Obrazy na stronie
PDF

eis]. Ascendit fumus in naribus ' ejus, et ignis de ore ejus voravit : carbones incensi sunt ab eo. Inclinavit [ms. Et inclinavit] cœlos, et descendit : et caligo sub pedibus ejus. Et ascendit super Cherubim [h. Cherub], et volavit : et lapsus est [h. apparuit] super pennas venti. Posuit tenebras in circuitu suo latibulum, cribrans aquas de nubibus cœlorum. Præ fulgore in conspectu ejus, succensi sunt carbones ignis. Tonabit de cœlis Dominus : et excelsus dabit vocem suam. Misit sagittas, et dissipavit eos fulgur, et consumpsit eos. Et apparuerunt effusiones maris, et revelata sunt fundamenta orbis, ab increpatione Domini, ab inspiratione spiritus furoris ejus. Misit de excelso, et assumpsit me, et extraxit me de aquis multis. Liberavit me ab [ms. de] inimico meo potentissimo. et [ms. tac et] ab his qui oderant me, quoniam robustiores me erant. Prævenit me in die afflictionis meæ, et factus est Dominus firmamentum meum. Et eduxit me in latitudinem : liberavit me, quia placui * [Vulg. complacui] ei : C. Retribuet mihi Dominus secundum justitiam meam; et secundum munditiam manuum mearum reddet mihi. Quia custodivi vias Domini, et non egi impie, a Deo meo. Omnia enim judicia ejus in conspectu meo : et præcepta ejus non amovi a me. Et ero perfectus cum eo, et custodiam me ab iniquitate mea. Et restituet Dominus mihi secundum justitiam

meam, et secundum munditiam manuum mearum [h. se.

cundum munditiam meam], in conspectu oculorum Su0rum. Cum sancto sanctus eris : et cum robusto perfectus [b. cum perfecto perfectum]. Cum sancto electo electus eris, et cum perverso perverleris [ms. subverteris].

* Idem ms. de naribus. Tum vers. seq., vorabit

in futuro cum Vulgatis, et pressius Hebræo $>Nn. * Veronens. ms. placuit. Mox rectius ad Hebræum, Retribuit pro Retribuet. * Undecim mss. nostri legunt hic compingam, nec sua illud careret probabilitate, nisi consequentia sensus obstaret: nam quæ præcesserunt delebo, comminuam, necessariam habent connexionem cum

et conquassata, quoniam iratus est [Vulg. add. A Et populum pauperem salvum facies : |

oculisque tuis excelsos humiliabis. Quia tu lucerna mea, Domine, et Vulg. add. tu], Domine, illuminabis tenebras meaS. In te enim curram accinctus : in Deo meo transiliam murum. Deus, immaculata via ejus, Eloquium Domini igne examinatum [h. conflatum] : scutum est omnium sperantium in se. Quis est Deus præter Dominum, et quis fortis præter Deum nostrum ? Deus qui accingit me fortitudine, et complanavit [ms. complantavit] perfectam viam meam. Coæquans pedes meos cervis, et super excelsa mea statuens me. Docens manus meas ad prætium, et componens quasi arcum æreum brachia mea. Dedisti mihi, clypeum salutis tuæ, et mansuetudo mea [h. tua} multiplicavit me. Dilatabis gressus meos subtus me, et non deficient tali mei. Persequar inimicos meos, et conteram, et non revertar [/ulg. convertar] donec consumam e0S. Consumam eos, et confringam, ut non consurgant: cadent sub pedibus meis. Accinxisti me fortitudine ad prælium : incurvabis [Vulg. incurvasti] resistentes mihi sub me. Inimicos meos dedisti mihi dorsum, odientes me, et disperdam eos. Clamabunt, et non erit qui salvet : ad Dominum, et non exaudiet eos. Delebo [h. Conteram] eos, pulverem terræ : quasi lutum platearum comminuam eos, alque confringam 3. Salvabis me a contradictionibus populi mei : custodies * me in caput gentium : populus, quem ignoro, serviet mihi. Filii alieni resistent mihi [h. negabunt me], auditu auris obedient mihi. Filii alieni defluxerunt, et contrahentur in angustiis suis.

