Obrazy na stronie
PDF

coram populo : credunt, lætantur,exsultant,Pharaonis auribus ingerunt. Imperio Dei resultant,ac duriora populo quam ingerebat, ingessit. Flagellat principes Israel : Moysi et Aaron Dei judicium imprecantur, nec ultra eorum sermonibus credunt majore angustia coarctati. 1V. Catalogus familiæ Levitarum : et ubi Moyses a Deo Deus constituitur Pharaoni: signaque coram Pharaone faciunt; virga convertitur in draconem : aquæ vertuntur in sanguinem : producuntur ranæ, quæ totam inquinant supellectilem: nec his tribus plagis coercetur, sed potius induratur. V. Dominusjubet Pharaonem iterum convenire. Imperatur Aaron pulverem terræ percutere,ut omnis pulvis verteretur in ciniphes: itemque muscis diversi generis cuncta repletur Ægyptus, excepta terra,in qua filii lsrael habitabant. Pestem super universa animantia induci jubet: gravia vulnera et vesicæ turgentes in hominibus ex cineris aspersione fiunt.Grando superinducitur,qui universa viventia popularetur, et poenitentiam Pharao simulans donec requies daretur, deprecatur ; cum præstaretur, multo gravius induratur. VI. Præcipitur Moysi ut ad eum ingrediatur, locustæ ducantur. Tenebræ superinducuntur, et in omnibus his minime cohibetur. VII. Lex paschæ præcipitur, et quod media nocte Ægyptus percutienda sit, nuntiatur. Superliminare, et postes Israel pro signo, sanguine liniuntur. In noctis medio primogenita Ægyptiorum exstinguuntur. Pharao consurgit, ac sine mora populum de terra sua exire compellit. VIII. Profectio populi Israel de Ramesse in Sochoth : religionem paschæ audiunt,et quibus,comederesit licitum. Loquitur Dominus ad Moysen, quod secuturus sit Pharao filios Israel, quique secutus est eos super mare: ac timore coarctati murmuraverunt contra Moysen ; Mosique præcipitur ut mota castra mare percutiat ac dividat. De transitu eorumet nece Ægyptiorum,el cantico triumphorum. IX. De mari Rubro translati in Maraht veniunt. Aquæ dulcantur, et judicia proponuntur : in Elim veniunt, duodecim fontes, et septuaginta arbores palmarum inveniunt, ac deinde in Sina murmu

Audit ab eo quæ Dominus imperarat.Signa faciunt A

rant: panem et carnes desiderant. Manna de coelo præstatur, et modus qui sufficiat, imperatur. X. Venerunt Raphidim,et non erat aqua ad bibendum : ac virga petram percussit, aquæ fluxerunt. De pugna Israel et Amalech. De Jethro cognato Mosi, et de judicibus consitutis. XI. De Raphidim veniunt Sinai, ubi Moses montem ascendit ad Deum,jubet terio die sanctificare populum. Decalogum proponit, populus terretur vocibus Dei, et rogat ut per Mosen præcepta Dei audiat. XII. Leges pro singulis rebus Dominus imperal, vel quo judicio quis plectendus sit. XIII. Ædificato altari, Moyses offertholocaustum, et sanguine respergitpopulum, et librum. Præcipitur ascenderein montem, ut tabulas lapideas accipiat: jubetur a populo primitias accipere : aurum, et argentum, vel cæteras species ad tabernaculum faciendum, vel universam supellectilem ejus, vestesque sacerdota'es et Leviticas, quo ordine in sacrificio consecretur, etjura sacrificii mandatur. XIV. Præcipitur quod singuli pro animabus suis pre tium offerant Domino,etlabium æneum sanctuario, compositiothymiamalis, oleum sanctificationis,et denominatio prudentium virorum, qui universa perficiant. XIV. Tabulas testimonii accipit, et tardante Mose, populus idolum fabricatur. Mosi iratus nuntiat. et ille pronus adorat: de monte descendens, tabulas frangit: vitulum arripuit, combussit, atque contrivit, et cum Levitica familia quantos potuit. interfecit : ac rursum Dominum deprecatur. XVI.Tabernaculum foederis extra castra ponit,in quo Dominus facie ad faciem cum Mose loquitur : et rogat ostendi sibi gloriam Dei : ac deinde jubet alias tabulas præparare, cum quibus ascendit montem, ibique quæ populus custodire debeat, imperatur, et decem verba fœderis conscribuntur, XVII. Clarificato vultu, de monte descendit,ac velata facie, populo quæ Dominus jusserat, enarrabat. observationem ad constructionem tabernaculi : populus sponte offerat, et prudentes viri sapientiæ spiritu, ut faciant, adimplentur. XVIII. Perfecto tabernaculo, cunctus populus offert et a sacerdote collocato, gloria Domini operitur.

