Obrazy na stronie
PDF

Patrem nostrum. Patrem secundum carnis circum- A justitiam. Omnes enim confitemur, et c0nsentimus:

cisionem. Nam fides in mente consistit. Secundum carnem. Dicens secundum carnem , ostendit traducem carnis esse, non animæ. Si enim Abraham eae operibus legis justificatus est. Si ex eo, quod se circumcidit, justificatus est, nihil illi Deus donavit, sed ex se habuit gloriam. Aliter: Si jussa perfecit, apud semetipsum habet gloriam, non apud Deum. Habet gloriam, sed non apud Deum. Dicens, habet gloriam, sed non apud Deum : ostendit eum ex operibus suis gloriam habere, et non ex Deo. Quid enim dicit Scriptura ? Credidit Abraham Deo. Tam magna fuit fides Abrahæ, ut et pristina ei peccata donarentur, et sola præ omni justitia doceretur

ut quod ratio de Abraham invenerit, hoc de cæteris observemus. Quomodo ergo reputata est ei : in circumcisione, an in præputio? Videamus utrum circumcisio ex justitia, an justitia ex circumcisione sit nata. Non in circumcisione, sed in præputio.{Quia ante justus quam circumcisus. Et signum accepit circumcisionis. Ne dicerent : ergo superflue circumcisus est : signum ait esse justitiæ, non augmentum. Signaculum justitiæ fidei, quæ est in præputio. Signaculum accepit illius justitiæ, quam præputiati fides meruit. Perfecta enim fuit, ut signaculum mereretur. Semper enim res plena signatur. Sive ut

accepta, et tanto deinceps amore flagravit, ut su- B ostenderet, quam justus et fidelis esset, qui dolorem

per omnia se opera præparet. Et reputatum est illi ad justitiam. Et ideo habet gloriam apud Deum, secundum quod lex probavit. Ei autem qui operatur, merces non imputatur secundum gratiam, sed secundum debitum. Debitoris enim est facere, quæ jubentur : et nisi paruerit, damnatur: si autem fecerit, non habet gloriam, quia inutilis adhuc servus dicitur, qui nihil amplius, quam quod præceptum est, operatur. Aliter : Non illis gratis donatur justitia, seu merces redditur operum pristinorum. Ei vero qui non operatur, credenti autem in eum qui justificat impium, reputatur fides ejus ad justitiam. Convertentem impium, per solam fidem justificat

sibi ex mandato Dei dubitavit inferre. Non putetis superfluum, quod ab essentiarum Domino jubebatur: sicut nec parricidium credidit impium, quod fons præceperat pietatis. Ut sit pater omnium credentium per præputium, ut reputetur et illis ad justitiam; et sit pater circumcisionis, non his tantum, qui sunt ex circumcisione, sed et his qui sectantur vestigia fidei, quæ est in præputio patris nostri Abrahæ. Ut omnes qui ex gentibus credunt, filii sint Abrahæ : dum et illis sola fides ad justitiam reputatur. Erunt ipsi circumcisi, sed corde. Sive quia in præputio justus fuit, ut esset incircumcisorum pater : et circumcisus justus permansit, ut circumcisorum justorum fieret pater.

Deus, non opera bona, quæ non habuit. Alioquin per C Non enim per legem promissio Abrahæ, aut semini

impietatis opera fuerat puniendus. Simul attende, quia non peccatorem dicit justificari per fidem, sed impium : hoc est nuper credentem asseruit. Secundum propositum gratiæ Dei. Qui proposuit gratis per solam fidem peccata dimittere. Sicut et David dicit beatitudinem hominis. Magna heatitudo est sine labore legis et pœnitentiæ, Domini gratiam promereri: sicut si quis aliquam dignitatem gratis accipiat. Cui Deus accepto fert justitiam sine operibus. Ad hoc fides prima ad justitiam reputatur, ut de præterito absolvatur : et de præsenti justificetur, et ad futura fidei opera præparetur. Beati quorum remissæ sunt iniquitates, et quorum

