Obrazy na stronie
PDF

fidejussoribus datis, nqn exeant de ipsa civitate, A sterio papae? « Quae nostro prius ministerio Dominus se opponentes, illud circumscribendum esse pro- A speret modo quod per aliorum possit offensiones

quandiu Alexandria episcopum accipiat. Judices, et senatus dixerunt : Sanctissimi Paschasini sit firmum Judicium. » Hoc igitur honore suscepta fuit asynodo Chalcedonensi ggistola dogmatica Magni Leonis, quidquid susurret Neotericus, (Nat. Alex. sect.i, diss 13) imaginatus susceptam a concilio,et approbatam præviojuridicoexaminejudiciali,cum prius eam ad fidei regulas eaepenulisset. Contendit, se reatum incursurum blasphemiæ in Spiritum sanctum, si aliam acceptationis methodum synodo universali atlribueret. Caecum illud agendi modum si comcilio aecumenico tribuissem ; reus blasphemiae in Spiritum sanctum mihi viderer (ibi). Alter recentior de eodem negotio pertractans attribuit episcopo Lycaoniae suffragium, nunquam ab eo prolatum, nempe: Si quispiam in e.rpositione fidei per Leonis epislotam declaratam aliquid improbandum repererit, se id non curare ; sibi enim

id ratum, ut non contradicat expositioni a Patribus B

Nicænis traditæ.Verum si attendantur verba Neoptolemi illius episcopi Lycaoniæ, longe diversam a scriptore nupéro sententiam indicant : « Jam inde, inquit, ab initio nostra patria ab omnia hæretica labe ura ejusmodi quæstionum,et contentionum expers uit, nosque simplicius credidimus, Patrum fidem sequentes expositam in Urbe Nicæna, quam postea interpretatus est beatus memoriae Cyrillus, ac denuo declaravit sanctissimus ac religiosissimus Romanæ urbis archiepiscopus Leo : nosque rursum his expositionibus non adversamur. Quod si quis habere se putat occasionem aliquam contradicendi adversus expositionem beatissimi episcopi Leonis; ipse simul £;; atque contendat, nobis nulla in te contraicentibus, aut repugnantibus expositioni trecentorum decem et octo, et eorum qui postea fuerunt centum quinquaginta SS. Patrüm Fide. » Iloc dicere valde différt ab insinuatione, quam Neotericus ide obtrudit contra auctoritatem Romani pontificis, dum per illa verba episcopi Neoptolemi declarationem expressam indicantia pro epistola Leonis æque ac pro epistola Cyrilli, et prò symbolo Nicæno, novus hic interpres significari docet impunem fore dissensum ab epistola Leonis. Idem scriptor recentior nimis confidenter pertrahit ad suum systema pontificiae auctoritati oppositum verba Leonis in Domino gloriantis, * qui nullum nos(inquit) in nostris fratribus detrimentum sustinere permisit: sed quæ nostro prius ministerio definierat, universæ fraternitatis irretractabili firmavit assensu. » Ex hisce verbis 'Κ colligit, solius synodi œcumenicæ irreformabile judicium dicioportere, et ad examen non revocandum ; reliqua vero, etiamsi Romani pontificis sint, esse obnoxia reformationi. Nos e contra observamus, a Leone non dici judicium acceptationem illam concilii, sed assensum : universae fraternitatis irretractabili firmavit assensu. Assensus iste quando dicitur irretractabilis, idcirco dicitur, quia semel præstitus revocari nequaquam potest, neque ab eo fecedi liberum est. Nqn videtur ullo modo significare, decisionem œcumenicæ synodi adversari posse alteri prolatæ a Romana sede, aut Chalcedonensis definitiones de fide suæ dogmaticæ epistolæ. Profecto ita lapsus memoria non fuerat, ut oblivisceretur toties a se perscripta de S. sedis decisionibus antequam concilium convocaretur. Vide quae superiori capite recitavimus. Si repetere hic liceat, ea tantum indicentur, quæ ad ipsos Patres scribit in concilii limine constitutos : « Unde, fratres charissimi, rejecta penitus audacia disputandi contra fidem divinitus inspiratam, vana errantium infidelitas conquiescat: nec liceat defendi quod non licet credi. » Sed ne excedamus ab epistola ad Theodoretum. Nonne Leo in ea declarat, epistolam suain ad Flaviorum esse Dei ipsius definitionem, utentis mini