1) Vivit Dominus, et benedictus Deus meus [h. fortis

meus] : et exaltetur * Deus fortis salutis meæ. Deus, qui das vindictas mihi, et dejiciis populos sub me,

verbo confringam, sive distendam. Cæterum Hebræa vox yEn, raca, proprie denotat premere, premendo,

coastipare et firmare, Quæ præfecto ad compingere ex æquo respondent. Consulesis Criticam sacram Middoch. MART. .* Ad Veronens. ms. marginem adnotatum est eju$dem, ut videtur, Antiquärii manu, constitues. * Idem ms. Et eaealtabitur; cum Vulgatis et Græco.

Qui educis me ab inimicis meis, et a resistentibus mihi elevas me : a viro iniquo [h. iniquitatis] liberabis me. Propterea confitebor tibi, Domine, in gentibus : et nomini tuo cantabo. Magnificanti ' [Vulg. magnificans et faciens] salutes regis sui, et facienti misericordiam christo suo, David et semini ejus in sempiternum. [Cap. XXIII.] Hæc autem sunt verba [h.] David novissima *. Dixit David filius Isai : Dixit vir, cui constitutum est de Christo Dei Jacob [cui constituta est scala Christo Dei Jacob), egregius psaltes [h. et alii codices, psalta *] Israel : Spiritus Domini locutus est per me [b. in me], et sermo ejus per linguam meam [h. super linguam meam]. Dixit Deus Israel, locutus est mihi fortis Israel, dominator hominum justus, dominator (h. dominatui) in timore Dei. Et sicut lux auroræ, oriente sole, mane absque nubibus rutilat, et sicut pluviis germinat herba de terra (h. et sicut pluvia germinat herbam de terra). Nec tanta est domus mea apud Deum, ut pactum æternum iniret mecum, firmum in omnibus atque munitum. Cuncta enim salus mea, et omnis voluntas * : nec est quidquam ex ea quod non germinet. Prævaricatores autem quasi spinæ evellentur universi, quæ non tolluntur manibus *. Et si quis tangere voluerit eas (h. Et vir tangens eos), armabitur ferro et ligno lanceato, igneque succensæ (h. succensi) comburentur usque ad nihilum. Hæc nomina fortium David.Sedens in cathedra sapientissimus princeps inter tres, ipse est quasi tenerrimus ligni vermiculus, qui octingentos interfecti impetu uno. Post hunc, Eleazar filius patrui ejus Ahoi (h. Eleazar filius Dodo, filius Ahoi) inter tres fortes, qui erant cum David quando exprobraverunt Philisthim, et congregati sunt illuc in prælium. Cumque ascendissent viri Israel, ipse stetit, et percussit Philisthæos, donec deficeret manus ejus, et obrigesceret cum gladio : fecitque Dominus salutem magnam in die illa : et populus qui fugerat (h. non habet qui fugerat), reversus est ad cæsorum spolia detrahenda. Et post ¤unc, Semma filius Age de Arari. Et congregati sunt Philisthim in statione : erat quippe ibi ager

1 Ita mss. optimæ notæ, ac vetustissimi cum Canone Hebr. veritatis. Alii legunt quod est in editis, magnificans et faciens. MARt.

* Tacet idem ms. hic David; tum præfert, novissima quæ dizit, etc.

* In Hebr. nin^, c**>*, unim zemiroth, id est egregius, sive |££ psalmis, quod nihil differt ab egregio psalte. Nec satis liquet quid Scholiastes Canónis voluerit, cum monet Ifébræum et alios Codices Latinos legere, psaltae. Et quidem quod Latina spectat exemplaria, certum est in pluribus hoc modo legi : in Hebraico autem non>t, &emiroth, non significat Psaltam, id est Cantorem, sed Psalmos et Cantica. Credamus igitur errorem inesse librariorum, qui ad variantem Latinam dictionem temere addiderunt notam h, quae Hebr. textum significat. MART.

A plenus lente. Cumque fugisset populus a facie

C.