TITULI LIIBRI EXODI,

I. De rege qui opprimebat filios Israel, et de obstetri- D IV. De recapitulatione generationum Hebraicarurn. VIII. De columna nubis et ignis, et transitu maris A XV. De ascensu Moysi in monte, et quadraginta die.

[blocks in formation]

Rubri, et cantico. IX. De amaritudine aquæ in Marath, et de manna in deserto primum delapso. X. De profectione populi in Raphidim, ubi aqua de petra fluxit,et de bello contra Amalecitas, et ubi Jethro cognatus Moysi, uxorem ei cum filiis repræsentat, dans consilium de præficiendis centurionibus. XI. De profectione in desertum Sinai, ubi populus in diem tertium sanctificatus assistens, et Deum in vertice montis vidit,et præcepta legis accepit. XII. De servis Hebræis, remissione, et percussoribus, vel homieidis, furibus, vel falsis testibus, et de reliquis judiciis. XIII. De reliquiis terræ in anno septimo, et de Bolemnitatibus, ac decimis. \IV. De septuaginta senioribus qui juncti sacerdotibus viderunt Dominum Israel.

[ocr errors]

rum illic demoratione ubi de tabernaculi et arcæ fabricatione instituitur. XVI. De sacerdotalibus indumentis. XVII. De sacrificiis et victimis. XVIII. De altare thymiamatis, et de unguento pontificali, et de Beseleel et Oliab, et de observantia sabbati. XIX. De reditu Moysi post quadraginta dies, et de confractione tabularum, et de vitulo ex auro conflato, et de cæde in sacrilegos gesta, et deprecatione Moysi pro populo. XX. I)e secundo ascensu Moysi in montem,etreparatione tabularum, et non adorandis, ac de cunctis præceptis, et de recapitulatione instrumentorum tabernaculi, et reditu Moysi post quadraginta dies. XXI. De collatione populi, vel apparatu, et de fabricatione tabernaculi, quando apparuit gloria Domini.

CAPITULA LIBRI EXODI.

I. De nominibus filiorum Israel, qui ingressi sunt in Ægyptum, et de infantibus Hebræorum, quos præcepit Pharao in flumen projici. II. De puero, quem invenit filia Pharaonis, et cognominavit eum Moysen. III. De Ægyptio, quem occidit Moses, et fugit. IV. Mortuo Pharaone, exaudivit Dominus filios Israel. V. Ubi apparuit angelus Mosi in rubo. VI. De signo quod dedit Dominus Mosi in virga. VII. De signo secundo. VIII. De signo tertio. IX. Ubi venit ad socerum Moyses, et dixit ei : Vado ad fratres meos. X. Mortuo Pharaone, dixit Dominus ad Mosen : Vade in Ægyptum,et circumcidit Sephora filium suum. XI. Dixit Dominus ad Aaron : Vade obviam Moysi. XlI. Dicunt Pharaoni, ut dimittat Israel de terra sua. XIII. Jubet Dominus Moysi loqui ad populum. XIV. De principibus Israel. XV. Dedi te, dicit Dominus, Deum Pharaoni. XVI. Projecit Aaron virgam coram Pharaone, et facta est draco: et fecerunt magi similiter. Plagæ Ægypti: 4. Ubi aqua fluminis facta est sanguis: fecerunt et magi similiter. 2. Percussit iterum Aaron aquas Ægypti et eduxit ranas: fecerunt et magi similiter. 3. Percussit Aaron pulverem terræ, et facti sunt ciniphes in hominibus: et cesserunt magi. 4. Immisit cænomyiam in totam terram Ægypti. 5. Misit Dominus mortem in pecora Ægyptiorum.

