Obrazy na stronie
PDF

cem, et persequere eam. Nisi oderimus malum, bo- A calceolos, nec orbes stibio fuliginatos. Nam quanto

num amare non possumus. Quin potius faciendum est bonum, ut declinemus a malo. Pax quærenda est, fugiamus bella : nec suffecit eam quærere, nisi inventam fugientemque omni studio persequamur: quæ ersuperat omnem sensum, in qua habitatio Dei est, propheta dicente : Et factus est in pace locus ejus (Psalm. lxxv). Infernus itaque inter fratres dividit. Quidquid igitur separat inter fratres, infernus dicendus est. Concordia enim parvæ res crescunt : sic et discordia maximæ dilabuntur. Pulchre igitur persecutio pacis dicitur, juxta illud Apostoli : Hospitalitatem persequentes (Rom. xii) : ut non leni usitatoque sermone, et, ut ita loquar, summis labiis hospites invitemus : sed toto mentis ardore tenea

fœdior, tanto pulchrior. Quæ demum plorat ad crucem, unguenta parat: quærit in tumulo, hortulanum interrogat, * pergit ad apostolos, repertum nuntiat: illi dubitant, ista confidit (Joan. xx). Non enim tam peccati crimen arguitur, quam velox conversio in pœnitentiæ celeritate laudatur. Nec Deus cogeret pœnitere, si non esset poenitentibus veniam concessurus. Nihil enim tam repugnat Deo, quam cor impœnitens. Hoc solum crimen est, quod veniam consequi non potest : præcipue quia non injustus, ut propter multa mala paucorum obliviscatur bonorum : immo de nulla re sic irascitur Deus, quomodo si peccator superbiat, et erectus et rigidus non flectatur in fletum nec misericordiam postulet

mns, quasi auferentes secum de lucro nostro atque B pro delicto: Nihilque sic offendit Deum, sicut ere

compendio. CAPUT XXIX.

De infirmis et pauperibus recreandis.

Si quis coeperit ægrotare, transferatur ad exedram latiorem : el tanto- senum ministerio confoveatur, ut nec delicias urbium, nec matris quærat affectum. Ne liceat dicere cuiquam : tunicam et sagum textaque juncis strata non habeo. Ita oeconomus universa moderetur, ut nemo quid poslulet [Al. add. nemo non] habeat. Servias fratribus, hospilum lava pedes, pauperibus et fratribus refrigeria exhibe [Al. tac. exhibe] : sumptum manu propria distribue. Quoniam quidquid habent clerici, pauperum est, et domus eorum omnibus debent esse communes. Sus

cta cervix post peccata, et ex desperatione contemptus. Unde et vos non desperetis veniam scelerum magnitudine : quia magna peccata magna delebit pœnitentia [Al. misericordia]. Nam Deus non vult inferre supplicia, sed terrere passuros. Ipseque ad pœnitentiam provocat, ne faciat quod comminatus eSt. Dæmonum enim nullus est qui parcat. Omnes ad prædam festini venient : ante faciem ipsorum ventus. Et quidquid aspexerint, quidquid vultui eorum obviiim fuerit, urere desiderabunt et perdere. Sed nec quisquam per patientiam bonitatis Dei, de peccalorum suorum impunitate contendat, nec illum non æstimet offensum, quia necdum expertusiratum.

ceptioni enim peregrinorum et hospitum invigilare C Immo magna est ira, quando peccantibus non irascio compensata sit. Et sic magnum peccatum magna A si imperitus sum sermone, inquit Apostolus, sed non

debent. Docet Salomon misericordiæ operibus insistendum : nec nostris fidendum viribus, sed a Deo esse auxilium flagitandum. Sed esto quod æqueris pauperibus, inopum cellulas dignanter introeas, manus debilium sis, aquam portes, ligna concidas, focum cxstruas : sed ubi vincula ? ubi alapæ ? ubi sputa? ubi flagella, ubi patibulum? ubi mors? Et cum hæc omnia, quæ dixi feceris, ab Eustoehio Paulaque vinceris. lIæc dico, non quod de ardore mentis tuæ quidquam dubitem, sed quod currentem impellam : et acriter dimicanti fervorem augeam.

