Obrazy na stronie
PDF
ePub

Historia translationis S. Vincentii leditae et mart. ex Hispaniâ ad Castrense in Galliâ monasterium: aucto

Aimoino monacho ord. S. Benedicti.

EX SANCTORALI MS. ECCL. BARCINON.

Brevis admonitio.

Licet hoc opusculum in actis SS. post Jac. Brolium Prateasem monach. ediderit Bollandus ad diem XXII Januarii, cumque secutus Mabillonius in actis SS. ord. S. Bened. saec. IV. part. I.; illud tamen denuo cudere de crevimus, quandoquidem ex hispano codice, quod hactenus non licuit, describere potuimus; ex sanctorali nem. pe antiquo eccl. Barcinon. saeculo XIII, ut conjicimus, compilato; ubi per lectiones distinctum est, prout mos ecclesiastici officii requirebat. Ex quo eruitur, peculiaro festum de illâ D. Vincentii translatione in hac ecclesiâ habitum; et in illâ eam opinionem à saec. XIII viguisse semper, praedicti martyris corpus in Galliam non in Lusitaniam delatum fuisse. Quamvis autem hanc Aimonii narrationem Cl. Florezius et Riscus suspectam habeant (Hisp. Sacr. t. VIII. pag. 190. seq. t. XXX. pag. 215.): id tamen in comperto est, Castri asservari S. Vincentii reliquias ; quod à pluribus retrò saeculis et miraculorum splendor, et publica scripta testantur (V. Bolland. de reliquiis S. Vinc. §. III.). Vitiatam autem inibi lectionem emendavimus saepe , saepius vero retinuimus, ut codici fidem servemus suam, qui in multis accuratior est editis , et locupletior , ut opportunè suis in locis indicabimus.

Epistola Aymoeni (a) monachi: ad dompnum abbatem

coeterisque sub eo fratribus. Dignis memoriâ sanctis patribus domno abbati Vernoni, coeterisque, sub. eo fratribus in pago Albiensi, et monasterio (b) beati Benedicti, quod Castrum cognominatur, sub ejus regimine regulari studio Deo comilitantibus, Aymoenus () peccator, almi Germani parisiorum praesulis monachorum novissimus, praesentem prosperitatem, eternamque in Christo coronam. Vestrâ, ó amantissimi patres, prudenti, nec non et imitabili simplicitate compertâ, non miror , quod libuit sanctitati vestrae mihi modico tantum injungere negotium, quatinus adventum beati levitae, et martyris Christi Vincentii ad vos , ejusdeinque adventus supernae admonitionis causâ, literis mandando posteris futurisque clericis (d) sciendum praeberem. In

(a) Alii codices : epistola Berno abbas undecimus, cui Aimoini nionachi ad domnum hos libros inscribit Aimoinus. Bernonem abbatem, ceteros- Monasterium in ecclesiam ca. que sub eo fratres. Alibi legin thedralem erectum est ab Jotur Heimonis.

hanne XXII postea à saecu(b) Hoc monasterium S. Ger- laribus canonicis occupatum. . mani à Pratis anno Domini Mabill. DCXLVII Robertus, Anseli. Hos libros Aimoinus nus et Daniel, tres viri pii et scripsit ex relatione Audaldi nobiles construxerunt in pago monachi ; istius translationis Albigensi , juxta fluviuin Agou- adjutoris, cujus ab ore quae ti sub regulâ S. Benedicti , ad. dicuntur accipit (ex lib. I. juvante Faustino, strenuo ac cap. 2.). Anno 888 superstitem praedivite milite , qui mona- fuisse , demonstrat Mabillochus factus ecclesiain S. Be- nius. Obiisse V id. Junii consnedicti à fundamentis magno tat ex pervetusto Pratensi Ne. sumptu aedificavit , et post crologio. Diversus est is ab mortem Roberti secundus mo- Aimoino, Francicae historiae nasterii abbas evasit. Eidem lo- scriptore, Floriacensi monacho. co praefuit anno DCCCLXX (d) Edit. Saeculis.

quo etiam illud competenter exigitis (a), ut grandia pau: cis clucidem, scu pro' vitándo fastidio spatiosa brevi sermone contraham , quo omnibus legentibus hoc opus , Chris. to favente, probetur acceptius. Id quoque quemadmodum de miraculis ejusdem sancti itinere (6), ut penes vos multiplici numerositate exhibitis , tantuin, ut ejus inventio ejusque ad vos translatio certa dinoscatur, contingam, Sed quoniam me super hoc quamvis indignum, dignanter tamen aggressi estis , fiat domini pia semper voluntas, ipsiusque sancti et egregii testis consequens pro me ac frequens apud eum oratio. Neque facit me tot, tantisque praeceptoribus digna , licet ab immerito, postulantibus inobedientem reperiri : vestra (c) quidquid pro me sanctitate divinam supplicante clementiam : ut quod meritis non praesumo , sanctarum precum sublevatus auxilio, non ego quidem , sed gratia Dei mecum perficere possim. Explicit epistola.