Philisthim, stetit ille in medio agri, et tuitus est eum, percussitque Philisthæos : et fecit Dominus salutem magnam. Nec non et ante 6 descenderant (h. Et descenderunt) tres qui erant principes inter triginta, et venerant tempore messis ad David in speluncam Odollam : castra autem Philislhim erant posita in valle Gigantum. Et David erat in præsidio: porro statio Philistinorum tunc erat in BethLeem. (T. CXXXV.) Desideravit igitur David, et ait : Si quis mihi daret potum aquæ, de cisterna quæ est in Beth-Leem juxta portam ? Irruperunt ergo tres fortes castra Philisthinorum,et hauserunt aquam de cisterna Beth-Leem, quæ erat juxta portam, et attulerunt ad David : at ille noluit bibere, sed libavit eam Domino, dicens : Propitius sit mihi Dominus, ne faciam hoc (h. Absit a me, Domine, ut faciam hoc): num sanguinem hominum istorum,qui profecti sunt, et animarum periculum bibam ? Noluit ergo bibere. Hæc fecerunt tres robustissimi. Abisai quoque frater Joab filius Sarviæ, princeps erat de tribus istis 7 : ipse est qui elevavit hastam suam conlra trecentos quos interfecit, nominatus in illis tribus, et inter tres nobilior, eratque eorum princeps, sed usque ad tres primos (h. non habet primos) non pervenerat. Et Banaias filius Joiadæ viri fortissimi (b. filii viri fortissimi), magnorum (h. magister) operum, de Cabseel (ms. Capsae]): ipse percussit duos leones Moab, et ipse descendit, et percussit leonem in media cisterna diebus nivis. Ipse quoque interfecit Ægyptium virum, virum dignum spectaculo,habentem in manu hastam : itaque cum descendisset ad eum in virga, vi extorsit hastam de manu Ægyptii, et interfecit eum hasta sua. Hæc fecit Banaias filius Joiadæ. Et ipse nominatus inter tres robustos, qui erant inter triginta nobiliores : verumtamen usque ad tres non pervenerat : fecitque eum sibi David auricularium, a secreto (h. non habet a secreto). Asaal frater Joab inter triginta. Eleanan filius patrui ejus (h. filius Dodo) de Beth-Leem, Somma de Arodi, Elica de Arodi, Heles (ms. A rari Helas) de Phelti, Hira filius Aces de Thequa, Abiezer de Anathoth, Mobonnai, de Usati *, Selmom Aohites, Maarai Netophathites, Heleb filius Baana (ms. Heled et Banaa),

— Cum iis quos Scholiastes laudat, Veronens.

[ocr errors]

