Obrazy na stronie
PDF

vo'untate. Simul vult ostendere non sine voluntate A trum majora perpessum, consolatione accepta, do

Patris se missum a Christo. Et Timotheus frater Ecclesiæ Dei, quæ est Corinthi. Non dixit, Pau!us et Timotheus, quia iion ambo apostoli. Ad Philippenses vero, ubi non erat tanta auctoritas necessaria, servi ambo ponuntur. Cum omnibus sanctis , qui sunt in universa Achaia. Ilic sancti possunt accipi sacerdotes, qui in prima ponuntur invocantes Dominum, et ad Philippenses cum episcopis et diaconibus. Ideo autem postea nominantur, ne parum intelligentes, eos prætermissos esse putarent. Cum sint in Ecclesia comprehensi Achaiæ, cujus est metropolis Corinthus. Gratia vobis et par a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Ilaec est solita salutatio. Hic gratias

lere desinit. Quoniam super modum gravati sumus supra virtutem. Supra virtutem gravati pondere passionum. - Ita ut tæderet nos etiam vivere. Ita ut mori omni desiderio cuperemus. * Sed ipsi in hobismetipsis responsum mortis liabuimus, ut non simus fidentes in nobis. Hoc est in nostra prudenlia, vel cautela. Sed in Deo , qui suscitat mortuos. Ipsa mors docuit nos omne humanum auxilium defecisse : et ab illo solo sperandum esse remedium, cui etiam possibile est mortuos suscitare. Qui de tantis periculis nos eripuit et eruit, in quem speramus : quoniam et adhuc eripiet. Scit se adhuc

agit Deo, gaudens se ideo consolari, ut ipse alios B multa passurum, qui sperat se adhuc liberandum.

consoletur. Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi , pater miséricordiarum. Quia ex ipso est omnis misericordia. Et Deus totius consolationis : qui consolatur mos. Id est, perfect;c consolatiónis, quia non est minus tribulatione solatium. In omni tribulatione nostra. Id est, non in aliquibus, sed in omnibus. Ut possimus, et ipsi consolari eos, qui in omni pressura sunt, per exhortationem, qua exhortamur et ipsi a Deo. Id est, propterea liberamur, ut et nos alios consolari , et de tristitia liberare possimus. Aut ita formam dat nobis alios consolandi , ut per

Adjuvantibus et vobis. Nisi laborans non dicitur ab alio juvari.

In oratione pro nobis. Multum valet oratio totius Ecclesiæ, quæ Petrum de carcere liberavit.

Ut cae multarum personis facierum ejus, quæ in nobis est donationis, per multos gratiæ aguntur pro nobis. Id est, ut ex multorum conventu pro eo quod vobis donamur, Domino gratiæ referantur : vel quia multis donati sumus, plures convertentes, per nos gratiam agunt.

Nam gloria nostra hæc est. Ideo in ipsis passionibus gloriaimur, quoniam conscienlja non minime repreluendit , eo quod gloriæ , vel lucri causa docere videamur.

exhortationem, qua ipsi a Deo consolamur, agnosca- C Testimonium conscientiæ nostræ. Id est, beati

[blocks in formation]

vobis. Id est, ideo libcramur, ut ipsa re confirmemiui non pertiimescere passiones, vel ut vos hortemur patienter ferre illa, quæ ad præsentem consofationem pertinent et futuram. Scientes quoniam sicut socii passionum estis, sic eritis et consolalionis. ld est, hæc est spes nostra firma pro vobis. Non enim volumus ignorare vos, fratres, de tributatione nostra, quæ facta est in Asia. Narrat suas passiones, ut illi se ad illarum comparationem parva pati coguoscant, maxime cum illi talia patiantur, qui vice Christi fuerant destinati. Sicut si quis discipulus doleat super injuria sua : cum audierit magis