CAPUT XXX. De pœnitentia et misericordia Dei.

Arripe, quæso, occasionem, et fac de necessitato virtutem. Non quæruntur in Christianis initia, sed finis. Paulus male cœpit, sed bene,finivit. Jud;e laudantur initia, sed finis proditione damnatur. Et licet Deus non velit mortem peccatoris, sed ut convertatur et vivat: tamen tepidos odit, et cito ei nauseam faciunt. Cuique plus dimittitur, plus diligit. Unde meretrix illa Christi dilectrix in Evangelio baptizata, lacrymis, et crine, quo multos ante ceperat, pedes Domini tergens, salvata est (Luc. vii). Non quidem habuit crispantes mitras, nec suridentes

• Addunt alii , Dominum recognoscitis.

citur Deus. Unde in Ezechiele ad Jerusalem : Jam non irascar tibi, zelus tuus recessit a me. Sed revera Deus hominibus non irascitur, sed vitiis : quæ cum in homine non fuerint, nequaquam punit. Habet autem ira Dei mensuras, quantum et quanto tempore, et ob quas causas, et quibus inferatur : juxta illud quod scriptum est : Cibabis nos pane lacrymarum in mensura. Misericordiam igitur a Deo consequitur, qui se putat esse miserum. Nam Deus qui nullis viribus superari potest, publicani tamen precibus vincitur. Quanto ergo tempore te errare nosti, quanto tempore deliquisti : tanto tempore humilia teipsum Deo : et satisfacito ei in confessione pœnitentiæ. Quoniam qui peccator est aliqua sorde inaculatus, de Ecclesia Christi non potest appellari, nec Christo subjectus dici. Igitur quia erravimus juvenes, emendemur senes, jungamus gemitus, et lacrymas copulemus, culpam simpliciter confitendo, Nam qui post lapsum peccatorum ad veram pœ" tentiam se convertit : cito a misericordiæ judice veniam impetrabit : quoniam apud Deum non !*'" valet inensura temporis, quam doloris : nec abstinentia tantum ciborum , quantum mortificatio WItiorum. Sed et magnum peccatum magnis diuturnis'"° cruciatibus luitur, culpaque legis præsentis sW" indiget misericordia. Conclusit enim Deus omnia sub peccato, ut omnibus misereatur (IRom. xi, 52). Sed frustra voce [Al. poenitentia] assumitur, si permanent opera. Sed ne diutius pertraham, habeto pauca pro pluribus : in quibus non tam ordo quaeritur, quam profectus. Age ergo, tu cave, curre, festina. Age, ut in hac spiritualitate proficias : Cave, ne quod accepisti bonum, incautus et negligens custos amitlas : Curre, ut non negligas : Festina, ut celerius comprehendas. Nam coepisse multorum est: ad culmen pervenisse paucorum. Tribuat tibi Christus, ut audias, et taceas, et intelligas, et sic loquaris.

CAPUT XXXI. Finis concludens regulam:

Et quoniam ita se natura habet, ut amara sit veritas, et blanda vitia existimentur, ut Paulus ait apostolus : Inimicus vobis factus sum verum dicens (Galat. iv, 6); unde et quia Salvatoris dura videbantur eloquia, plurimi discipulorum retrorsum abierunt : non mirum est, si et nos ipsi vitiis detrahentes, offendimus plurimos. Disposui tamen nasum secare fetentem : timeat qui strumosus est. Quid tamen ad te qui intelligis te innocentem? Nemo reprehendat quod aliquos aut laudamus, aut carpimus; cum et in arguendis malis sit correptio cæterorum, et in optimis prædicandis boni ad virtutum studia concitentur. Nos enim, ut scitis, Hebræorum lectione detenti, in Latina lingua rubiginem induximus: intantum ut loquentibus quoque stridor quidam C non Latinus interstrepat. Unde ignosce ariditati. Et

scientia (ll Cor. xi, 6). Illi utrumque non deerat, et unum humiliter renuebat. Nobis utrumque deest : quia et quod pueri plausibile habueramus, amisimus; nec scientiam quam volebamus, consecuti sumus, juxta AEsopianam fabulam : dum magna sectamur, etiam minora perdimus. Non prolongabuntur ultra sermones mei quoscumque loquor. Ea propter moneo, et flens gemensque contestor, ut dum hujus mundi viam currimus, non duabus tunicis, id est, duplici animo [Al. fide] vestiamur : non calceamentorum pedibus, videlicet operibus prægravemur : non divitiarum onera ad terraim premant : non virgæ, hoc est, potentiæ sæcularis, quæratur auxilium : non pariter Christum

