Biblioteka warszawska, Tom 2A. Krasiński, 1862 |
Inne wydania - Wyświetl wszystko
Kluczowe wyrazy i wyrażenia
albo Andraszek Atenach autor ażeby BAROMETR Bartoszewicz całéj cały czém części część człowiek czyli daléj dobrach dotąd drachm drogi druk dwóch dzie dziedzica dzieła dzierżawa dziś Francyi Garibaldi Grecyi Helmold historyi hisz ilość szabru jednéj jednę jéj jestto jeżeli Kapui każdéj każdy kilka klucz Muszyński kmieć kościoła ków kraju król króla królowa którą którego któréj lepiéj literatury ludu ludzi Łukasza Górnickiego maią mają materyałów materyały miał miału mniéj mógł myśl myśli Nakł należy naszéj naszych Neapolu niéj niż nych pana PdW1 PdW2 Piemont pochm podług poezyi pogodny pogodny pokładu pomiędzy potém powinności prawa protestantyzm prze przeto rzeczy saméj Santa-Maria Sądów Referendarskich sobą sołtys sprawy swéj szaber szabru tedy téj tém téż tojest Towarzystwa Wiadomości literackie wieku więcej większéj Wiktora Emanuela wszyscy wszystkie względem zatém zawsze złp ztąd zupełnie żeby życia
Popularne fragmenty
Strona 202 - Od ustanowienia nieodwołalności jurysdykcji patrymonialnej w XVI w. — powiada Lubomirski 9) — kmiecie przekładali żale i krzywdy w suplikach. Liczne są one po archiwach ekonomicznych: i już proste niby tylko skromnym wyliczeniem krzywd będące, już wymowne i dźwięczne niby psalmy, których podniesienia dźwięk zdaje się ująć w bolejącym słowie; już na ostatek niby pisane wśród krzyków, łkań i łez, wśród agonii cierpień i nędzy, błyszczą uśmiechem szyderczym, smutnym,...
Strona 339 - W wieku XV. namnożyło się u nas mecenasów tylu co i uczonych«. Na str. 337 wymieniwszy niektóre zasłużone dzieła z wieku XVI., taką dodaje uwagę: »Rej pisał wzór szlachcica, Górnicki dworzanina, Paprocki senatorów, królów, hetmanów; była to choroba wieku, wszystkie literatury ówczesne filozofowały w podobny sposób i mądrość praktycznego życia wcielały w obrazy mniej więcej świetne i żywe« (choroby takiej życzylibyśmy zapewne każdemu wiekowi). Na str. 386 dając...
Strona 160 - Wzory sztuki średniowiecznej iz epoki odrodzenia po koniec wieku XVII w dawnej Polsce. Podjął się tego kolosalnego zamierzenia kierowany myślą obywatelską: „Będzie to sposób przechowania od zagłady i niepamięci wielu pamiątek dziejowych lub sztuki
Strona 324 - B. mniej potrzebnie przed swymi czytelnikami, dlaczego pisze histon'e literatury, nie zaś polityczną, mówi między innemi: »musicie wiedzieć, iż mam wstręt do przerabiania rzeczy znanych i opisywanych już tyle razy na rozmaite sposoby«.
Strona 379 - Memoires secrets et inedits de Stanislas Auguste, comte Poniatowski, dernier roi de Pologne..., — Journal prive du roi Stanislas Auguste pendant son voyage en Russie pour le couronnement de 1'empereur Paul ler.
Strona 340 - Sobolewski zamierzał wykonać też pracę na rozleglejszą skalę, sprawiło to wielkie wrażenie (że zamierzał?), wywołało wielki ruch umysłowy* (chyba tu przestawione wiersze, i to co miało następować po Bentkowskim, położone po Sobolewskim). O Łuk. Gołębiowskim tak: »Łuk. Gołębiowski wydał wiele dzieł, które na celu miały nibyto przedstawienie dawnego wewnętrznego życia narodu. Opisywał tedy lud polski, domy i dwory, gry i zabawy, ubiory, badał ze źródeł; spółczesnym...
Strona 330 - jest to w calem znaczeniu tego wyrazu poemat bohaterski, jakiego nam dotąd niedostawało« 362. (Więc nie niższy przynajmniej np. od Jerozolimy, Iliady itp.; poemat ten, dodać tu wypada nawiasem, autor stanowczo uważa za poemat Wacł. Potockiego, co do mnie nigdybym nie uwierzył, iżby wiersz tej Wojny Chocimskiej i wiersz np. Argenidy mogły być utworem jednego pióra. Sam Szajnocha, na którego rozumowaniu zdaje się tu opierać autor, hipotezy...
Strona 6 - Ponieważ w Sądzie Referendarskim zasiadał tylko jeden sędzia, którego wyroki były nieodwołalne, a przez stan, interes i usposobienie był obcym ludowi wiejskiemu; nie miał przeto w oczach ludu tych warunków bezstronności i powagi, którą historyk w nim radby widzieć.
Strona 217 - Po rozmyślnym stanu włościan roztrząśnieniu — pisze prawodawczyni — znalazłam, że póty los ich podlegać wielorakiemu zewsząd uciemiężeniu będzie, póki pewne i trwałe ustawy nie zabezpieczą ich majątku i nie ograniczą tak ich powinności, ażeby nigdy ani pomnożone, ani pomniejszone być nie mogły arbitralną rządców wolą.