ejus. Hic enim legem ipsam circumcisionem appellat; eo quod possit omne præceptum, lex intelligi. Ut haeres esset mundi : sed per justitiam fidei. Sive ut in semine ejus, quod est Christus, benedicerentur omnes gentes: quæ illi in hæreditatem a patre sunt datæ. Sive, ut cum eo recumbant gentes in regno cœlorum. Si enim qui ex lege, hæredes sunt : exinanita est fides, abolita est promissio. Si illi soli ut vos vultis, circumcisi hæredes sunt, non implevit Deus promissum Abrahæ, ut pater esset multarum gentium : et, si ita est, jam videbitur l)eo sine causa credidisse. Lex enim iram operatur. Quia injustis est posita, et magis gravavit peccare volentes, quam absolvit, per

tecta sunt peccata. Beatus vir cui non imputavit Domi- D scientiam cumulando delicta. Si enim cæci essetis, varicetnr, ubi lex non est : sive non est, quod vin- A filios esse soli Judæi putabant), ostenditratione, quod

nus peccatum. Quod pœnitetur, non tenetur : et quod tegitur, non apparet, et idcirco minime imputatur. Quidam dicunt remitti, per baptismum : tegi, laboribus pœnitentiæ : non imputari, per martyrium. Alii autem dicunt, remissis per baptismum peccatis, augeri charitatem in Deo, quæ operit multitudinem peccatorum : et deinceps non sinit imputari, dum bonis quotidie operibus, mala præterita superantur. Beutitudo ergo hæc in circumcisione tantum manet : an etiam in præputio ? Vult istam beatitudinem tribus temporibus assignare : naturæ, et circumcisionis, et Christianitatis. Dicimus enim : quia reputata est Abrahæ fides ad

peccatum non haberetis. Ubi enim non est lex, neque prævaricatio. Ideo er fide, ut secundum, gratiam firma sit promissio omni semini. Non ei qui ex lege est solum, sed et ei, qui ex fide est Abrahæ, qui est pater omnium nostrum : sicut scriptum est. Cum ergo fides exinaniri non potest, nec promissio aboleri : non est ex lege hæreditas, sed ex fide. Lex enim non donat peccata, sed damnat : et ideo non potest omnes gentes filios facere Abrahæ : quia secundum quod omnes sub peccato inventi sunt, omnes erant utique puniendi. Fides autem, dimissis per gratiam peccatis, omnes credentes filios efficit Abrahæ : sive quia uon est quod prædicetur, ubi lex necessaria non est. Quia patrem multarum gentium posui te ante Deum, cui credidisti. Ante Deum, qui pater est omnium credentium. Qui vivificat mortuos. Hic mortuos ad generandum dicit, ut præsenti conveniat causæ. Et vocat ea, quæ non sunt, tamquam ea, quæ sunt. Quamvis et in principio vocaverit, qu;e non erant, et statim esse coeperunt : tamen hic de filii desperata conceptione significat, quia jam non erant eis tempora generandi. Qui contra spem in spe credidit. Contra spem naturæ est : ut centum annorum homo ex muliere æque jam fessa, quæ etiam in juventute sterilis fuis

non genus, nec circumcisio, sed fides faciat filios Abrahæ qui ex sola prima fide justificatus est. Qua ratione conclusa, pacem eos habere hortatur : quia nemo suo merito, sed omnes æqualiter Dei gratia sunt salvati. Pacem habeamus ad Deum per Dominum nostrum Jesum Christum. Wel subjecti sumus utrique Deo : sive pacem Dei, non tantum sæculi, habeamus. Per quem et accessum habemus per fidem in gratiam istam. Per quem accessimus prope, qui eramus longe. . In qua stamus. Qui ante jacebamus. Et gloriamur in spe gloriæ filiorum Dei. Gloriamur nos sperare filiorum Dei gloriam possessuros. Tan

set, semen suum sicut stellas cœli crederet esse fu- B tumque est, quod speramus, quantum ex se nullus

