Obrazy na stronie
PDF

Mea defensio apud eos. Inde apostolus esse de- A fendor. Qui me interrogant, hæc est. In Græco habet, judicant. Numquid non habemus potestatem manducandi et bibendi ? Habemus potestatem concessam a Domino de sumptu vestro vivendi, sine nostro labore. Numquid non habemus potestatem sororem mulierculam circumducendi? Non dixit, mulieres ducendi, ne de uxoribus dicere putaretur : sed circumducendi, inquit, per provincias, quæ necessaria de suis facultatibus ministrarent. Sicut et cæteri apostoli, et fratres Domini, et Cephas? Aut solus ego et Barnabas non habemus potestatem hoc operandi? Non illos condemnat, sed suum dat exemplum. llli enim fidelioribus prædicabant : et apud Judæos antiqua hæc erat consuetudo, ut necessaria doctoribus a discipulis præberentur: tjuod gentes adhuc rudes poterat scandalizare. Quis militat. Aliis etiam exemplis probat, sibi dehitum hoc fuisse. Suis stipendiis umquam? Suis, et non publicis, vel eorum pro quibus militat. Qui plantat vineam, et de fructu ejus non edit? Quis pascit gregem, et de lacte gregis non manducat? Per comparationem vineæ et gregis, populum vult intelligi, sicut ibi: Vineam de Ægypto transtulisti. Et iterum : Dabo vobis, pastores secundum cor meum, et pascent vos cum disciplina. Numquid secundum hominem hæc dico ? Id est, numquid proprio tantum sensu loquor?

[ocr errors]
[ocr errors]

An et leae haec non dicit ? Scriptum est enim in lege Mogsi : Non alligabis os bovi trituranti. Numquid de bobus cura est Deo? An propter nos utique hæc dicit? Nam propter nos utique scripta sunt. Quomodo ergo ei de pecoribus cura est? Et ad Jonam de Ninive dicitur: in qua sunt homines, et pecora multa? Sed de ipsis propter hominem, cui creata sunt, cura est : nam deficiente homine, et ista deficiunt: non tamen proprie Dei curam merentur.

Quoniam debet in spe qui arat, arare: et qui triturat, in spe fructus percipiendi. Debet fructum sui laboris percipere: et qui triturat, debet de ipsa area manducare.

stra in aliquo reprehensibilis videatur, avaritiæ suspicione maculata. Nescitis, quoniam qui in sacrario operantur, quæ de sacrario sunt, edunt? Et qui altari deserviunt, cum altario participant? Apud Judæos secundum consuetudinem veteris Testamenti, etiam hoc exemplum, eadem repetendo, confirmat. Ita et Dominus ordinavit his qui Evangelium annuntiant, de Evangelio vivere. Ego autem nullo horum usus sum. Dicens: Dignus est operarius mercede Sua. Non autem scripsi hæc, ut ita fiant in me. Non hæc idcirco scribo, ut vel modo fiat quod ante factum non sit: sed vobis exempla præbeo tam proprii, quam alieni discriminis : saltem ab illicitis abstinere, cum videalis me aliorum causa salutis, debita non minus quam licita contempsisse. Bonum est enim mihi magis mori, quam ut gloriam meam quis evacuet. Et si fame morerer, propositum meum, de quo ante Deum glorior, numquam potest immutari. Nam et si evangelizavero, non est mihi gloria : necessitas enim mihi incumbit. Cum omnia feceritis praecepta, debita vos dicite persolvisse. Non enim aliquid amplius fecistis, unde gloriari possitis. Væ enim mihi est, si non evangelizavero. Damnationem habeo. Si enim volens hoc ago ? mercedem habeo : si autem invitus, dispensalio mihi credita est. Tunc magis videbitur voluntarium, si amore ejus licita contemnantur. Quæ est ergo merces mea? ut Evangelium prædicans sine sumptu ponam Evangelium, ut non abutar potestate mea in Evangelio. Quasi interroget unde majorem possit habere mercedem, et ipse respondet, si gratis annuntiem , nec acceptam exerceam poleSlatetm. Nam cum liber essem ex omnibus, omnium me servum feci, ut plures lucrifacerem. Cum possem uti libertate mea, et de cæteris non curare : omnibus tamen compassus sum, ut eos facerem salvos. Et factus sum Judæis tamquam Judæus, ut Judaeos lucrarer. Quando se purificavit in templo, quod Tempore gratiæ sciebat esse superfluum. His qui sub lege sunt, quasi sub lege essem. Osten

