Obrazy na stronie
PDF

sciendo, nec faciendo quod iustum est (\); qui iam ibidcm adstruxerat B. Virginis carnem mori debuissc propter Adae peccatum, licet ab eo divinitus pracscrvata fuerit. Habes eius verba: Maria ex Adam, mortua propter peccatum, Nisi Divikitus Exeupta Fvisset; et caro Domini ex Maria mortua propter delenda peccata (2). Quibus verbis Herveus describere, seu polius enarrare voluisse visus esl magni Augustini locum ex epistola, ut olim adducebatur, 34: Adam est mortuus propter peccatum, Maria tx Adam mortua est propter peccatum Adae; caro Dotnini ei Maria mortua propter delenda peccata. Ex quo deinceps - piae sententiae impugnatores argumentum pro suo p/acito promcre adnisi sunt, licet non absquc aliqua eiusdem textus depravationc (3).

Adeo vero ratum fixumque sub aetatcm s. Bcrnardi Ei Fulberio erat, B. Yirginem sine Iabe fuisse conccptam, ut Fulbertus carnotensi carnotensis episcopus, qui anno 1007, solido vidclicct antc claraevallensem Abbatem seculo, floruit, non modo et ipse perspicue hoc privilegium B. Virgini vindicet, scd practerca rationem reddat, quare vetustiorcs Patrcs parcius hoc c\presscrint mysterium. Ac primo quidem vindicat privilcgium immaculati Conceplus, cum in quodam dc B. Virginis Nativitate sermone inter cetera ct haec scribit: Qaanta putamus provisio fuerit sanctorum Angelorum circa tam Deo gratissimos parentes ab initio suae procreationis, et excubatio

(1) In II epist. ad Cor. c. 5, v. 14 tua esl propler peccatum. Caro Dninter opera s. Anselmi cantuariensis, mini etc.rqm-m locum expendensltelcui olim eiusmodi comiuentarium tri- larminus in Voto manuscripto, quod buebatur, cdil. Colon. Agrippinae an. cilavinius. pro eo quo praeditus erat 1612 Tom. II pag. 196 col. 1. animi candorc, respondel : llfc dec.il

(2) Ibid. Tom. II in episl. ad Rom. unum verbum; dicit enim Auguslic. 8 v. 1 seqq. pag. 48 col. 1. nus: Maria mortua est propler pec

(3) Nempe card. Caietanus, qui in catum Adjk^ ex quo omnes morti op. cil. De verilale Conception. in- addicti sumus. etiam post peccatum ter decem Patres,quosrecenset, hunc delelurn; non tamen Maria est morallegat Augustini textum, atque sic tua propter peccalum sibi inhaeeum effert: Adum est mortuus pro- rens.

[ocr errors]

super tam insignem sobolem? Numquid abfuisse credendus est Spiritus Sanctus ab ista eximia puella, quam sua obumbrare disponebat virtute ? ... . Laetare, Tu Mater omnium, non solum, quia evertisti proscriptionis excidium; sed etiam quia de tua consimili prole profudisti Eum in scculum, qui te tamquam progeniem mortis de compede misericorditer eruit (1). Rationem vero reddit de prudenti, qua usi sunt cautione veteres Patres cum de Mariae primordiis dissererent, inquiens: Sane si qui soUicita mente et studiosa investigatione perquirant, cur Sanctorum praecedentium memoriae huius praefatae Virginis temporanea initia suis fidelibus sequacibus enucleatim non exornaverunt, ut ad omntmn notitiam vulgarent; noverint non ignaros eos extitisse liaereseos, quae pro insigni et admirando huius sacrae puellae praeconio exortura erat; et ob id si quid ex eius ortu protulerunt, sagaci industria celandum aemulis et infidelibus decreverunt, ne inveniret caeca garrulitas perfidorum, unie maternum sinum Ecclesiae verberaret sua multiplici fallacia (2). Quid ex tot Porro si nova haec testimonia cum iis coniungantur,

Patrum et qUae m pr|0ri huius operis Parte allata sunt, quadragintaet

scriptor» Gc~ _, _ _ _ m m «n» • i"

cies.tesiimo- amplius habebimus Patres, vel ln Concilus ld testantes, scn

niis scqua- ptoresque ecel_siasticospietatc omnes, doctrinaque praestanlur, rolligi- f \ , , r , T>

iur tes, qui ab aevo iere apostohco ad sanctum usque Bernar

dum continentem seriem seu potius catenam pro nostra cau

sa elTormant: quot in paucis aliis dogmatibus forte reperies.

