecrationi ecclesiæ sancti B brisera dies, et frigida. Et ipse quidem Carolus lia-
Petri in Lubnia, a Zacharią papa facta, el sub hoc,

bebal pellicium berbicinum non multum amplioris
forte absente et Papixe commorante, an. 772 vesare

pretii, quam eral roccus ille sancti Martini, quo
ecclesiam Gradensem, a cujus vexatione non tantum

pectus ambilus, Budis bracbiis Deo sacrificiuin oblu-
monilis pontificis Adriani, quam melu cessavit.

lisse astipulatione divina comprobalur. Cæleri vero,
Nam Longobardici regni eversio in id lempus in-

ut pote serialis diebus, et qui modo de Papia venis
cilit, ex cujus favore pendebat Aquileiensis Eccle- sent, ad quam nuper Venetici de transmarinis par-
sia, , ail Sabellicus Ennead. viii, lib. vii, paulo ante

libus ounes Orientalium divilias advectassent, Pha
finein. Quibus verbis innuitur an. 774, quo res Lon-

nicum pellibus avium serico circumdatis, et pavonum
gobardice pessiiin icre, superfuisse ipsum Joannem. collis cum lergo, et clunis mox dorescere incipien-
Igilur viventibus eomet lempore, modo Callisto et libus, Tyria purpurea vel diacedrina litra decoratis,
Joanne, ut acta an. 752 produnt; modo Sigualdo et alii de lodicibus, quidam de gliribus circumamicti
Joanne, ut acla an. 772 et 774 ostendunt, nec ullibi procedebant, saltusque peragrantes, ramis arborum,
patriarcha dicatur, merilo a censu patriarcharun spinisque, el tribulis lacerati, vel imbribus insusi,
expungitur, cum duo patriarchæ uno tempore non

lum cliam sanguine ferarum, pelliumque volutabro
sint admittendi : et vicarius patriarcharum tantuin- C fædati remanebant. Tunc astutissimus dicit Carolus :
modo, vel administralor, sive chorepiscopus di-

Nullus nostrum pellicium suum extrahal, donec cu-
cendus.

bitum camus, ut in nobis ipsis melius siccari pos-
IV. Ut ut tamen res sit, Sigualdus in vivis erat

sint. Quo jussu singuli, corpora nagis quam in-

die 13 Octobris an. 772, ui constat ex dato Ticini dumenta curantes, usquequaque focos inquirere, et

diplomate an. 16 Desiderii, quod additor Ughellianos

calesieri sludebaut, ac mox reversi, et in ministerio

in Siginaldo ex Bullario Cassinensi, lom. II, an. 774 cjus usque ad profundam noclem persistentes, ad

datum ait. Quod tamen falsum esse apparet, et ex mansiones remittebantur. Cumque tenuissimas illas

numcro annorum Desiderii regis, cujus an. 16 cadit pelliculis, vel tenuiores brandeas extrahere cæpis-

non in 774, sed in an. 772, et ex factis an. 771 : sent, rugarum et contractionum rupturas, quasi vir-

nam die 13 Oclubris non Desiderius, sed Carolus, garum in ariditate fraclarum procul audiri fecerunt;

capla Papia paulo a Paschate, Longobardorum rex Sementes, et suspirantes, conquerentesque, se tan-

dicebatur. Monachus Sangallensis, lib. 11 de Gestis tum pccuni sub una die perdidisse. Preceptum

Caroli M. ad Carolum Crassum, filium Ludovici Re- vero ab imperatore susceperant, ut in eisdem pelli-

gis Germanių, nepolem Ludovici pii, pronepotem

bus crastina die se illi præsentarent. Q:lod cum

Caroli Magni, c. 27, ex edit. Duchesne, lom. II, pag.

