Obrazy na stronie
PDF
ePub

V

Lectio iij. Cap. 29.

bo, in conversatióne , in E Retdic elbimentum nobile .

refrigerábit te , & dabit Ad Magnificat. Ant. 1. D. delícias ánimæ tuæ. Cum Cum eflet sapientisfimus Ecprophería defécerit, dissipa- clefiaftes, dócuit pópulum, & bitur pópulus : qui verò cu- confcriplit sermones rectifítódit legem, beátus eft. Ser- fimos, ac veritáte plenos, vus verbis non poteft erudí. Ecclef. 12. ri; quia quod dicis intélligit, Oratio , ut infrà ad Laudes. & respondere contemnit. DOMINICA X. Vidifti hóminem velocem post Pentecosten. ad loquendum ? stultitia ma IN 1. NOCTURNO. gis (peranda est , quàm illius Incipit liber Ecclefiaftæ. corréptio. Qui delicate à pue

Lectio j. Cap. I. rítia nutrit servum suum ,

Erba Ecclesiastæ , fi. posteà féntièr eum contu lii David , regis Jemácem. Vir iracundus pró.

rúsalem. Vánitas vavocat rixas : & qui ad indi- nitatum, dixit Ecclesiastes : gnandum facilis eft , erit ad vanitas vanitátum, & ompeccandum proclivior. Su- nia vánitas. Quid habet ámperbum féquitur humilitas; pliùs homo de universo la& humilem spíricu fufcipiet bore suo, quo laborat sub głória. Qui cum fure partí- sole ? Generatio præterit , cipat , odit ánimam fuam, & generátio advenit ; terra adjurantem audit , & non

autem in æternum star. Oriindicat. Qui timer hómi tur fol, & óccidit, & ad lo. nem, cito córruet : qui spe- cum suum revertitur ; ibirat in Dómino , sublevá- que renascens , gyrat per bitur. Multi requírunt fa- meridiem , & Aéctitur ad ciem principis; & judícium aquilonem. Luftrans univerà Dño egréditur fingulórum. Ta in circúitu pergit fpiritus ; "Abominantur justi virum & in círculos suos revértiimpium; & abominantur ím- tur. Omnia flúmina intrant pii eos qui in recta funt via. in mare , & mare non reVerbum custódiens filius , dundat : ad locum unde extra perditionem erit. éxeunt Aúmina revertun

CAN ON. tur , ut íterùm fluant. Ex Concilio Aquisgránenfi. R. Beátus homo. 271• An. 816. L. 1. Can. 138.

Le&io ij.

Unctæ res difficiles: non álios præcédunt magi potest eas homo exstério, ita nimirum innocen- plicáre termóne. Non facutis vitæ informent exem- rátur óculus visu; nec auris plo ; ut juxta Apostolum auditu implétur. Quid est exemplo fine céteris , in yet- quod fit ? ipfam quod fu

V

[ocr errors]

S

[ocr errors]

ICAIN

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

túrum est. Quid eft quod IN 11. NOCTURNO. factum est ? iplum quod fa Sermo fancti Joannis

ciendum eft. Nihil fub fole Chrysostomi. enfu novum, nec valet quisquam Serm. 2. contra Concubin.

potentiel dícere : Ecce hoc recens eft; Tom. 4. edit. Parif. 1621. TÓB jain enim præceffit in fécu

Leétio iv, ciente para ls quæ fuérunt ante nos.Non Alomon cùmfccularium

est priórum memória ; fed rerum concupiscentiâ nec eorum quidem quae pó tenerétur,

, magnas eas Iteà futúra sunt, erit' recor- & admirandas putabat, muldátio apud eos qui futúri tumque in eis laboris & solfunc in novíffimo.

licitudinis insumébat ; maH. Vani sunt, 276. gníficas ædificando domos, Le&tio iij.

copiosum coacervando auEGO Go Ecclefiaftes fui rex rum , congregando cantó

Ifrael in Jerusalem : & rum choros, vária génera propósui in ánimo meo quæ- miniftrórum menfæ & porere & investigare fapienter pinæ , quærendo ánimæ fuæ de omnibus quæ fiunt sub voluptatem ab hortórum & Tole. Hanc occupatiónem córporum formosórum grápéssimam dedit Deus filiis tia, & omnem, ut ita dicam, hóminum , ut occuparentur oblectatiónis & refrigérii in ea. Vidi cuncta que fiunt viam fectando. At ubi inde fub fole, & eçce univerfa ad fe reversus, & quafi ex vánitas & afflictio fpíritûs. , umbrósa quadam abyslo ad Perverá difficile corrigun- lumen veræ fapiéntiæ respítur, & ftultórum infinítus cere váluit , tunc sublimem est númerus. Locutus fum iliam & cælis dignam emiin corde meo , dicens: Ecce fit vocem : Vanitas vanitámagnus effectus sum, & præ- tum, & ómnia vanitas. Hanc celli omnes lapiéntia , qai & vos, & hâc sublimiorem , fuérunt ante me in Jerúfa- fi voluéritis , efferétis fenlem; & mens mea contem- téntiam de intempestiva hac pláta eft multa fapienter, & voluptáte , si aliquantisper à didici. Dedíque cor meum ut mala confuctudine vos leIcirem prudéntiam atque do- questravéritis, ctrinam , 'erroresque & ítul R. Dóinine. 277, títiam ; & agnóvi quod in his quoque effet labor & Uamvis autem à Saloafflictio fpiritûs; eo quod in