mtindo corde, quoniam ipsi Deum videbunt. Quod in simplicitate cordis et sinceritate Dei. Quomodo Deus simplex est, et sincerus. Et mon in sapientia carnali, sed in gratia Dei conversati sumus in hoc mundo. Hoc uon subdole , vel astute docentes : ut sapientia carnalis, quæ mercede distrahitur, sed gratis : sicut a Deo accepimus , vel Dei solius causa docemus. Abundanlius autem ad vos. A quibus nec victum, qui nobis jure debetur, accepimus. Non enim alia scribimus vobis. Non confundor, quia vos nostis certum esse quod dico. Quam quæ legistis et cognovistis. Id est, quæ legistis in Epistola, cognovistis in conscientia. Spero autem quod usque in finem cognoscetis. Id est, certus sum meum propositum non mutari. Sicut et cognovistis nos ex parte. Quia nondum finis est : cum autem venerit, ex integro cognosceiis, Quia gloria vestra sumus, sicut et vos nostra. Sic gloriantur discipuli de bono doctore, quomodo et magister in bonis discipulis gloriatur. In die Domini nostri Jesu Christi. Quando et veri magistri el boni discipuli probabuntur. Et hac confidentia volui prius venire ad vos. Id est, quod nihil aliud vestrum quæsivi quam salutem. Ut secundam gratiam haberetis, et per vos transirem in Macedoniam, et iterum a Macedomia venirem ad vos , et a vobis deduci in Judæam. Quia primam dam præsentiæ meæ post litteras haberelis. Cum ergo hoc voluissem : numquid levitate usus sum ? Quia promissum non impleverat, ne levitatis accuSaretur se excuSat. Aut quæ cogito, secundum carnem cogito. Idest, secundum carnalem voluntatem : carnale enim est aliquem nulla majore causa existente non facere quæ promisit. Ut sit apud me est, et non est ? Ideo non cogito secundum carnem , ut non mendax, vel duplex inveniar. Fidelis autem Deus. Ita et nos, per quos ipse loquitur : dum eum imitamur, non sumus infideles. Quia sermo noster qui fuit apud vos, non est in illo est, et nom : sed est in illo , est. Nulla in eo ambiguitas, nec nos vobis sumus aliquando mentiti. Dei enim Filius Jesus Christus, qui in vobis per nos prædicatus est : per me et Sylvanum, et Timotheum , non fuit in illo, est et non, sed est in illo fuit. Quare cum promisisset ire se ad Centurionis puerum, non perrexit. Sed affuit spirituali gratia, qui non affuit praesentia corporali. Sed est in illo fuit : id est, immutabilis veritas, ut ad Moysen dicit : Qui est , misit me. llle enim vere est, qui semper idem est. Quotquot enim promissiones Dei sunt , in illo est. 1deo et per ipsum dicimus, amen Deo , ad gloriam nostram. Omnis veritas promissionis in Christo est, quæ per nos ad Dei gloriam prædicatur. Qui autem confirmat nos vobiscum in Christo. Gra cimus, ut eorum conscientia testimonium perhibeat nobis, qui resistunt. Coram Deo. Non hominibus, id est, non propter ipsos eis nos commendamus. Quod si etiam opertum est Evangelium nostrum, in his, qui pereunt, est opertum. Quasi aliquis illi objecisset, quod hanc non omnes intelligant veritatein; sed non credentes (inquit) vel subdoli, non fideles : etiam plurimi Judæorum ignorabant. In quibus Deus hnjus sæculi excaecarit mentes infidelium , ut non fulgea! illuminatio Evangelii gloriæ Christi. Deus saeculi potest ita accipi quomodo princeps mundi, quia ipse sibi in infidelibus vindicat principatum : seu propter calumniam hæreticorum ita intelligendum est, ut dicamus Deum mentes infidelium hujus saeculi merito infidelitatis excæcasse : sicut ait Salvator : In judicium veni in hunc inundum, nt qui non vident, videant : et qui vident, caeci fiant. Et ipse Apostolus alibi ait : Quia non crediderunt veritati , sed consenserunt iniquitati, misit illis Deus spiritum erroris : hoc est, dari permittit, quia credere noluerunt : quasi si medicus inobedientem aegrum deserat, ipse ægritudinem dicitur prolongasse : cum tota illius culpa sit, quia audire contempsit. Tamen si rursus roget, et obtemperet, potest , recipere sanitatem. Qui est imago Dei. Imago expressa substantia Dei, sicut scriptum est ad Hebræos. Nom enim nosmetipsos prædicamus : sed Jesum Christum Dominum mostrum. Qui enim commoda propria quærit, non Christum, sed semetipsum prædicat : sicut qui suo ventri serviunt. Nos autem servos vestros per Jesum. Quia vestræ utilitati omnia procuramus, exemplo Christi, qui formam servi accepit, non gloriæ , nec avaritiæ cansa docemus. Quouiam Deus qui dixit de tenebris lucem splendescere. Hoc contra omnes inimicos veteris Testamenti : quia a Patre Christi est datum. 7 Ipse illuxit in cordibus nostris ad illuminationem scientiæ claritatis Dei. llluxit primus in cordibus nostris, per Jesum Christum, ut nos alios illuminare possiinus.