D factum fuissel, et omnes non in novis splenderent,

153, quedam de extrema infirmilate cujusdam pa- sed polius pannis, el decolori læditate horrerent; dixit

triarchæ Aquileiensis narrat, quæ perpendenda hic

industria plenus Carolus ad cubicularium suum: Fer

et nunc onnino sunt. « Civilulem (Papiam) supera- illud pellicium nostrum inter manus, et affer in

vil. Exin ad ulteriora progressis venit religiosissi- conspectii nostrun. Quo integerrimo et candidissimo

mus Carolus ad urbem Furiolanam, quam qui sibi

allatu, assumens illud inter manus, et cunctis astan-

scioli videntur, Forum Juliense nuncupant. Contigit tibus osteudens hæc pronuntiavit : 0 slolidissimi

autem, ul eodem lempore cpiscopus civitatis illius, mortalium, quod pellicium modo pretiosius et utilius

aut (ul modernorum loquar consuetudine) patriar- cst! Istud ce meum uno solido comparatum, an illa

cha, occasui vitæ suæ appropinquarel. Ad quein

vestra non solum libris, sed ct multis coempla talen-

cum religiosissimus Carolus visitandi gratia prope- lis? Tunc vultibus in terram inclinatis, terribilissi-

rarel, ut successorem suum ex nomine designare mam ejus animadversionem sustinere nequibant.
deberet, ille religiose adınodum ex imis præcordiis Quod exemplum religiosissimus pater vester non
suspiria trabens : Domine, inquit, cpiscopatum diu semel, seu per totami vitam suam imilatus est, ut

[ocr errors]

tuullius, » cte. Huc usque parratio Sangalleosis mo- A Cum autem hic an. 778 jocunte woraretur, contigit nachi, quæ quamvis omnia ad rem præsentem hauj Sigualdi decunibedtis casus, quem zarral nonacbus faciant, tamen omnia exscribere placuit ad patriæ laudatus. nostræ in posterorum memoria perennandum decus, VIII. Oppones fortasse quod Sangallensis monachus quod Cardi Magni nedum victoriis illustrata fuerit, non indubixe est fidei, quippe ab Henrico Canisio, lie sed et pacis studiis exculla, et genialibus exercitiis brorunt ejus editore, Historia taratur veluti nonnuna docorala.

quam fubulis aspersa. Talis vero hæc, quæ Sigoaldun V. Hæc, quæ suppresso nomine patriarcbr, et Longobardorum genere adeoque hostili nomine, apud tempore quo gesta sunt, non indicato, narrala sunt Carolum ita pie et religiose loculum inducit, ut a monacho sancti Galli, nescio cui alii appingi pos- æquari primoribus patribus meruerit a Carolo. Nee. sint, nisi Sigualdo. Non enim Paulino, qui anno 792 in illo pietas tanta , ncc in boc tanta commendatio diploma babuit a Carolo, de quo cap. 6 § 4, ut cles arguenda videtur. Insuper indicat facta hæc eo anno, rus Ecclesiaque Aquileiensi sibi episcopum eligeret. quo capta Papia suit. Ait enim : 1 civitatem superaHic autem et Carolus a moriente successorem nomi- vit ; » et statim sequilur : « Exin ad ul:eriora proNandun deposcit, et moriens patriarcha ipsi Carolo gressus ... venit ad urben Furiolanam, etc. , Non electionem remittit. Insuper cum Paulinus decessit, B hæc ergo differenda ad an. usque 776. Aude bice jam amnus , trigesimus excurrebat a caplo Ticino. evenisse hiemis tempore, ut dictum est. Si ergo Hæc autem stalim ab hoc bello confecto evenerunt. hiemis tempore decessit Sigualdus, etiam hiemis Adde, quod Carolus sub finem an. 803 et principio tenipore et quidem ejusdem anni sufficiendus fucrat an. 804, quo Paulinus e vivis excessit. Italiam nun Paulinus : ad hoc enim Carolus hic diversatalur, vidit, sed celebravit natale Domini, ei hiemarit Aquis- videlicet « donec episcopo decedente dignum ei sticgrani, ut babent apnales Bertiniani. Igitur de Paulino cessorem substitueret. » Cum autem Paulinus, per hoc intelligi non possunt. Minus autem de quocun- mensem Maium, vel Junium, non nisi grammaticus que alio qui Sigualdum præcessissel, quia non alius, 3ppelletur in privilegio, de quo cap. præccd., el in sed ipse Sigualdus cathedram Aquileiensem implebat, consequens non adhuc esset patriarcha renuntiatus, cum Ticinum est expugnatum, a cnjus expugnatione manifestum est hæc haud componi posse cum anno bare contigerunt. Tene ergo Sigualduin esse de quo 776 quo Carolus slalim a Paschatc ab lialia recesso monacbus bic locuitor.

