Obrazy na stronie
PDF
[ocr errors][ocr errors]

Pmdmova.

Jui ks. Franciszek Siarczyñski, autor „Obrazu wieku Zygmunta Ш", wiedzial о ks. Janie Wielewickim, ¿e pisal historyje domu Jezuitów krakowskiego, wiele rzeczy krajowych zawierajac^, a siçgajacq, od г. 1579 do 1599. Wszakze dopiero Józef Muczkowski nabywszy rçkopism, tulajacy sie po rozwiazanin krakowskiego domu, obszerniejsza^ o nim podalvjwiadomosc- „Rekopism Wielewickiego", pisze w dzielku: „Rekopisma Marcina Radymiriskiego i wiadomosc о historyografach szkoïy jagiellonskiej (Krakow 1840)," nositytul: Historici diarii domus professae Cracoviensis Societatis Jesu ab anno 1579 ad 1637 inclusive sen 58 annormn durationem continents tomus Tmns, tudziez tomus ITdus, in quo omnia quidem eodem modo, quo in primo tomo describuntur, aliqua tarnen sunt addita licet non magni momenti esse videantur, w jednym woluminie in folio, jest nader wazném zródíem do badán Akademii, politycznycb a szczególnie duchownych ówczesnych dziejów krajowych. Tom pierwszy zawiera 1124 stron, do których policzono trzy pisma drukowane, processu Akademii z Jezuitami dotyczace sie. Na poczatku umieszczony jest jak najdokladniejszy, nieliezbowany, 109 kart wynoszacy, spis osób z wyszczególnieniem, со o nich autor w dziele mówi. Po eatéj téj ksîçdze rozrzucone sq, odnoánie do czasu, w którym wyszly, w liczbie 19 drukowane pisma, to Jezuitów, to Akademii sprawy rozstrzasajace. Pisma te nie sa powyzszç, liczbq stron objete. Na ostatniéj stronie pierwszego tomu czytamy podpis wlasno

[ocr errors]

reczny: Andreas Gutterer, Provincialis; poczém Ww
pisal: Hanc Historiam ideo R. P. Provincialis subscrij
quidquara sine ejus scitu aut deleatur, aut addatur, 12
Tom drugi z 99ciu stron skladajacy sic, obejmuje od stroifl
na 9 kartach spis osób do dziejów z г. 1638; dalej nastepj
1639, gdzie na str. 99 pod zatytulowaniera Iunius czytaray: „,
libro a R. P. Ioanne Wielewicki scripto, nullus quidquam irai
пес ешп destruat; imo integer hie liber conservetur. Andrea«
terer Dobrodziejski, Provincialis mpp. Czyli earn Dobrodiq
czyli tez ktos inny, minio tego zakazn, w tomie pierwszym
a w drugim па б stronacb, to niektóre szczególy, to nazwieli
powymazywal".

Tyle Muczkowski. Dodamy, ze z wypisów Wielewil
korzystal M. br. Dzieduszycki w swojem dziele: Piotr Skarga|
wiek, jak swiadczy na str. 12 torau I.

Mamiskrypt Wielewickiego powierzony zostal laskawi
misyi historycznej przez p. Stefana Muczkowskiego, syna
celem wydania. Komisyja zarza/lzila odpis ogromnego, pism<
dném i niezmiernie gestern odznaczajqeego sic woluminu, kt<!
dot^d w wiekszéj polowie dokonanym zostal. Wydanie niel
byío przedsiewzieciem, со zrozumie kazdy, jezeli mu powiei
308 arkuszy pisma Wielewickiego wymaga przynajmniej 15¿
szy druku, jaki widzimy w obeendm wydaniu i ze picrwszyi
niejszym tornera zaledwic 47 arkuszy tckstn objeto.

Wáród licznych, niecierpiqeyeb zwloki wydawnictMJ
w szczególnosci Hosianow i Sobiescianów, przystapila tez Км
do druku dopiero wtedy, gdy koszta pierwszego toinu pokrl
mitet zawiadowczy zapisu s. p. Norberta liredkrajcza, któryi
tek przedstawienia Komisyi, 1500 marek na rozpoczecie
przeznaczyl. Juz to drugi raz wdziecznie doznajemy jego p<|

Dzielo Wielewickiego, pisane okolo r. 1637, jak sam|
wyraznie swiadczy, jest mozolném i sumienndm zestawieniem
i krajowych pisarzy, jak niemniej nieznanych i zaginionych
materyjalów do dziejów Jezuitów krakowskich w szczególnoá

[ocr errors][merged small]
[ocr errors]
« PoprzedniaDalej »