in primo habuistis adventu : vel ut gratiam secun- A tristitia secundo venirem. Qui cum primum credidis

tis, apud vos in gaudio fui. Si enim ego contristo vos, et quis est qui me lætificet? Propterea id facio, ut possim gaudere de vobis. Nisi qui contristatur ex me. Qui enim contristatur, intelligit se peccasse : sicut æger, qui dolorem sentit, potest percipcre sanitatem, et ad medici laetitiam pertinere. Et hoc ipsum scripsi vobis. Modo enim ideo scribo, vel ante scripsi, ut litteris emendati præsentem me gaudere faciatis. Ut non cum venero tristitiam super tristitiam habeam. Tristitiam habeo, quia peccastis : quæ magis augebitur, si vos non perfecte videro emendasse.'

B De quibus oportuerat me gaudere. De quibus sem

per gaudere debueram, vel de emendatione gratulari. Confidens in omnibus vobis, quia meum gaudium omnium vestrum est. Nam ex multâ tribulatione et angustia cordis. Id est, confido vos intelligere, quia tunc sit verum gaudium vestrum si ego gaudeam. Sive confido quod me taliter diligatis, ut meum gaudium vestrum esse dicatis. Scripsi vobis per multas lacrymas. Primam Epistolam , qua vos corripui : et hinc intelligendum, quam fuerit de omnium salute sollicitus. Non ut contristemini, sed ut sciatis quam charitatem habeam. Non ideo commemoro, ut iterum contristemini , sed ut sciatis me omnia in charitate fe

tia et doctrina. Et quia dixerat per nos, modo os- C cisse.

tendit Deum totum facere, qui in eis ista omnia operatus est. Et qui unxit nos Deus. Spiritu sancto, vel chrismate. Et qui signavit nos. Illud signatur, quod aliquid intrinsecus continet pretiosum. Dedit pignus spiritus in cordibus nostris. Id est, pro arrha, spiritus gratiam : omnis autem arrha pro magnitudine pretii dari solet. Quantum ergo pretium est, cujus tanta est arrlia. Ego autem testem Deum invoco. Reddit' causam non impleti promissi : hoc non suæ levitati, sed illorum infirmitati asserit deputandum. In animam meam. Cujus secreta solus agnoscit.

Quod parcens vobis, non veni ultra Corinthum. Ne D

in vobis acrius vindicarem.

Non quia dominamur fidei vestræ, sed adjutores sumus gaudii restri. Non quod ideo credideritis, ut vobis dominemur, sicut in lege sacerdotes : et ideo vos terremus: sed omnia ad vestram facimus emendationem : ut hic in conscientia, et in perpetuo gaudeatis, ne ipsa libertate usi fueritis in pejus.

Nam fide statis. Fide, non lege, id est , credendo Christo stare cœpistis.

CAPUT II.

