Obrazy na stronie
PDF
[ocr errors]

'Idem ms. seponendum, uno verbo pro esse ponendum: concinnius.

1 Nisi ei notissimus Hermae Pastor hie est, haud equidem intelligo, quis alius hoc nomine inter scripturas apocryphes liber sit rejiciendus. Quod si ille ipse est, jam non ab Hieronyrao, qui Veteris Testamenti, non Novi, apocryphos libros hic memural, sed a sciolo quopiam, quia. Patris con textura ac raentem non satis attendit, temeré omnino est intrusus: ñeque enim ad Veteris Testamenti sive ad Hebraeorum Canonem spectare liber apostolicorum temporum potest, autaä. Doctoread ент seriem revocan. Rectissime adeo existimo Urbinatem codicem sane perquam emendatum carero eo prorsusnomine, acvellema caeteris quoqueabesset, aepraecipue Veronensi antiquissimo, ut ad eorum posset fidem expungi. Nunc quando in reliquia est omnibus libris, sunt et docti vi.i, qui sub Pastoris appellatienetertiumMachabœorum ¡ibrunidenolari volunttsatisqueingeniöseFranciscus JuniusGnecis verbis rescribii Dáoropot,, derivatque nomen атсо Tij{ itatTziSoi, sive TcaoríSo;,, hoc est ab atrio, in quosummussacerdoscum lidelísuu comilatu intercessit, ne rex veniret in sanctarium. Meibomius econtrario lib. de Fabrica Iriremium pag. 45, legidebere contendit Philopator ; eodem autem intellect accipit librum tertium Machabaeorum, qui ordine primus est, et témpora Machabaicis priora «ttingit. At qui priorem conjeclurammultis impugnat exsufflatque doctiss. Lemoynius epist. ad Cuperura de Meianophoris, pag. 258, hanc quoque minus prebabilem iisdem argumentis reddit: ut nihil in terimdicam, lectionem Philopator, ab eaquœ omnium est codicum. Pastor, longe nimium abludere. Nocis aliquando visum est, commedo substituí posse Esther, sicqueaccipi dictum ab Hieronymo, ut posteriora sex libri ejus capita denotarit, qua! ex Gnecis duntaxat xu>v LXX editionibus habenlur: in Hebraico autem exemplari desiderantur, neque adeo sunt in eo Ganone. Nam et ob hanc, ut videtur, causam a Melitone Asiano, Athanasio, et Gregorio Nazianzenoliber ipse aUivinorum albo expungitur : et videtur ipse Hieronymiacae oralioaip, librorumqueSeuxcpoxavovtxüv series id postulare, ut de hac ejus libri interpolatione, sive ab Hebraico exemplari discrepantia hic dicerct.Denique multa horum est nom i mini Pastor, atque Esther aimiliiudo, maxime si ex dictantisore excipiantur: ш si etdata opera potius quam temeré substituit Pastor criticus nonnemo. qui paulo superius obMryarit, Esther, ut in Hebraico est, in Canonem ficipi tertio ordine inter *Ау"*ТРяа nono loco putaritque non sibi constare Hieronymum, si hic loci expungeret. Verum tuo, lector, arbitrio quam probes conjecturant relinquimus Videsiset Cotelerum hac super ie Preefatione in Hermam.

'De Hebraeorum. non Ecclesia? Canone hœo intelligenda docet Maria us Victor us in scholiis suis »d prxsentem Praelationcm Hieronymi. Asserit '¡uoqiie Ricard s Simon Hist. Critic;« lib. i, с. 9, Hieionymum non esua,sedex Judœorum sentenlia locutum ubi nonnullos libros in Ecclesia Canónicos (ut ipse R. 8. ait) inter upocrypha volumina esse ponenda decernit. At si de sentenlia Hieronymi, eidem Uieronymo iîdes habeatur, dissimulare non possumus scr'ptores illos procul a vero recedere, propriamque, non Hieronymiaman., ob'ruderelectoribusopinionem.Id manifeste evincumt •erba ietbaecquas leguniur in Praefatione Hieronymi "i libros Salomonis: « Fertur et iravápetoc; Jesu ujii Siracb liber et alius d/euSsTtifpafoc, qui Sapientias Salomonis inscribitur: quorum priorem hebraîcum reperi, non Ecclesiasticum, ut apud