rat. His accedit, quod infra dicitur : « Præcepluni M. Verum non evenisse an. 774, quo capla Papia ab imperatore susceperant, ut in eisdem pellibus, e!c.) fuit , patenter evincitur ex hiemali tempore, (xxi] Carolus antem imperator non est dictus nisi anno

Ć quo hide gerebantur; quod indicat, nedum dies im

octingentesimo. Non ergo hæc conveniunt an. 776. Drifere et frigida, sed et habitus pellicinus Caroli et IX. Hæc tamen ca facilitate qua opponuntur, refu. palatinorum, qui nisi brutali tempestale vestiri tan!ur solvunturque. Nam de veracitate scriptoris et solet. Natale antem Domini celebravit sub finem an. fide, non inficias eo, ipsum nonnulla fabulam sapicn773 in ipso castrorun vallo, ut ex annalistis Loise- tia interserere, non tamen oinpia. Ait eniin laudalus lian. Bertinian. cæteris docet Cointius ad hunc an.

Canisius, quod a stylus licet humilis et abjectus, co p. 18, et Pascha an. 774 seq. Romæ. Expugnata historia ipsa nonnunquam fabulis conspersa sit, taautem urbe, non dicunt annalistä ipsum excurrisse men ea insunt, qux memoriam omnis posteritatis Italiam, provinciasque ditionis Longobardicæ, sed merentur. , Et Caspar Barthius Adversar. (lib. XLP, · ibi venientes omnes Longobardi de cunctis civitati- cap. 11) postquam fusius dixerat non esse reprobanbris Italia, subdiderunt sc dominio domni gloriosi dum scriptorem hunc, etsi sabulosus quandoque deregis Caron et Francorum, , ait annalista Bertinia- prehendatur, imo in plurimis ci adhærendum ob styli das Addunt Lambeciant interfuisse « dedicationi simplicitatem, qua veritas magis emicat, quam fuEocleske, et translationi corporis sancti Nazarii in cato verborum apparatu, concludit : « Fateor me capi monasterio Lauresham, anno incarnationis Doininica D simplicitate bujus monachi, el veriora ejus simplicia 774 die Kalendar. Septembris. Lauresham, sive dicta censcre, quam tumidas aliorum tragedias, qui Lorsch in episcopatu est Wormatiensi, a cognomine com ornate nobis logni volant, wenigmata non raro civitate tribus tn ortum leucis dissitum. Frustra igi- nectant. , Iosuper in titulo librorum , auctorilas tur qucritur an. 774 vel ineunte, vel exeunte, id est quæ fidem faciat, profertur ; nam dicunlur e scripti Hiemali tempestate in Forojulio Carolus, cpiscopum a quodam sancti Galli monacho ei relationibus decedenti suffecturus.

Adalberti militis, qui Munico, Saxonicoque, et SlaVIL. Que cum ila sint, non alius annus occurrit vico Caroli bello interfuit, ejusque glii Werimber:i chi htc possint probabilius aptari, quam annus 776. sacerdo: is. , In liac autem decumbentis patriarchæ Hoc enim hiemis tempore Carolus Forumjulium ad- historia, nihil fabulosi subodorari mihi videor, ut venit, de Rotgando perduellionis reo pænas sumptu- clausis oculis sit reprobanda. rus. Hic stativa habuit, et qui Natalem Domini in X. Quod vero de pietate decedentis Sigualdi et villa quæ dicitor Scaldistat celebravit sub finem anni comitatc Caroli cum laudantis mirum videlur et in775 (ut dictum est cap. superiori $ 5), hic lienavit, credibile, ei quidem qui sine judicii præcipitatione el Pascba Tarvisii celebrato remeavit in Gallias. proccdit, nihil mirum all incredibile videri debci.

SIGUALDCS

NINANITATEN VITIGARE SATAGEBAT :

SED REGNI LGNGOBARDORCY

ISTERITUS ANTISTITIS OPTIMI

OFFICIIS FINEX FECIT.