Statui autem hoc ipsum apud me : ne iterum in tristitiam venirem ad vos. Cogitavi, vel disposui, ne in

Abundantius in vobis. Ex majori sollicitudine, abundantiorem cognoscite charitatem. Si quis autem contristavit me, non me contristarit. Quia per illius peccatum vos etiam correpti, amplius profecistis. Sive, qui me emendavit, non me penitus contristavit. Sed eae parte. Id est, ex ea solum parte, qna nocuit sibi : dum illi necesse est pœnitere. Ut non onerem omnes vos. Ideo scribo eum recipi, ut non oneremini, si per vestram duritiam desperaverit de salute. Sufficit illi, qui ejusmodi est, objurgatio haec quae fit a pluribus. Non de illo solum dicit, qui paternum polluit thorum , sed de omni peccante : nam multos illic peccasse, Epistola prima demonstrat. Ita ut econtrario magis donetis. Ut contra objurgationem donetis veniam. Et consolemini. Werbis prophetæ dicentis: Nolo 'mortem peccatoris. Et, Iniquus quacumque die fuerit conversus, non memorabuntur peccata ejus. Ne forte abundantiori tristitia absorbeatur, qui ejusmodi est. Ne forte per desperationem indulgentiæ absorbeatur gurgite vitiorum, et a diabolo persuasus, ad infidelitatis et blasphemiæ majora præcipitia deducatur. Propter quod obsecro vos, ut confirmetis in itlum charitatem. Qua perfecte recognoscat se veniam conSeCutum.

[ocr errors]

Ideo enim et scripsi vobis, ut cognoscam experi- A Dei. Pseudoapostolos tangit, humanum sensum di

mentum vestrum an in omnibus obedientes sitis. Ut videam si quomodo obaudistis in vindieando : ita obaudiatis in indulgendo. Obedientia enim illa vera et perfecta est , quæ in nullo contemnit. Cui autem aliquid donatis, et ego. Sicut vobiscum vindicavi: ita et dono vobiscum. Num et ego quod donavi. Non in mea persona, sed in Christi, qui dixit : Quæcumque solveritis in terra, erunt et in coelo soluta. Si quid donavi, propter vos. Ne vos gravemini, vel contristemini. In persona Christi. Quia vice fungimur Christi. Ut non circumveniamur a Satana. Non enim ignoramus cogitationes ejus. Nec enim ejus ignoramus versutias. Idem similiter circumvenit per nimiam duritiam peccatores, ut pereant desperando: qu0modo nimia remissione minime corrigendo. Unde Salomon ait : Non declines in dexteram, neque sinisuram. Quamvis ergo tota Epistola contra Novatum sit, tamen hic evidentissime ostenditur a diabolo circumventos pœnitentiam denegare: cujus ista versulia est, ut sub spccie justitiæ fallat incautos. Cum venissem autem Troadem, propter Evangelium Christi, et ostium mihi apertum esset in Domino : non habui requiem spiritui nieo, eo quod non invenerim Titum fratrem meum. Modo illis vult probare quanto amplius eos diligat : quorum causa tantum sollicitus est, ut cum essent illi omnia prosperata, nullam requiem habuerit: quia Titum quem ad eos videndos

miserat, non invenit, timens jam, ne minime eos C.

correxisset, quia nondum ei quidquam renuntiaverat Titus. Sed valefaciens eis, profectus sum. Cito inde egressus sum, quamvis occasionem habuerim prædicandi. In Macedoniam. Per q^am a vobis Titus erat utique rediturus. Wicinior est enim Macedonia Achaiæ, quam Troadæ : denique cum ibi esset, dicit Titum postea advenisse. - Deo autem gratias, qui semper triumphat nos in Christo Jesu. Triumphare facit nos per Christum, vel in nobis ipse triumphat. Et odorem notitiæ suæ manifestat per nos in omni loco. Odor notitiæ Dei, per doctrinam manifestatur et signa. Odor autem ideo dicitur, quia sentitur po

vinæ prædicationi miscentes. Unde Isaias ait : Caupones tui miscent vino aquam, id est, meræ doctrinæ adulationis mollia verba : quibus homines non tam inebriati ferveant, quam delectati tabescant.

Sed eae sinceritate, sicut eae Deo, coram Deo in Christo loquimur. Ex Deo processit doctrina, quam scimus, ipso præsente, in persona dicere Christi : id est, sicut ipse prædicavit.

CAPUT III.