* Veronens. ms. Salus mea ex eo quod non germinet : reliquis quæ hic intermedia sunt, prætermissis. Pulchre quidem cum Hebræo, si ùoluntas saltem addidisset, quod nomen in archetypo est, yEm : nam reliqua nec est quidquam eae ea, ibi pariter desiderantur, vocula autem *>, id est quia, aeque bene redditur eae eo quod. * Idem ms., a manibus : T*i, in manus. 6 Illud et ante in Hebræo non est. Priorem particulam ms. quoque Veronens. tacet. 7 Nomen istis, quemadmodum et tertio ab hoc versu illis, ms. Veronens. juxta Hebræum despicit. * Nomina isthæc virorum fortium, immutantur sæpius apud auctorem. Quaestionum Hebraicarum in libros Regum, qui juxta punctationem \IassoRibai de Gabaath filiorum Benjamin, Banaiau Pharathonites (ms. Fraronithes), Heddai de torrente (h. torrentibus) Gas, Abialbon Arbathites, Azmaveth de Beromi, Eliaba de Salboni (ms. Alieba et Sabboni). Filii Jason, Jonathan, Semma de Orori, Aiam filius Sarar Ararites, Eliphelet filius Aasbai filii Machathi (ms. Borodi et Ararorites, Elfeleth f. Aaboi f. Maachathi), Eliam filius Ahitophel Celonites, Esrai de Charmelo, Pharai de Arbi, Igaal filius Nathan de Soba, Bonni de Gadi, Selec de Amoni, Naharai Berofhites armiger Joab filii Sarviæ 1, Ira Jethrites, Gareb et ipse Jethrites, Urias Hetthæus. Omnes triginta septem. (T. CXXXVI, cap. XXIV.) Et addidit furor Domini irasci contra Israel, commovitque David in B eis dicentem : Vade, numera Israel et Judam. Dixitque rex ad Joab principem exercitus sui : Perambula omnes tribus Israel a Dan usque ad BerSabee, et numerate populum, ut sciam numerum ejus. Dixitque Joab regi : Adaugeat Dominus Deus tuus ad populum quantus nunc est, iterumque centuplicet in conspectu domini mei regis; sed quid sibi dominus meus rex vull in re hujuscemodi? Obtinuit autem sermo regis verba Joab, et principum exercitus : egressusque est Joab, et principes militum, a facie regis, ut numerarent (Vulg. numerent) populum Israel. Cumque pertransissent Jordanem, venerunt in Aroer ad dexteram urbis, quæ est in valle Gadi (h.) quae est in medio torrentis Gad), et per Jazer transierunt in Galaad, et in terram inferiorem IIodsi, et venerunt C in Dan * silvestria.Circumeuntesque juxta Sidonem, transierunt prope (ms. propter) moenia Tyri, et omnem terram Evæi et Chananæi, veneruntque ad meridiem Juda in Bor Sabee : et lustrata universa terra,adfuerunt post novem menses et viginti dies rethicam legit Mebunr. ai, Arari, Gigaal, pro Mobonnai, Orori Igaal. ('anon Hebraicæ veritatis emendata habet vocabula eadem prout posita leguntur in jam dictis Quaestionibus ; quare ne pro vero falsuiu Hieronymum oblrudamus, tales abjecimus emendationes, et ad fidem cæterorum codicum mss. in quibus integra superest prima lectio Canonis, hæc et similia nomina restituere curavimus. MART. 1 Ms. Veronens. filius, in recto. Græcus quoque in aliquot exemplaribus oíòς, Hebr. utrumque sus

et ipse (h. non habet) Netophathites, Ithai filius A in Jerusalem. Dedit ergo Joab numerum descri

cipit casum. D

* Hodiernus Ilebraeus textus habet, pr n:t : in Dan Iahan. S. Hieronymus pro ultimo nun legerit resch, sive ^y pro y : atque id quidem rectius: nam Jahan ]oci nomen aut nihil est, aut certe alibi in Scripturis non occurrit.

* Nihil dubitavimus reponere hic octingenta ad fidem librorum omnium, qu^t nobis innotuerunt, ex Hebræis, Græcis Latinisque mss., æque ac Vulgatis. Ac scimus hoc de sensu dispulatum tnagnopere inter eruditos, multumque discrepare ab hoc numero auctorem libri Paralipomenon. Verum unde Martianæus octoginta excuderit pro octingenta, haud scimuus : illudque ægrius ferimus, ue verbo quudem lectorem de inducta noviter !ectione ab eo esse admonilum.

ptionis populi regi, et inventa sunt de Israel octingenta* millia virorum fortium, qui educerent gladium, et de Juda quingenta millia pugnatorum (h. virorum). Percussit autem cor David eum, postquam numeratus est (ms. esset) populus, et dixit David ad Dominum : Peccavi valde in hoc facto: sed (h. sed nunc) precor, Domine, ut transferas iniquitatem servi tui, quia stulte egi nimis. (T. CXXXVII.) Surrexit itaque David mane, et sermo Domini factus est ad Gad propheten et Videntem David, dicens: Vade,et loquere ad David. Hæc dicit Dominus : Trium tibi datur optio, elige unum quod volueris ex his,ut faciam tibi. Cumque venisset Gad ad David, nuntiavit ei, dicens: Aut septem anris veniet tibi fames in terra tua, aut tribus mensibus fugies adversarios tuos, el illi * te persequentur: aut certe tribus diebus erit pestilentia in terra tua. Nunc ergo delibera, et vide quem respondeam ei, qui me misit, sermonem. Dixit autem David ad Gad : Arctor nimis, sed melius est, ut incidam in manum Domini (multæ enim misericordiæ ejus sunt) quam in manum (ms. manus) hominum. Immisitque Dominus pestilentiam in Israel, de mane usque ad tempus constitutum, et mortui sunt ex populo, a Dan usque Ber-Sabee, septuaginta millia virorum. Cumque extendisset manum (Vulg. add. suam) angelus Domini (h. non habet Domini) super Jerusalem, ut disperderet eam, misertus est Dominus (h. poenituit Dominum) super afflictione, et ait angelo percutienti populum : Sufficit; nunc contine manum tuam. Erat autem angelus Domini juxta aream Areuna • Jebusæi Dixitque David ad Dominum cum vidisset angelum caedentem populum : Ego sum qui peccavi, ego inique egi : isti qui oves sunt (h. istæ oves), qui fecerunt ? vertatur, obsecro, manus tua * Vitiose erat antea ille, ; ms. Veronens. cum Vulgatis et Græco, te non habet.