Latinos sed Parabolas praeno'atura: cui juncti erant Bcclesiastes, et Canticu.u canticorum, ut sirailitudinem Salomonis nou solum numero librorum sed etiam materiarum genere coaequuret. Secundus apud Hebraeos nusquam est :quin et ipse, stylus Graecam eloquentiam redolet, et nonnulli scriptorum veterum hunc esse Judaei Phüonis affirmant, Sicut ergo Judith, et Tobiae, et Machabaeorum libros legit quidem Ecclesia, sed eos inter Canónicas Scripturas non recipit: sic et haeo duo volumina legat ad aediflcationem plebis non ad auctoritatem ecclesiasticorum dogmatum confirmandam. » Videant nunc Marianus, ac Simon, quo sensu Hieronymus dixerit : « IgiturSapientia, quae vulgo Salomonisinscribitur.et Jesu filii Sirach lieber, et Judith, et Tobias, et Pastor, non sunt in

R Canone. » Scimus quidem post decreta concilii Tridentini hos omnes libros pari cum caeteris veneratione ab omnibus vere piis etorthodoxisessesusci. piendos; sed nunc quaestio nobis et de tempore Hieronymi, quando, ut ex eodem constat, libros jamdictoslrgebat quidem Ecclesiaad aediflcationem plebis. cum tamen ipsos non reciperet inter Scripturas Canónicas. Mart.

— Hebrœo scilicet, ut ex hoc loto Hieronymi contextu liquet, fertque hominum erudissimorum, Victorii, Morini, Simonii, aliorumque sententia. Martianaeus, qui de Ecolesiae Canone S. Uoctorem locutum esse contendit, vulgatissiroum illud laudat ipsiusmet Hieronymi testimonium in Praefalione in libros Salomonis, « Fertur, et icavapEtoç Jesu filii Sirach liber, et aliusi|/Eu8sTttYpa<poc,, qui Sapienlia Salomonis inscribitur : quorum priorem llebraicum reperi, non Ecclesiasticum, ut apud Latinos, sed Parabolas praenotatum... Secundus apud Hebraeos

g nusquam est, quin et ipse stylus Graecam eloquentiam redolet: etnonnuli Scriptorum veterum nunc esse Judaei Pbilonis affirmant, Sicut ergo Juditb et Tobue, et Macbabaeorum libros lefjit quidem Ecclesia, sed eos inter Canónicas Scripturas non геcipit, sic et heec duo volumina legatad aediflcationem plebis, non ad auctoritatem ecclesiasticorum dogmatum conflrmandam. » Quibus quidem verbis videtur S. Pater non quid Judaei facerent, sed quid Ecclesia de his libris sentiret, explicasse. Verum haud ita ex hoc loco colligendum de aliorum sensu, sed potiushuncad reliquosemolliendum,rectissime Morinus constitua ; et sane debet auctoris cujuseunque sententia ad plura expendi testimonia: et suorummet verborum interprclem ipsum esse qui scripsit, ea demum certa probatio est. Re autem ipsa multa oecurrunt ipsiusmet S. Doctoris testimonia quibus de Hebraeorum dúntaxat catalogo locutum ее esse proountiat, ita clara, ut nulla ver