Carolus enim ejus crat magnanimitatis et Lonitatis, A num autein non lunc renuntiatum patriarcham conuit virtutem vel in hoste diligeret. Praeterquam quod slal, qui mense Maio, vel Junio sequenti adhuc (xxii) Longobardos a bello in Desiderium confecto non ut magister grammatices dicitur in diplomale anni 776. hostes habuit, queis ditiones Spoletanam, Beneven- Verum et hanc paucis explico. Nullibi dicitur ab hitanam, Forojuliensem jure feudi, ut a prioribus suz storico Sangallensi defunclus patriarcha, scd lancentis rcgibus habuerunt, retineri voluit et admini- lummodo e occasui vilæ appropioquare; » et Carolus strari, ul dictum est, minus vero Ecclesiæ principes, Forojulii , aliquantisper immoratus fuisse, donoc ui eral Sigualdus patriarcha, cujus vel ipsa animam episcopo decedenle dignum ei successorem cousti:gentis conditio sanæ mentis viro suadet omnino lueret. » Quibus verbis nihil aliud haurire possumus, probabile fieri, quod ea quæ allata sunt verba prolu- nisi vel seniun Sigualdi, mortem vicinam prænunJerit. Etenim vere affatim desipit, qui nec in morte

tians, vel ægritudinem, a qua melius babilurus non sapere possit. Verum enim vero Sigualdus non ejus sperabatur. De morle autem ejus allum silentium. vita et moris erat, ut pessum dederit boni pastoris

Ex quo inferendum, morlem quae iinminens credobaofficium, et virtute präsule digna non excellucrit.

tur, non tunc accidisse. Possunt enim componi hæc Vetus chronicon a Muratorio in Anecd. Lal. lom. IV.

omnia cum stalu morti proximo, quamvis interilus relatum, ait eum « prospere et laudabiliter Ecclesiam B

viri longius protrahalur. Ad intentionem quidem hisuam guberosse. Et optimi antistilis titulo inscri- storici nihil inlereral num tunc vere obiisset ille, plio vetus in patriarchali Ulipensi palatio eum dilal,

cujus moriturientis, ut videbatur, verba sibi erant quæ est hujusniodi :

commendanda. Ergo cuni non constel de morte ejus tunc secula, in aliud lempus par est credere coali

gisse. Igitur banc mea sententia satis probabilen DESIDERII REGIS, AFFINIS 601 ,

conjecturam efformo. Carolus, qui Paulinum Sigualdo decedenti successorem ob præclara doctrinæ ct 43nctitatis merita destinavisset, si idoneiorem non protulisset Sigualdus, cum vidisset ipsius Sigualdi vitam

prolractam quam credebat brevi finiendam, interim XI. Quod vcro addilur, connexionem verborum favoribus prosequi sibi charissimum hominem percu-, « Papiam superavit, » et « Exin ad ulteriora progres- picns, ipsi res Waldandi in Labariana villa dono de sus . . . . venit ad urbem Furiolanam, , indicare eo dil, quasi præstito de patriarcbalus dignitate (quam anno, quo caplum Ticinum, Forumjulium Carolum

с

contulisset tunc si vacasset, suo tempore Lamca con adventasse, hoc est an. 774 non 776 nihil pariter

serenda) arrhabone. Etenim quæ illo diplomate. CuAoflicit. Faleor quidem ac uratiorem dicendi formam

tulit Carolus (imperator a monacho diclus, vel quia clesiderandam, verum Teutonico cænobitæ, parum aliquando sic vocati supt Francorum reges, ut adaoadmodum Latinæ linguz canoncs callenti, szculo lat Baluzius in nolis ad concilium Narbor:enso, de eruditione adeo indigo, veniam dandam esso omnis quo nos in Dissertatione de Felicis et Elipandi bææquitatis ratio expostulat, et indigestam narrationem resi n. 27 vel quia post ejns ad imperi assumplioQuranius condonandam. Cætcrum si exaclius verba nem bistoriographus scripserat) Carolus, inquam, perpendis, nihil aliud indicant, nisi post captam rex Paulino majora, quam quæ grammalices magiPapiam Forumjulium Carolum adiisse, lempore la- slro, de litteris quantumvis benemerito , quam non iner quo adierit non designalo. Adiit autem Forum- ingenuilas sanguinis, nec militaria gesta commendajulium, non quidem an. 774, sed an. 776, et rò erin rent, forent largienda. Donavit igitur viro, quem idem est monacho Sangalensi, ac cum venit (id est brevi statuerat fore locandum ea in sēde, iu qua cum alia occasione) Forumjulium. Et verba illa ad ulte- locatus fuisset , digna donato et donante app reret riora progressus non eamdem, sed potius novam in- donatio. Itaque ando 776 post mensem Junium, jam nuere videntur expeditionem. Non enim Ticino caplo D a Forojulio Carolo Franciam regresso, defuncto Siet Italia jam in suum jus asserta, ulteriora facinora. gualdo ( anno eseunte 776, ail G. Cavo, et bene ) uggressus tunc fuil, sed tantum postea ad ulteriora