* In hodiernis Hebræorum voluminibus perturbatus est ordo litterarum istius nominis ; ibi enim legitur nin"Nm, haavarna. Verum monet nos Massorethicum Ceri tam in editis, quam in manuscriptis libris supra laudatis, legendum n>Y^xn, haarauna. Ita quoque scriptum repérimus in nostro Pelissonæo Hebræo codice, qui nullam adhibet criticam notam Massoretharum ; etsi infra v. 18 legat corrupte cum cæteris n*>nN, Arania. Simili usus est exemplari Scholiastes Canonis Hebr. verit. ut non solum ex nolatione marginali Arania manifestum apparet, sed etiam ex eodem supra posito nomine Areuna in textu, quod emendator Canonis mutavit cum Aravena, mobile faciens scheva sub littera vau, quamvis post motionem parvam, sive vocalem parahh, schevâ minime legatur apud grammaticos recentiores. Hoc interim propter studiosum ac curiosum lectorem. MARt.

— Pro Aureuna, qui Veronensem librum descripsit, monuit in margine legendum Ornan : quæ $ nominis scriptura ex Graeco accipitur : in

ebræo enim varie concepta est, n*"Nn, et n>“Nn, et n*inN, aut certe ex libris Paralipomenon I, cap. xxii, 28, et II, cap. III, 1, ubi pro cognoinine Jebusæi obtinet.

[ocr errors]

contra me, et contra domum patris mei. Venit A Accipiat, et offerat dominus meus rex, Bicut ei

autem Gad ad David in die illa,et{dixit ei: Ascende, et [ Vulg. tac. et] constitue altare Domino in area Areuna [h. hic Ariana] Jebusæi. Et ascendit J)avid juxta sermonem Gad, quem præceperat ei 1 [h.non habet! Dominus. Uonspiciensque Arenna, animadvertit regem et servos ejus transire ad se,et egressus adoravit regem prono vultu in terram, et ait : Quid causæ est ut veniat dominus meus rex ad servum suum ? Cui David ait : Ut emam a te aream, et ædificem altare Domino, et cesset interfectio quæ grassatur in populo. Et ait Areuna ad David :

* Quod verissime notat Scholiastes, non esse in Hebræo additum ei, ms. quoque Veronensis tacet.

* Canon solus cum Vulgata retinet verbum illud, rex. Legitur quidem in Hebræo, non tamen apud LXX. Areuna ergo regulus fuit,aut de stirpe regum Jebusæorum : in libris Paralipomenon idem Jebusæus appellatur 0rnam ; quod neutiquam prætermissum voluit scriptor QQ Hebraicarum in eosdem libros Paralipomenon. MaRT.

— Mulctat regis titulo Areunam Veronensis ms. in que tantum est ; Diacit Areuna regi, etc* ; neque est revera illud reae additum in aliis mss., uno, quem Canonem vocat Martianæus, excepto. Quod autem in Hebræo sit, critici magni nominis culpæ hoc tribuunt amanuensis: aut salva ejus textus

[merged small][ocr errors]

Expliciunt libri duo Samuel.

T]TULI LIBRI MALACHIM.