Incipimus ilerum nosmetipsos commendare? Non ut commendemus nos vobis ista dicendo, laudare nos volumus : sed hæc ne ab aliis seducamini, cogimur C0ImmemOrare.

Aut numquid egemus sicut quidam commendatitiis

B. epistolis ad vos, aut eae vobis ? Quos non commendat

gratia virtutum, illos digne commendant epistolæ amicorum. Epistola nostra vos estis. Per vestram fidem omnibus commendamur, sicut alibi dicit : Signaculum apostolatus mei vos estis. Scripta in cordibus nostris, quæ scitur et legitur ab omnibus hominibus, manifestati. In conscientiis nostris, et vos nobis prædicantibus credidisse : vel, in corde nostro est prædicatio, per quam Epistola nostra estis facti, quæ cognoscitur, et quæ legitur ab omnibus hominibus, et manifestatur. Quoniam Epistola estis Christi. Omnibus manifestum est, Christo vos per nostram credidisse doctrinam, confirmante virtutem Spiritu sancto. Sive, vere hinc cognoscimini Christi esse, quod ejus spiritum accepistis. Ministrata a nobis. Hoc est Spiritu sancto præparata. Et scripta, non atramento, sed spiritu Dei vivi : non in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis carnalibus. IIic differenliam inducit legis et gratiæ : Judæi in dura materia legem acceperant, significante duritiam mentis eorum : sicut et velamen faciei Moysi, cordis eorum velamen ignorantiæ portendebat. Nos vero quamvis legem Christi scriptam in Evangeliis habeamus : tamen in primis non quasi absentes tabulis scriptis, sed praesentes per auditum Domini verba corde suscepimus. Evangelia vero postmodum scripta sunt, ad memoriam posterorum, si ergo inexcu

tius quam videtur, et quia primo credentes, aliquid D sabiles sunt, qui legem in lapidibus acceperunt : Sed sufficientia nostra ex Deo est. Ideo hoc præmi- A Habentes igitur talem spem. Talem spem gloriæ , manifestum est apud homines verum esse, quod di- A latium futuræ spei : non angustiamur, sed amplius

tamquam per modicum odorem sentire valebant. Quia Christi bonus odor sumus Deo, in his qui salvi fiunt, et in his qui pereunt. Aliis quidem odor mortis in mortem, aliis autem odor ritæ in vitam. Quidam ita dicunt, noster labor Deo semper est gratus : quia in omnibus prædicamus, seu velint credere, seu nolint; sed hic proprie de illis dicitur, qui vel sanahantur per ipsos, vel in quibus vindicta fiebat. B0nus ergo odor in utrisque, quia justus. Et ad hæc quis tam idoneus? Ad haec facienda quis potest tam idoneus esse, quam nos, qui ad hoc sumus electi? INon enim sumus sicut plurimi, adulterantes verbum

PAtrol. XXX.

quanto magis nos, qui verba Christi suscepimus, si peccemus : ut ad Ilebraeos scribitur: Si enim illi non effugerunt super terram loquente illis, et reliqua.

Fiduciam autem talem habemus per Christum ad Deum. Quia novimus vos per nos credidisse : vel quod nos non humana Epistola, sed gratia divina commendat.

Non quod sufficientes simus cogitare aliquid a nobis, quasi ex nobis. Vult ostendere se nihil sua prudentia facere, vel virtute : quia pauci homines rustici, numquam sine Dei gratia totum mundum salvare p0tuissent.