6. De favilla quam sparsit Moyses in cœlum, et facta sunt ulcera in hominibus. 7. Extendit Moyses manum in coelum, et pluit Dominus ignem et grandinem. 8. Venit locusta super omnes fines Ægypti. 9. Factæ sunt tenebræ in tota terra Ægypti triduo. 10. De decima plaga, in qua percussit Dominus omne primogenitum Ægyptiorum. XVII. Dicit Dominus Moysi, Adhuc unam plagam ego induco in Pharaonem. XVIII. Loquitur DominuH Moysi et Aaron de sacramento paschæ. XIX. Habitaverunt filii Israel in Ægypto annis CCCXXX. XX. Legem paschæ dat Dominus. XXI. Dicit Dominus, ut sanctificent omne primitivum. XXII. Quinta progenie ascenderunt filii Israel de Ægypto. XXIII. Consecutus est Pharao filios Israel, et cooperuit Ægyptios mare. XXIV. Canticum. XXV. Cantavit et Maria cum mulieribus in tympanis et choris. XXVI. Murmuravit populus in deserto pro aqua. XXVII. Murmuraverunt et pro carnibus. XXVIII. Dedit Dominus populo coturnices et manna. XXIX. Manducaverunt manna annis quadraginta. XXX. Murmuraverunt pro aqua, et eduxit de petra aquam. XXXI. Venit Amalech ad pugnam, et percussit eum Josue. XXXII. Venit Jethro ad Moysen in desertum.

XXXIII. Consilium dedit Jethro Moysi, ut præpo- A LXXI. Omne primitivum Domino offerendum.

neret tribunos et centuriones. LXXII. Carnem a bestia prægustatam non edendam. XXXIV. Testatur Dominus per Moysen populo, ut LXXlII. Non credendum facile quod audieris. audiant eum. LXXXIV. Non consentiendum testibus iniquis.

XXXV. Descendit Dominus in montem Sinain igne. LXXV. Non esse malum cum multis.
XXXVI. Præcipit Dominus Moysi, ut ascendat in LXXVI. Non declinare cum multis in judicio.

montem solus. LXXVII. Non spernandum pauperem in judicio, nec XXXVII. Decem verba legis, quæ præcepit Domi- pro illo faciendum. nus custodiri : LXXVIII Errans inimici jumentum revocandum. 1. Non erunt tibi dii absque me. LXXIX. Inimici jumentum pressum pondere erigen2. Non facias tibi idolum neque ullam similitu- dum. dinem. LXXX. Judicium pauperis non subvertendum. 3. Non sumes nomen Dei tui in vanum LXXXI. Ab omni verbo iniquo recedendum. 4. In mente habe diem subbatorum. I.XXXlI. Innocentem et justum non occidendum. 5. Honora patrem tuum et matrem. LXXXIII. Munera non accipienda. ö. Non occides. B LXXXlV. De peregrinis, et remissionis anno. 7• Non mæchaberis LXXXV. Sabbato non operandum. 8. Non furtum facies. LXXXVI. Omnia quæ præcepit Deus, facienda. 9. Non dices falsum testimonium. LXXXVII. Tribus temporibus anni diem solemnem 10. Non concupisces uxorem proximi tui, neque agendum. aliquid ejus. LXXXVIII. De festivitate Azymorum.

XXXVIII. Timuit populus et dixerunt ad Moysen,
Tu loquere ad nos.
XXXIX. Deos argenteos vel aureos non faciendos ;
sed altare Domino.
XL. De puero Hebræo empto.
XLI. De filia distracta.
XLII. De percusso et mortuo.
XLIII. De his qui occiderint dolo.
XLIV. De his qui percusserint patrem aut matrem.
XLV. Qui furto ereptum vendiderint.
XLVI. Qui maledixerint patri vel matri.
XLVII. Si in rixa percusserit aliquis lapide aut
pugno.
XLVIII. Si servum aut ancillam percusserit aliquis,
et mortui fuerint.
XLIX. Si mulierem percusserit, et abortiverit.
L. 0sculum pro oculo eruendum.
LI. Oculum servi aut ancillæ qui eruerit.
LIl. Si cornu aliquem percusserit taurus.
LIII. Si foveam quis foderit.
LIV. Si taurus alium cornu percusserit taurum.

LXXXIX.Vacuum in conspectu Dominiminime apparendum. XC. Tribus temporibus anni omne masculinum parere Domino. XCI. Primitias terræ offerendas. XCII. Non coquendum agnum in lacte matris suæ. XCIII. Angelum promittit Dominus Moysi, qui eum præcedat. XCIV. Qui Deum audierit liberari ab inimicis suis. C XCV. Deos alienigenarum non adorandos. XCVI. Timorem et vespas missurum Dominum, qui ejicerent alienigenas. XCVII. Dixit Dominus Moysi ascendere ad se in monte cum majoribus natu. XCVIII. Ædificavit Moyses altare ex lapidibus duodecim. XCIX. Ascendit Moyses cum majoribus natu. C. Omnes electi venerunt in locum Dei. CI. Dicit DominusMoysi ut ascendat in montem accipere tabulas Testamenti.

