Sancti Avrelii Avgvstini episcopi De civitate Dei libri XXII.

Przednia okładka
 

Co mówią ludzie - Napisz recenzję

Nie znaleziono żadnych recenzji w standardowych lokalizacjach.

Wybrane strony

Inne wydania - Wyświetl wszystko

Kluczowe wyrazy i wyrażenia

Popularne fragmenty

Strona 439 - Discedite a me, maledicti, in ignem aeternum, qui paratus est diabolo et angelis ejus.
Strona 36 - Non legistis quia qui fecit hominem ab initio «masculum et feminam fecit eos» et dixit: «Propter hoc dimittet homo patrem et matrem et adhaerebit uxori suae, et erunt duo in carne una»?
Strona xi - Nos autem non Spiritum huius mundi accepimus, sed Spiritum qui ex Deo est, ut sciamus quae a Deo donata sunt nobis: quae et loquimur non in doctis humanae Sapientiae verbis, sed in doctrina Spiritus spiritualibus spirituali-,!
Strona 469 - Qui manducat carnem meam et bibit sanguinem meum in me manet et ego in eo.
Strona 102 - Egredere de terra tua, et de cognatione tua, et de domo patris tui, et veni in terram quam monstrabo tibi.
Strona 375 - Quoniam nisi venerit primum dissentio, et revelatus fuerit homo peccati, filius perditionis, qui adversatur et extollitur super omne quod dicitur deus, aut quod colitur, ita ut in templo Dei sedeat ostendens se tanquam sit deus.
Strona 568 - Nee ideo liberum arbitrium non habebunt quia peccata eos delectare non poterunt. Magis quippe erit liberum a delectatione peccandi usque ad delectationem non peccandi indeclinabilem liberatum. Nam primum liberum arbitrium, quod homini datum est quando primo creatus est rectus, potuit non peccare, sed potuit et peccare; hoc autem novissimum eo potentius erit quo peccare non poterit ; verum hoc quoque Dei munere, non suae possibilitate naturae.
Strona 176 - Lingua mea calamus scribae velociter scribentis. Speciosus forma prae filiis hominum; diffusa est gratia in labiis tuis, propterea benedixit te Deus in aeternum.
Strona 393 - Et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur: * tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.
Strona 48 - Deum vivunt, quas etiam mystice appellamus civitates duas, hoc est duas societates hominum, quarum est una quae praedestinata est in aeternum regnare cum Deo, altera aeternum supplicium subire cum diabolo.