25

siu, quia dicturus erat tanto majus se, quam Moysen, ministerium suscepisse, quanto majus est novum Testam;entum Lege, ut eos a falsis apostolis sibi detrahentibus revocaret. Qui et idoneos nos fecit ministros novi Testamenti. Dum ad hoc idonei adimplendum non essemus. Nom littera, sed spiritu. Non litteræ legis, sed spiritui gratiæ ministrantes. Littera enim occidit : spiritus autem vivificat. Quomodo alibi dicit legem esse spiritualem spiritualibus. Cæterum peccalores occidit : gratia autem vivificat impium convertentem. Quidam dicunt, quod historicus intellectus occidat : nescientes quo nec ubique historia, nec ubique possit allegoria servari. Nam sicut quædam in figura dicta sunt : ut si præcepta velis allegorice intelligere, omnem virtutem eorum evacuans, omnibus aperuisti viam delinquendi. Sed ille verus spiritualis inteilectus est, qui non verisimilibus coloribus pulchrum mendacium pingit, sed virtute rerum ipsam rem exprimit veritatis. Quod si ministratio mortis, litteris deformata in lapidibus, fuit in gloria. Quæ mortificat peccatores : cæterum ipse eam sanctam el justam, et bonam alibi dicit. Ita ut non possent intendere filii Israel in faciem Moysi. Id est, contra Manichaeos. Numquam enim Apostolus posset contrario comparare: id est, majorem ministrorum novi Testamenti, quam Moysi gloriam dicere, si inter eos non videretur esse communio. Propter gloriam vultus ejus, quæ evacuatur. Gloria Legis, per gloriam Evangelii evacuatur, sed ita evacuatur, ut proficiat : sicut infantem ipse dicit evacuari in viri perfecti ætatem. Semen quoque evacuatur in fructum : melior fructus semine, sed sine eo esse non potest. Fructus non perit, sed multiplicatur semen in fructu, et ita evacuatur, sicut prophetia et scientia destruentur. Quomodo non magis ministratio spiritus erit in gloria? In gloria nostra, quæ ut perfecta non potest evacuari. Nam si ministratio damnationis in gloria est. Exposuit quod superius dixerat, litteram occidere : ministrationem esse mortis, jam damnando peccantes. Multo magis abundat ministerium justitiæ in gloria. Quod ministrat jnstitiam, admittendo peccata. Nam nec glorificatum est, quod claruit in hac parte propter excellentem gloriam. In comparatione gloriæ “evangelicæ, obumbratur gloria Legis : ut, orto sole, lumen obtunditur lunæ, cum tamen suo tempore magnum habeat fulgorem. Hoc ostendit etiam Dominus, cum ascendens montem solus, splendore solis visus est radiasse : cum tamen Moyses et Elias visi in gloria, referantur: et ideo vox desuper Patris ipsum solum præcepit audiri. Si enim quod evacuatur, per gloriam est : multo magis quod manet, in gloria est. Si evacuandum per gloriam datum est Testamentum, quanto magis erit, quod permanet gloriosum?

[ocr errors]
[ocr errors][merged small]

quia spe salvi facti sumus. Multa fiducia utimur. ln Deo, qui fecit nos idoneos. Et non sicut Moyses ponebat velamyn super faciem suam. Non ita facimus, quia jam omnes Christiani vident gloriam Domiui, sancto Spiritu revelante. Ut non intenderent filii Israel in faciem ejus. Usque in finem ejus, id est, usque in finem vitæ ejus, ita et lex non intelligitur usque dum in finem ejus, id est, dum Christo credatur. Quod evacuatur. Welamen nunc evacuaturinChristo. Sed obtusi sunt sensus eorum. Usque in hodiernum diem. Nisi enim crediderint, intelligere secundum Prophetam omnino non possunt. Idipsum velamen in lectione veteris Te tamenti manet non revelatum. Cujus figuram ille gestabat in facie. Quod in Christo evacuatur. Qui finis est Legis. Sed usque in hodiernum diem, cum legitur Moyses, velamen positum est super cor eorum. Ignorantiae, super cor eorum, quibus legitur Moyses : id est, Judæorum. Cum autem conversus fuerit ad Deum, anferetur telamen. Cum conversus fuerit Judaeus, sicut Moyses eonvertebatur ad Dominum audiendum. Dominus autem spiritus est. Nihil in illo obscurum, vel velatum. Ubi autem spiritus Domini, ibi libertas. Liber est spiritus, et idcirco non potest velamen accipere, cum magis ipse omnia revelet : quia qui spiritum Dei habet, omnia illi nuda sunt et aperta : quia spiritus omnia scrutatur. Nos vero omnes revelata facie gloriam Domini speculantes. Evidenter et clare Domini gloriam comtemplamur. In eamdem imaginem transformamur. Quam Dominus ostendit in monte, sicut alil)i dicit : Qui transfiguravit corpus humilitatis nostræ, conforme corpori claritatis suæ. Sive transformamur quotidie, et niiimur transformari. A claritate in claritatem, tamquam a Domini spiritu. Id est, ab hac gloria in futuram proficimus, spiritu Domini operante.