[merged small][ocr errors]

definivit... ut vere a se prodiisse ostenderet quod prius a prima omnium sede formatum totius Christi orbis judicium recepisset : ut in hoc quoque capiti membra concordent. » Quod autem plene confirmat, decisionem Leonis ad juridicum examen revocatam non fuisse a concilio; sed concilium credidisse suarum esse partium debitum acceptandi epistolam dogmaticam, et confQrmandi potitificio judicato proprium judicium,est id quod cóntigit actione quinta. Proposita ibi fuit definitio fidei, cui omnes applaudendo acclamarunt, præter nonnullos 0rientales, et legatos Romanæ sedis. Hi contendebant, deesse aliquid propositae definitioni, cum non exprimeret universa quæ Leonis epistola continebat circa duas in Christo naturas post unionem hypostaticam inconfuse confitendas. Persistentibus episcopis in affirmando, nihil in ea definitione desiderari, sed esse conformem epistolæ Leonis : « Epistolam sanctissimi Leonis suscepimus, et subscripsimus... Archiepiscopus Leo, ut credimus, sic credit. Definitio subscribatur. Definitio habet omnia. Definitio fidem habet. I.eo eadem dixit, quæ Cyrillus; Cœlestinus, qu£ Cyrillus dixit, firmávit Xysius firmavit, quæ Cyrillus dixit • Responderunt legati: «Si non consentiunt epistolæ ap9§tolici et beatissimi viri papæ Leonis, jubete nobis rescripta dari, ut reverta`nür (in Occidentem) et ibi synodus celebretur.» Huic etiam legatorum protestationi patrocinium accommodante Marciano Augusto, ejusdem commissarii ab episcopis quaesiverunt : « Dioscorus dicebat, quod ex duabus naturis est suscipio, duas non suscipio.Sanctissimus autem archiepiscopus Leo duas naturas dicit esse in Christo unitas, inconfuse, inconvertibiliter, et indivisibiliter in uno unigenito Filio Salvatore nostro. Quem igitur sequimini, sanctum Leonem, aut Dioscorum ? Reverendissimi episcopi clamaverunt : Ut Leo, sic credimus. Qui contradicunt, Eutychianistæ sunt. Leo recte exposuit. Magnificentissimi, et glQriQsissimi judices ïlixerunt: Ergo addite definitióni, duas esse naturas unitas in Christo, inconvertibiliter, et inconfuse. » Hoc ipsum igitur Leonis assertum cum definitioni inseruissent « quod una cum fide Nicæna, Constantinopolitana, et epistolis Cyrilli ad Nestorium et Oriëntales, esse éongruentem magni illius Petri confessioni, asserunt, et communem quamdam columnam adversus perverse sentientes,» ad confirmationem rectorum dogmatum,eidem definitioni ita conformatae tum legati apostolici,tum Patres universi subscripserunt. Nempe hoc honore ab antiquioribus sæculis habitæ sunt décisiones Romanæ sedis,utcomparatæ sint definitionibus universalium synodorum, ét ipsis oraculis divinarum Scripturarum proxime accensitae. In postrema actione concilii (quae fuit sexta decima) legati sedis apostolicæ retulerunt, pridie ejus diei post suum e concilio discessum cum cqmmissaris Caesareis, quædam pertractata fuisse adyer$us sacros canones, `et disciplinam Ecclesiæ. Archidiaconus Ecclesiæ Constaniinopolitanæ respQndit, leatos ante discessum rogatös fuisse a clericis illius ɤ' ut dignarentur una cum Patribus cognoscere nonnulla a se proponenda. Legatis vero reponentibus, se nihil haberé in mandatis ab apostolica sede traditis super his,quæ cupiebant clerici præfati proponere, et idcirco exeuntibus e cQncilio ; rogatos fuisse commissarios principis,ut audirentur,eorumque preces remissas ad Patres concilii ; hos vero ad cognitionem precum procedentes quaedam statuisse $u; idem archidiaconus ex scripto recitavit, super Êcclesiæ Constantinopolitanæ juribus Romæ veteris dignitati ferme exaeqüandis, praecipue in ordinati9ne eisdem attribuenda metropólitarüm trium exarchatuum Ponti, Asiæ, ac Thraciae. Contra hoc pronuntiatum, tanquam sexto canoni synodi Nicænæ contrarium, et juribus Ecclesiæ Romanæ, legati valide testâfitur. « Sin alias contradictio nostra (in$ his gestis inhæreat, ut noverimus, quid apostolico viro universalis Ecclesiæ papæ referre debeamus, ut ipse aut de suæ sedis injuria, aut de canonum eversione possit ferre sententiam.» Absoluta celebratione sessionum, concilii Patres allo