p. borum contorsione eludí queant. Ac de Tobiae quidem libro, sic in Prœfatione ad Chromatium et Heliodorum habet: « Quem Hebraei de catalogo divinarum Scripttirarum secantes, his que? apocrypha meinorant, manciparunt. Feci satis desiderio' vestro, non tamen meo studio. Arguunt enim nos Hebraeorum studia, et imputnntnobis, contra suum Canonem Latin is auribusistatranst'erro.Sed melius esse judicans Pharisaeorum displicere judicio, et episcoporum jussionibus inservire, institi ut potui. De Juditb vero adhuc luculentius item in Prœfatione : « Apud Hebraeos liber Juditn inter apocrypha le^ilur, cujus auctoritas, ad roborandailla qua) in contentionem veniunt, etiam minus idónea judicatur.Chaldaeo tamen sermoneconf=criptusinler Historias computatur. Sed quia hunc librum synodus Nicaena in numero sanctarumScripturarum dicitnr computases, aquievi postulationi vestrae, imo exactioni. » Porro idem dicendum cstdeEccle

priraum librnm, Hebraicum reperi * ; aecunduH Д dulus es, lege Grecos codices et Latinos et confer

[ocr errors]

Graecus est : quod ex ipsa quoqueippáoei - probari
potest. Quae cum ita sehabeant, obsscro te, lector,
ne laborem meurn reprehensionem aestimes anti-
quorum. In tabemaculum Dei offert unusquisque
quod potest: alii aurum etargentum el lapides pre-
tiosos: alii byssum et purpuram et eoccum offe-
runt et hyacinthum: nobiscum bene agetur, si
obtulerimus pelles et caprarum pilos {Exod. xxv,
3-7). Et tarnen Apostolus contemptibiliora nostra
magis necessaria judicat (I Cor. хи, 25). Unde et
tola ilia tabernaculi pulchritude, et per singulas
species, Ecclesia? presentís futuraeque dislinctio,
pellibus tegiluret ciliciis.ardoremquesolisetinju-
riam imbrium ea qua? viliora sunt prohibent. Legs
ergo primum, Samuel, et Malachim meum : meuru, д sententiaa recordabor:
inquam, meum. Quidquid enim crebriusvertendo, Dixi, custodiam viae meas,
et emendando sollicitius et didieimus et tenemus,
nostrum est. Et cum intcllexeris quod antea nescie-
bas, vel interpretem me aestimato, si gratus es, vel
irapaçpasTTjv, si ingratus. Quanquam [ms. quod]
mihi omnino conscius non situ [ms. sum], mutasse
me quidpiam de Hebraica veritate. Certe si incre-

cum his opusculis' : et ubieunque inter se videris discrepare, interroga quemlibet Hebrasorum, cum magis aecommodare debeas fidem : et si nostra flrmaverit, puto quod eu m non estimes conjectorein, ut in eodem loco mecum similiter divinarit. Sed et vos fámulas Christi (Paulara et Eustochium), rogo,qua? Domini discumbeatis pretiosissimo fidei myro* ungitis caput, qua? nequáquam Salvatorem quaeritis in sepulcro, quibus jam at Patrem Christus ascendit, ut contra lairantes canes, qui adversus me rábido ore desmviunt, et circumeunt civitatem.atque in eose doctos arbitrantur, si aliis detrahant, orationum vestrarum clypeos opponatis '. Ego scions humilitateoi meam, illius semper

ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam,

cum(VuÍ0.dum)consisteretpeccatoradversumme Obmutui, et humiliatus sum, etsilui a bonis (Psal.

xxxviii, 2 seq.).

6Íastico et Sapientia Solomonis, quos cum Tobia et Judith una serie eademque classe complectitur. Qui plura hac super re cupiet, criticos supra laudatos, et Morinum presertim, adeat.

1 Nullum hodie superest Hebraicum aut Syrum exemplar. Li brum Assamonaaorum Iaud.il Josephus ben Gorion, qui auctor circa undecimum saeculum scripsit : neque est adeo incredibiie ad earn usque aetalem Hebraicum archetypum superfuisse. Hieronymus nullum verlit ex his libris: vetuslissima tarnen est quae obtinet versio.

