Zbiór pamiętników historycznych o dawnéy Polszcze, z rękopismów: tudzież dzieł w różnych językach o Polszcze wydawnych oraz z listami oryginalnemi królów i znakomitych ludzi w kraiu naszym, Tom 4

Przednia okładka
Drukiem N. Glücksberga, 1822
 

Co mówią ludzie - Napisz recenzję

Nie znaleziono żadnych recenzji w standardowych lokalizacjach.

Inne wydania - Wyświetl wszystko

Kluczowe wyrazy i wyrażenia

Popularne fragmenty

Strona 104 - ... jestem, winienem nauce, słuszna jest, abym i was zachęcał do postępowania tym torem, którym sam postępowałem. Gdybym posiadał skarb tak bogaty, którym bym wszystkich was mógł ubogacić, ubogaciłbym; lecz gdy dobre...
Strona 22 - ... nadzwyczajnie był wspaniały, i wszelki prawie przechodzący szacunek, bądź dla wielości srebra i złota, bądź dla ich roboty. Wszystkie sztuki jak najsubtelniej wyrobione , niepospolity kształt miały ; wspomnę tylko o Bachusie wielkości naturalnej człowieka, siedzącym na beczce srebrnej , której obręcze złote były. Pięćdziesiąt dworzan, przybranych w kolory marszałka, roznosili wina w pięknych kryształach , na tackach złocistych ; dziesięciu lub dwunastu starszych , wspaniale...
Strona 103 - ... walą się królestwa, upadają mocarstwa, same dostojeństwa ciężarem się stają. Bez nauki każda podjęta wyprawa, puszczona na los szczęścia, w samym popędzie zdarzeń kres swój i zgubę znajduje; bez niej szkodliwe rady w senacie, mylne wszystkie kroki w rządzeniu; w ciemnotach pogrążone społeczeństwo oddala się od godności ludzkiej i do trzody bydlęcej zbliża się.
Strona 22 - Guebriant — któryby tak uprzejmość, powagę i przyjemność wraz łączył. Tańcowali w okrąg, zwykle dwie kobiety były razem, potem dwóch mężczyzn i tak ciągiem. Pierwsza część polegała na pokłonach, potem na krokach do miary i muzyki przystosowanych.
Strona 104 - ... krześle senatorskim przewodnikiem i mistrzem, w domowym życiu zabawą, nigdy zawadą; one we dniach, w nocach, podróżach towarzyszem najmilszym. Jeżeli więc idąc za powabem nauk wszelkimi siłami dążyłem do zdrowych prawideł; jeżeli ukochanej ojczyzny mojej rozszerzałem sławę, wam wszystkim przynosiłem pożytki i sobie niejaką chwałę; jeżeli to, czym jestem, winienem nauce, słuszna jest, abym i was zachęcał do postępowania tym torem, którym sam postępowałem.
Strona 22 - Znajdowały się gruszki niezmiernej wielkości , pomarańcze , cytryny, me43 lony i ogólnie, co tylko do cukrów należy, we wszystkich gatunkach i kolorach. Kredens nadzwyczajnie był wspaniały, i wszelki prawie przechodzący szacunek, bądź dla wielości srebra i złota, bądź dla ich roboty. Wszystkie sztuki jak najsubtelniej wyrobione , niepospolity kształt miały ; wspomnę tylko o Bachusie wielkości naturalnej człowieka, siedzącym na beczce srebrnej...
Strona 58 - Litwie, w których on przeciw wszelkim zdrowym radom trwa uporczywie, przez które nie tylko zjedna sobie u wszystkich monarchów imię ohydne, ale nawet u własnych poddanych swoich pójdzie w pogardę.
Strona 105 - Zamoyski — co nieużytecznymi, spekulacyjnymi naukami młódź zaprzątają, którzy zamiast prawdziwego oświecenia zapędzają się w niezgłębione rozumem ludzkim przepaści, nie rozszerzają, ale tłumią oświatę i prawdę. Przez nich to trwoni się na próżno młody wiek uczniów, zawodzą się oczekiwania rodziców, ojczyzny. Tak jak rolnik starowny nie bez wyboru rzuca w ziemię nasienie, lecz i owszem wybiera je co lepsze i najwięcej obiecujące plonu, tak baczny nauczyciel powierzonej...
Strona 23 - Tańcowali w okrąg, zwykle dwie kobiety były razem, potem dwóch mężczyzn, ł lak ciągiem. Pierwsza część polegała w pokłonach, potem w krokach do miary i muzyki przystosowanych ; czasami dwie damy będące na czele, znienacka środkiem się spieszniej zwracały, niby chcąc uniknąć kawalerów idących za niemi. Często się znalazłem na podobnych balach u pierwszych panów dworskich, i zawsze mnie bawiły; nic w nicli nie upatrzyłem, czemuby przymówić można, tylko żem zawsze widział...
Strona 164 - ... królowa dzielnie znosi trudy, nie przerażając się nawet epizodów wojennych, na które natyka się w drodze przez Niemcy. Od granic Polski zaczynają się znowuż nieustające fety, przyjęcia, uczty, kawalkady, łacińskie oracje i repliki. Panowie polscy przesadzają się w zbytku. „Wszystko co Grecy pisali o bogactwach i zbytku dawnych Persów, nie wyrównywa temu cośmy widzieli" — notuje towarzyszący królowej Francji Laboureur.

Informacje bibliograficzne