I. Ubi Salomon ungi jubetur.
II. Ubi Salomon ungitur in regem.
III. Ubi David alloquitur Salomonem moriturus.
IV. Hic dormit rex David, qui regnavit annis xl.
V. Adonias virginem, quæ cum David erat, petit
uxorem.
VI. Ubi Adonias occiditur.
VII. Ubi occiditur a Bania Joab.
VIII. Interfectio Semei.
IX. Ubi a Domino visitatur Salomon.
X. A duabus mulieribus Salomon interpellatur.
XI. Ubi nomina omnium principum regi Salomoni
ostenduntur.
XJI. Hic quies regis Salomonis describitur
XIII. Ubi Hiram rex Tyri mittit ad regem Salomo-
nem.
XIV. Item quies regni Salomonis, et dispositio
templi.
XV. Ubi rex Hiram in fabricam templi consentit.
XVI. Cœptum fabricæ templi.
XVII. Descriptio templi.
XVIII. Perfectio templi.
XIX. Ubi ornamenta templi et ministeria descri-
buntur.
XX. Translatio arcæ in templum.
XXI. Descensio Domini in templum,et oratio Salo-
monis, cum benedictionem in populo fecit.

[PATaoL. XXVIII.

C XXII. Locus orationisaptus in dedicatione Ecclesiæ.

XXIII. Prophetia Salomonis captivitatis populi. XXIV. Consummotio orationis,et benedictio populi. XXV. Coeptum sacrificii post orationem. XXVI. Omnibus perfectis, Salomon a populo benedicitur. XXVII. Ubi Dominus dicit elisurum se templum,si peccaverit populus. XXVIII. Ubi de filiis gentium servitio regis ordinantur. XXIX. Ubi Salomon classem fecit ad mare Rubrum cum servis Hiram. XXX. Ubi regina Saba ad regem venit. XXXI. Quanta regi ponderatio offertur auri per singulos annos. XXXII. Ubi arma regis, et ómnia ministeria designantur. XXXIII, Ubi Salomon in mulieribus peccat,et idolis servit. XXXIV. Post peccatum Salomonis adversarius adversum eum exsurgit Adad. XXXV. Ubi alium inimicum Razon Salomonis suscitat Deus. XXVI. Jeroboam rebellat adversus Salomonem. XXXVII. Ubi Achias regnum promittit Jeroboam. XXXVIII. Ubi Salomon moritur,qui regnavit annis quadraginta.

23

XXXIX. Ubi regnat Roboam filius Salomonis. XL. Ubi Roboam petitionem populi cum senioribus tractat. XLI. Item post consilium senum cum junioribus tractat. XLII. Separatio populi a Roboam. XLIII. Ubi tribus Jeroboam regem faciunt. XLIV. Ubi Roboam duæ tantum tribus sequuntur in Jerusalem. XLV. Ubi admonetur Roboam et populus ne pugnent adversum Jeroboam, et populum Israel. XLVI. Ubi Jeroboam a Deo avertitur, et facit vitulos quos adoret populus. XLVII. De sacerdotibus non faciendis nisi ex tribu Levi.

xLVIII. Ubi propheta,sine nomine designato,Jero- B

boæ dicit vitulos quos fecit a Josiaex semine David esse destruendos : quos invenit post annos cc : cujus rei mentio fit capitulo ccxii. XLIX. Ubi aruit manus Jeroboam quam erexerat contra propbetam. L. Item pro oratione propbetae manus ei restituuntur. LI. Ubi alio propheta in Bethel decipitur qui de Juda venerat. LII. De contemptu damnatur idem ipse. LIII. Ubi a leone occiditur inobediens. LIV. Ubi Jeroboam de extremis populis sacerdote8 excelsorum facit. LV. Ubi pro salute filii uxor Jeroboam ad Achiam prophetam pergit. LVI. Pronuntiatio prophetæ quæ ventura sunt Joroboam. LVII. Hic moritur Jeroboam, qui regnavit annis xu. et regnat Nadab filius ejus pro eo. LVIII. Hic ad Roboam Scriptura divertit, quem dicit regnasse in Juda annis xvii. LIX. Primus rex Ægypti Susach Jerusalem prædat. LX. Hic moritur Rcboam,et regnat Abia filius ejus. LXI. Hic moritur Abia,et suscipit regnum rex Juda filius ejus, qui regnavit annis xl idem Asa. LXII. Ubi laudatur Asa rex Juda,quod inter omnia simulacra templum Priapi evertit. LXIII. Hic Scriptura revertitur ad Nadab filium Jeroboam, qui regnavit post patrem suum annis duobus.