LV. Si quis vitulum aut ovem furatus fuerit. CII. Ascendit Moyses et descenditad eum majestas LVI. De fure percusso. Domini.

LVII. De agro alieno depasto. CIII. Dicit Dominus offerri initia ad tabernaculum, LVIII. De area incensa, vel messe. faciendum.

LIX. De commendato ct furto ab aliquo sublato. D CIV. Quæ debeant offerri.
LX. De jumento vel aliqua pecude commendata et CV. De fabrica arcæ, mensæ tabernaculi et altaris.

mortua. CVI. De oleo lucernæ. LXI. Si petierit quis animal, et mortuum fuerit. CVIl. De sacerdotio Aaron et filiorum ejus. LX[I. De virgine nondum sponsata. CVIII. De stola sancta. LXII. Maleficum occidendum. ClX. De veste sacerdotali. LXIV. Qui dormierit cum peccude occidendus. CX. De ordinandis sacerdotibus, et de hostia imrno _ LXV. Qui immolaverit diis eradicandus. landa. LXVI. Advenæ non nocendum. CXI. De altari incensi. LXVII. Viduæ et orphano non nocendum. CXII. De oblatione odorationis. LXVIII. De fenore et pignore. CXIII.Sacerdotesjubentur lavare et manus et pedes LXIX. Non blasphemandum. cum ascendunt sacrificare Domino.

LXX. Primitias Domino offerendas. CXIV. De unguento incensi.

CXV, De Beseleel quem replevit Dominus spiritu sa- A CXXXI. Non manducavit Moyses diebug xl, cum

pientiæ ad omne opus. CXVI. De Sabbato observando.

CXV1I. Ubi dat Dominus Moysi tabulas Testamenti.

CXVIII. Ubi fecit Aaron vitulum conflatilem.
CXIX. Dicit Dominus Moysi: Descende velociter.
CXX. Ubi oravit Moyses pro populo.
CXXI. Vidit Moyses vitulum, et confregit tabulas.
CXXII Ubi arguit Moyses Aaron propter vitulum.
CXXIII. Jussit Moyses populo ut occiderentinvicem.
CXXIV. Rogat Moyses Dominum pro populo, ut
dimittat illis peccatum eorum.
CXXV. Dicit Dominus Moysi : Ascendite ad terram,
quam juravi patribus vestris.

CXXVI. Increpat Dominus populum, etjubetMoysen

extra tabernaculnm erigere, et loquitur ad eum in B

columna nubis. CXXVII. Locutus est Dominus ad Moysen, quomodj loquitur quis ad amicum suum. CXXVIII. Petit Moyses Dominum videre, et ait illi Dominus: Non potes videre faciem meam. CXXIX. Ascendit Moyses in montem cum aliis tabulis, ubi accepit legem et præceptum Domini.

CXXX. Omne primitivumjubet sibi offerri Dominus. C

scriberet verba Testamenti. CXXXII. Gloriosa facta est facies Moysi, et velabat eam coram populo, quod eis cornuta videretur. CXXXIIl. De die sabbatorum. CXXXIV. Initia jubet Moyses offerri Domino, quæcunque disposuissent in corde suo ad opus tabernaculi, et altaris, et rerum sacerdotalium. CXXXV. Fecerunt Beseleel, et Ooliab, et omnis sapiens stolas sanctas, et omne opus tabernaculi. CXXXVI. Fecit Beseleel arcam Testamenti, et mensam, et candelabrum, et septem lucernas, et altare 1eneum, et oleum liniamenti : et de altari æreo, columnis et utensilibus tabernaculi, et oblatis ad numerum bellatorum: et de veste sacerdotali, tintinnabulis, et omui ornatu et perfectione tabernaculi, et omnibus vasis ejus. CXXXVII. In die primo mensis primi, præcepit Dominus Moysi 8anctificare omnia, et induere Aaron stolam sanctam ejus. CXXXVIII. In primo mense anni secundi profectionis de Ægypto, statuit Moyses tabernaculum testimonii. CXXXIX. Consummato tabernaculo, texit nubes, et majestas Domini implevit illud.

illud

[merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]