ä Veronens ms ipsa quoqtie historia pro epaast: at, puto, mendose, et Laiini antiquarii qui Grecas Hueras ignoravit, culpa; nam et paulo inferius, historiographum rescribit pro Greco verbo тохра«рраит^у.

* Addunt hic editi, quxnuper emendavimus. Haeo radenda sunt tanquam superflua, quoniam nihil forum exstat in mes. vetustioribus ac mêlions nota?. In recentioribus tantum quinqué aut sex legitur, quas super enumeravimus rquoù quevitiosum est: non enim monet Hieronymus lectorem, ut Grecos Latinosque codices conlerat cum omnibus opusculis qua? supra numeraverat. vel quae nuper emandaverat; sed cum his tantum qua? ex Hebreo in Latinum verterat, id est, cum libris Samuel et Malachim. Mart.

* Sic legunt omnesmss. nostri, nisi quod plures pro myro scribunt mi/rrocumduplici r. Mtipov autem Grece unguentum dicitur : uúp'p'a vero herbara significat. Unde error editorum librorum manifeste deprehenditur, ubi legimus pretiosissima fidei myr

rha. Neque vero caput Domini discumbentis unctum est myrrka, sed myro, id est ungüento pretiosissimo mulieris peccatricis in Evangélica narratione, ad quam hic alludit sanctus Hieronymus. Mart.

Antiquam leclionem, pretiosissima fidei myrrha, revocandam esse contendit Hieronymianarum QweUionum auctor, qui et vult, multo directius S. Doctorem respicere ad mulieres qua? myrrham г tulerunt ad sepulcrum Christi (Marc, xvi), quam ad earn, aut eas quae capiti ejus accumbentis unguentum effuderunt (Malik, xxvi, 7). Scilicet immane illud repugnandiStudium tenebras ejus effudit oculis, ut quae duo precedunt proxime clarissima verba, Domini discumbentis neo legerit. Nihil itaque dubiumest, myro, seu fiupcp, id est ungüento, scriptum ab Hieronymo, quod Salmasius pridem certis arguments ostendit : Martianaeus postmodum roes, ope in textu restituit. Nostri quoque codices repositam lectionem confirm»nt, in quorum uno tantum est paulo mendose cum duplici r scriptum тцгго. Confirmant vero et aliorum Patrum loci, qui ea voce eodem plane sensu usi sunt; et cum primis S. Gaudentius Brixiensis serm. 13: Maria pretioso myro vnetos Christi tersit pedes (Luc. vu, 37, 38). Et adhuc pressius serm. 20 : Aller (id eet S. Paulus) pretiosum fidei myrum doctrina sua portât in populo, etc.Мох Veronens, ms.,quianequaquam Salvatorem _ pro quae, etc. : in uno Avenionensi seductorem satis D vitiose scriptum Martian, invenit pro salvatorem. * Veronensis ms., subponotis quiet semper adverbium, mox praetermittit : denique et prius verbum Dixi in subnexo Psalmi testimonio tacet.

TITULI LIBRI SAMUEL.

I. Ubi orat Anna corde, labiis immotis.

II. Nativitas Samuelis.

III. Ubi offertur Samuel templo.

IV. Canticum Annae.

V. Ubi peccatum filiorum Heli ostenditur.

VI. Ubi alloquitur Heli Alios suos de peccatis.

VII. Propheta sine nomine ab Heli destinatur.

VIII. Dormientem Dominus alloquitur Samuelcm.

IX. Prima allocutio ad Samuelem.

X. Israel ab hostibus superatur.

XL Ubi arca testamenti contra hostcedefertur.
XII. Ubi populus ceaditur, occisis filiis lleli, arca

captivatur.
Xllf. lleli sacerdüs de sella cadens morilur.

