Obrazy na stronie
PDF

czyńskiego kanon. katedr. poznańs. miane. Warszawa 1782 w 8ce, str. 36. ZygMUNr LINowski urodzony w Poznańskiém r. 1738 zostaje Pijarem, wydał: Sposób postępowania sobie cnotliwie i chwalebnie na świecie dla kawalerów po skończonej edukacyi wychodzących ułożony. Warsz. 1770. Myśli filozoficzne o prawdzie objawienia Karola Bonneta z francuzkiego przetłumaczone. Warsz. 1772. Kazania adwentowe i postne w kościele warsz. księży schol. Piar. przez ks. Zyg. Linowskiego kaznodzieję. Warsz. 1776 2 t. w 8ce. Uwagi nad historyą powszechną Bossueta i dopełnienia dalszego ciągu historyi tegoż autora t. 4 Wars. 1793. Um. d. 26 czerwca 1808 w Krakowie. Gaodzicki Tomasz Exjezuita, proboszcz przy kościele św. Jędrzeja w Warszawie wydał Mowy parafialne dla wygody nie mogącym być na kazaniu w domu do przeczytania ofiarowane. Część I–IV. w Wars. 1795 w 4ce. Ignacy Witoszyñski (kaznodzieja Stan. Augusta, kan. katedral. kamieniecki i koadjutor warszawski.) Są znajome jego mowy niniejsze: Kazanie na pogrzebie Adama Cieciszewskiego pisarza W. kor. Warsz. 1783. Kaz. na pogrzebie Jana Krasickiego, rotmistrza kawaleryi narodowéj i posła. Warsz. 1790. Kazanie na uroczystość Sw. Stanisława. Warsz. 1790. i wiele innych. Michał Kampowicz (ur. 25 wrześ. 1744 w Brześciu litewskim. Skończywszy nauki pod Jezuitami w Brześciu, został 1761 Misyonarzem w Warszawie; 1766 rozpoczyna tamże zawód kaznodziejski i zaraz wsławia się następnie w Krakowie i Wilnie uczy teologii; z probostwa w Grazyskach dostał się do Pren, a 1793 przeszedłszy pod panowanie pruskie, mianowano go niespodziewanie biskupem wigierskim, co było nagrodą za mowę, którą miał w Gąbinie bez przygotowania w przytomności ministra wyznaczonego do odebrania przysięgi na wierność od zgromadzonych mieszkańców; + 5 list 1805) Kazania w różnych okolicznościach t. 3 Krak. 1806. Zbiór zaś: Kazań postnych, niedzielnych, świętalnych, jubileuszowych, trybunalskich, pogrzebowych i przygodnych t. 8 War. 1807 i następnych; w tomach IX, X, XI są inne jego pisma. Wymowa płynna, mocna, ognista lubo czasem rozwlekła i powtarza się. JAN Paweł WoaoNicz. (Obacz wyżej). Stoi między pierwszymi polskimi mowcami i kaznodziejami i spór zachodzi, • komu oddać pierwszeństwo, jemu czy Skardze. Wszystkie jego mowy i kazania wydane wraz z innemi tworami prozą pod napisem: Pisma Woronicza, t. 6, Krak. 1832 same Kazania i Nauki Parafialne wyszły w lat. 1845, 1857. Homilie zaś w roku 1852 a wszystko w Krakowie. Co do piękności pisania po polsku jeden H Kołłątaj może stoi wyżej. Teodoa Mietelski. Schodzi nam na wiadomości o jego życiu. Podał do druku trzy kazania, 1sze kazanie, O żnych odmianach świata, a szczególniej tych htóre się stały w wieku XVIII w narodach, rządach, charakterze i opinii ludzi, w naukach i świetle rozumu; z uwagą nad przyczytych odmian i co przedsięwziąć ma rodzaj ludzki, aby wiek nowy był dla niego szczęśliwym, miane przy zaczęciu dziewiętnastego wieku obchodzie stoletniej pamiątki założenia królestwa pruskiego przez ks. Teodora Mietelskiego w Goniądzu 1go stycznia 1801 roku. Za pozwoleniem rządu i zwierzchności duchownej w Supraślu. 2gie kazanie miane na pogrzebie JW. JM. księdza Michała Franciszka Karpowicza pierwszego biskupa wigierskiego Orderu św. Stanisława kawalera miane przez ks. Teodora Mietelskiego w kościele katedralnym wigierskim dnia 12 grudnia 1803. W Białym Stoku w drukarni Jana Appelbauma. 