turum. Ut fieret pater multarum gentium : secundum quod dictum est ei : Sic erit semen tuum sicut stellæ cæli, et tamquam arena maris. Qui nec unius filii jam per se esse poterat pater. Et non infirmatus est in fide. Quæritur, quomodo Abraham, jam emortuo corpore, filios de Cætura generaverit, qui de Sara ante non potuit? ldcirco de Sara non genuit, quia et senex erat et sterilis : in illa vero quasi in juvene, cursu naturæ facile potuit generare. Non consideravit corpus suum emortuum : cum fere centum esset annorum, et emortuam vulvam Saræ : Nihil naturæ considerat fides, quia omnipotentem novit esse, qui dixit. In repromissione etiam Dei non hæsitavit diffidentia, sed confortatus est fide. Nec de se, nec de senectutis impossibilitate, nec de promissionis magnitudine dubitavit. Dans gloriam Deo : plenissime sciens, quia quæcumque promisit Deus, potens est et facere. Tamquam de recepto gratias agens., Ideo et reputatum est illi ad justitiam. Quia tam perfecte, et firmiter credidit. Non est autem scriptum tantum propter ipsum, quia reputatum est illi ad justitiam : sed et propter nos, quibus reputabitur. Non ut ejus solum fidem sciremus, qua Domino placuit : qui ideo etiam tentatus est, ut et ipse se nosset, et nos sequeremur. i Credentibus in eum, qui suscitavit Jesum Christum Dominum nostrum a mortuis. Si tam perfecte crediderimus Christum a mortuis resurrexisse: quomodo ille credidit corpus suum posse ad generandum vivificari jam mortuum. Qui traditus est propter delicta nostra, et ressurrexit propter justificationem nostram. Qui morte sua, nostra peccata abolevit : et in ea qualitate, qua mortuus est, necessario resurgens apparuit, ut justitiam credentium confirmaret. CAPUT V. Justificati igitur ex fide. Pertractata causa quare nemo eorum ex operibus justificatus sit, sed omnes ex fide (quod exemplo Abrahæ probat : cujus se

[blocks in formation]

tuerunt possidere : quanto magis nos exemplo Apostolorum in tribulationibus gaudere debeamus! Quæ quidem cum sint temporales, æternam salutem acquirunt : et a doloribus liberant sempiternis. Cum multi propter spem parvæ salutis, et curam corporis, maximos sustinuerint cruciatus : nec tamen perfectam possunt consequi sanitatem : quæ etiam si provenerit, paulo post, morte intercedente, solvetur. Habemus ergo unde honeste, et sine pericul9 gloriemur. Magna enim gloria est de imis ad summa crescere : de nihilo ad maxima pervenire : de limo ad cœlum, et de servitute vocamur ad regnum : si tamen omni sæculi gloria, et jucunditate centempta, in illo solo, quod nobis promittitur, gloriemur. Quod

D et si feceritis, tale est, quale si quis, nummo plumhominibus a Deo Patre donantur, per Spiritum sanc- A contemnendo, sicut dicit Apostolus: Scitis quia

beo contempto, gemmam regiam consequatur: quamquam nec sit digna comparatio, quia quamvis hic pretium distet : tamen manet utriusque corruptio; ibi vero incorruptibilibus corrupta, et æternis caduca mutantur. Probatio vero spem : spes autem non confundit. Spes futurorum Omnem confusionem expellit. Unde probatur non habere spem, qui præceptis confunditur Christi. Quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris. Magnitudo beneficiorum excitat in se magnitudinem charitatis; quæ perfecta confidit, et timere non novit. Item manifeste hoc ostendit : quia quæcumque tum tribuuntur. Per Spiritum sanctum, qui datus est nobis. Quomodo nos Deus diligat, ex hoc cognoscimus : quia non solum nobis per Filii sui mortem peccata dimisit, sed et Spiritum sanctum nobis dedit, qui jam ostendat gloriam futurorum. Ut quid enim Christus cum adhuc infirmi essemus ? Ut quid indebite pro nobis mortuus est, nisi ut manifestaret suam charitatem : cum adhuc peccatorum et scelerum languoribus premeremur? Secundum tempus. Secundum tempus infirmi, qüo jam defecerat pene justitia. Sive quia ultimo tempore passus est Christus, sive ad tridui tempus, ut prædicebatur, est mortuus.

amicitia hujus mundi inimica est Deo : Quicúmque enim voluerit amicus esse sæculi hujus, inimicus Dei cognoscitur. Inimici ergo actibus, non natura. Reconciliati autem, quia conciliati naturaliter fueramiis. Multo magis reconciliati, salvi erimus in vita ipsius. Si per mortem Christi salvati sumus : quanto magis in ejus glorificabimur vita, si eam fuerimus imitati ! Non solum autem, sed et gloriamur in Deo per Dominum nostrum Jesum Christum, per quem nunc reconciliationem accepimus. Non solum nobis vita dabitur sempiterna, sed etiam quædam similitudo per Christum promittitur divinæ gloriæ, sicut dicit Apostolus Joannes: Nondum apparuit quid erimus,

Pro impiis mortuus est : Vult ostendere, quia pro B quoniam cum apparuerit, similes ei erimus.