XIV. Ubi arcam Philisthœi in templo ponunt.

XV. Ubi plaga Azotii describitur, caeterarumque civitatum.

XVI. Accaronitœ arcam Domini suscipiunt.

XVII. A sacerdotibus ordinatur cum quo manere area sit emittenda.

XVIII. De susceptione area? Domini : sacrilicium fit'de vaccis, quae earn adduxerunt.

XIX. Translatio arcae in Gabaa in domo Abinabab.

XX. Ubi orat et sacrifient pro populo Samuel.

XXI. De judicio Quorum Samuel, et de regis petitione.

XXII. Ubi admonetur populus de jure regis et potestate.

XXIII. De unctione Saulis regis.

XXIV. Ubi a Samuele ungitur Saul, et ósculo accipitur.

XXV. Saul incipit propbelare.

XXVI. Coníirmatio regis Saul, et descripl^o legis regni.

XXVII. Primum prœlium S ml.

XXVIII. Ubi Samuel de temporibus suis alloquitur populum.

XXIX. Consummatio allocutionis Samuel, et de populi pœailudine.

XXX. Samuel Saulem roprehendit in offerendo sacrificio.

XXXI.Solas Jonathas contra Philisthœos ingreditur.

XXXII. Jejunium indicitur a Saule.

XXXIII. Pécora non sua populus decisionemactata manduca!.

XXXIV. Occisurum Jonatbara Saul promittit, eo quod indictum jejunium non observaverit, peliitque pro eo populus.

XXXV. Praeceptum Domini ad Saul de nece Amalee.

XXXVI. Dominus irascitur Saul pro Agag rege Amalee servato.

XXXVII. Quod melius sit obedientia quam sacrilicium.

XXXVIII. Ubi Samuel Agag regem interficit.

XXXIX. Obi mittitur Samuel ad ungendum David regem.

XL. Ubi singuli fllii Isai offeruntur Samueli.
ALI. Ubi ungitur David a Samuele.
XLII. De arreptiune Saulis et spiritu nequam.
XLlil. Ubi David ad Saul adducitur.
XL1V. Cceptum Goliae.
XLV. Ubi David a Saul recedit.
XLVl. A paire post fratres mittitur David.
XLVII. Ubi se offert David contra Goliam.
XLVIII. Ubi David interficit Goliam.
XLIX. Jonathas in amore accipit David.
L. Ubi cantu virginum in odium David Saul mo-
tus est.

A LI. Ubi David a Saul Merob filia promittitur.

LU. Hic altari datur Merob, et Miohol ei promittitur.

LUI. Ubi Michol uxorem David accipit.

LIV. Saul Davirlem jubet ocridi.

LV. Ubi David iterum pugnat contra Philisth.ros.

LVI. Hic per uxorem Michol David liberatur.

LVII. Positus cum Samuele David, et ipse et qui ad eum missi fuerant, et Saul veniens, prophetare cœperunt.

LVIII. Saul Jonathas irascitur ob excusalionem David.

LIX. De signo sagktarum inter David et Jonatbam.

LX. Ubi David panes propositionis comedit.

LXI. Ubi David apud Achia regem Geth dsemonem ß se finxit habere.

LXII. Ubi David prófugos sibi collegit.

LXIII. Ubi sacerdotes Domini a Doeg occiduntur.

LXIV. Ex preecepto Domini, David cum suis ad Philisthaeos pergit.

LXV. Hie accipit Ephod ab Abiathar sacerdote et orat David.

LXVI. Zyphaei David se tradituros Sauli promittunt.

LXVII. In spelunca positus David Sauli chlamydem prsecedit.

LXVIII. Locutio David ad Saul, quod ei pepercerit.

LXIX. De pœnitudine Saul erga David.

LXX. Cceptum Nabal.

LXXI. Nabal negat David alimoniam.

LXXII. Morilur Nabal, et uxorem ejus accipit David.

LXXIII. David acceplam Michol filiam Saul, et Abigail, sed et Ahinoem habet uxorem.

LXXIV. Ubi Saul Michol alteri dedit uxorem.

LXXV. Durmiente omni exercitu, David a capite Saul hastam tulit.

LXXVI. Ubi expergefactusSaul alloquitur Davidem.

LXXVII Ubi moritur Samuel.