Si nos vobis spiritualia seminavimus, magn* ***, D dit quomodo fuerit cum ipsis et ipse Judæus. Potest

si nos carnalia vestra metanus? Si vobis spiritualia et divina seminavimus, numquid gravabimus vos, si a vobis, quæ carni opus sunt, velimus accipere? si alii potestatis vestræ participes sunt, quare non potius nos? Si illi a vobis acceperunt : quibus minime debeatur, pseudoapostoli scilicet, quos nihil vobis certum est contulisse, quanto magis nos accipere poterimus, si vobis utiles esse sentimus! Sed non usi sumus hac potestate, sed omnia sustinemus, ne quod offendiculum demus Evangelio Christi. Hoc est, famem et sitim, et nuditatem libentissime toleramus: ne per nos adversariis occasione accepta devorantibus offendatis. Aut ne cui prædicatio n0

et ita intelligi, quod Samaritanos dixerit esse sub lege : qui legem tantum Mosi videntur accipere. Cum ipse non essem: sub lege, ut eos qui sub lege erant lucrifacerem. Non est sub lege litteræ, quæ peccatoribus data esse perscribitur. His qui sine lege erant, tamquam sine lege essem. Sine lege litteræ : et a gentibus in primis solam fidem quærebat, quasi non haberet præcepta legis Christi, quæ illos observare doceret, sive in eo quo illos ad fidei credulitatem non tam legalibus doctrinis, quam rationabilibus argumentis provocabat. Sicut Athenis fecisse perhibetur, philosophos et paganos per philosophiam, et ararum titulum exhortando, trum dixerunt. Cum sine lege Dei non essem, sed in lege essem Christi, ut lucrifacerem eos, qui sine lege erant. Contra Arianos et Photinianos, quod Deus sit Christus. Etiam hoc notandum, quod novum Testamentum lex appellatur. Factus sum infirmis infirmus, ut infirmos lucrifacerem. Propter infirmos olera manducavi, cum securus possem carnibus vesci promiscuis. 0mnibus omnia factus sum, ut omnes facerem salros. Non aliquid mihi, nec quærens, quod mihi utile est, sed quod multis. Item aliter : In his quæ superius memoravimus: non ut quidam male existimant, illum etiam illicitis consensisse. 0mnia autem facio propter Evangelium, ut particeps ejus efficiar. Ut in eo partem merear habere cum sanctis. Nescitis quod hi qui in stadio currunt, omnes quidem currunt, sed unus accipit bravium ? Sic currite, ut comprehendatis. Ilic stadii cursum, justitiæ, vel fidei comparavit : quia quomodo illic cum omnes intra stadium currunt, non nisi qui bene cucurrerit, dignus præmio judicatur : ita et hic, quamvis intra fidei metas cuncti credentes contineantur, soli tamen qui jusle vixerint, præmium cœleste percipient. Item hoc loco inter eos, qui in stadio currunt, unnm accipientem palmam, significat omnem recte fidem tenentem, et prœcepta servantem. Omnis enim, qui in agone contendit, ab omnibus se abstinet. Ab omnibus escis, quæ cursum eorum impedire consueverunt. Et illi quidem, ut corruptibilem coronam accipiat, nos autem incorruptam. Ego igitur sic curro, non quasi in incertum : sic pugno, non quasi aerem verberans. Sed castigo corpus meum, et in servitutem redigo. Non in vanum curro, vel fingo certamen, sed castigo corpus meum, et servituti subjicio per abstinentiam et afflictionem atque labores, sicut alibi ait: In jejuniis multis, in vigiliis, in fame et siti, in frigore et nuditate, in laboribus, in carceribus, etc. Sicut ad Hebræos, prophetas, et alios sanctos passos multa talia memoravit. Ne forte cum aliis praedicaverim, ipse reprobus efficiar. Non faciendo quæ dico. CAPUT X. Nolo enim vos ignorare, fratres, quoniam patres nostri omnes sub nube fuerunt, et omnes mare transierunt. Ne quis confidens in eo solum, quod baptizatus est: aut in esca spirituali, vel potu, putet sibi Deum parcere, si peccaverit : tale patrum proponit exemplum, quo ostendat, tunc ista merito profutura, si præcepta serventur. Et omnes in Moyse baptizati sunt. In Moyse, qui Christi typum gerebat. Item, hæc in illo tempore quasi in umbra et typo fiebant, non in veritate : postea vero præsentia Christi complentur. In nube, et in mari. Quia et nubes proprium humorem portat. PAtRol. XXX,