A LXXI. Hic moritur Ambri e regnat filius ejus pro

eO. LXXII. Allocutio Eliæ ad Ahab de tribus annis sterilitatis. LXXIII. Elias propbeta bis perdiem a corvis pascitur. LXXIV. Hic Elias a vidua pascitur. LXXV. Hic Elias filium viduæ suscitat. LXXVI. Elias ad Ahab jubetur reverti. LXXVII. Elias et Abdias se alloquuntur. LXXVIII. Elias Ahab regi se ostendit. LXXIX. Ubi Elias et sacerdotes Baalim sacrificio altercantur. LXXX. De igne diviso,et interitu sacerdotum Baal. LXXXI. 0rante Elia, Dominus pluviam dedit. LXXXII. Elias fugit a facie Jezabel. LXXXIII. Ubi Elias jejunat xl diebus. LXXXIV. Ubi jubetur ungere Azael regem Syriæ, Jehu in Israel, et Elisæum prophetam. LXXXV. Ubi ab Elia assumitur Elisæus. LXXXVI. Ubi secutus Eliam Elisæus facit convivium. LXXXVII.Ubi propheta sine nomine alloquitur Ahab quod superaturus sit Benadad regem Syriæ. LXXXVIII. Ubi contra Ahab Benudad pugnat,et superatur secundo. LXXXIX. Satisfactio Benadad circa Ahab. XC. Exprobratio Ahab de pace Benadad. XCI. Ubi alloquitur propheta Ahab annuntiansiram Domini, eo quod pepercerit Benadad regi Syriæ, XCII. Uhi desiderat Ahab vineam Nabod.

C XCIII.Consilium dat Jezabel ad occidendum Nabod.

XCIV. Ubi Elias ad Ahab mittitur post mortem Nabod. XCV. Allocutio Eliæ prophetæ ad Ahab de interitu Jezabel. XCVI. Post admonitionem Eliæ, Abab in poenitentiam volvitur. XCVII.Conjuratio Ahab etJosaphat adversus regem Syriæ. XCVIII. Ubi Michæas propheta ad Ahab ducitur. XCIX. Ubi Sedechias propheta ad Ahab falsa pr0phetat. C. Ubi Michæas propheta prohibet Ahabet Josaphat ne ad bellum exeant. CI.Spiritus mendax se offert ad Ahab decipiendum.

LXIV. Hic occiditur Nadab secundus rex Israel ab D CII. Ubi Sedechias Michæam percutit in maxilla.

Asa tertio rege Juda. LXV. Ubi postulabat auxilium Asa rex Juda adversu8 Basan regem Israel. LXVI. Transgressionem dicit Basæ regis Israel. LXVII. Hic moritur Basa, et regnat filius ejus Hela quartus cum Jeroboam. LXVIII. Hic occiditur Hela rex a Amri,qui regnavit in Israel quintu8 cum Jeroboam. LXIX. Hic Amri levatur rex a populo post Hela, et est sextus cum Zambri, qui regnavit diebus vII. LXX. Hic ostenditur Ambri xii annis regnasse.

CIII. Hic Ahab vulneratus in prælio moritur. CIV. Ubi exsurgit Ochozias rex filius ejus, qui est octavus. CV. Ubi ad Josaphat Scriptura revertitur,quem regnasse dicit in Juda annis xxv. CVI. Hic moritur Josapbat,et regnat post eum J0ram filius ejus, quintus rex. CVII. Cadens Ochozias e templo idola consulijubet. CVIII. Ubi Ochoziam Elias moriturum pronuntiat. CIX. Ubi Ochozias jubet tertio per quinquagenarios milites Eliam adduci.

« PoprzedniaDalej »