móne féculis superiómulta fapiéntia multa fit in- ribus non tam multa sapiéndig nátio ; & qui addit fcién- tiæ exigebatur diligentia ; tiam, addit & labórem. neque enim delícias lex ve

8. Finem loqaendi päri- tus prohibébát, neque aliis ter. 276.

fpui superyacuis dicebat ya

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ci ipinta os tert.

Le&tio v.

Q

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Q

num : áttamen, & fic se ha IN III. NOCTURNO. béntibus rebus , in ipsis con- Léctio fancti Evangélii fetuéri licebit quàm viles &

cundùm Lucam. vanitáci obnoxiæ res fint. Leétio vij. Cap. 18. Nos verò ad majorem vo Nillo témpore ; Dixit Jecáti vitam , & ad excellentius faftigium ascendimus ,

confidebant

tanquam ju& in majoribus exercémur fti, & afpernabantur céte. palæstris : & quid aliud ros, parábolam istam : Duo quain quod , ficut fuperna hómines ascenderunt in Virtútes intellectuales & in- templum ut orárent ; unas corporeæ illæ, vitam infti- Pharifæus , & alter Publicátúere jubémur ?

nus. Et réliqua. R. Vanitátem. 277.

Homília sancti Augustini Lectio vj.

Epíscopi. IT Taque licet parva volup- Enarr, 2. in Pf. 31. 7. 10. tas sit , opponátur ei ver

Ui vult fortis effe , vemis perpécuus, tenebræ ex lut præfúmens de fe , terióres, ignis inextingui & jactans mérita lua , bilis , tribulatio , angústia, qualiacumque illa fint, erit Itridor déntiuin, víncula iné símilis Pharifæo illi, qui solubília. Hæc ficut in tábu- quod à Deo se dicebat accela proponamus ante óculos, pisse , superbe tamen jactárefiliamulque à pernicioso bat. Grátias , inquit, tibi. gravisfimóque morbo , ut Atcéndite, fratres mei, quacum fulgentibus curónis le genus supérbiæ commenhinc migrémus, & possíinus der Deus : vere quale potest libero ore ad Christum di- subintráre jufto homini , cere : Propter te & glóriam quale potest subrépere étiam tuam, & familiaritátes con- bonæ fpei viro. Grátias tibi, témplimus , & voluptáti dicebat. Ergo cùm dicébat ; imperáviinus & ánimam Grátias tibi , fatebátur ab nostram affliximus , & ele- illo se accepiffe quod habée etis amicis , te , amoremque bat. Quid enim habes quod tuî rebus omnibus præposúi- non accepisti ? Ergo , Grá. mus. Sic enim lucrabimur tias tibi ago , dixit : Gracias nofmetipfos , lucrábimur cos tibi ago, quia non sum ficut qui scandalizantur, & cuin ceteri hómines , raptores , ipsis Martyribus collocábi- injusti, adúlteri , ficut & Pumur , primóque in ordine blicánus iste. Unde ergo fucórum qui hoc máximo cer- perbus ? Non quia de bonis támine vicérunt, & fórtiter Tuis Deo gratias agebat , cruciatus tulérunt.

quia super álterum le de ipR. Nonne Dóminus abyf- fis bonis extollébat. fum. 278.

B. Múnera prava non

fufcipiet

fed

A

fufcipiet Deus , quóniam intelligétur. . Pharifæus * Dóminus judex eft, & non ftans, hæc apud se orábat : eft apud illum glória persó- Deus , grátias ago tibi, quia næ : qui adórat Deum, in non fum ficut céteri hómi. oblectatione fufcipiérar ; & num. * Synagogæ superbódeprecátio illius ufque ad nů- rum non erit sånitas. Eccli.z. bes propinquabit. . Duo Luc. 18. hómines ascenderunt in

Lectio ix. at P Harice rang ibi dicéPharifæus , & alter Publica

bat : Grátias tibi . nus. * Dóminus. Bccli. 35. Sed unde superbus? Quia Luc. 18.

spernébar céteros. Unde proLe&tio viij.