impiis Inortuus est: ut ex beneficiorum contemplatione, ejus gratiam commendaret, et in mercato delicti, quantum eum debeamus diligere, demonstraret : et tanto beneficio et sancto, an aliquid præpomiendum sit, videremus: cum ille nobis impiis nec vitam suam præposuerit, ne necessariam nobis denegaret mortem. Viae enim pro justo, quis moritur. Ideo pro justo difficile moritur, quia justus non habet mori. Pro morituro enim forte moritur alter. Nam pro bono forsitan, quis audeat mori ? Bonus ipse est, qui et justus. Dicit enim alibi : Mandatum sanctum, et justum, et bonum. Forsitam autem, hoc est, tam facile audeat, ne illi injuria fiat.

Amabilem facit, cum insinuat quantum nos diligat: quando enim indebite aliquid præstatur, tunc maxime charitatis commendatur. Quid enim tam indebite, quam ut sine peccato Dominus pro servisimpiis morerétur : et universitatis conditor dignaretur apparere in homine, et contemni pro reparatione propriæ creatúræ? Quoniam si cum ddhuc peccatores essemiis secundum tempus. Notandum quod plerumque Apostolus credentes jam in Christo fuisse peccatores, dicens, jam non esse significat: ut qnaliter se exhibere debeant, recognoscant. Christus pro nobis mortuus est : multo igitur magis justificati nunc. Si peccatores tantum dilexit: quanto magis custodiet justos ! In sanguine ipsius salvi erimus ab ira per ipsum. Non animalium sicut in lege. Caveamus ergo, ne peccando eum pollutum dicamus : sicut dicit ipse Apostolus ad Hebræos. Si enim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus. Peccatores inimici sunt

^ Locum hmnc Marius Mercator de Pelagii libro sic recitat : Exemplo, inquit , seu imagine usus est : quia sicut cum non esset peccatum, per Adam subintravit : sic et cum non remansisset justitia apud aliquem, vita per Christum reparata est.

b Hunc idem Mercator locum ita refert : Cu m sic, inquit, peccant, similiter et moriuntur. Neque enim aui in Abraham, uut Isaac, aut Jacob mors pertrans

Propterea sicut per unum hominem. Si per unum hominem Evam, peccatum intravit in mundum, insaniunt, qui dicunt : antequam deceperit diabolus Evam, peccatum fuisse in mundo. ftem hic ostendere vult propterea Christum passum, ut qui sequentes Adam discesseramus a Deo, per Christum reconciliaremur Deo.

In hunc mundum peccatum intravit, et per peccatum, mors : Exemplo s vel forma. Quomodo cum non esset peccatum, per Adam advenit : ita etiam cum pene apud nullum justitia remansisset, per Christum est revocata. Et quomodo per illius peccatum, mors intravit; ita et per hujus justitiam, vita est

, reparata futura, non præsens. Commiendat autem charitatem suam Deus in nobis. C.

Et ita in omnes homines mors pertransivit. b Dum ita peecant, et similiter moriuntur. Non enim in Abraham, et lsaac, et Jacob pertransiit de quibus dicit Dominus : 0mnes enim illi vivunt. Hic autem ideo dicit omnes mortuos, quia in multitudine peccatorum non excipientur pauci justi, sicut ibi : Noii est, qui faciat bonum : non est usque ad unum. Et omnis homo mendax. Sive in eos omnes pertransiit, qui humano, non cœlesti ritu vivebant. Item nunc Apostolus mortem animae significat : quia Adam praevaricans mortuus est, sicut et Propheta dicit : Anima, quæ peccat, ipsa morietur. Transivit enim, et in omnes homines, qui naturalem legem prævaricati snnt.

In quo omnes peccaverunt. Hoc est in eo, quod omnes peccaverunt, exemplo Adæ peccant.

Usque ad tegem enim peccatum erat in mundo. Lex peccati wiirdex advenit : ante cujus adventum liberius, vel praesentis vitae longitudine fruebantur. Erat quidem ante legem peccatum, sed non ita putabatur esse peccatum, quia jam pene oblitteratum fuerat in natura. Item dicens: Usque ad legem,

iit, de quibus Dominus ait : Hi omnes vivunt. His atttem, inquit, propterea dicit omnes mortuos, quoniam multitudine peccatorum non excipiuntur pauci justi : sicut et ibi inquit : Non est qui faciat bonitatem, non est usque ad unum. Et iterum `illud inquit : 0mnis homo mendav. Aut certe in ullos omnes pertransiit, inquit, qui humano ritu, non cælesti, sunt conversuti.