uentes Marcianum Augustum, tum scribentes ad £, papam in hujus laudes effusi : « nobis, inquiunt, impenetrabilem in omni errore propugnatorem Deus providit, et Romanæ Ecclesiæ papam ad victoriam præparavit, doctrinis eum per óminia veritatis accingens, ut quemadmodum férvens affectu Petrus, et hic affectu ferventiore decertans, omnem ad Deum sensum, intelligentiamque perducat. » Concil. Chalced. part. iii, num. 1, `et ad ipsum Leonem : « Te tanquam tanti boni duce et auctore ad communem utilitatem Ecclesiæ filiis hæreditatem,sortemque veritatis ostendimus...Quibus

augeri,»Et in epistola ad Pulcheriam omninqirritat, et infringit consensiones episcoporum, eidem decreto adversus Nicænos canones accommodatos : tn irritum mittimus : et per auctoritatem B. Petri apostoli generali prorsus definitione cassamus. In encyclica vero ad episcopos prQ Constantinopolitani petitione supplicántes respondet : « Nullus apud Ime patrociniis ita poterit adjuvari, ut his quæ postulat calcata Patrum constitutione consentiam, » et serio singulos monet, « ne in cujusquam gratiam a me velis postulare quæ sinereatu utriusque nostrum nec mihi concedere, nec tibi liceat obtinere. » His congruentia sunt quæ rescribit ad Maximum Antiochenum, et ad Theodoretum Cyri, plena constantiæ apostolicæ in tuendis regulis Patrum, et exemplis suorum decessorum. Denique et in data ad Proterium Alexandrinum epistola (qui Dioscoro suffectus fuerat deposito apud Chalcedónem) perinde ac scri

(quingentis viginti nobis) tu quidem sicut membris B bens ad Maximum Antiochenum,spondet se non pas

caput præeras in his, qui tuum tenebant ordinem. » Post laudatum pontificem, ejusque legatos, ad canonem deveniunt pro Constántifiopolitana Ecclesia conditum: cujus condendi causas exponunt : scientes, quia et vestra sanctitas addiscens, et probatura, et confirmatura est eadem. Rursumque enuntiant probabiles causas, quibus permotum iri Leonis animum $perant ad confirmationem suam gestis ac decretis omnibus concedendam, licet adversati sint legati in re postremo proposita. Ejusdem sententiæ litteras tum Marciahus Augustuis, tum Pulcheria, tum Anatolius Constantinopolitanus, tum Julianus Coensis ad Leonem mittunt. Eae cap. 11. Confirmat Leo concilii Chalcedonensis Qmnia circa fidem ibidem constituta, gaudens, « humilitatis nostræ scriptis (inquit) auctoritate Domini , mei beatissimi Petri Apóstoli, et merito roboratis religiosa unanimitafe consentiens $ancta synodus ab Ecclesia Dei amputaverit diabolicorum sensuum diabolica commenta.» Rescribit igitur: « Fraterna universitas, et omnium fidelium c9rda cognoscant, me non solum per fratres, qui yicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodaliüm propriam vobisêum inesse sententiam in §ola videlicét fídei causa (quod §;epe dicendum est) propter quam generale cóncilium, et ex præcepfo Christianorüm principum, et ex consensu apostolicæ sedis placuit congtegari, » etc. C9nfirmat igitur Leopapa decreta defide, non simplici consensu,et adhæsiorie ad definitionem tanquam ex se ratam absque suo placito; sed auctoritaté firmandi quæ residet apud apostolicam sedem, ut exprimit phrasis adhibita per Leonem in epistola 77 ad Anatolium: Ita ut Chalcedonensis symboli definitionem de fide, cui etiam dilectio tua subscribendo consensit, et quam apostolocae sedis firmavit auctoritas, profiteatur Atticus se per omnia servaturum. Quod autem attinet ad canonem 28 de patriarchali jurisdictione Constantinopolitanæ Ecclesiæ attributa supra exarchatus Ponti, Asiae, ac Thraciæ, et loco proximo post sedem Romanam, ita denegavit consensum beatus Leo, ut infractionem canonum Nicænorum diserte nominet in epistola ad Anatolium, et doleat, ac miretur, « inauditis, et nunquam antea tentatis excessibus sanctam synodum ad exstinĘ solam hæresim, et eonfirmationem cathoicæ fidei congregatam trahi (ab Anatolio) in occa$ignem ambitus, tanquam refutari nequeat, quod illicite voluerit multiíudo, et illa Nicænörum canonum per Spiritum sanctum ordinata conditio in aliqua unquam sit parte solubilis. » In litteris quoque ad imperatorem datis resistit valide huic pervefsiohi : « satis sit (Anatolio) quod prædicto vestræ pietatis auxilio, et mei favoris assensu, episcopatum tantæ urbis obtinuit. Non dedignetur regiam civitatem, quam apostolicam non potest facere sedem: nec ullo