Omnes siquidem in hoc Conceptionis virgineae privilegiam,

licet diversis modis, digitum veluti inteudisse videntur. Nam

aut ea ponunt principia, quae illud necessario involvunt, aut

illud aequipollcntibus verbis significant, aut disertis etiam

conceptisque formulis exhibent, ita ut revera nihil aliudprae

stent, nisi illud pedetentim magis ac magis explicare, evol

vere, illuslrare, quod in Bihliorum oraculo subobscure fuerat

(1) Sermo in orlu almae Virginis Patr- Tom. XVIII pag- 40-41 •

iiurrae inviolatae in Biblioth. Max. (2) Ibid. pag. 40.

jignificatum. Quid enim sibi volunt aliud veteres Patres

cum Mariam conferunt aut cum ea immaculata terra e

qua plasmatus fuit Ada, aut cum lignis corruptioni non

obnoxiis, aut cum Eva incorrupta adhuc atque innocente

quae diabolo seduclori indulgens communis facta est causa

ruinan, dum contra B. Virgo Angelo nuntianti obsequens

causa- nobis omnibus est facta salutis? Quid cura eam

aut venenosis serpentis afflatibus minime infectam praedi

cant; aut servatam incorruptam, et usque ad caput be

ntdictam dicunt; aut eum fuisse docent modum conceptus

et ortus cius, quem solus noverit Deus? Atqui haec in

primi, secundi, ac tertii seculi Patribus occurrunl. Iam

rero si seculi quarti et quinti testimonia percurres, Ma

riam praedicatam invenies uti ab omni sorde et labe peccati

alienissimam, per gratiam Integram ab ov.xi Labe peccati,

omni culpa vacantem, sanctam corpore et spiritu, ex mundo

formatam luto, idoneum Christo Pro Gratia Originali ha

bitaculum; per eam Draconis audaciam contritam; per eam

omnia serpentis venena domita; eam paradisum deliciarum

ticisse, aliisque huiusmodi praecouiis exornatam, quibus

nil pro re noslra Iuculentius potost desiderari. Quo magis

rero temporum processu progrcderis, eo rem ad vivum

magis expressam, co cxplicatas ac definitas magis loquen

di formulas deprebcndes. Iam vero e quonam fonte tanta

haec antiquitatis ecclesiasticae in id conspiratio, nuraquam

sane interrupta atque intercisa, sed novas semper sumens

vires, seseque in dies magis aperte explicans ac dilatans

profluere potuit, nisi ex traduce apostolicae traditionisi*

Ergo omnino dicendum cst, hanc de immaculato Virginis

Conceptu veritatem in divini vcrbi traditi deposito con

tineri.

Atque haec si unum tantum ex pluribus vehiculis adeamus, per quae ad nos pervenit, nobisque patefit divina traditio. Quid si cetera persequamur? Cuinam porro alii causac, nisi huic ipsi apostolicae traditionis germini, quod magis semper ac magis explicabatur, antiquissimus adscribendus est cultus immaculalo Virginis Conceptui