Moysi significat : Inferens autem, peccatum non im- A Nam non sicut delictum, ita et donum. Ne in forma

putatur cum lex non est : naturalem iter;im ostendit legem, per quam prævaricatus est Cain : et pos, ipsum, qui naturalem legem prævaricati sunt. Peccatum autem non imputabatur, cum ler non esset. Quomodo mors regnabat, si non imputabatur peccatum? nisi subaudias, in præsenti non imputabatur. Sed regnavit mors ab Adam, usque ad Moysen. Sive dum non esset, qui inter ^ justum et injustum ante distingueret, putabat mors se omnibus dominari. Sive non solum in eos, qui præceptum sicut Adam transgressi sunt : hoc est de filiis Noe, quibus jussum est, ne animam in sanguine manducarent: et de filiis Abrahæ, qnibus circumcisio mandata est : sed etiam in eos, qui sine præcepto legem contempSere naturae. Etiam in eos, qui non peccaverunt in similitudinem prævaricationis Adæ. Hi sunt, qui non in similitudinem prævaricationis Adæ peccaverunt : qui per naturalem legem transgressi sunt, et non sicut Adam per mandatnm. Qui est forma futuri. Sive ideo forma fuit Christi, quia b sicut Adam sine coitu a Deo factus est : ita ille ex virgine, Spiritu sancto operante, processit. Quidam dicunt forma econtrario, hoc est : sicut ille peccati caput, ita et iste justitiæ. Item forma Christi Adam factus est. Sicut enim Adam primus mandatutm Dei prævaricans, exempliim est legem I)ci prævaricare volentibus : sic et Christus voluntatem Patris complens, exemplum est imitari eum eupientibus.

a Apud eumdem ex Pelagii libro, Sive cum non esset, inquit, qui inter justum et injustum discerneret, putabat mors se omnium dominari, sive in eos qui mandalum tamquam Adam prævaricati sunt, hoc est, de filiis Noe, quibus præceptum est, ut animam in sanguine non manducarent, et de filiis Abraham, quibus circumcisio mandata est : sed et in eos qui præter mandatum legem contempserant naturalem. b Mdeni legerat: Quoniam sicut Adam præter coitum a Deo formatus est : sic et Christus eae virgine, fabricante Spiritu sancto, processit; sive sicut quidam dicunt. forma a contrario, hoc est, ut sicut ille caput peccaui, sic iste caput justitiæ est. sed NON sicut DELictvm, rtA et DoNUM. Ne in forma, inquit, æqualitas putaretur. • Aliter a Pelagio expositum loenm laudatus anctor invenit, Plus valuit, inquit Apostolus, gralia in virificando, quam peccatum in occidendo : quia Adam se solum et suos posteros interfecit ; Christus vero, et eos qui tunc erant in corpore, et eos qui postea futuri erant, liberavit, Cui veneno antidotum ipse de suo his verbis addit : Hic sollicitus catholicus lector notet, quid dicat, Adam non sibi soli, sed et posteris snis iiocuisse. Tene superiorem definitionem ejus. Posteros enim hic dicit, non omnes omiiino, et ubique totos homines læsos illius peccato, sed illos tantum, qui per imitationem similiter suis peccatis et propriis facti sunt rei praevaricationis, sicut Aedam, qui sine dubio ii ipsi pronepotes ejus et posteri esse inveniunlur. d Ilnc etiam spectasse videntur, quae impugnat S. Augustinus lib. III de peccatorum Meritis et itemissione sub cap. 1 initium : Verum, inquit, post