[ocr errors]

surum, ut dignitati suarum sedium præjudicia inserantur. Jure autem scribit,per quorumdam subreptionem decretum illud emanasse, cum jura Alexandrinæ Ecclesiæ tunc vacantis nemo tueretur, Antiochenæ etiam tacentis, ne offensam Anatolii incurreret; ita ut plane deserta esset causa præcipuarum Ecclesiarum, nisi legati apostolici restitissent. Anatolius ' Leonis adversationem non modo non ægre tulit, sed de illa gravisus est, cum inde occasionem quæreret disseminandi gesta synodi Chalcedonensis fuisse a Leone improbata. Huic tamen serpenti calumniæ Leo provide occurrit, datis epistolis ad synodi Patres, ad Augustum Marcianum aliosque, in quibus ea quæ de fidé recte constituta confirmaverat,dilucide separat ab his quæ de mutatione disciplinæ inhibuerat, tanquam attentata contra Nicænos CanOnes. (E.r cpp. xii.) Vigilantia Leonis Magni proponitur in sua dogmatica epistola,et concilii Chalcedonensis definitionibus a se confirmatis per omnes Ecclesias publicandis et stabiliendis. Elucet autem illa ex epistola, ad Ravennium Arelatensem data, una cum exemplo suæ dogmaticæ adFlavianum,utapud omnes Galliarum episcopos eamdem perferri curâret.Quam studiose et venerabiliter ab omnibus suscepta fuerit, docent litterae trium episcoporum ad Leonem datæ, in quibus paterna eju$dem providentia et apostolica doctrina dignis laudibus non solum commendatur, verum etiam humiliter rogatur ut exempla quæ ejusdem epistolæ ab amanuensibus transcribi curaverant, dignetur inspicere et si quid librarii errore defuerit, emendare ; vel si addiderit postea quidpiam, inseri jubeat, ut præsentibus a6 futuris temporibus integrum cuslodiatur tanti pastoris doctrinæ ac vigilantiæ monumentum,præsidium futurum etiam locis ubi nondum error irrepserat, ne inopimantibus improvisus hostis adveniat, ne vulneri locum praebeat incauta securitas. Synodus vero episcoporum in Gallia paulo post habita,de eadem dógnatica ad se transmissa grätias uberrimas referens dicit eam epistolamita avide receptam, ut memoriter a pluribus recitetur, non secus ac symbolum fidei. « Quæ apostolatus vestri scripta, ita ut symbolum fidei qui$quis redemptionis sacramenta non negligit, tabulis cordis ascripsit, et tenaci, quo ad confundendos hæreticorum errores paratior sit, memoriae commendavit. » Subscribitur ista synodica ab episcopis 43,quibus præponitur Rusticus Narbonensis. Dum his respondet Leo, percipit esse in concilio Chalcedonensi ea Ί' diximus acclamatione receptam. Quare, ut ad lIispanos etiam episcopos perferatur a Galliarum præsulibus curari mandat. Pari gratulatione in Insubria percepta est, ut testatur synodica ejus provinciæ ad Léonem data. Non destitit Leo ad Maximum Antiochenum et ad Theodoretum

Cyri perscribere,ut illius $. notitia ad om- A qui pulsare audeat inexpugnabilem veritatem ?...

nés perveniat.lbi enim remedii necessitas major urgebat. Monachi enim Palæstini, ut plurimum Eutichiani, tales civerant turhas, ut expulso Juvenali Hierosolymorum episcopo,in ejus sedémintrusissent Theodorum gregolem suum, cui favor Eudoxiæ Augustæ non deerat,viduæ Theodosii ejus nominis tertii. Hoc autem subnixi nulli parebant excessui contra catholicos exercendo, ut Romano pontifici et Chalcedonensi concilio abrenuntiarent. Lenioribus remediis curatio primum tentata est, tum a Leone,