Caroli ope Paulinus patriarcha salulatur, ad annos progressus est, cum turbas cienti Rotgando adsuit; 28 nostra senten ia sedem Aquileiensctp gloriosisForumjulium rebellione ducis emotum sibi denuo sime occupaturus. subacturus. Hanc temporis interpositionem innuit XII. Ughellus et cæteri, qui dicunt an. 774 auspinon obscure quod additur de palatinis, indulis vesti- casse regimen patriarchale Paulinum, omnino fallunbus allatis de Papia, ad quam. Venelici ex Orielito tur; nam conslat eurg an. 776-grammaticum dicLA advexerant. Nam non est credibile eo lempore, que in diplomate, non patriarcbam; quod nomen, sl WRE civilas vel obsessa, vel in lumultu adbuc erat, illac ipsi debitum, non omissum fuisset. Hi quidem, qui. Venelos merces suas attulisse. Sed pacalis rebus, an. 802 e vivis subtractum asserunt, annos 28 pon. commodiori delatione advectas annis sequentibus tificatus (ut et nos facimus) coguntur admittere. Sud (pula 775, vel 776) advenis Francis venditasse. non an. 802, imo an. 804 fato succubuissc sua loco

XII. Jajoreiu implicat disficultatem, quod apponi. astendetur, adeoque an. 776, non 30. 77trest assumdir, videlicct hæc tempore hjemali accidisse : Pauli- plio ejus collocanda. Qui vero annos tantummodo 15

episcopatus assignani, si denatus volunt an. 804, A vel lapso mense Juniu ad patriarchalem dignitatem cathedram ascendisse dicunt an. 789. Si excessisse assumptum dical., aiunt annum 802 patriarcham dictum habent an. 787. XIV. Sed adhuc conjecturam liceat asserre, qua Neutrum verum, quia chronica illa, a quibus spatium convellatur opinio chronicis nostris innixa, spatium 13 annorum haustum est, mullis peceant, nec ipsis tantummodo 15 annorum sedi Paulini assignantium. fluendum , ut visum est; cum Callisto an. 40, Si- Carolus an. 776 invisit Sigualdum, morti (ut putabaqualilo an. 42 appingant, sicque Paulini assumptionem tur) proximum, ut hic supra visum est. Hominem ad sæculum sequens referre compellant. Concinnator hujusmodi, alioquin ætate consecum , cui tot annos eurum, præterquam quod recens, quippe cum usque cathedræ a chronicis prædictis assignantur, curis ad Nicolaum successorem beati Bertrandi, hoc est quoque ob deploratas gentis suæ res, ut æquum est ad annum 1350 regestum suum producat, eo sub lem- crelere, contritum, vilam ad undecimum, vel ad pore se scripsisse ostendit, Sigualdum natione Civi- decimum tertium annum adhuc protraxisse non fit latensem dicens, qui genere erat Longobardus, etsi credibile. Credibile potius fit eomel anno 776, quo forte Forojulii natus, hoc vocabulo salis modernum sic se male habentem, vel infirinitate vel senio, Cascriptorem se prodit, ncmine non releris originis rolus inviserat, Sigualdum decessisse, ejusque loco usurpato. Insuper an. 789 Paulinus conciliis Caroli B s.iffectum Paulinum, anno, inquam, ad occasum verBlagni interfuit ut episcopus, el quidein Aquisgra- gente, qua anni tempestate facilius diuturnis infirmiinensi celebralo x kal. Aprilis, ul in Disserl. Je con- tatibus fatigati, vel ætate nimia consumpti hicme cil. Forojulien.nuin. 10 osienlilir. Hon ergo in. appropinquanle e vivis subtrahuntur. Etenim quia 789 patriarcha renuntiatur, quem ut Aquileiense' su in conjecturis versamur, rationabilior ea apparel, episcopum jam sub die 23 Martii comperimus absen- quæ hominem morti proximum intra annum suspitem, et miinia episcopi in synodo agentem. Igitur cun catur sublatum, quam quæ eum adhuc 11 vel 13 annec an. 776 ut nimis priepropera , nec an. 787 mi- nis vitæ donat. nusve an. 789 ut nimis serotina statui possit Paulini IV. Hæc cujuscunque sint ponderis, et non nisi in patriarcham inauguratio, cam amplectimur sen- fulcita conjecturis, aliquod tamen verisimilitudinis tentiam, que plures et nobiliores patronios habet, et momentum addur.l sententiæ nostræ, quæ est comfirmioribus innititur fundanientis, nempe an. 776 ad munior et probabilior, annos scilicet 770 patriarchafinem suum inclinanle ad Aquileiensem sełem Pau- tim Paulini auspicanti. linum assumptum. Hujus mentis sunt Onuphrius