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

aequalitas putaretur. Si enim unius delicto multi mortui sunt : multo magis gratia Dei, et donum in gratia unius hominis Jesu Christi in plures abundavit e. Hic manifeste docet: quia non generaliter de omni homine dicit, dicens : unius delicto, multi mortni sunt : quia comimuni et naturali morte : non soluin peccantes, sed et justi moriuntur d. Et non sicut per unum peccatum, ita et donum. Sed amplius. Nam judicium quidem ex uno in condemnatiomem. Ex uno justo peccante, processit judicium mortis. Gratia autem ex multis delictis in justificationem. Quia non invenit Adam multam justitiam, qnam suo exemplo destrueret : Christus autem gratia sua multorum peccata dissolvit. Et Adam solam formam fecit delicti : Christus vero et gratis peccata remisit, et justitiæ dedit exemplum. Si enim unius delicto mors regnarit per unum: hulto magis abundantiam gratiæ, et donationis, et justitiæ accipientes in vita, regnabunt per unum Jesum Christum. Quare multa peccata dimisit, abnndantia donationis Spiritus sancti, quia multa sunt dona. Ipsa enim justitia donatur per baptismum, non ex merito possidetur. Igitur sicut per unius delictum in omnes homines in condemmationem : sic et per unius justitiam fn omnes homines in justificationem vitae. Mors regnavit : subauditur, ita et per justificationem gratia regnavit. Ite;nque superius dicit: Numquid iniquus Deus, qui infert iram ? Et adjecit : Absit; quomodo potest

paucissimos dies legi Pelagii quædam scripta, viri, ut audio, sancti, et non parvo provectu Christiani, quæ in Pauli apostoli epistolas e.rpositiones brevissiinas continerent, atque ibi comperi, cum ad illum venisset locum, ubi dicit Apostolus, Per unum 'hominem peccatum intrasse in mundum, et per peccatum mortem, atque ita in omnnes homines pertransisse, quamdam eorum argumentationem , qui negant parvulos peccatum originale gestare........ Sic ergo illa argumentatio posita est : Hi autem, inquit, qui contra;traducem peccati sunt, ita illam impugnare nituntur : Si Adæ, inquiunt, peccatum etiam non peccantibus nocuit, ergo et Christi justitia etiam non credentibus prodest : quia similiter, immo et magis dicit per unum salvari, quam per unum ante perierunt. Eadem plenius Mercator recitat : Hi autem, qui contra traducem peccati sentiunt, aliter eos qui defendunt traducem impugnare conantur. Si peccatum, inquit, Adæ, etiam,non peccantibus n0cuit, ergo et Christi justitia non credentibus prodest, quoniam similiter , immo plus dicit Apostolus per unum liberari, quam per unum ante perierunt. Deinde dicunt, inquit : Si baptismus mundat antiquum illud veternosumque peccatum, qui de duobus baptizatis nati fuerint, debent hoc carere peccato. Non enim potuerunt ad posteros transmittere, quod ipsi minime habuerunt. In hoc addunt, inquit, quoniam si anima non est ea traduce, sicut nec est, sed sola caro habet traducem peccati, sola et pœnam meretur. Injustum est enim, ut hodie nata anima non eae massa Adæ, tam antiquum peccatum portet alienum : quia nec rationabile est, ut Deus, qui propria peccata dimittit, unum imputet alienum.,

unius delicto Adæ, omnes homines condemnare? A rium consepeliamur Christo, criminibus morientes,

cum nec unius Christi justitia, omnes homines justificati sunt? Omnes autem dicens, non generaliter dicit, sed uniuscujusque partis significat multitudinem. Alioquin inveniuntur omnes homines justificati in Christo, sicut et in Adam condemnati : et non erit ultra, qui puniatur. Sicut enim per inobedientiam unius hominis peccatores constituti sunt multi : ita et per unius obedientiam justi constituentur multi. Sicut exemplo inobedientiæ Adæ, peccaverunt multi.Grande enim crimen inobedientiæ est, quod tantos occidit. Leac autem subintravit : ut abundaret delictum. Quia naturalem legem habentes Hebræi et scribæ acceperunt, propterea dicit, subintravit. Ipsi enim ad majorem mercedem accipientes legem, per suam negligentiam non custodientes, in majus ceciderunt delictum, ne dicerent, sed nobis lex peccatum dimisit: non, inquit, venit dimittere, sed demonstrare delicta. Et dum scienter peccatur, coepit abundare delictum : quasi si diceret : ut video, lex peccatum non abstulit, sed adjecit : non tamen suo vitio, sed illorum ; subintravit, hoc est, subito intravit, et ita contingit ut abundaret delictum. Ubi autem abundavit delictum, superabundavit et gratia. Sicut ait Salvator: Cui plus dimittitur, amplius diligit. Manifestata est enim quantitas peccati, ut sciretur gratiæ magnitudo, et redderemus competens debitum charitatis. Ut sicut regnavit peccatum in mortem, ita et gratia regnet per justitiam in vitam æternam, per Jesum Christum Dominum nostrum. Sicut abundanter confirmatum est regnum peccati, per contemptum legis: ita et regnum gratiæ confirmetur, per multorum remissionem peccatorum, et indesinentem deinceps justitiæ actionem. CAPUT VI. Quid ergo dicemus? Manebimus in peccato: ut gratia abundet ? Absit. Qui enim mortui sumus peccato. Ne non intelligentes dicerent : Si gratia crescit in magnitudine delictorum, peccare debemus, ut possit magis ac magis gratia abundare. Absit. Ego de illis dico, quos ita fides invenit, non de nobis, qui jam mortui sumus peccato, ut gratia viveremus. Quomodo adhuc vivemus in illo ? Vult tam firimum esse baptizatum, tamque perfectum. An ignoratis, fratres. Aut numquid nescitis ipsum sacramentum baptismatis. Quia quicumque baptizati sumus in Christo Jesu. Tribus modis baptismum accipitur in Scripturis : Aquæ, et Spiritus sancti, qui et ignis appellatus est, et sanguinis in mariyrio, de quo Salvator dicebat : Baptismo habeo baptizari. ' In morte ipsius baptizati sumus. Ut illi commoriamur in baptismo. Consepulti enim sumus cum illo per baptismum in mortem : ut quomodo Christus surrerit a mortuis, per gloriam Patris: ita et nos in novitate vitæ ambulemus. Ostendit nos propterea ita baptizari, ut per myste