3cie kazanie O wolności poddanych przez ks. Teodora Mietelskiego przy ogłoszeniu prawa nadającego wolność poddanym w księstwie warszawskiem 1808 w 8ce str. 31. Przytoczone kazania jeżeli nie przewyższają Woronicza, to bezwątpienia na równéj szali położone być mogą. wiNcENTY Józef ŁANcucki ur. 1746 zostaje w Zgromadzeniu Pijarskim, uczy w Rawie, Warszawie i Lublinie przewodnik w domu Darowskich, później Myszkowskich w Krakowie. W parę lat otrzymuje za indultem apostolskim sekularyzacją i zostaje scholastykiem pilickim. W r. 1783 obrany kaznodzieją katedralnym krakowskim, sprawował ten urząd apostolski aż do r. 1800 Lubo jeszcze widzimy go każącego aż do r. 1804, jednakże tytułu tego już więcej nie przybierał. W tym to czasie zjednał sobie imię znakomitego mówcy tak z gruntownej nauki, jak i z natury pięknéj wymowy. 1798 udarowany został probostwem w Młodzawach. R. 1809 akademia Jagielońska udzieliła mu patent na św. teologii doktora, gdyż przez cztery lata dawał lekcye wymowy kościelnéj jako professor extra ordynaryjny bezpłatnie. R. 1811 w dzień 15 sierpnia, jako w uroczystość imienin Napoleona I za kazanie miane w katedrze krakowskiéj, książe Józef Poniatowski ofiarował mu, przez udzielenie prezenty infułę archipresbyteralną kościoła P. Maryi w Krakowie. Następnego r. 1812 kapituła krakowska przyjęła go z radością do grona swego jako prałata Scholastyka. W r. 1817 przy oddaniu konstytucyi wolnemu miastu Krakowu, trzymał laskę marszałkowską, na co wybity jest medal. Tegoż roku zaszczycony został orderem św. Stanisława klassy II, oraz mianowany Członkiem Tow. Nauk. krak. Nie raz bywał posłem na sejm Rplitéj krakowskiéj obieranym, również i w senacie krakowskim jako delegowany z kapituły zasiadał. W r 1839 obrany został rektorem uniwersytetu Jagiellońs. i na tejże godności d. 27 grudnia 1841 przeżywszy lat 85 dni swoje zakończył. Łancucki wydał dzieła: 1) Kazania postne i na niektóre uroczystości miane w Warszawie 1784 w 8ce. 2) Kazania w niedziele całego roku w kated. krakow. miane 2 tomy 1787. 3) Kazania pogrzebowe oddzielnie wydawane w różnych czasach, teraz razem zebrane dodając niektóre z rękopisu, nakładem i drukiem N. Kamieńskiego i Spółki w Poznaniu 1856 w 8ce. 4) Bajki w 8ce Kraków 1832. 5) Odezwy przygodne w przedmiotach moralnych, naukowych i obywatelskich w Krakowie u Friedlejna 1832 MĘciŃski Józef (urodził się w r. 1743 w Siemichowie, z ojca Jacka z Kurozwęk Męcińskiego herbu Poraj z matki

Reginy z Kozubowskich, córki mieszczanina w Zakliczynie Ojciec trudniący się dzierżawą posiadłości wiejskich, przeniósł się później do ziemi przemyślskiéj, tam nabył zastawy części wsi Ostrowa gdzie i umarł; a matka z dziećmi w początkach wdowieństwa swego zamieszkiwała przy familii męża w województwie sieradzkiém, później osiadła w Krakowie i tu życie zakończyła. O. Męciński (na chrzcie miał imie Wojciech,) najstarszy z kilku braci, początki nauk odebrał w Przemyślu u Jezuitów, a dalsze wykształcenie w szkołach krakow. Gdy doszedł wieku lat 22, wstąpił do zakonu OO. Reformatów w Wieliczce i tam otrzymał imię Józef Tu odbył nowicyat i studia zakonne, a ostatnie święcenie kapłańskie przyjął w kościele św. Kazimierza tychże Ojców w Krakowie. Następne