[blocks in formation]

delectamur. Aporiamur, sed non destituimur. Persecutionem patimur, sed non derelinquimur. Humiliamur, sed non confundimur. Et caede, et opprobriis, sed divino non desolamur auxilio. Dejicimur, sed non perimus. Usque ad desperationem vitæ venimus, sed iion morimur; sed et si moriimur, non perimus. Semper mortificationem Jesu Christi in corpore nostro circumferentes : ut et vita Jesu manifestetur in corporibus nostris. Per tribu!ationem , sicut alibi ait : Quotidie inorimur per vestram gloriam : ergo si commorimur, inquit, et convivemus. Illi aulem, qui nolunt commori, nec convivent.

B Semper enim nos qui vivimus, in mortem tradimur.

Quamdiu sumus in corpore. Propter Jesum, ut et vita Jesu manifestetur in carne nostra mortali. Non propter opera mala, sed propter corpus ejus, id est, Ecclesiam palimur, quod passus est ille pro nobis : ut vila ejus, hoc est, æterna, manifestetur in carne nostra mortali : ut possit fieri immortalis. Nondum enim apparuit in nobis, quid erimus. Ergo mors in nobis operatur, vita autem in vobis. Namquid in nobis semper erit mors, et in vobis vita, et futura, et præsens. Ilabentes autem eumdem spiritum fidei : sicut scriptum est. Increpat eos, qui falsis apostolis crediderunt : idcirco Paulum passionibus sul)jacere, quia fidei minoris sit. Si ergo per fidem tribulari non possit, econtrario ostendit se propter fidem talia sustinere : illos vero causas odii non habere per adulationem atque dissidium. Unde ad Galatas ait : Qui volunt in carne placere tantum, ut crucis Christi persecutionem minime patiantur. Credidi, propter quod locutus sum : et nos credimus, propter quod et loquimur. Iloc testimonio credere se probat. Si enim ille ideo quia credidit, loquebatur : nemo enim sanæ mentis alteri affirmat, quod ipse non credit : ergo et nos qui loquimur, inquit, credimus, qui etiam propterea tribulamur. Scientes quoniam qui suscitavit Jesum. Firmiter tenentes hanc fidem, a qua nec morte divellimur. Et nos cum Jesu suscitabit, et constituet vobiscum.

In facie Christi Jesu. Quæ charitas est in facie D Sicut illum suscitavit, et nos, si prò eo mori

Christi major, quam Mosi ? vel in persona Christi nos homines scientia illuminamus. Habemus autem. Hic incipit ostendere quare tanta et talia patiantur, quia de hoc illis pseudoapostoli detrahebant. Thesaurum istum in vasis fictilibus, ut sublimitas sit virtutis Dei, et non ex nobis. Thesaurum gratiae spiritualis in fragili corpore bajulamus, in quo etiam cum alios sanemus, ipsi aliquoties infirmamur : ut quod facimus, non nostræ virtutis, sed Dei esse no$catur. In omnibus tribulationem patimur, sed non angustiamur. Persecutionem quidem patimur, sed per so

Inuit. 0mnia enim propter vos. Omnia ideo patimur, quia fideliter vestram salutem quærimus, et optamus. Ut gratia abundans per multos in gratiarum actione abundet in gloriam Dei. Hunc sensum habet , per multitudinem credentium propter gratiam abundantem, et gratiarum actio abundet in gloria Dei. Propter quod non deficimus. Propter vos, et propter gloriam Dei, in omnibus tribulatioiiibus et opprobriis non cessamus. Sed licet is qui foris est noster homo corrumpatur, tamen is qui intus est, renovatur de die in diem. Licet corpus passionum injuriis corrumpatur, anima ta

« PoprzedniaDalej »