B velimus habere et sæculum : sed pro brevibus et ca

ducis æterna succedant. Sed et precor qui fideles estis, ut ita vitam mostram et conversationem servetis, ne in ipsa vel ipsi scandalum patiamini, vel aliis scandalum faciatis : sed sit in vobis summi studii, summæque cautelæ : ne quis in hanc sanctorum congregationem pollutus introeat : ne quisquis Jebasæus habitet in vobis. Dominus Jesus conterat Satanam sub pedibus vestris : et incolumes vos, et prolixa ætate florcntes, Christus Deus moster tueatur omnipotens. Sed et Spiritus somctus nobis præstare dignetur, ut in hoc sæculo factores mandatorum suorum effecti, in hnjus vitæ agone probati, et fidcles inventi spiritualihus fructibus dilatati, a supernis mereamur adjungi concentibus. Ipsi gloria et imperium cum eodem Spiritu sancto in cuncta sæcula sæculorum. Amen.

• Erat antea, his continentibus mereamur adjungi : ipsi, etc.

APPENDIX AD REGULAM PRÆCEDENTEM.

[blocks in formation]

quem ipse S. Hieronymus cum suis monachis et fratribus professum fuisse, et in communi observasse perhibetur, vivere, et ut nomen gerebatis ejusdem sancti, sic ejus vitam, regulam, et opera desiderabatis imitari. Nos tunc hujusmodi propositum condignum, et rationi consonum recenseutes, tibi inter caetera, ut regulam vivendi in monasleriis, in quadam epistola ad Eustochium et moniales, quæ incipit : Tepescens in membris proclivum corpus, ut asseritur directa, contentam, et designatam, quam dictus S. Ilieronymus tunc a plerisque inter alias suas epistolas edidisse et conscripsisse dicebatur, quandocumque tibi videretur in regulam monachorum Eremitarum ejusdem Sancti, in locum diciæ regulæ S. Augustini suscipere posses, plenam et liberam, per alias nostras litteras, quas et earum tenores præsentibus haberi volumus pro expressis, concessimus facultatem: prout in eisdem litteris plenius continetur.

5. Cum autem sicut exhibita nobis nuper, pro parte tua petitio continebat, a nonnullis vertatur in dubium, an ipse S. Hieronymus dictam epistolam praefertur traditam, pro statutis dumtaxat ejusdem ordinis, et non regulam hactenus susceperis, sed stabili potius fundauiento pro institutione regulæ ejusdem Sancti provide per te suscepto, ex diversis epistolis et tractatibus per dictum S. Ilieronymum editis, et per Ecclesiam approbatis, nonnulla veram religionis doctrinam, vitamque monachalem, quam idem Sanctus cum suis monachis et fratribus in ejus vita in communi, quo ad ea quæ principalia sunt status, et vitæ monachalis, per multa et usque ad obitus sui tempora observavit, et aliquos alios observare monuit, continentia extraxeris, compilaveris, et velut in unum corpus sub certis titulis reduxeris, sub quibus tu, et plerique alii monachi et

ediderit; tuque propterea vivendi normam in ea, ut A quam regulam hujusmodi tradideris, publicaveris,

ut præfertur, ex tunc tu, priores, monachi, fratres, et personæ prædicti ordinis, secundum illam vota principalia religiouis hujusmodi emittere, profiteri et vivere teneamini. 7. Vosque et mores vestros tam eidem regu!ae, quam etiam illius doctrinæ, et institutis in quadam epistola per sanctum Eusebiuin discipulum ejusdem sancti Hieronymi ad Damasum episcopum Portuensem et Theodorum Romanum senatorem, de vita et doctrina religionis, ac obitu, et miraculis ipsius sancti lIieronymi destinata contentis, necnon per eumdem S. Ilieronymum dum iii extremis ageret suis monachis pro observantia regulari, et vitae integritate, sanctimoniaque reliclis, conformare debeatis.