dum dicit : Circuivi aras vestras, et ut quidam ves- A Et omnes eamdem spiritualem escam manducave

runt, et omnes eumdem potum spiritualem biberunt. Manna, figura corporis Christi fuit. f Bibebant autem de spirituali consequente eos petra. Ostendit apostolus, quoniam populus lsrael, quamdiu in deserto fuit, per omne iter eorum sequebatur eos petra. Unde populo cum omni subslantia sua fluenta suffecerunt : donec pervenientes in terram Moab, puteum effoderunt aquarum, terra Repromissionis in proximo constituat. Petra autem erat Christus. Quia Christus erat p0stmodum secuturus: cujus figuram tunc petra gerebat. Idcirco pulchre dixit, consequente eos petra. Sed non in pluribus eorum beneplacitum est Deo.

B Nam prostrati sunt in deserto. Ita ergo et vobis erit,

si eos volueritis peccando imitari. Hæc autem in figura facta sunt nostri, ut non simus concupiscentes malorum, sicut et illi concupierunt. Ipsis vere facta sunt, quæ in figura erant nostra, ut timeamus talia agere, ne talia incurramus. Omnia enim, quæ in populo Israel illo tempore facta sunt in figura, nunc in nobis in veritate celebrantur. Sicut enim illi per Moysen ex Ægypto liberati sunt : sic nos per quemlibet sacerdotem, vel doctorem de sæculo liberamur. Deinde Christiani facti, ducimur per deserta; ut per exercitium contemptus imundi et abstinentiæ, in oblivionem nobis erant Ægypti voluptates : ita ut nesciamus ad sæculum repedare. Cum vero baptismi mare transimus, tunc nobis dia

C bolus cum suo exercitu, tamquam Pharao demergi

tur. Deinde manna cibamur, et potum accipimus de Christi latere emanantem. Claritas quoque scientiæ tamquam columna ignis, in nocte sæculi demonstratur, et in tribulationis æstu, divinæ consolationis nube protegimur. Post quæ omnia si peccaverimus, ista nobis sola suffragari non poterunt : sicut et ad Hebræos dicitur : Irritam quis faciens legem Moysi, duobus aut tribus testibus, sine ulla miseratione punitur : Quanto magis putatis deteriora mereri supplicia, qui Filium Dei conculcaverit? et cætera. Neque idololatræ efficiamini, sicut quidam ex ipsis : quemadmodum scriptum est : Sedit populus manducare et bibere, et surrexerunt ludere. In idolio recumbentium usque adeo negotium aggravavit, ut illos

D idololatras fuisse definiat.

Neque fornicemur, sicüt quidam ex ipsis fornicati sunt, et ceciderunt una die viginti tria millia. Notandum quod non solum idololatræ perire dicuntur. Neque tentemus Christum, sicut quidam eorum. Et hic Christus Deus ostenditur : quia Deum dixisse legimus : Tentaverunt me decies. Tentaverunt, et a serpentibus perierunt. Dicentes, numquid potest Deus parare mensam in deserto? Neque murmuraveritis, sicut quidam eorum murmuraperunt : et perierunt ab exterminatore. In tribulationibus propter Christum. Hæc autem omnia in figura contingebant illis : scripta sunt autem ad correptionem nostram. Omnia 2',

quæ illis contigerunt, secundum facta sua quidem A esse, et mensæ dæmoniorum. Non potestis et Dei et