tum a Marciano perscriptis Litteris.Verum obdura-*

ta seditiosorum pervicacia adegit imperatorem ad militatem manum submittendam, quia cogibantur rebelles monachi Eutychiani in monasteriis redduti,quibusdam etiam illorum morte multatis.Ad Juvenalem vero suæ sedi restitutum gratulatorias literas dedit Leo, seria tamen admónitione respersus ut diligentius, curaret gregem sibi commissum, ne petilenti hujusmodi afflatu imposterum corriperetur. Ecclesiæ patriarchatus Ægypti non minus exercebant curam Leonis quam Orientales.Cavendum enim esse considerabat tum a monachis,tum a Protereo in locum Dioscori suffecto,cujus fuerat auditor.Verum a Proterio nihil timendum esse cognovit post ejus professionem fidei vere catholicam ad se tränsmissam ; de qua gratulatus Leo regulas addit Eutychianos ab erroribus revocandi. Factionarii Eutychetis abusi fuerant dogmatica Leonis epistola, corruptis pluribus ejusdem locis, et Nestoriánorum erroribus eidem insertis,tum etiam in invidiam revocato Chalcedonensi concilio,ob injuriam Alexandrinæ sedi illatam, cum Patres præpositum Constantinopolitanam. Priori calumniæ occurit Leo datis a Marcianum litteris, in quibus rogabat, ut Græce reddi fideliter curaret per idoneos viros dogmaticam suam epistolam ad Flavianum,et in Alexandrina dioecesi evulgari, ut conferri posset cum doctrina illius sedis episcoporum Athanasii,Theophili et Cyrilli.Secundo autem obtentui obviam ivit, scribens ad Proterium quam valide sedis apostolicæ legati reclamaverunt ac protestati sint contra decretum Chalcedonense, episcopo Constantinopolitano eatribuens quæ Nicæni canones et Eccclesiæ disciplina vetabant.Se perstiturum firmiter in asserendis Ecclesiæ Alexandrinæ debitis juribus ac privilegiis, paternæ antiquitatis exemplo. Dum hæc feliciter promoventur, Marciani Augusti mors insecuta cursum abrupit ejus progressus, sperabatur. Timotheus Elurus, sancto Proterio occiso,in ejus locum inttusus,in tantam insolentiam ę; ut auathema in Leonem intorquere et in Chalcedonensis concilii susceptores non exhorruerit. S. Leo, certior factus tot scelerum, non destitit excitare Leonem Augustum, Marciani successorem, ut patrocinium accommodaret catholicæ Ecclesiæ.Non destitit Elurus versutiam et omnes fallendi artes adhibere ut incantum principem inflecteret ad novum concilium indicendum. S. Leo, ea de re a principe requisituo, respondet : « Cum ergo universalis Ecclésia per illius principalis petræ aedificationem facta sit petra, et primu§ apostolotum beatissimus Petrus voce Domini audiérit : Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam; quis est nisi aut Antichristus, aut diabolus,

[ocr errors][ocr errors]

uodam contagio splendorem vestræ serenitatis obfuscare desiderant, cum sacrilegi parricidæ id audeant petere, quod nec innocentes liceat obtinere. » Ita egit suis epistolis Leo, ut in locum Eluri alter episcopus Alexandrinæ Ecclesiæ datus sit, nempe Timotheus cognomento Solofaciolus; quem ad së perscribentem monet Leo ut Nestoriani âtque Eutychiani erroris reliquias omnes eliminet e suo episcopatu. Monendum quoque duxit Anatolium Constantinopolitanum, ut errores eosdem curaret studiosius evellit e regia urbe; quod à GennadiQ successore pariter requisivit, dum a palliata Eluri conversioné ita cavendum esse perscripsit, ut a quocunque privato vel publico colloquio nefarium hominem submoveri præmoneat.

(Er. cap. 13.) Est igitur pontificatus Magni Leonis epocha memorabilis præ cæteris quæ in ecclesiastica historia occurrünt, in qua visibili$. Dgi protectio sedi apostolicæ impensa fuit, difficillimis præsertim temporibus, quibus barbarorum eluvies èt hæresum ffequentia `humana omnia ac divina miscebant et cónfundere nitebantur. Qua enim felicitate Leo contra hæreres decertavit, eadem majestate repressit Attilæ et Genserici irruptiones.

A SCHELESTRATE.

Num 67, lin 11. Hic constutuit ut monacha, etc. Hic omissa est periodus, quam agnoscit uterque ins. Cod. Florent. Ilic constituit ut intra actioniem sacrificii diceretur : Sanctum sacrificium immaculatami hostium. Quæ verba, ut adnotatur in Velseri editione Moguntina, etiam habebantur in duobus codicibus mss. Germanicis.

ALTASERRA.

Num 67, lin 11. — Hic constituit ut monacha n0m acciperet velaminis capitis benedictionem, nisi probata füerit virginitate seaeaginta , qnnorum. Leoni§ decrétum est, ne monacha, id est yirgo, veletur ante annumfi aetatis sexagesimum. Ex cone Agath can 19, et syn vi, in Trull can 40, modus impositus est ne velentur ante annum 40; syn Carth iii, can 4, ante annum 25; can Sanctiomonialis et seq. 20, qu. 1.

