Obrazy na stronie
PDF

hriiens gratiatn. Alioquin serva rebcllium Angclorum B, Virgo extitisset, quod ncfas* videtur dc Angelorum cogitare regina, qui nunquam gratia sunt destituti, nec propterea servi aliquando aut mancipia peccali fuerc. Item non conveniebat, Mariam in gratiae ordine esse protoparentibus inferiorem, quorum regina per gratiam erat futura; fuisset autem sanc inferior, nisi Deus ipsam quoquc in gratia, sicuti et illos, condidisset.

Atque haec sunt praecipua argumenta theologica, quibus catholici doctores singulare hoc privilegium immaculati Deiparae Conceptus vindicarc consueverunt, quaeque nos in coinpendium retulimus, ipsi vero fuse exponuntvariepe exornant (1). Dixi praecipua: alia enim quamplura et illi praeter recensita adiiciunt, quae plus minusve ad rem conficiendam valent. Haec tamen nos praetermisi«ms tura quod ad ea, quae iam adduximus, facile revocari possunt, tum quod eiusmodi argumenta peremptoria non sunt, neque fundandae dogmatis definitioni, de quo nos potissimum inquirimus, per se paria, cum convenientiae et probabilitatis fines non excedant. Idem de argumentis negativis esto iudicium, quae ex indecentia promuntar,quaeque inversa licct ratione in positivis includuntur. Quare ea persequi supervacaneum puto.

(1) Adiri possunt intef ceteros Conceptione defensio. Compluti

frawiscus Guerra in op. Maiestas 1618. vol. in fol. Io. Ant. Velasquez

jraliarmji et virtutum omnium DeMariaimmaculaleconcepta\o\.

Ddfarae Virginis. Hispali 1659. fol. Lugd. 1653. etc. Sed prae ali

raob. Toi. in fol. Vincent. Fassari is accurate rationes theologicas ex

ln °p. Imtnaculata Deiparae Con- pendit Suarez in 3- p. s. Thomae

"Ptio Iheologicae commissa tru- Tom. II. Quaest. 27. Art. 2. Disp.

*• Vol. unic. fot.Lugduni1666. 3. Sect. 5. opp. edit. Lugd. 1614.

*erdin. Quirinius de Salazar in op. pag. 22. seqq. "• immaculata Deiparae Virginis

[ocr errors]

Argumentnrnm collatio.

C A P U T XV.

EORUM QUAE UTRIMQUE AT.T.ATA SUNT
Ericmsis

Historici veluti partes hucusque egimus ea enarrantes, quae in controversia de immaculato B. Virginis Conoeptu al» utraque contendentium parte pro temporum successu atque occasione prolata sunt. Haec iam ad trutinam revocantes et invicem conferentes critica Iance expendamus oportet, ut ex hac collatione atque 'Emxpiatt quid tandem colligere liceat, dignoscamus. Ut autem confusioni occurramus, quae sequeretur necesse forct, si haec permixte traclaremus, nos heic totidem paragraphis proposita argumenta pro unoquoque placito, sive a Bihliis sive a Patribus, sive ex Ecclesiae sensu aliisque traditioiiis fontibus desumpta, singillatim discutiemus.

$. I.

Arginnenta biblica pro utraque sententia expenduntur.

Nulla pro titraque sentenlia derreloria Bibliorum testimonia.

Vis adimi

tur texlibus

biblicis pro

contraria

senlcnlia.

Ex Cnncilio tiidi nlino et

ponlifii iis Con^lilulion.

Fatendnm prius ingenue cst, nullum prorsus biblicorum testimoniorum suppetere, quod controversiam pro alterutra sententia plane definiat.