fratres dicti ordinis, Altissimo concedente, vobis B 8. Et nihilominus ne hujusmodi regula per te

etiam super hoc apostolici favoris suffragante praesidio, de cætero degere, et permanere, ac illa in regulam suscipere proponitis et etiam affectatis. 4. Pro parte tua nobis fuit humiliter supplicatum, ut per te extracta, et compilata, in modum vivendi, et formam regulæ liujusmodi, tibi et successoribus tuis præpositis, ac omnibus, et singulis prioribus, monachis, fratribus, et personis dicti ordinis præsentibus, et futuris, qui in illo vivere, et Altissimo famulari voluerint in locum dictæ regulæ S. Augustini suscipiendi, ac dictum ordinem S. Ilieronymi profitendi polestatem, ac licentiam concedere de benignitate apos;o'ica dignaremur. 5. Nos igitur hujuscemodi regularem et monacha

lem observantiam dicti S. Ilieronymi laudabilem, et C.

in vita ejus per ipsum observatam merito laudantes, et approbantes, illainque in Dei Ecclesia in ordinem monachalem attolli, et observari intensis desideriis affectantes, necnon pio et sincero tuæ devotionis proposito grato concurrentes assensu, hujuscemodi quoqne supplieationibus inclinati, discretioni tuae doctrinam, et instituta monachalia ejusdem S. Hieronymi, prout per te Domino inspirante ex eisdem epistolis, et tractatibus, ut praemitlitur, non niut;itis sententiis extractâ, compilata et reducta sunt, loco regulæ S. Augustini et statutorum in epistola contentorum, hujusmodi in regu'am monachalem ordinis monachorum Eremitarum dicti S. Hieronymi, etjus tu ipse professus existis, illariique vitam in ordinem hujusmodi suscip;eiidi, ac ipsam regulam ejusdem Sancti, prioribus, monachis, fratribus, et personis prædictis sub ea vivere cupientibus. 6. Quos etiam, ac te a dictæ regulae S. Augustini, et statutorum per tc juxta dictam epistolam Tepescens susceptornm, licet auctoritate sedis apostolicæ conlirmatorum, observantia, ex tunc penitus absolutos esse volumus, et decernimtis per praesentes, etiam sub modis, et formis in dictis litteris expressis, tibi etiam quo ad hoc suffragari, et alias in suo robore permanere volumus observandam tradendi, et publicandi, plenam et liberan auctoritate apostolica tenore præsentium, concedimus facultatem, volentes, et auctoritate præfata statuentes, quod post

suscipienda , et aliis monachis tradenda cuiquam niuium gravis appareat, aut onerosa, volumus, et eadem tibi auctoritate concedimus, quod priores, monachi, fratres, et persoii;e prædictæ, aut iIIi ex eis, qui regulam hujusmodi susceperint , illam , aut instituta, et doctriiiam in epistola ejusdem sancti Eusebii , vel aliqua contenta in eisdem quandoque humana fragilitate, aut infirmitate causante, seu alias tam exacte prout traditur in eisdem observare nequiverint, non propterea mortalis peccati vinculo sint ligati, sed per suos superiores corporali dumtaxat I oena, qua congruit procedatur, eisque pro excessu, et transgressione, ac pro modo culp;e injungi valeat poenitentia salutaris, quam humiliter suscipere et adimplere teneantur. 9. Quodque tu, et successores tui præpositi dicti ordinis monachorum illos ex prioribus, monachis et fratribus praedictis qui ordinem ipsum jam sub dicta regula S. Augustini, professi sunt, ac propter infirmitatem hujnsmodi, seu quavis alia de causa ad observandum liujusmodi regiilam S. Hieronymi se impotentes senserint, aut alias eam acceptare noluerint, ut sub illis, regula, observantia, et obedientia regularibus, sub quibus eos in hactenus rexisti, et gubernasti , etiam de cætero regere, et guberna e, ipsique in illis remanere, et Altissimo famnlari. 40. Cnm eis quoque, ac etiam illis, qui secundum ipsam regulam S. Hieronymi, et ut praefertur in postertim pro tempore profitebuntur, casu aliquo de praemissis, aut alia rational i i causa , de qna tii i, seu illis videl)itur, subsistente, super singulis in eadem regula B. liieronymi contentis, auctoritate praedicta, per vos, vel alios dispensare, aut alias eorum aniimarum saluti, prout expediens fuerit, eonsulere et etiam providere valeatis, smper qtiibus tibi et successoribus ipsis etiam plenam, et liberam harum serie concedimus facultatem. 11. Decernimus insuper auctoritate prædicta, quod hujusmodi regula postquam per te tradita, et publieata fuerit, ut præfertur, robur obtineat perpetuæ firmitatis, et ab omnibus, qui secundum eam vota eorum principalia sponte profiteri voluerint, juxta illius continentiam et effectum inviolabiliter tutionibus Apostolicis, nec non omnibus iis, quae in dicis litteris non obstare voluimus, cæterisque contrariis quibuscumqne.