Lih 13. Hic constituit super sepulcra apostolorum custodes, qui dicuntur cubicularii, eae clero Roman0. Decreto £$ impositi sunt custodes sepuleris apostolorum, lecti èx ordine clericorum. qui dic; ti sunt cubicularii. Cubicularii sunt servi qui sunt in ministerio cubiculi. Tranquill in Julio, gap 4 : Cum uno medico et cubiculariis duobus. Inde cubicularii dicti sunt custodes corporum apostolo: rum, quasi essent cubicularii apostolorüm, yel

uia as§umebantur e cubiculo seu camera pontificis. Eadem analogia cubiculari9§ ecclesiæ sancti Martini pro ædituis accepit Ottho, Frisingens Chronic lib iv, cap 32, et Sigebert. ad ann. Eodem matriculàrios vocitãt abbas Uspergens vandalbert diacon in Vita S. Goaris, apud Surium 6 julii: custodes vel matricularii ecclesia. Capellæ vol oratoria adjecta ecclesiis dicuntur cubicula : Anasias in Sergio : « Hic tectum et cubiculæ, quæ circumquaque ejusdem basilicæ sunt, studiosius ornavit. »

[blocks in formation]

68 Hilarus, natione Sardus, er patre Crispino, sedit annis sex, mensibus 3, diebus 10 (a).

N0TULÆ MARGINALES FABROTTI. (a) B mens 10, minus d. 2, a Coss Severini et Daglaiphi ad Pusæum et Joannem Coss.

Hic fecit decretalem, et per universum Orientem sparsit Epistolitas de fide catholica et apostolica, confirmans tres synodos Nicænam, Ephesinam, et Chalcedonensem, vel (a) tomum S. archiepiscopi Leonis, et damnavit Eutychetem, et Nestorium, et Dioscorum, vel omnes sequa5 ces, eorum, et omnes hæreses, et confirmans auctoritatem (b) et principatum sanctæ sedis apostolicæ. Hic fecit constitutum de Ecclessia in basilica ad sanctam Dei genitricem Virginem Mariam consulatu Basilisci et Hermenerichi, xvi Kalendas Decembris. est» Hic fecit oratoria tria in baptisterio basilicæ Constantinianæ, Joannis Baptistæ, et S. Joannis evangelistæ, et S. Crucis, omnia ex argento et lapidibus pretiosis. Confessionem sancti Joannis Baptistæ fecit ex argento, quæ pensabat libras centum, et crucem auream. Et confessionem S. Joannis evangelistæ fecit ex argento, quæ pensabat libras 100, et crucem δ auream : et in ambobus oratoriis januas æreas, et argento clusas. In oratorio S. Crucis fecit confessionem, ubi lignum Dominicum posuit, cum cruce aurea, cum gemmis, quæ pensabat pondus librarum 20. Fecit ex argento purissimo in confessione januas pensantes pondus librarum 50; supra confessionem aureum arcum qui pensabat libras 4, quem portant columnæ onychinæ, ubi stat agnus aureus, pensans libras duas; coronam auream ante confessio10 nem. Pharos cum delphinis, quæ pensant libras quinque; lampadas aureas numero quatuor pensantes libras duas; nymphæum, et triporticum ante oratorium S. Crucis, ubi sunt columnæ miræ magnitudinis, quæ dicuntur hecalon, penta; lacus, et conchas triantas (c) 2 cum columnis porphyreticis ragiatis (d), foratis (e) aquam fundentes, et in medio lacum porphyreticum cum concha assirta (f) in medio aquam fundentem, circumdatam a dextris, vel 15 sinistris; in medio cancellis æreis, et columnis cum fastigiis, et epistyliis undique ornatum ex musivo, et columnis Aquitanicis, et tripolitis, et porphyreticis? Ante confessionem beati Joannis coronam argenteam, pensantem libras viginti; (g), pensantem libras viginti quinque. 20 Item ad sanctum Joannem intra sanctum fontem lucernam auream cum nixis (h) luminum decem, pensantem libras quinque; cervos argenteos tres fundentes aquam, pensantes sing. libr. triginta; turrem argenteam cum delphinis, pensan. libras sexaginta; columbam auream, pensan. libras 21. In basilicam Constantinianam pharacanthara argentea, quæ pendent ante altare decem, pensan. singula libras viginti; scyphum aureum, pensan. libras sex; calices aureos, pensan. singuli libr. 1; scyphos argenteos duos (i) pensan. singuli libras decem; alium scyphum aureum, pensan. libr. quinque; calices ministeriales argenteos viginti, pensan. singuli lib. 2; amas argenteas quinque, pénsantes libras decem. Ad beatum Petrum apostolum, scyphum aureum, pensan. libras quindecim, alium scyphum aureum 10 cum gemmis prasinis et hiacynthinis, pensantem libr. quatuor; calices argenteos ministeriales decem, pensan. sing. lib. 2; amas argenteas duas, pensam. sing. libras octo ; pharacan- thara argentea viginti quatuor, pensan. singula libras quinque ; ad beatum Paulum apostolum scyphum aureum, pensan. sing. libras quinque; scyphos argenteos qualuor, pensan. sing. libras sex ; calices ministeriales argenteos decem, pensantes sing. libras septem; amas 15 argenteas duas, pensantes sing. libras decem. Ad beatum Laurentium martyrem scyphum aureum cum gemmis prasinis, et hiacynthinis, pensan. libras quatuor; lucernam auream nixorum decem, pensam. libras quinque ; scyphum aureum purissimum, pensan. libr. quinque; lampadas aureas duas, pensan. sing. libr. M ; (j) pharamcantharam auream, pensan. lib. 2; turrem argenteam cum delphinis, pensan. libras viginti quinque ; scyphos argenteos 20 tres, pensantes sing. libras triginta quatuor; calices argenteos ministeriales duodecim, pens. sing. lib. 2; altare argenteum, pensans. libr. quadraginta; lampadas argenteas decem, pensans. libr. 2; amas argenteas duas, pensantes libras decem ; in basilica beati Laurentii mar