receperuiit : sed tamen ideo scripta sunt, ne nos putemus impune peccare. Si enim adhuc parvulis et rudibus non pepercit, quanto magis nobis, qui legem perfeclionis accepimus, non parcet, si talia fecerimus! In quos fines sæculorum devenerunt. In quos tota temporum perfectio decucurrit. Itaque qui se existimat stare, videat ne cadat. Vi' deat, me per hoc ipsum cadat : quod se stare firmiter gloriatur : sive, videat ne fallatur. Tentatio vos non apprehendat, nisi humana. Non vobis venit extrinsecus ista tentatio, quam vobis sponte generalis; quam etiam si tormentis cogeremini, admittere non deberetis. Hoc ideo dicit, quia spontanea voluntate, immolata idolis manducal)ant. Fidelis autem Deus est, qui non patietur vos tentari supra id quod potestis. Qui se pollicitus est sui nominis causa tribulationem patientibus affuturum, ut il)i : Multæ tril)ulationes justorum, et cætera. Sed faciet etiam cum tentatione proventum, ut possit sustinere. Non ampliorem vobis tribulationem vemire patietur, quam sustinere possitis. I ropter quod, charissimi mihi, fugite ab idolorum cultura. Ut prudentibus loquor, vos ipsi judicate, quod dico. Pro;ter omnia, quæ superius comprehendi. Calix benedictionis, cui benedicimus. Ideo primum calicem nominavit, ut possit de pane latius disputare. * Nonne communicatio sanguinis Christi est? Sicut ipse Salvator dicit : Qui manducat carnem meam, et liberit sanguinem meum, in me manet, et ego in eo. Et panis quem frangimus, nonne participatio corporis Domini est ? Quoniam unus panis et unum corpus multi sumus. Ita et panis idololatriæ, dæmonum participatio esse monstratur. 0)nnes quidem de uno pane, et de uno calice participamus. lta si cum idololatris de uno pane comedimus, unum cum illis corpus efficimur. Videte Israel secundum carnem. Carnalis Israel, carnales hostias offerebat : sicut spiritualis, sacrificia spiritualia offert Christo. Itein ideo secundum carmem, quod juxta litteram non spiritualiter servierunt. Nonne qui edunt hostias, participes sunt altaris? sicut illi edentes hostias, participes fiebant divini altaris : ita isti similiter idolorum. Quid ergo? Dico quod idolis immolatum sit aliquid, aut quod idolum sit aliquid ? Sed quæ immolant gentes, daemoniis immolant, et non Deo. Nolo autem vos soejos fieri dæmoniorum. Prævenit, ne quis diceret : Ergo dicis vim aliquam habere idolum, vel posse polluere? Non, inquit, idolum insensibile polluit, ged dæmones, qui templis præsident ad homines depravandos, et suo servitio mancipandos. Non potestis calicem Domini bibere, et calicem dæmoniorum. Non potestis mensæ Domini participes

dæmonum esse participes. An aemulamur Dominum ? Alii codices habent : Ipsi me zelaverunt in Domino, hnc est, ad zelum provocaverunt. Numquid fortiores illo sumus? Qui ista non fecit : nam si scisset liinc fidem firmissimam comprobari, in lioc quoque dedisset exemplum. 0mnia milii licent, sed non omnia expediunt. Omnia quæ a lege mon prohibentur, licent : quia per se non habent peccatum , sed non semper expediunt: quia occasionem nonnumquam generanl delinquendi. 0mnia mihi licent, sed non omnia ædificant. Nemo quod suum est quærat, sed quod alterius. Omne quod expedit, licet: non omne quod licet, expedit; sed

B iios Apostoli exemplo et Cliristi non d:bemus iila

tantum considerare quæ licent, sed illa potius qu;c nobis expediutit , et ædificant fratres : ut non quæramus quæ nobis solis temporaliter prosint, et aliis forte nocent. Omne quod in macello venit, manducate , nihil interrogantes, propter conscientiam. Si vultis manducare carnes, saltem de macello comparate: tantum ne in idolio comedatis, et nolite interrogare, utrum immolatæ sint : ne cognoscentes vos, omnia immolata esse respondeant, et non possitis propter conscientiam manducare. Domini est terra, et plenitudo ejus. Si Domini sunt, munda sunt omnia simpliciter utentibus. Si quis vocat vos infidelium ad cænam, et vultis ire :

C omne quod vobis apponitur, manducate: nihil interro

gantes, propter conscientiam. Si quis autem di.rerit : IIoc immolatum est idolis: nolite manducare, propter illum qui indicavit, et propter conscientiam. Concessit ire si velint. Tunc sane debet Christianus ad infidelem ire, si novit esse profectum; sicut Salvator, qui ad hoc ibat, ut aut signa faceret, aut doceret: sicut apud pharis;eum , primo ipsum docuit, non divites pascendos esse, sed debiles. Deinde simul discumbentes docult humilitatem etiam in accubitu custodire. Postremo legisperitos arguit arrogantiæ, eo quod nec ipsi redarguerent superbiam, nec alios paterentur. Conscientiam autem dico, non tuam, sed alterius. Ne quis putet illa vos quasi sancta comedere. Ut quid enim libertas mea judicatur ab aliena con