lata życia przepędził w konwentach zakonu swego w Krakowie, Wieliczce, Stobnicy, Pilicy, Lublinie i u św. Anny w Szląsku, w których na przemian piastował urzędy kaznodziei, gwardyana, definitora, wikaryusza prowincyi w Małéjpolsce i kommissarza generalnego konwentów wielkopolskich; a w końcu życia kiedy po tylu pracach największe miał prawo do spoczynku, przyjął jeszcze wezwanie na kapelana i kaznodzieję więzień w Krakowie i wszędzie się znakomitą pilnością i gorliwem pełnieniem obowiązków odznaczał. Zatrudnienia do powołania jego przywiązane, częste wreszcie wzywania go z kazaniami tak na odpusty po wsiach okolicznych, a nade wszystko w samém mieście mającem tak liczne kościoły, jak Kraków; nie przeszkadzały mu bynajmniej wolnych chwil poświęcić usłudze duchowieństwa wiejskiego, mianowicie pasterzów parafii, dla których niezbędnéj potrzeby pisał i drukiem ogłosił tak znaczną liczbę tomów kazań wiejskich. Dzieła te jego, dobrze przeznaczeniu swemu odpowiadające, wielce były poszukiwane, tak w Polsce jak i w Szląsku, gdzie jeszcze dotąd lud pochodzenia polskiego językiem tym nauczany bywa; i niektórych wydania powtórzone były. Oto ich spis: 1) Kazania podwójne na niedziele całego roku, w Krakowie w drukarni Anny Dziedzickiéj 1783 in 8vo tomów 4. 2) Kazania na święta całego roku, w Krakowie w druk. Ignacego Gröbla (ojca) r. 1786 in 8vo tom. 2. 3) Kazania przygodne, w żnych nabożeństwa okolicznościach, w Krakowie u Ignacego Gröbla roku 1788 in 8vo tom. 2. 4) Kazania niedzielne i świętne, w Krakowie u Antoniego Gröbla (syna) r. 1793 in 8vo tomów 2. 5) Kazania odświętne itd. w Krakowie u Antoniego Gröbla r. 1795 in 8vo tomów 2. 6) Kazania odświętne (inne od poprzedzających). Kraków u Antoniego Gröbla r. 1799 in 8vo tomów 2. 7) Nauki wiejskie niedzielne, do oświecenia prostego ludu w powinnościach wiary i obyczajów, w Krakowie u Tekli Gröblowéj (wdowy) roku 1802 drugie wydanie r. 1805 in 8vo tomów 3. 8) Nauki wiejskie świętalne do oświecenia prostaków itd., w Krakowie u Tekli Gröblowéj r. 1805 in 8vo tomów 1. 9) Dzieło homilijno-kaznodziejskie niedzielne, objaśnienia ewangelii, nauki wiary i obyczajów zawierające itd., w Krakowie u Tekli Gröblowéj roku 1807 in 8vo tomów 4. 10) Dzieło homilijno kaznodziejskie odświętne itd., w Krak. u Tekli Gröblowéj roku 1807 in 8wo tom 4. 11) Mowy kaznodziejskie, w różnych nabożeństwach parafialnego okolicznościach. (Są to exorty ślubne, pogrzebowe itd.), w Krakowie w drukarni Gröblowskiéj roku 1804. Drugie wydanie roku 1808 in 8wo tom 2. 12) Kazania i mowy przygodne itd., w Krak. w drukarni Gröblowskiéj r. 1809 in 8vo tom I. Prócz tych są jeszcze w druku kazania jego pojedyńcze np. Kazanie na pochowanie kości itd. r. 1780. Kazanie na pogrzebie ś. p. Józefa Konopki r. 1811, a bibl. OO. Reformatow krakow. posiada jeszcze kilka jego dzieł kaznodziejskich w rękopiśmie, do druku przygotowanych, które dotąd wydane nie zostały. Byłto mąż rzadkiej pracowitości jakto okazuje liczba 28 tomów powyżej wymienionych dzieł jego. Wydaniem ich nie tłoczy on się bynajmniej, aby zajął miejsce obok luminarzów ambony polskiéj: w pokorze zakonnéj staje od nich z daleka, chociaż słusznie wliczyćby go należało pomiędzy zasłużonych i bardzo czynnych opowiadaczów słowa Bożego. Skarga, Birkowski, Białobrzeski i inni

« PoprzedniaDalej »