LXXV1II. Ubi pythonissam consulit Saul.

LXXIX. Ubi prohibetur David in bellum irse contra Israel.

LXXX. Insurgentes Amalecitae a David superantur.

LXXXI. Ubi eruit David prœdam.

LXXXII. Ubi buperalur et occiditur Siul.
Ibi explicit liber primus Samuel.

LXXXI1I. Ubi occidit David nuntiura qui nuntiaverat Saul mortuum.

LXXXIV. Post mortem Saul ungitur David, et regnat.

LXXXV. Ubi commémorât David se a populo Juda unctum esse.

LXXXVI. Ubi factum est bellum inter Isbosethet David.

LXXX VII. Ubi occidit Abner Asael fratrem Joab a parte David.

LXXXVIII. Nomina filiorum David sex, qui nati sunt ex diversis malribus.

LXXXIX. Ubi occiditur Abner a Joab principe militia? David.

XC. Miphiboeeth Jonathan filius invenitur.
XCI. Hic occiditur Isboselh filius Saul.
XC1I. Ubi inteilicit David occisores Isboselh.
XCIII. Ubi ab omni populo Israel rex ungitur et

constiluitur David.. XCIV. Ubi Hiram rex prsbet ligna domui David. XCV. Ubi nomina Quorum David de diversis ma

tribus. XCVI. Uic transfertur arca testament! de domo

Aminadub. XCVII. Hie ostenditur Michol filia Saul sterilie. XCVIII. Ubi admonetur David per prophetam,quod

templum Domini ipse facturus non sit. XCIX. Oratio David post allocutionem prophetœ. С. Consummatio orationis David. CI. Ubi ostenditur quod multa spolia et numera

sanctifleaverit Domino. CU. Ubi referlur Scriptura ad Miphiboeeth filium

Jonaths. CHI. Ubi contrahitur bellum adversus Ainnon filium Àmmon. CIV.Hicvidit David Bersabce uxorem UriaeHetthaei. CV. Nathan propheta alloquitur David de uxore vi

ri Hetthœi. CVI. Ubi agnoscit pecoatum David. С Vil. Filius David nalus de Bersabce moritur. CV1II. De Bersabee nascitur Salomon. CIX. Hic Amnon sororem suam amare cœpit. CX. Ubi Thauuar pellilur ab Amnon, et suscipilur

ab Absalom fratre suo. CXI. Hic occiditur Ammon ab Absalom. CXII. Ubi Joab immitit mulierem simulantem lu

ctum pro Absalom. CXIIl. Hic David a muliere Thecuite placatur.su

per Absalom.

A CXIV. Ubi segetem Joab Absalom jubet incendi. CXV. Hic Absalom mentitur voturn sacrilicii, ot

iret in Bebron et se faceret regem. CXVI. Ubi fugit David Absalom. CXVII. Hic miltit David contra Absalom. CXVIII. Ubi Seraei conviciatur David. CXIX. Consilium Achitopbel datum, ut ingredia

tur Absalom ad concubinas patrie sui. CXX. Ubi Acbitophel se persecuturum David pro

mitlit, quod Chusai improbat. CXXI. Ubi Achitophel laqueo se interfecit. CXXII. Prodeunt Joab et Abisai adversus Absalom. CXXIII. Hic Absalom invenitur quercu suspenaus. CXXIV. Ubi Absalom nuntiatur occisiis. CXXV. Joab princeps militia? irascitur, eo quod P iageret David Absalom.