1 Errore librariorum nonnulla fluxerunt e Septuaginta in Canonem Hæbraicæ veritatis:inde est quod hic legat cum altero ms. codice : Erant igitur omnes animae eorum, qui egressi sunt de femore Jacob, septuaginta quinque ; quod S. Hieronymus diserte refelli: in libris Quaestionum Hebraicarum, docens paulatim per singulos supputato numero, et in Hebræis voluminibus inveniri tantummodo, septuaginta animas. Eae quo manifestum est, inquit, omnes animas, quae ingressae sunt Ægyptum de femoribus Jacob, fuisse septuaginta ; dum seaeaginta seae postea iugressæ sunt, et repererunt in Ægypto tres animas, Joseph scilicet cum duobus filvis ejus : septuagesimus autem ipse fuerit Jacob. Suam deinde sententiam tuetur ab ipsiB LXX translatoribus, qui

runt, et quasi germinantes multiplicati sunt : ac roborati nimis,impleverunt terram.Surrexit interea rex novus super Ægyptum, qui ignorabat Joseph : et ait ad populum suum : Ecce, populus filiorum Israel multus, et fortior nobis e$t. Venite, sapienter opprimamus eum, ne forte multiplicetur, et si ingruerit contra nos bellum, addatur inimicis nostris, expugnatisque nobis, egrediatur e terra. Præposuit itaque eis magistros operum,utaffligerent

in Deuteronomii cap. x, 22, septuaginta tantum animas in Ægyptum intrasse memorant : quamvis etiam hoc loco corrupte legatur in ms. Alexandrino: septuaginta quinque. MART. — Sic óptime habet ms. Urbinas: reliqui autem, e quibus et ille, quem Canonem Hebraicæ veritatis Martianæus vocat, juxta Græcum numerant, septuaginta quinque, Vide Quaest. Hebraic. in Gen. cap. xLvi, vers. 26. * Pro cognatione illa, in can. et aliquot mss. codd. legitur cognatione sua. Id vero falsum esse nemo non videt. MART. — Idem ms. Urbinas, cognatione sua perperam. Hebræus habet N'inn ^ΊΊη, generatio tlla.

eos oneribus: ædificaveruntque urbes tabernacn- A Hebræam mulierem,quæ nutrire possit infantulum?

lorum Pharaoni *, Phithom et Ramesses. Quantoque opprimebant eos, tanto magis multiplicabantur et crescebant : oderantque filios Israel Ægyptii, et affligebant illudentes eis * : atque ad amaritudinem perducebant vitam eorum operibus duris luti et lateris, omnique famulatu, quo im terræ operibus premebantur. Dixit autem rex Ægypti obstetricibus Hebræorum : quarum una vocabatur Sephora [In h. Siphra], altera Phua, præcipiens eis: Quando obstetricabitis Hebræas, et partus tempus advenerit, si masculus fuerit, interficite illum ; si femina [Vulg. add. fuerit], reservate. Timuerunt autem obstetrices Deum, et non fecerunt juxta præceptum regis Ægypti, sed

Respondit ei: Vade. Perrexit puella et vocavit matrem ejus *. Ad quam locuta filia Pharaonis : Accipe, ait puerum istum, et nutri mihi : ego tibi dabo mercedem tuam. Suscepit mulier, et nutrivit puerum: adultumquetradidit filiæ Pharaonis. Quem illa adoptavit in locum filii, vocavitque nomen ejus, Moses, dicens: Quia de aqua tuli eum. [C. III.] In diebus illis postquam creverat Moses, egressus ad fratres suos, vidit afflictionem eorum, et virum Ægytium percutientem quemdam de Hebræis fratribus suis. Cumque circumspexisset buc atque illuc, et nullum adesse vidisset, percussum Ægyptium abscondit sabulo. Et egressus die altero conspexit duos Hebræos rixantes; dixitque ei qui

conservabant mares. Quibus ad se accersitis, rex B faciebat injuriam : Quare percutis proximum

ait: Quidnam est hoc quod facere voluistis, ut pueros servaretis ? Quæ responderunt: Non sunt Hebrææ sicut Ægyptiæ mulieres : ipsæ enim obstetricandi habent scientiam, et priusquam veniamus ad eas, pariunt. Bene ergo fecit Deus obstetricibus, et crevit populus, confortatusque est nimis. Et quia timuerunt obstetrices Deum, ædificavit illis domos. Præcepit ergo Pharao omni populo suo, dicens: Quidquid masculini sexus natum fuerit, iu flumen projicite : quiquid feminei, reservate.