D scientia ? Hoc est, ad quem profectum ita utor liber

tate mea, ut me alius reprehendat? Si ego cum gratia participo, quid blasphemor pro e0, quod gratias ago? Non ideo sub gratia sumus, ut sub libertatis specie occasionem demus infidelibus blasphemandi. Sive ergo manducatis, sive bibitis, vel aliud quid facitis, omnia in gloriam Dei facite. Nihil magis agendum est Christiano, quam ut in omni opere ejus, Dei gloria prædicetur : nec aliquid faciat, Christi doctrina possit in aliquo reprehendi. Sine offensione estote Judæis et gentibus, et Ecclesiae Dei. Quia et Judæi tamquam de idololatriis scanda. lum patientes, credere non audebant: et gentes in struebantur exemplo. Sicut et ego per omnia omnibus placeo, non quærens quod mihi utile est, sed quod multis ut salvi fiant. Ego me sic exhibeo, ut omnibus placeam ad profectum. Si quis me sine causa odisse voluerit, ego non sum in culpa. Numquam Apostolus ipse se laudat, non se ad extollentiam laudat: sed suo exemplo illos provocat ad profectum. Unde et nos ad hoc solum debemus velle placere : ut sicut illius tantum Deus nostram noverit conscienliam : quia non hoc propter [avorem, sed propter salutem hominum facimus. CAPUT XI. Imitatores mei estote, sicut et ego Christi. Christus nihil propter se fecit, aut passus est, sed est salutis causa multorum. Item qui non quaerit ea, quæ sibi soli expediant, sed et pluribus, ut salvi fiant: ipse initator est Christi, qui pro nobis et passus est, et nn0rtuuS. Laudo autem vos, fratres, quod per omnia mei memores estis. Incipit de velamentis, et laudando ad rationem provoeat : quia in hac causa, auctoritatem legis non habet quam profert. lIæc irridendo Apostolus dicit, quod ejus præcepta minime servarent. Et sicut tradidi vobis, præcepta mea tenetis. Quasi legem præcepta mea tenetis, scientes illum in me spiritum loqui, qui in Lege locutus est et Proplietis. Volo autem vos scire. Etiam in hoc volo vos instruere, ut illud similiter teneatis.

unde

colendis idolis firmabantur, et Christiani tali de A Quoniam imago et gloria Dei est : mulier autem glo

Quo l omnis viri caput, Christus est. Vir nulli sub- C

jectus est nisi Christo, qui et homo et Deus est. Mulier vero et Christo et viro debet esse subjecta. Caput autem mulieris vir. Secundum ordinem naturalem. Caeterum in Christo Jesu neque masculus, neque femina, sed voluit eas esse subjectas. Caput vero Christi Deus. Secundum assumpti hominis formam. Iteum ideo capul Christi Deus : quoniam suscepta;m incarnationem secundum hominem deitas quæ in eo inerat, gubernabat : sicut idem Apostolus albi dicit : i)eus erat in Christo, mundum reconcilians sibi. Omnis vir orans, vel prophetans. Sive docens, sive futura praedicans. Velato capite, deturpat caput suum. Wenit ad causam : nudo capite procedebant in Ecclesiam, gloriantes in crinibus : quod non solum inluonestum erat, sed etiam concupiscentiæ fomenta præstabat. Vir ergo ut liber, non debet habere velamem, cujus caput cst Christus. Mulier vero debet esse velata, ut oslendatur, quia debet esse humilis et subjecta. Omnis autem mulier orans, aut prophetans non velato capite, delurpat caput suum. Unum enim est, ac si decalvetur. Nam si non velatur mulier, tondeatur. Si vero turpe est mulieri tonderi, aut decalvari, velet caput suum. In suo sexu, aut in domo. Vir quidem non debet velare caput suum. Ergo nec comam iuuti ire. - -

ria viri est. Wir ad imaginem Dei factus est : el idcirco liber est. Mulier vero ad viri similitudinem est formata : unde jubetur esse subjecta. Non enim vir ex muliere est, sed mulier ex viro. Ex costa scilicet viri. Etenim non est creatus vir propter mulierem, sed mulier propter virum, Vir propter seipsum factus est, mulier vero ad viri adjutorium creata est. Ideo debet mulier velamen habere super caput suum. Welamen signum potestalis esse declarat. Et propter angelos. Item hoc loco angelos, Ecclesiis præsidentes dicit : sicut et Malachias propheta testatur, sacerdotem angelum esse, dicens : Labia enim sacerdotis custodiunt scientiam : Et legem re