[ocr errors]

NOTULAE MARGINALES FABROTTI.

(a) C, etc. (b) C, dominationem. (c) castriatas. C, cithariacas. (d) (; soraitis. (e) C perforatis.

(f) raita. (g) id est, argenteum. (h) lychnis, B, mixis. (i) quinque. (j) pharum cantharum aureum.

tyris pharacanthara argentea decem, pensantia singula libras decem, canthara ærea 26;

Ministeria ad baptismum argentea, ginta.

libras decem ;

phara ærea, libras quinqua

a ■ In urbe Roma constituit ministeriales, qui circuirent constitutas stationes. Scyphum aureum ansatum, pensantem libras octo; scyphos argenteos per titulos viginti quinque, pensan. sing. lib. decem ; amas argenteas viginti quinque, pensantes singulæ libras decem ; calices argenteos ministeriales quinquaginta, pensantes sing. libr. duas. Haec omnia in basilica Constantiniana, vel 5 ad sanctam Mariam constituta recondidit. Hic fecit monasteria ad sanctum Laurentium, et Balneum, Praetorium (a) sancti Stephani. Fecit autem oratorium sancti Stephani in baptisterio Lateranensi. Fecit autem et bibliothecas duas in eodem loco. Item monasterium intra Urbem ad () Lunam. Hic fecit ordinationem in Urbe per mensem Decembris, presbyteros viginti quinque, diaconos seae, episcopos per diversa loca viginti duos. Qui etiam sepultus est ad sanctum 10 Laurentium in crypta juxta corpus beati episcopi Sixti ; et cessavit episcopatus per dies de

Cem.

NOTULE MARGINALES FABR0TTI.

(a) G, S. Laurentia. — (b) C, unam.

VARIAE LECTIONES.

Apud Fabrottum ex codise Freheri.

Num 68, lin 1 B, IIilarius, ibidem A, annis 7. lim %, B, et tomum, lin 6, B, el confirmans dominationem sanctæ sedis catholicæ et apostolicæ.

Num 69, lin 7, B, agnum Dominicum. lin 14. AB, $* dicuntur hecaton, pentalaicas et concastriaa$.

Num 70, lin 9, AB, argenteos 5. lin 16 et 17, AB, lib 5 lin 18, A, alium scyphum aureum, pens lib 5,aureum cum gemnis. (in 25, AB,duas. B,altare argenteum, pens lib 40, lampadas argent 10 pens lib 20, amas, lin 26 et 27, B, lib. 40. lin 27. A, 24.

Ex codice Regio Mazarino et Thuano.