bas? In ipfis verbis. QuóTréndite , fratres : nam modò ? Pharifæus , inquit, militúdinem ipfam Dómi- ftantem, cui Deus confitenti Aus , Evangelista præınísit. propinquabat. Publicanus Cum enim Christus dixisset, inquit , de longinquo stabat; Putas véniens Filius hominis fed Deus ad illum de lone invénier fidem in terra ? & ginquo non ftabat. Quare ne exísterent quidam hæré- Deus ab illo de longinquo zici qui attendentes & pu 11on (tabat ? Quia alio loco tantes quafi lapfum totum dicitur : Prope est Dóminus mundum , ( omnes enim his qui obtrivérunt cor. Vikærétici in paucis & in par- déte fi Publicanus iste obte sunt ) jactárent fe quòd in tríverat cor ; & ibi videbitis ipfis remanferit quod de cotó quia prope est Dóminus his mundo períerit : ibi ftatim , qui obtrivérunt cor. Publiabi ait Dóminus , Patas vé- canus autem de longinquo niens Filius hóminis invé- ftabat , & neque volébat ad niet fidein in terra? subjecit cælum óculos fuos leváre, Evangelifta: Dixit autem & fed percutiébat pectus suum. ad quosdam qui fibi justi vi- Túnfio pectóris, obtritio debantur & fpernébant cém cordis. Quid dicebat tunteros, fimilitudinem hanc: dens pectus? Deus, propitius Quidam Pharisæus & Publi- esto mihi peccatóri. Et quid cáaus venérunt in templum fententiæ Dóminus? Amen oráre ; & cétera quæ no- dico vobis , defcendit justiAis.

facátus de templo Publicanus R. Non habébit fucceffus ille magis quam iste Pharipravus corde; & peccátor ad- fæus. jíciet ad peccandum : * Sy R. Publicanus à longe nagógæ superbórum non erit ftans, nolébat nec óculos ad lánitas ; frutex enim peccati cælum leváre : * Dico voIadicábitur in illis, & non bis, I Descendir hic iu do

Pars Eftive, Bled

Bccli. 35.

S

[ocr errors]

muin sua justificácus. . Ora- forte illi dicátur : Quid fue tio humiliantis fe non dif- perbis , terra & cinis ? cédet, donec Altissimus afpí. Ad Magnificat. Ant. 6. F. ciat ; & Dóminus non elon- Omnis qui le exaltat, humigabit. * Dico vobis. Glória liábitur ; & qui fe humiliat, Patri. † Descendit. Luc. 18. exalcábitur. Luc. 18.

FERIA SECUNDA. Ad Benedictus. Ant. 2. D. De libro Ecclefiafta. Publicanus percutiébat pe Lestio j. Cap. 2. ctus suum , dicens : Deus » Upergressus sum opibus propítius cito miki peccatóri. omnes qui ante me fué. Luc. 18.

runt in Jerusalem. SaOratie.

piéntia quoque perseverávit Eus , qui omnipotén- mecum : & ómnia quæ de.

tiam tuam parcendo lideravérunt oculi mei, non máximè & milerando ma- negávi eis ; nec prohibui cor nifestas : multiplica super meuin quin omni voluptate nos misericórdiam cuam, ut fruerétur , & oblectarer fe in ad tua promilla currentes, his quæ præparáveram : & cceléftiuin bonórunn fácias hanc ratus sum partem mca, elle confortes ; Per.

fi úterer labore meo, CumC A N O N. que me convertissem ad uniEx Concilio Turonenfi versa ópera quae fécerane tértio.

manus meæ , & ad labores Anno $13Can. 37. in quibus frustra sudáveram ,

pris diébus Dominicis, & & afflictiónem animi, & niillis folemnitátibus quibus & hil permanére sub fole. Traue aniversális Ecclésia ob recor- sívi ad contemplandam ladatiónem Dominicæ Re- piéntiam, erroresque & Itulfurrectionis ftando solet orá- títiam. Quid est , inquam, se, fixis in terra génibus, homo, ut fequi poffit Regem supplíciter Dei clementiam factórem suum? Et vidi quòd nobis profuturam, noftro- tantin præcéderet fapientia rumque criminum indulgén- Qulcítiam, quantum diffect riam depofcendum eft: cu- lux à tenebris. jus rei in Evangélio ipse R. Beátus hoino, 27.5. Dóminus nobis dedit exem

Lettio ij. Cap. 3. plum, Sed & Stéphanum Vid haber amplius hos mártyrem , & Apoftolum mo de labóre luo? Vi. Paulum éadem feciffe liber di afflictionem quam dedit Actuum Apoftolorum teftis Deus filiis hóminum, ut dieft:

: ex quibus intélligi datur {tendantur in ea. Cuncta feoportére Christianum humi- çit bona in témpore fuo, & liter ad terram profterni , ne mundum tradidit difputació.

« PoprzedniaDalej »