B quirent ex ore ejus, quia augelus Domini exercituum

esi. Sive vere propter honorem angelorum, qui Ecclesiæ assistere perhibentur. Verumtamen neque vir sine muliere, neque mulier sine viro in Domino. Consolatur illas, ne inimium eas gravasse videalur : et nec vir sine muliere potest nasci, nec muiier sine viro. Nam sicut mulier de viro, ita et vir per mulierem. IIoc est in principio, Potest et iia dici : Sicut Eva ex Adam, ita secundum hon:inem, Christus ex Maria. 0mnia autem ex Deo. Contra Manichæos, qui negant carnem factam a Deo. Vos ipsi judicate : decet mulierem non velutam orare Deum. In ipsorum judicio ponit, ut sua conscientia convincantur. Nec ipsa natura docet vos. Potest dici, si hoe natura est : quare non ab omnibus gentibus custoditur? quia illi a natura deciderunt : sicut ex multis aliis comprobatur. Denique sine lege vivunt, et si apud illos loqueretur Apostolus, aliis rationibus uteretur. Quod vir quidem si comam nutriat, ignominia est illi : mulier vero si comam nutriat, gloria est illi. Nazaræi ut coiiiam nutrirent, ex Dei præcepto devolissime faciebant. Quoniam capilli pro velamine dati sunt ei. Exposuit, quod dixerat, si non velatur et tondeatur. Si quis autem videtur contentiosus esse. Prævenit illos, ne quis diceret : ubi scriptum est? vel aliis argumentis huic resisterel rationi.

quia et viri comam nutriebant, et mulieres D Nos talem consuetudinem non habemus. Sive conNon laudans quod non in melius, sed in deterius A Accepit panem, et gratias agens fregit, et dixit : Ac

tendendi, sive talia faciendi. Neque Ecclesia Dei. Quæ mansuetudini potius, quam contentionibus studet. Hoc autem præcipio. Considerandum est, quid audierit a Domino ille servus, qui solum acceptum talentum custodivit. Unde non est laudandus, qui non semper crescit in melius : quia fides eo perfectior esse debet, quo senior. Miserum autem est, si semper infans lacte potetur: aut qui litteris studet, hoc solum habeat, quod in primis rudimentis accepit. Quanto igitur magis ille sine spe est, qui non solum non proficit, sed etiam deficit, et illud ipsum penitus obliviscitur quod accepit !

convenitis. Subauditur, vitupero quod in deterius proficitis. Primum quidem convenientibus vobis in Ecclesiam. lncipit de sacramentis. Audio scissuras esse inter vos, et ex parte credo. Secundum quod mihi a Domino revelalum est: sive quia scio contentiosos vos esse. Nam oportet et hæreses esse : ut et qui probati sunt, manifesti fiant in vobis. Quia tales contentiones hahetis, necesse est etiam vos usque ad hæreses pervenire. Sicut si dicas : ille qui tantum bibit, necesse habet inebriari. Item non hoc dicit Apostolus, quia debent esse hæreses : sed quia inter se scissuras habebant, ideo dicit, oportet hoc esse : et, necesse est hæreses esse. Convenientibus ergo vobis in unum, jam non est D0minicam cænam manducare. Unusquisque enim suam cænam præsumit ad manducandum. Jam non est D0minica, sed humana : quando unusquisque tamquam coenam propriam solus invadit, et alii, qui non obtulerit, non impertit: ita ut magis propter saturitatem quam propter mysterium videamini convenire. Cæterum Dominica coena omnibus debet esse communis: quia ille omnibus discipulis suis quiaderant, æqualiter tradidit sacramenta. Coenaautemideo dicitur, quia Dominus in coema tradidit sacramenta. Item hoc ideo dicit, quia in Ecclesiaconvenientes,oblationes suas separatim offerebant : et post communionem quæcumque eis de sacrificiis superfuissent, illi in Ecclesia com

cipite, et manducate. Hoc est, benedicens, etiam passurus, ultimam nobis commemorationem, sive nuemoriam dereliquit. Quemadmodum si quis peregre proficiscens aliquod pignus ei, quem diligit, derelinquat : ut quotiescumque illud viderit, possit ejus beneficia et amicitias memorari : quod ille si perfecte dilexit, sine ingenti desiderio non potest videre, vel fletu. Hoc est corpus meum, quod pro vobis tradetur. Hoc facite in meam commemorationem. Similiter et calicem, postquam cænavit, dicens : Qui manducat corpus meum, et bibit meum sanguinem, in me manet, et ego in eo. Unde agnoscere se debet, quisquis Christi aut corpus edit, aut sanguinem bibit : ne quid