[C. II, Cap. II.] Egressus est post hæc vir de domo Levi, accepta uxore stirpis suæ. Quæ concepit, et peperit filium, et videns eum elegantem, abscondit tribus mensibus. Cumque jam celare non posset, sumpsit fiscellam scirpeam, et linivit eam bitumine ac pice: posuitque intus infantulum, et posuit eum in carecto ripæ fluminis stante procul sorore ejus et considerante eventum rei. Ecoe autem descendebat filia Pharonis, ut lavaretur in flumine, et puellæ gradiebantur per crepidinem alvei. Quæ cum vidisset fiscelam in papyrione, misit unam e famulis suis, et allatam aperiens, cernensque in ea parvulum vagientem, miserta ejus, ait: De infantibus Hebræorum est hic. Cui soror pueri: Vis, inquit, ut vadam, et vocem tibi

* Legerit S. Pater, no>v^ *^y pro n>o- s-y, sive . v. pr0 p, tabernaculorum pro thesaurorum, quod Chaldæus præfert, et Rabbini, aliique passimi interpretes. * Addunt hic loci mss. quamplures, et invidentes, sed frustra. MART. * In Hebræo matrem pueri habet, quod tollit om. nem ambiguitatem librorum editorum, qui matrem suam legunt. MARt. • — Mélius in Hebræo *5 mm DN, matrem pueri : Vulgata editio, matrem suam. * Palatin. ms. tacet uacorem mox Gersam cum Urbinate et vulgatis legit pro Gerson. . * Editi libri ac manuscripti quamplures addunt ista: Alterum vero peperit, quem vöcavit, Eliezer, dicens: Deus enim pátris mei adjutor metis eripuit fme de manu Pharaonis. In aliis tum Græcis, ium Latinis exemplaribus hoc modo legitur: Alium vero vocavit Eliezer, etc. Horum autem verborum nihil exstat in Hebraico contextu, neque in Samaritano: absunt similiter in LXX edit. Rom. manuscripto Alexandrino, et in Paraphrasi Chaldaica. Mutuàta

tuum ? Qui respondit: Quis te constituit principem

et judicem super nos? num occidere me tu vis, sicut

occidisti heri Ægyptium ? Timuit Moses, et ait :

Quomodo palam factum est verbum istud ? Audivitque Pharao sermonem hunc, et quærebat occidere Mosen : qui fugiens de conspectu ejus, moratus est in terra Madiam, et sedit juxta puteumu. Erant autem sacerdoti Madian septem filiæ, quæ venerunt ad hauriendam aquam, et impletis canalibus adaquare cupiebant greges patris sui. Supervenere pastores, el ejecerunt eas : surexitque Moses, et, defensis puellis, adaquavit oves earum. Quæ cum revertissent ad Rahuel patrem suum, dixit ad eas: Cur velocius venistis solito ? Responderunt: Vir Ægyptius liberavit nos de manu pastorum : insuper et hausit aquam nobiscum, potumque dedit ovibus. At ille: Ubi est ? inquit: quare dimisistis hominem ? vocate eum ut comedat panem. Juravit ergo Moses quod habitaret cum eo. Accepitque Sephoram filiam ejus uxorem *: quæ peperit ei filium, quem vocavit Gersom, dicens: Advena fui in terram aliena *. [T. II, C. IV.] Post multum temporis mortuus est rex Ægypti: et ingemiscentes filii Israel propter opera, vociferati sunt: ascenditque clamor eorum ad Deum pro [Vulg. ab] operibus.

videntur e capite decimooctavoejusdem Exodi vers. 3 et 4, ubi de Eliezer eadem prope legimus. Deinde codex Bibliorum ms. 8. Germ. à Pratis num. 3, totam hanc pericopem exhibet in margine: codex autem Regius optimæ notæ, num. 3563, extra seriem ac humerum linearum habet eadem verba in ora inferiori minutis characteribus descripta. In uno denique Corb. ms., num. 4, hæc tantum leguntur intra textum : Et eripuit me de manu Pharaonis. Cætera manus recentior supplevit ad oram inferiorem libri. Ex hac tama exemplarium varietate satia exploratum habemus, que de Bliever dicuntur primum adnotatain margine, $uccessu temporis in T corpore posita fuisse a librariis. MaRt.

— Addunt nostri ms. et quos Martian. consuluit, editique libri, Alterum vero peperit, quem vocavit Eliezër, dicens: Deus enim patris mei adjutor meus, et eripuit me de manu Pharaonis. Quæ cum originales textus non habeant, in Hexaplis tamen sub asterisco fuisse descripta, fidem fàcit Coialinian- ms, penes Montfauoonium.

« PoprzedniaDalej »