observetur. Non obstantibus praemissis, ac Consti- A et approbantes, illamque in Dei Ecclesia in ordi

12. Nulli ergo hominum liceat hanc paginam nostræ constitutionis, statuti, voluniatis, et concessionis infringere , vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei, et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus se iioverit incursurum. Datum ßomae apud sanctos apostolos, idibus Martii, pontificatus nostri anno duodecimo.

EJUSDEM MARTINI V* P. M. BULLA ALTERA.

Martinus episcopus servus servorum Dei, ad perpetuam rei memoriam.

H. Et si pro cuuctorum Christi fidelium super quibus curam apostolatus officii gerimus statu salubriter dirigendo, et ampliando libenter adhibeamus sollicitudinis nostræ partes : illos tamen affectuosiori stndio prosequimur claritatis, qui, mundanis ahjeetis illecebris, in humilitatis spiritu sedulo virintuin Douiino famulantur. Unde ea quae pro illorum sub vera religionis observantia stabiliendo proposito provide emanasse competimus, ut firma ilibataque permaneant libeiiier apostolico munimine roboramus.

9. Nuper siquidem pro parte dilecti filii Lupi de 0'meto, ordinis monachorum Eremitai um S. llierofymi generalis praepositi nobis exposito , quod du

B

i;em mouachalem attolli, et observari infensis desideriis affectantes, eidem Lupo doctrinam, et instituta monachalia ejusdem S. Ilieronymi ex eisdem epistolis, et tractatibus, prout per ipsuiu Lupum extracta, compilata , et reducta fuerant loco regulæ S. Augustini in regulam monachalem ordinis monachorum ereiuitarum dicti S. Ilieronymi, et ejusdein S. vitam præfatam in ordinem hujuscemodi suscipieudi, ac ipsam regulam dicti sancti prioribus, monacliis, fratribus, et personis praedictis sub ea vivere cupieutibus, quos etiam ac per ipsuum Lupum postquam secundum eamdem regulam vota sua principalia emisissent a dictæ regulæ sancti Augustini observantia ex tunc penitus absolutos esse volumus, et decrevimus observandam tradendi, et publicandi plenam, et liberam per alias nostras litteras, quas earum tenore praesentibus haberi volumus pro expressis, concessimus facultatem, ae per easdem litteras voluimus, quod postquam idem Lupus regulam hujusinodi tradidisset, publicasset, ut præfertur, ex tunc ipse, ac priores, monachi, fratres, ac personæ prædicti ordinis secundum illain vota sua principalia religionis hujusmodi emittere, profiteri, et vivere tenerentur, ipsaque regula sic tradita et publicata robur obtinet perpetuæ firmitatis. 3. Cum autem sicut exhibita nobis nuper pro parte ejusdem Lupi petitio continebat, licet ipse postmodum ad salularem dicti ordinis monachalis institutionem, ejusque soliditatem, et incrementum

dum ipse, et plerique alii professores ordinis ejus- C provide intendens, præfatam vitam dicti sancti Ilie