E. indignum ei faciat, cujus corpus effectus est.

Hic caliae novum Testamentum est. Quia vetus, hoc per sanguinem animalium portendebat. In meo sanguine. Et vetus et novum per sanguinem dedicatur : quia sine morte firmum esse non potest Testamentum. Hoc facite, quotiescumque bibetis, in meam commenorationem. Ideo hoc Salvator tradidit sacramentum, ut per hoc semper commemoremus, quia pro nobis est mortuus. Nam et ideo cum accipimus, a sacerdotibus commonemur, quia corpus et sanguis est Christi : ut beneficiis ejus non existamus ingrati. Quotiescumque enim manducabitis panem hunc, et calicem bibetis, mortem Domini annuntiabitis. Sive ipsi mysterio nuntiatis, sive in cordibus vestris agnoscitis.

munem cœnam comedentes, pariter consumebant. C Donec veniat. Tamdiu memoria opus est, donec

Et alius quidem esurit, alius autem ebrius est. Quicumque non obtulisset, non communicabat : quia omnia soli, qui obtulerant, insumebant. Quidam hunc locum ad illos referunt, qui epulas in Ecclesia faciebant. Aliter : Quidam esurit, quidam ebrius est: ideo dicit, quia supervenientibus mediocribus, et volentibus sumere sacramenta, deerant : quoniam ab illis, qui obtulerant oblationes, in communi convivio fuerant cuncta consumpta.

Numquid domos non habetis ad manducandum et bibendum ? Si vultis saturari, domi manducate. Sanctificatio enim etiam in parvo consistit.

Aut Ecclesiam Dei contemnitis? Facientes eam triclinium epularum.

ipse venire dignetur. Itaque quicumque manducaverit panem hunc, et biberit calicem Domini indigne. Sicut scriptum est : Omnis mundus manducabit. Et iterum : Anima quæ manducaverit immunda, exterminabitur de populo su0. Et ipse Dominus ait : Si ante altare recordatus fueris, quia habet frater tuus aliquid adversum te : relinque munus tuum ante altare, et vade reconciliari fratri tuo. Prius ergo perscrutanda est conscientia, si in nullo nos reprehendit, et sic aut offerre, aut communicare debemus. Quidam sane dicunt : quia non indignum, sed indigne accipientem revocet a sancto. Si ergo etiam dignus indigne accedens retrahitur : quanto magis indignus qui non potest ac

Et confunditis eos qui non habent? Confundeban- D cipere digne ! Unde oportet otiosum cessare a vitiis,

tur, ab omnibus denotati : cum ita debeant communicare, ut eum qui obtulerit nemo cognoscat. Quid dicam vobis? laudo vos, in hoc non laudo. Sicut in aliis laudavi, ubi laudabiliter egistis, in hoc omnino non laudo. Ego enim accepi a Domino, quod et tradidi vobis. Non est meum quod vobis tradidi, sed a Domino illud accepi, sicut ipse alibi dicit, non se ab hominibus, sed omnia a Deo didicisse. Quoniam Dominus Jesus. Jam hinc quasi oblitis commemorat, quam magnum sit hujus mysterii sa. Cramentum. In qua nocte tradebatur. Id est, a Juda,

ut sanctum Domini corpus sancte percipiat. Iteus erit corporis et sanguinis Domini. Quia tanti mysterii sacramentum pro vili despexerit. Probet autem seipsum homo: et sic de pane illo edat, et de calice bibat. Si in linteum, vel vas sordidum, non illud mittere audet : quanto magis in corde polluto! quamimmunditiam Deus super omnia exsecratur, et quæ sola injuria ejus est corpori. Nam et Joseph ille justus propterea sindone munda involutum in sepulcro novo corpus Domini sepelivit, præfigurans corpus Domini accepturos, tam mundam mentem debere habere, quam novam. Qui enim manducat et bibit indigne, judicium sibi

« PoprzedniaDalej »