CXXVI. Ubi optât populus reverteré ad David. CXXVII. Hic Semei dimitti sibi rogal pro irrogata

injuria. CXXVI1I. Ubi tradit Berzellai filium suum Chaman

David regi. CXXIX. Siba populum Israel separavit a David. CXXX. Ubi occiditur Amasias a Joab. CXXXI. Mulier alloquitur Joab, quœ et caput Sib«

protulit. CXXXII. Ubi Gabaonitae septem ex semine Saul

petunt in pœnam, quos et uccipiunt. CXXXIII. Ubi ossa Saul et Jonathan colligit David. CXXXIV. Hie Pealmus incipit XVII. CXXXV. David aquam sibi dari jubet de cisterna,

qua? est in Beth-Leem. С CXXXVI. Ubi jubet David numerari populum. CXXXVII. Per Gad prophetam Dominus in tribus

correctionibus loquitur David.

RECAPITULAT10 DE LIBRO PRIMO MALACIIIM

I.De Helcana et uxoribus ejus,et de Heli sacerdote, et de nativitate Samuelis.

II. De cántico Annie, et de inquitatibus filiorum Heli.

III. De Samuele et imputatione divina ad Heli per eum directa, ubi de Christo praenuntiat[,4L pronuntiat].

IV. De Samuele, ubi eum Deus quarto vocatin visu, Et de Philistinorum bello et arca capta, et de Heli morto [AI. add. sacerdotiel.

V. De Dei [AI. tacet Dei] idolo Dagon ad praesentiam arc» confracto, et de plagis Philistinis illatis.

VI. De arcae reditu in Bethsamis, et de plaga illic irrogata.

Vil. De arca? transmigratione in Cariat-Iarim in

1 Excepimus e Veronensi antiquiss. ms. ad quem et libros ipsos Regnum exegimus. Martiananis nihil praater títulos his libris preetexit. Nos ipsas ftecapi

domum Aminadab, et de bello in quo Philisthiim percussi sunt. Et de gestis Samuel.

VIII. De filiis Samuelis, et ubi populus regem postulat. Et de Saul et asinarum inquisitione.

IX. De Saule uneto in regem, et inter prophètes prophetante, et quomodo in Maspha confirmatur ejus regnum.

¡, X. De Naas rege Ammon, quomodooppugnavit Jabis urbem,etde confirmatione regni Saul in Galgalis. XL De Samuelis praeeeptis ad populum, et de signis de'ccelo ostensis.

XII. De Jonathan et Saule, quomodo Philistinos percusserint : et de Saule, ubi holocauste male prœsumpsil offerre.

XIII. De Jonatha, ubi per eum Dominus Philistino

tulatioves cum editione ven. card. Thomasii contulimus, variantesque lectiones ad paginas oram adnotamus.

rumcastra percussit, et Saul voluiteum pro gusto \ XXVIII. De fllüs David in Chebron natis, et quo

mellis occidere.

XIV. De Saule, quomodo omnes bumiliavit iu circuitu nationes, et quos ipse habuerit filios, vol principes. Et de interitu Amalech in ulliones[/l¿. imalecitse ultionero] Hebraeorum de /Egypto venientum [AI. rege provenientium], et de Agag rege.

XV. De Samuele, ubi Saulem jdeseruil, et David
unzit, et de spiritu nequara qui Saulem vexabat.

XVI. De bello Philistinorum contra^ Saulem: ubi
David Goliath interficit, el audit in decern millibue.

XVII. De Jonathan et David amore, ei de odiis Saul
in David, et [AI. add. ubi] in centum pra?putiis
uccepitMichol, quae patria dolum proden4 salvum
fecit David.

XVIII. De transfugio David ad Samuel et delicto [AI. lacet delicto] qui misai prophetaverunt, ubi et Saul veniens propbetavit. Et de pacto et signo inter Jonathan et David.

XIX. De fuga David, et quae de Acbimelech sacerdote referuntur. Et quomodo David immutavit vultum suum coram Acis regem, et cum suis omnibus transivit ad regem Moab.