INCIPIT PROLOGUS (d).

Ergo quia hactenus quae circa hujus sancti levitae et martyris inventionem, seu corporis repetitionem gesta sunt, fideli stilo Christo duce digessimus: jam (e) verò quae restant ipsius translationis et gestorum in eâ miraculorum brevi, quemadmodum coepimus, tractatu sollicitè rideamus. Neque enim effugari lectorem, multomagis verò ad ca , quae dicuntur invitari , oportet, qualiter etsi sermo

(a) Edit. Exigitur. SS., et apud Mabillonium in

(b) Edit. In itinere, vel pe- actis SS. ordinis S. Benedicti, des.

extat in principio libri II., (c) Edit. Vestra quoque quem in locum referendus pro me.

est. (d) Hic prologus in actis (c) Edit. Jam nunc.

incultus exasperat, saltim succintus demulceat. Ideoque omne hoc opus in duo etiam dividere voluimus corpora, licet quantitate exigua. Nobisque donari petimus quidquid praetereuntes (a) in hiis excessimus: quod (b) multis pauca eligentes, illa prorsus quae fide hac relatione digna inventa habuimus, eis praesentibus qui viderant attestanti. bus piis (c) laboribus studio ipso in loco scribere curavinus.

(d) Anno octingentesimo quinquagesimo quinto Incarnationis Domini nostri Jesu Christi, regnante ortodoxo francorum principe Carolo (*); Ludovici (e), imperatoris filio, in parte quadam regnorum ipsius, in Aquitaniâ scilicet, et monasterio quod vulguari (1) appellatione Conchitas (g) vocitatur, Illeberto (h) cuidam monacho visio ostensa est, quam coelitus monstratam sequentia declarabunt. Erat igitur idem vir simplex ultra juvenilem aetatem temporis agens, senex moribus, ac sanctae pacientiae studiis eruditus. Abbatum (i) etiam monasterium, quem praesertim à tempore sui sacerdotii inianter desideraverat, adeptus, talem se totius religionis praebuerat actibus, qui (k) etiam praecedentium hujus vitae patrum se. quens vestigia , multis et ipse foret in exemplum. Hic cùm se aliquando post exsolutum vigilia (1) debitum sopori dedisset, vox ei divina sic insonuit dicens: frater, vigilas ?

(a) Edit. Praetereunter, (c) Edit. Hluduwici.

(6) Edit. Qui de multis pau. (f) Edit. Vulgari. ca legentes.

(8) Edit. Conkittas. MS. (c) Edit, Pii laboris. Rip. Okatas.

(d) Edit. Incipit liber pri- (h) Edit HILDEBERTO, mus inventionis , sive transla- et sic deinceps. tionis B. Vincentii, levitae et () Edit. Habitum etiam martyris, quae celebratur VI. inonasterium. kal. Novembris.

(k) Edit. Ut etiam. A (*) Carolo. Calvo scilicet. (1) Edit. Vigiliarum,

cui respondit (a): Domine quid me vis (b)? Surge , inquit, vade et egredere. Valentiam Hispaniarum ; ac perquire extra muros ejusdem civitatis locum sepulturae Vincentii levitae et martyris , cujus corpus ecclesia quae desuper fuit, à paganis ob malignorum civium et circum habitantium pravam conversationem destructa , ibi absque ullo religionis honore nullo (c) excepta matre tellure obstante tegmine ymbre madescit aereo. Nam dignum est, scito, Dominique voluntas, ut dein (d) gloriosus Dei amicus inde diligenter effosus, ad locum transferatur pacis, cultusque legitimi. Quibus edictis (e) mox à conspectu videntis illa coelestis species hujusmodi (f) narrantis unà cum voce subducitur. Qui sopore depulso, et quod viderat vigilanti animo replicans, ad Dei rogandam pronus consurgit clementiam : quatinus per eum cunctorum opifex , quod ostenderat , dignaretur explere.

LECTIO SECUNDA.

Erat (g) alius in eodem monasterio religiosus satis monachus atque sacerdos et conversus (*), Audaldus nomis ne, spetiali ei familiaritate connexus, aetate ac vitae moribus pene consimilis , cujus ab ore (**), quae dicuntur, et

(a) Edit. Respondenti. (8) Edit. Erat sane alius in

(6) Edit. Quid me vis fa- eodem monasterio monachus cere? Surgens, inquit, vade religiosus, aeque sacerdos. et aggredere &c.

. (*) Conversi dicebantur olim (c) Edit. Nullo obstante teg. apud monachos, qui ex saecumine , imbre medescit aethe- lari vitâ ad monasticam conreo.

vertebantur in adultâ aetate. (d) Edit. Idem gloriosus. Mabilla (e) Edit. Dictis.

(**) Hinc aetatem Aimoini (f) Edit. Hujusmodi visio- licet agnoscere : uti et ex pronem narrantis.

log. lib. 2. .

« PoprzedniaDalej »