Obrazy na stronie
PDF
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

HISTORIARUM -
LIBRI PRIORES QUINQUE: - - |
, ,

[merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][graphic][graphic][graphic]

LIBER PRIMUS.
EPITOME.

I. II. ADVF.NTUS Æneæ in Italiam, et res ab eo gestæ referuntur. III Ascanii regnum Albæ, et deinceps Silviorum. IV. Numitoris filia, a Marte compressa, nati Romulus et Remus. V. Amulius obtruncatus . VI. Urbs a Romulo condita. VII. VIII. Senatus lectus. IX. Cum Sabinis bellatum. X. Opima spolia Jovi Feretriolata. Xlll. Populus in curias divisns. XIV. XV. Fidenates et Vejentes victi. XVI. Romulus consecratus. XVIII &c. Numa Pompilius ritüs sacrorum tradidit; Jano templum constituit ; ejusque portam, pacatis omnibus cirea populis, primus clausit ; cum, dea Egeria sibi congressus nocturnos esse simulans, feröces populi animos ad religiónem perpulit. XXII &c. Tullus Hostilius Albanos bello petiit. XXV. Posthæc trigeminorum pugna. XXVI. Horatius absolutus, XXVIII. Metti Fufetii supplicium. XXIX Alba diruta , XXX Albani in civitatem recepti. Sabinis bellum indictum XXXI. Ad postremum fulmine Tullus absurytus.XXXlI. Ancus vtartius ceremonias, a Numa institutas renovavit. XXXIII Latinis victis, et ad civitatem adscitis, montem Aventinum assignavit; Politorium, urbem Latinorum, bello repetitam, quam prisci Latini occupaverant, diruit. Pontem sublicium in Tiberim fecit. Janiculum collem urbi addillit, fines imperii protulit Ostiam condidit. Regnavit annos viginti quattuor. XXXIV. Eo reguante, Lucumo I)amarati Corinthii fi ius, a '1'arquiniis, Etruriæ civitate, Romam venit ; et, in amicitiam Anci receptus.T_rquinii nomen ferre eoepit; et post mortem Anci regnum excepit XXXV. (lent , m additis, Patrum numerum auxit. Latinos subegit, circum designavit, lu os edidit. XXXVI. Sabinorum bello petitus, equitum centu ias ampliavit. Tentandæ scientiæ causa Atti Navii auguris, consuluisse fertur, an id, de quo cogitavet effici posset; quod quum ille fieri posse respondisset ; jussisse eum novacula cotenì præcidere; idquæ protigus ab Atto factum. XXXVII. Sabinos pvaeterea aéie vicit XXXVIII. Urbem muro circumdedit. cio, cas fecit ' XL. 0ccisus est ab Anci filiis, quum regnasset annos triginta octo. XLl Successit ei Ser. Tullius, natus ex eaptiva nobili Cornigulana ; cui puero, adhuc in cunis posito, caput arsisse traditum est . XLll. XLIll. Vejentes atque Etrusco§ prælio füdit. Censum priinus egit, Lustrum condidit, quo civiura capita censa octoginta millia esse dieuntur. Classes cepturiasque descripsit. XLIV. Ponge ium prptulit: colles urbi, Quirinalem Viminalem, Esquilinumque adjecit. XLV. Templum Dianæ cum Latinis in Aventino fecit. XLVII. XLVIII Interf ctus est a L. Tarquinio, Prisci filio, consilio filiæ suæ Tulliæ, quum regnass* t annos quadraginta quatuor. XLlX. Post hunc L. Tarquinius Superbus, neque pa- rum, nequè populi jussu, regnuin i:.vasit: quó die scelerata Tullia per patris jacentis eorpus éarpeiituiii egit. Armatos circa se ad custodi;m corporis sui habuit. L. Ll. Turnum Herdonium fraude interenit. LIII. Bellùm cum Volscis gessit, LIV. Et ex eorum præda templum Jo

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

viim Capitolin fecit. Terminus et Juventas non addixere; quorum aræ moveri non potuerunt. LV. Filii Sexti Tarquinii dolo Gabios in potestatem suam redegit. LVI. Hujus filiis Delphos profectis, et consulentibus, quis * eorum regnat, rus esset Romæ, dictum est, eum regnaturum, qui primus matrem osculatus esset. Quod responsum quum ipsi aliter interpretarentur, Junius Brutus, qui cum iis profectus erat, prolapsum se simulavit, et terram osculatus est, idque factumi ejus eventus rei comprobavit. Nam quum, impotenter se gerendo, Tarquinius Superbus omnes in odium sui adduxisset; ad ultimum, propter expugnatam nocturna vi a Sexto filio ejus Lucretiæ pudicitiam, (quæ vocato p.tre ad se Tricipitino et viro Collatino, obtestata ne inulta mois ejus esset, cultro se interemit ) LIX. Bruti opera maxime expulsus est, quura regnasset annos viginti quinque. LX. Tunc consules primum creati suht L. Juuius Brutus et L. 1 arquinius Collatiuus.

[graphic]

PRÆFATIO.

RACTURUSNE operæ pretium sim, si a primordio urbis res populi Romani perscripserim, nec satis scio ; nec, si sciam, dicere ausim : quippe qui, cum veterem, tum vulgatam esse rem, videam, dum novi semper scriptores, autim rebus certius aliquid allaturos se, aut scribendi arte rudem vetustatem superaturos, credunt. Utcunque erit, juvabit tamen, rerum gestarum memoriæ principis terrarum populi pro virili parte, et ipsum consuluisse ; et, si in tanta scriptofum turba mea famâ in obscuro sit, nobilitate ac magnitudine eorum, meo qui nomini officient, me consoler. Res est præterea et immensi operis, ut quæ supra septingentesimum annum repetatur; et quæ, ab exiguis profecta initiis, eò creverit, ut jam magnitudine laboret sua: et legentium plerisque, haud dubito, quin primæ origines, proximaque originibus, minus præbitura voluptatis sint, festinantibus ad hæc nova, quibus jam pridem prævalentis populi vires se ipsæ conficiunt. Ego contra hoc quoque laboris præmium petam, ut me à conspectu malorum, quæ nostra tot per annos vidit aetas, tantisper, certè dum prisca illa tota mente repeto, avertam, omnis expers curæ, quæ scribentis animum, etsi non flectere ` vero, sollicitum tamen efficere possit. Quæ ante conditam condendamve urbem, poëticis magis decora fabulis, quam incorruptis rerum gestarum monumentis, traduntur, ea nec affirmare, nec refellere in animo est. Datur haec venia antiquitati, ut, miscendo humana divinis, primordia urbium augustiora faciat. Et, si cui populo licere oportet consecrare origines suas, et ad Deos referre auctores, ea belli gloria est populo Romano, ut, quum suum conditorisque sui parentem Martem potissimum ferat, tam et hoc gentes humanæ patiantur æquo animo, quam imperium patiuntur. Sed haec et his similia, utcunque animadversa aut existimata erunt, haud in magno equidem ponam discrimine. Ad illa mihi pro se quisque acriter intendat animum, quæ vita, qui mores fuerint : per quos viros, quibusque artibus, domi militiæque, et partum et auctum imperium sit. Labente deinde paulatim disciplina, velut desidentes rimo mores sequatur animo ; deinde ut magis magisque apsi sint; tum ire coeperint praecipites: donec ad hæc teimpora, quibus nec vitia mostra, nec remedia pati possumus,

« PoprzedniaDalej »