(xxiii} CAPUT V. apud Bollan. in Vii. sancti Paulini § 1, n. 7, qui an- Sancti Paulini peregrinationes, el concilia quibus

с nis 25 patriarchatum ejus concludens, an. 801 de

interfuit ab an. 776 ad. an. 791. mortuum subindicat. Palladius junior, Schonleben,

1. Circa finem itaque anni 776 Paulinus, qui Ca Labbe in addit. ad Bellarminum lom. Il insinuat

rulo Magno doctrina et virtutuni meritis percharus priorem de an. 774, sed propendit in alteram an. crat, ejus ope ad patriarchalem sedem, invitus li776, ut facit Morerius in Dictionar. Bellarmini autem cet reluctansque, evehitur. Quo in munere cum parregeslum in lib. de Scriptoribus ecclesiasticis est no- tes cunctas pastoris optimi expleret, vinceretque tabile, quia Paulinum sub anno 780 Borentem repo

vola et spes populorum, promotori suo visum fuil, nens, annis aliquot præcedentibus præsulem fuisse nedum ad peculiarem Ecclesiæ Aquileiens. utilitatem subindical. Hoffmannus, in Lesico universali, non sanctissimum doctissimumque virum prælucere, sed nimium distat, qui annos 26 scdis admittens, el an. universe Ecclesiæ Dei, cujus res sibi adeo cordi 303 morti assignads, an. 777 auspicaļum arguit epi- erant, fore profuturum. Ea propter, cum a rebus scopatum. Cui astipulari videtur M. de Fleury, qui Longobardorum protritis Forojuliensis provincia Franrom. IX, pag. 588 edit. Paris. an. 1703, ait accepisse cico sceptro est addita, episcopus ejus quoque inter privilegium a Carolo (de qoo cap. præcod.) 17 de illos adnumerandus esset, qui Carolinæ ditionis diLuin, la huitième année de Charles, c'est-à-dire l'an cebatur, factum est, ui Carolo quam frequenter con776, er il succéda peu de temps après à Sigunlde dans D ventus non solum regni procerum et dynastarum le siège d'Aquilée. Gui accinit et Pagius ad an. 776 .cogente, sed abbatum et episcoporum sibi subdituin fine. Adrianus autem Baillet (Les Vies des saints,

rum di r ceseon, Paulinus noster non raro extra procoin, 1, 11 janvier) sic habet : Il y fut élevé contre vinciæ fines peregre sil profeclus. Non ausim tamen kn gré l'an. 776 par l'autorité de Charlemagne , non

asserere cuique coilioni ipsum interfuisse. Quandopas pour récompenser sa vertu, inais pour donner un quidem locorum distantia ei caluum coactorun frecon pasteur et un excellent maiire aüd jeuples de Car- quentia quolibet ferie anno indicta hoc non suinie, et un habile absenscur à l'Eglise contre les hiré

dent. Verum sicuti omnibus adfuisse non fit couisie de son temps. Gointius, ad an. 776, p. 9, ex diplo- bile, ila a celebrioribus abuisse non fit probabile. Olite dato mense kimio hoc an. 776 Paulino gram

11. Primus post initiationem Paulini in episcopulu 12tico, excludit opinionem anni 774 et Sigoniuni conventus qui occurrat esi Paderbornensis anni 177, 29screntem an. 776 Luetur dicens : « Posterior igitur qui sane ei synodus, et publica vicarur ab annalisopinio (que est Sigonii) præferri debel, nec liæc Ca- us Bertin, ei Loischi, ei forte episc.porum non lezolino diplomati röpugnat, modo Paulinun labente, vis manus adfiil, quippe Su soles ulim fuifragi.

« PoprzedniaDalej »