XX.De Gad propheta: ubi commonuit David fugere in terra Juda in saltu, et Doec prodente, occisus est Achimelech cum reliquia octoginta sacerdolibus,et quomodo David, pertussis Philistin is, salva vit Ceilam.

XXI. De Saule, quomodo voluit David in Ceila capera, qui [Al. quin] cum fugit in deserto Ziph: ubi Jonathan a j cum venit,et ut deSaulischlamyde С David in spelunca oram excidit.

XXII. De Samuelis morte et sepulcro ejue in Rama; et quae de Nabal Carmelio ac de Abigael referuntur.

XXIII. De David, ubi Abigael, et Achinoem uxores
accepit.et ubi Saulis persequentis se scyphum et
hastam abstulit.

XXIV. De transfugio David in Gelh ad Achis regem
Philisthiim, et quae illic gesserit : et de Saule, et
Pythonissa.

XXV. De Philistinis adversum Saul congregatis, et
de David ubi, percusso Amalee, hominem [Al.
omnem] captivitatem, et uxores suas reduxit in
8eceleg,

modo recepit Melchol, et de Ahner a Joab interfecto, et de morte Isboseth filii Saul.

XXIX. De cunclis tribubus, ut se dediderunt David [Al. secuti David], et quomodo ingressus est in Sion, et de Chiram et de artificibus et lignis, et de uxoribus vel filiis qui nati sunt David [Al.ei tantum] in Jerusalem.

XXX.De Nathan propheta,ubi prohibet David {edificare templum, et prophetat de Christo : et quomodo David omnes in circuitu humiliaverit nationes.

XXXI. De Miphiboseth filio Jonathœ, et de Anon rege Ammon,quomodo inlusit pueris David,et de praeliis ob vindictam insecutis. В XXXII. De Bethsabee Uriae. [Al. add. uxore], et parabola per Nathan,et de morte pueri de stupro nati.

XXXIII. De urbe Rabbat a David capta et de nativitate Salomonis (et qua de Ammon et Thamar memorantur [Al. absunt uncinis inclusa] et de Absalom quomodo interfesit Ammon.

XXXIV. De fuga Absalom ad Tolmai regpm Syriae in Gessur, et de muliere Thecuite, quae pro eo David'regi locuta est.

XXXV.De Absalom pulchritudine.et quos habuerit filios : et quomodo patrem regno expulit.

XXXVI. De censilio Achitophel,et Usai dato Absalom, et de Acimaas et Jonathan exploratoribus David.

XXXVII. De bello in quo Absalom periit,et quomodo eum David luxit.

XXXVIII. De reditu David in Jerusalem, et recuperatione regni.

XXXIX. De Beba qui cum parte populi rebellavit contra David : et de Amasa, quem interfecit Joab, et de fame, quae accidit pro Gaboanitis: quoa ultus est David in septem crucifixos de stirpe Saul.

XL. De praelio Philistinorum, in quo David potuit discrimini, et de reliquia bellis, et de cántico quod cantavit Domino [Al. lacet, quod cantavit Domino], et prophetia de Christo.

XLI. De viris qui fortissimi in prœliis cum David fuerint ; et de eorum virtutibus.

XXVI. De bello Philialinorum, in quo Saul cum " XLII. De indignatione divina, cur David populum

tribus filiis occisus est [Al. occubuit], et quomodo David planxerit Saul et Jonathan. XXVII. De reditu David in Chebron, ubi secundo unctus est, et de Abner, et Miphiboseth et Joab,et de praelio ubi luserunt pueri, et Asael occubuit.

jusserit numerari, et de optione per Nathan [Al. pro Gad] tribus modis oblata, et de interfectione [At. add. in] septuaginta millium per angelum illata, et de area Orne [Al. sacrificio oblato a David in area Arctina] JebuMei.

« PoprzedniaDalej »