et renuntiantes pristinæ vitæ : ut quomodo Pater glorificatur in Filii resurrectione, ita et per nostræ conversationis novitatem ab omnibus honoretur: ut ne signa quidem veteris hominis agnoscantur in nobis. Nec enim aliquid velle, aut cupere debemus, quod volunt aut cupiunt, qui nondum sunt baptizati, et quicumque adliuc veteris vitæ erroribus impliCantur. Si enim complantati facti sumus similitudini morlis ejus, simul et resurrectionis erimus. Si consepulti sumus nunc, et tunc resurrectionis ejus poterimus esse participes; et si fuerimus novi, et immutati in conversatione, similiter novi et immutati erimus in gloria. B Hoc scientes, quia vetus homo noster. Qui veterem hominem terrenum Adam imitando peccabant. Simul crucifixus est. Per baptismum te crucifixum intellige, qui membrum de corpore ejus effectus es. Et ille quidem innoxium corpus appendit, ut tu noxium suspendas a vitiis, in quo mysterio Moyses serpentem æreum in deserto suspendit. Ut destruatur corpus peccati : ut ultra non serviamus peccato. Hoc est, ut omnia vitia destruantur, quia unum vilium, membrum est peccati : omnia, corpus totum. Christus non ex parte, sed integer est crucifixus. Sive ut corpus nostrum destruatur a servitute peccati, et fiat justitiæ mancipium, quod solebat esse delicti. Omnis enim qui facit peccatum, servus est peccati. C. Qui enim mortuus est, justificatus est a peccato. Hoc est, alienatus est a peccato. Mortuus enim omnino non peccat. Ita et qui natus est de Deo, non peccat. Crucifixus enim omnibus membris dolore occupatis, peccare vix poterit. Si autem mortui sumus cum Christo, credimus quia simul etiam vivemus cum illo. Si commortui non sumus, nec convivemus : quia ejus non sumus membra. Scientes quod Christus resurgens ex mortuis, jam non moritur : mors illi ultra non dominabitur. Ita et nos si hic voluntate mortui fuerimus: secundam non timebimus mortem. Sive jam non potestis iterum baptizari, quia Christus non potest pro vobis iterum crucifigi : sicut dicit ad Hebræos : lmpossibile est D eos, qui semel illuminati sunt, etc. Quibus non pœnitentiam negat , sed iterationem baptismi diffitelur. Quod enim mortuus est peccato, mortuus est semel. Quia ipse peccata nostra portavit, et pro nobis doluit, ne de cætero peccaremus. Quod autem vivit, vivit Deo. Vivit in gloria deitatis. Ita et vos existimate vos mortuos quidem esse peccato : viventes autem Deo, in Christo Jesu. Quasi membra ejus semel vos scitote commortuos debere jam semper vivere Deo in Christo, in quo vita nostra abscondita est apud Deum : quem jnduit : ejus sequamur exemplum. , ,

[ocr errors]
« PoprzedniaDalej »