Etenim quae ab impugnatoribus urgebantur e sacris litteris testimonia, ea sunt quibus evincitur originalis labis in omnes propagatio, nemine prorsus excepto, nec non quae redemptionis necessitatem probant, qua omnes omnino ac singuli, qui ex Ada progeniti sunt, indigent. Porro vi sua tota bibiicos hosce textus in praesenti de qua agimus quaestione destitui, constat non solum ex Constitutionibus pontiiiciis, vcrum eliam ex decreto tridentino; idque oppugnatores ipsi fateantur necesse est. Siquidem romani Pontifices iteratis decretis conlrariam sententiam piam vocant, permittunlque ut a calholicis theologis in scholis docea

tiir propugnelurquc, atque a diviui verbi praeconibus puMice e suggestu Christi fidelibus proponatur. Conciliuni vero tridentinum in decreto de peccato originaii protestatum est, seu edictum voluit: Non esse suae intentionis compthendere in hoc decreto , ubi de peccato originali agitur, katam et immaculatam Virginem Mariam Dei Genitricem (1): Neque his contenta apostolica Sedes stetit, sed praeterea Dl coleretur Virginis Conceptio, Ecclesiam uuiversam ad eius festum celebrandum obligatione praecepti obstriirvit. Quae quidem agendi ratio patefacit, obiecla ScripturaiUiii eloquia peculiariter et proprie B. Virginem non tangere: alioquin nullo paclo ut pia aut propugnari aut praedicari posset haec sententia, sed omuino ut falsa, ut inipia, neque ferenda , quippe quae Bibliorum auctoritati cc-nInria habenda esset. Itaque hac ralione demitur vis lota adiuctis biblicis testimoniis, quibus in omnes, uno exemptoChristo, culpae originalis propagatio adstruitur: nihilijoe in illis obstat quominus B. Virgo singulari Dei munere in ipso conceptus, seu, ut aiunt, animationis momento incolumis per gratiae sanctificantis largitionem ser"ta ab illa dicatur (2).

Cum vero eiusinodi gratia, qua B. Virgo immunis a primigenia labe servata esset, ad iutuitum Christi meritorum ipsi a Deo fuisset collata, sponte sua sequitur, B. Virginem eguisse redemptionis pretio, ac reapse sanguine Chris''i nobiliori scilicet redemptiouis genere, redemptam luis

Ci Refert card. Pallavicini, ut vi*»>, in Uist. Conc. Trid. lib. 7. UP ') plerosque e liidentinis paWbns stelisse pro pia sententia de "nmawtnto Conceptu; plures praelm» oplasse ut deflniretui, aut sat'"n adiicerelur in decreto: Qumnvis t* creiatur ipsam sine originali TM fmse conceplam- Quum iamen "Wrum, aliis obsislentibus, fieri Wwrit, ea saltem verba apposita """•iwhaudobscurc Concilii pro

pensionem in id indicarenl, quando-
quidem Virgo vocatur immaculata.
(2) Cf. Suarez loc. cit. qui genera-
libus iis sentenliis, qiiibus el B. Vir-
go comprehendi viiletur, accommo-
dat perbelle verba Ulpiani in lese
Princeps De legibus dicentis : Prin-
ceps legibus subdilus non esl: Au-
gusta vero licet sit subdila. Prin-
ceps tamen eadem privilcgia illi
concedil, quae ipse habct.

Excluduntur

quae e neces

silale redem

ptionis pro

inuntur.

Duplex rc

demptionis

ratio.

[ocr errors]

se. Nornnt enim omnes quempiam duplici redimi ratione posse: nimiram aat si solvatur prctium quo a captiritate cui est mancipatus liberetur, aut idem ipsum si solvalur pretium antequam captivitati mancipetur, cui ceteroquin, nisi solveretur pretium, ccrto subiiceretur. Hac autem altera ratione, ut Dei matrem decebat , redempta a Cbristo B. Virgo esset. Proinde argumenta omnia, quae assertores maculatae Conceptionis e sacris litteris promunt ad evincendam maculae contractionem ex necessitate redemptionis, buc veluti ad scopulnm ailiduutur.

Coronidis gratia ct illud adiicimus ex obiectis textibus id unum evinci, quod piae sententiae adstipulatores haud quidem inficiantur, beatam nempe Virginem per se obncxiam originali culpae extitisse, eiusque debiti contrahcndi obligatione obstrictam ex naturali per Adam generatione fuisse, cuius vi eam incurrisset, nisi ab illa praesenti Dei praesidio fuisset liberata. Atque ita perbelle oninia. quae e Scripturis uti contrjtria proferri solent, cum pia senlentia componuntur (1).'