Alia Irailitionis inslrumentn expenduntor

Argumcntum ex com

paralione pctilmn in

slauralur

tribulus ? Cultus scilicet ille quem iara a seculo Ecclesiae

saltem quinto in Orienle coepisse, ac non ita postmodum in

Occidente etiam inolevisse vidimus, idque ante ipsam quo

que fcstam Nalivitatis Partheniae institutionem, et prius

quam utriusque festi celebratio parili gradu in Ecclesia

progredi inciperet? Iam si praeterea spectetur mira huius

ipsius festivitatis propagatio, quae paullalim proccdcns u

niversam deinum Ecclesiam complexa est; si romanorum

Pontificum auctoritas consideretur, quorum iteratis decre

tis illa sancita est, ac simul aperte declaratum obiectum

illius et perpetuo fuisse et esse primum conceptionis mo

mentum, scilicet illud in quo B. Virginis auima creala esl,

corporique coniuncta; si ob oculos habeatur , quod alibi

a nobis est animadversum, fieri non posse quin consue

tudo et praxis Ecclesiae aliquo principio fedOjjTfxso scu spe

culativo innitatur; si demum ratio habeatur consensionis

ac pcrsuasionis adeo constantis atque universalis, quae

apud Cbristifideles de hoc mysterio viguit ac vigeUpro

feclo tot inde argumenta habcmus, quae iterum nobis

apostolicam illam, quam dcfendimus, pro immaculato

Conceptu traditionem teslantur. Vere igitur ille veluti ri

vulus, qui ex nouzs.vxyyi\icv oraculo primum emersit,

pcr omnes traditionis canales suas late aquas dorivavil,

atquc in amplissimum demum ac nobilissimum fluvium

cxcrevit.

Hic porro rursus ac luculentius adhuc se prodit visargumenti illius, quod ex comparalione piae immaculati Conceptus sententiae cum non paucis ex iis veritatibus, quac dcfinitae ab Ecclesia diversis temporibus sunt, deducebamus. Vidimus quippe, allatis in medium exemplis, hasce mterdum vel nullo sacrarum litterarum oraculo fultas futsse, vel nullis disertis antiquitatis monumentis munitas, pa"' cis quandoque suffragautibus Patribus, quandoque etiara aut aliquo Bibliorum in speciem testimonio, aut Palruffl aucloritate refragante. Quae tamen nullo fuere impco1' mento, quo minus Ecclesia dogmaticam dc iis veritatjx"1» ferrei sentenliam , idque postquam cliam in longunt

[ocr errors]

argumcnto ipso pro ulraque fuisset parte disccptalum. Siquidem illud sempcr in mcmoria habendura, quod pluries inculcavimus, tradilionis divinae dignoscendae subsidia aut instrumcnla non esse cum divina ipsa (raditione permiscenda; quae scilicet, praeter quam ex Patribus, vivo Ecclesiae ipsius magisterio ac praxi iugiter perseverantc, aliave ratione potest patcfieri. Atqui si in eiusmodi rerum adiunctis, in quibus veritates illae versabautur, tuto potuit Ecclesia ad earum definitionem proccdero; illud planc constabit, multo eam magis ad hanc nostram devenire posse, quam nulla opposita arguraenta concutiunt, quam omnigcnaargumenta, seu potius positiva revelati vcrbi divini fljouumcnta tradunl, atque confirmant.

CONCLUSIO.

Utigiturhuic disceplationi finem imponamus, nobis li- Concluditur ccat tandem ita illam concludere. Si id omne ac solum deWitionis dogmaticae est capax, quod divinitus revelatum esse constilerit; si id censcndum est revelatum quod in verbo Dei scripto vel tradito sive explicite sive implicite continetur; si denique id existimandum est in Dei verbo implicile saltem contineri, quod et in sacris Bibliis aliqua ratione insinuatum, et in Patrum continuata serie ad plura secula testatum invenitur; ct in universali Ecclesiae consuetudine, quae principio theoretico innititur, et in iugi ipsius Ecclesiae ac vivo magisterio, et in publico communique fidelium sensu receptum est; et in ponlificiis diplomatis aperte saltem suggestum; et a plerisque ex episcopatus ordine expetitum (1); et a cunctis fere religiosis familiis

(1) Praeter ingentem episcoporum regn.intp fticultatem ul in suis dioece

numerum, qui ex universis ferme to- sibus adiici posset in Praefalione Mis

titis orbis partibus expeticrun! anlea- sae de Concept. El Te in conceplio

clis annis a Grcgorio XVI heatuc me- ne imnuiculata, alque in litaniis lau

uioriae P. el nuper a PIO IX feliciter retanis invocatio Regina sine iabe o

« PoprzedniaDalej »