Num 68, lin 1, Hilarius. n. S. ex patre Crispino, sed ann 7, menses 3, dies 10. Hic fécit decr et per universum orbem sparsit, et epist. de fide cath et apost confirmantes(M. confirmans). lin 5, D. et om

nes seq e. et omnes hæreses; confirmans donatio- B

nem, et principatum sanctæ sedis cathoticæ et apo-
stolicæ. Hic fecit const de eccl ad S. Mariam còn-
sulatu Basilici. Fuit autem a consu'atu Basilici et
Hermerici a xvi. Kal Dec.
Num 69, lin 2, et Joann evang. lin 3, pretiosis.
Confessionem beati (M. sancti) J6. evangelistæ fecit
ex argenteo, pensante libr 100, etc aur. in ambobus
Oratoriis feciíjanuas æreas ex argento cl. lin 6, ubi
posuit lig Dom inclusum in crucé aurea (in M. deest
toae inclusum) cum gemmis pondo libras 20 (M,
supra confessionem fecit arcumi aureum) in confes-
sione fecit januas argenteas, pens singulae libr 50.
$upra confess fecit arcum aureum pens lib 4. lin 10,
lib 2, fecit et coron aur ante conféss pens lib 10;
farum argenteum cum delphinis, pens lib 5 (M lib 2,
in confess fecit januas arg pens sing lib 20. Fecit
et cor etc) Lampades aureas 4 pens singulae lib 2
(M. lib 4). lin 14, quæ dicuntnr hécaton. Fécit autem
Pentalaicas, et concas castriatas 2, et columnas por-
phyreticas et perforatas (in M deest et) aquam fund
circumdatas a dextris et a sinistris cancellis cereis,
et columnis. lin 18 ex musivo (M, ex moseo). lin 19,
dele notam interrogationis Ibid.Joannis fecit coronam.
lia ead. farum cántharum argenteum, pens lib 25.
. Num.70, lin. 4, columnam auream pens lib 2,
in basilica Constantiniana (M, lib 30, turrem argen-
team cum delphinis pens lib 60, colúmnam aufeam

A pens lib 12, in basil Constant) fecit f. c.lin 7,lib 10/

scyphos argenteos % pens sing lib 5, calices arg minisíeriales 10 pens sing lib 2 (M, scyphos arg 4 pens sing lib 6; scyphos aureos 2, pens sing libras 6; calic arg min 10 pens sing lib 2). lin 14, lib 10. ad B. Pétrum apostolum scyphum aureum, pens lib 5; alium scyphum aureum cum gemm pras et jac pens lib 4; `éalices ministeriales argenteos 10 pen§ sing lib 2, amas argent. lin 15, aureum cum gemmis pens lib 10 (M, lib 5). lin 46, calices min 40 ens sing lib 12 (M. ii). lin 17, ad S. Laur. lin 19, íí, 10; lámpades áureas 2 pens sing lib 15; farum canthárum aur pens lib 2,'turrem áuream cum d. pens lib 5; Ę arg 4 pens lib 24; caliges minist j2 de arg. lin?], pens sing lib 10. In alia basiliga§. Laurentii fecit fara argent. lin 27, decem ministeria argentea ad bapt pen§ lib 10. lin 28, fara ærea 50, cafithara ærea 26; fecit quoque particulos 25 scyphos, pens sing lib. 10; scyphum aureum, pens, lib 8; calices ministeriales 50 pens sing lib 4, quod ad S. Mariam Majorem recondi jussit (M, scyphos aur pens lib 8). - - Num 71. linea M, in urbe vero Roma constituit ministeria, quæ circ constitutas stationes. Scyphum autem statiònatum (M, stationarium) pens lib. 8, scyphos argenteos 25 per titulos, pen§ sing lib 10; arìàs argenteas 25 pefis sing lib 10. Fecit quoqge oratorium S. Stephàni in baptisterio Lateranensi. Fecit autem et bibliothecas 2 in eodem loco. Item focit monasterium i. u. ad Lunam. Hic fecit ordinationes 2 in urbe Roma per mens Dec P. X, 25, diac 5. linea 12, beati Sixti, etc.

Eae codice Thuano altero

Num 68, lin 1, Hilarius lin 3, catholica, conf. lin 4, Eut et N. vel omn. lin 6, conf dominationem et princip sanctæ sedis catholicæ et apostolicæ. Hic fecit const ad sanctam Mar c. Basilici et H, 17 C.

Num 69, lin 1, confess S. Jo. B. ex argente9. lin M, auream confess S. Jo ex argento lin 5, ambis orat i. æ, arg c. lin 7, lign Domin crucem aut cum g. lin 8. lib 30 ex argénto confessionem januas, ge; lib 58. lin 13, triportium ante orat s. cr. ubi S. c; hecaton pen tolaicas, et conclias striatias 2,cum col porph rajatas aquas fundetin m. 1. p. c. concharaita.

Num 70, lin 7, libras 6; alium scyphum aureum pens lib 5; calices aur quinque. péns sing lib 1;

« PoprzedniaDalej »