Verum neque ulla c Bibliis argumenta suppelunt oecretoria, quibus certo ac defiuite eiusmodi privileginm w B. Virgine evincatur. Etenim praetermissis iis textibusqui mystice, ut aiunt, sunt intelligendi ac tralatitio dumtaxat sensu ab Ecclesia Deiparae accommodantur (hi enim dogmaticae probationi theologo viro exhibendae non sunt pares, ac solummodo Ecclesiae sensum manifestant), ille superest Geneseos locus 3, 15 expendendus. Nimis autem obscurus hic textus ridetur, ac licet etiam detur anteponendam esse lectionem Vulgatae quae habet: Ipsa conteret caput <«"'"> tamen cum id, ut paulo ante auimadvertimus, non esset pef se praestitura mulier, sed per filium suum , seu' per Chnsti merita, eo demum recidit quaestio, videlicet quousque tandem, qua mensura, quove modo caput serpentis B. 'ir' go esset contritura, seu diaboli opera dissolutura per absolulam quam de daemonc ac pcccato rcporlasset victoriam. /amvero sive hanc victoriam pcr lihcralionrin sive per immunitatem retulissct, illud verum utroqueversum inansisset, B. Virginem caput illud contrivisse (1).

Nutta testi

inoniabiblica ilecreloria ad

adslruendum Virginis pri

vilegium.

(1) Qaod praeciare ostendit Bos- atque idoneis eiemplis c Scripl"r' suctus in cit. Scrm. I. De Concept., dcpromplis illastrat.

Fatendum tamcn est aiiquod evindc argumcntum crui, imo et fundamentum satis solidum ad iinmaculatam B. Virginis Conceplionem adserendam.

Elenim adductis vcrbis aliquid Dcus prorsus singularc, quodque matris promissi libcratoris proprium essct, atque celeris non commune signiiicalum voluit; alioquin nulla appet ratio iuvta exegesin catholicam, quare peculiarem Ae nac iniecerit muliere mentionem, ev qua semen promissnm erat oriturum. Iamvcro in hoc, quo de agimus, nihil aliud singulare omnino atque huiusce matris proprium <pm inununitatcm a quovis peccato conGngere animo possimus. Nam quod ad liberationem ab originali labe post 'wlus animationcm spectat, ea certe communis sanctissimo Praecursori fuissct, qui repletus cst Spiritu Sancto ab utero Mlris suae; atque ctiam, prout fcrt sentcntia satis recepta, Hieremiae, aliisque forte nonnullis. At absoluta exemptio speciale ac proprium solius Virginis privilegium foret.

Praeterea animus hypothesi de sola liberatione plcne * acquiescit; haec enim in iustis omnibus, licct diverso Nu, divcrsaque ratione locum habet atque habuit: at heic ■ wtoria plena agitur ac singulari: quae quamvis primaw ioco promisso Salvatori adscribatur, nihilominus sccunnno saltem beatae eius Matri, mulieri zxt s^o^v nuncupato, tribuitur , ac proinde , quod natura Filio, Matri per participationem competit.

Quocirca omnibus rite perpensis biblicis oraculis, quae Pr» unaquaque afferuntur sentcntia, patet, testimonia, quae Pfo priori sentcntia stare videntur, congruam, imo addam

[ocr errors][merged small]

Conclusio

() Notum est passim, interpretes, . sensi'1 quem Yocant, exlensiuo ■* omnibus aplare oraculum Ge^"'VS^quando et ipsi per Dei Srciiam vicloriam de diabolo insi

diatore retulere, adeoque caput eius
contriverunt. Hinc de Kva ipsa, per
poenilentiam scilicet, id praestitis-
se dici potest. Cf. Corn. a Lapide
el Bonfrerium in hunc loc.

« PoprzedniaDalej »