dem sancti Hieronyrni sub regula sancti Augustini tunc vivente zelo devotionis accensi ob frugem vitae melioris, arctius et perfectius quam regula dictaret htijusmodi, et in vero statu monachali, quem ipse sanetus llieronymus cum suis monachis, et fratribus professum fui-se , et in communi observasse perliibetur, vivere, et ut nomen gerebant ejusdem sancti, sic ejus vitam , regulam, et opera desiderabant imitari. Ileirco ad hnjusmodi ordinis stabile potius fumdamentum , pro institutione regulæ monacho u m eremitarum ordinis dicti sancti Hieronymi ex diversis epistolis, et tractatibus per dictum sanctum IIieronymum editis, et per Ecclesiam approbatis, nonnulla veram religionis doctrinam, vitamque momachalem, quain idem sanctus cum suis moriachis, et fratrihiis in ejus vita in communi quoad ea, quæ principalia sunt status, et vitae monachalis per multa, et usque ad sui obitus tempora observavit, et aliqnos alios observare monuit, continentia Lupus ipse extraxerat, compilaverat , et velut in unum eorpus sub certis titulis reduxerat, sub quibus ipse, et p!erique alii monachi, et fratres dicti ordinis ex tunc in antea degere, et permanere, ac illa in regulam suscipere proponebant, et affectabant. Nos igitur hujusmodi propositum condignum , et rationi consonnm recensentes, hujusmodi regularem , et monachalem observamliam per ipsum sanctum Ilieronyinum in vita ejus observatam merito laudantes,

[ocr errors]

ronymi monachaleim in ordinem hujusmodi, ejusque doctrinam, et instituta monachalia , prout ex epistolis, et tractat bus praedictis per ipsum Lupum extracta, compilala , et reducta fuerunt, ut præfer. tur, dictarum lilterarum vigore loco dictæ regulæ saneti Augustini in regulam ordinis monachorum Eremitarum assumpserit , et erexerit, atque susceperit, ipsamque regulam p:ioribus, monachis , fratribus, et personis ordiiiis hiijusmodi sub ea vivere cupieutibus juxta illius continentiam inviolabifiter observandam tradiderit, publicaverit, ac observari decreverit, ipsique priores, mon ichi, et fratres vota sua principalia secundum regtilam liujusmodi in inanibus dicti Lupi professi fuerint, illaqiie de caetero utentes secundum eam regantur, et gubernentur, ac ipsa in regulam eorum tamquam veram doctrinam monachalem sancti llieronymi laudantes, et approbantes acccp:arunt, et secundum eam, euiam monasteria ejusdem ordinis monachorum regunt, et gubernant. 4. Idem tamen Lupus assumptionem, erectionem, susceptionem , traditioiiem, pul)licationem , et decretum, aliaque præmissa ex certis causis dubitat viribus non posse subsistere : pro parte dicti Lupi nobis fuit humiliter supplicatum ut assumptioni , erectioni, susceptioni, traditioni, et publicationi, ac aliis præmissis pro illorum subsistentia firuiori robur apostolicæ confirmationis adjicere de benignitate apostolica dignarcmur. 5. Nos igitur qui religionis propagationem, et divini cultus augmentum nostris vigere temporibus intensis desideriis affectamus, hujusmodi supplicationibus inclinati, assumptionem, erectionem , susceptionem, traditionem, et publicationem, et alia praemissa, ipsamque regulam, prout inferius descrihetur, ac omnia, et singula in ea contenta, ac inde secuta, rata habentes, et grata, ex auctoritate apostolica ex nostra certa scientia confirmamus, et præsentis scripti patrocinio communimus, supplentes omnes defectus, si qui forsan intervenerint in eisdem. 6. Statuentes nihilominus, et etiam ordinantes, quod de cætero Lupus ipse , ejusque successores praepositi, generales, priores, monachi, fratres, et professores, ac conventus, et monasteria dicti ordinis monachorum Eremitarum S. Hieronymi, quæ nunc sunt, et erunt in posterum, profiteantur vota sua tria principalia religionis, ac etiam regantur, et gubernentur per dictum Lupum, ejusque successores præpositos, ac vivere teneantur secundum regulam hujusmodi, ejusque continentiam, el effectum , ac ipsius susceptionem, traditionem, et publicationem præfatas, aliaque instituta ordinis hujusmodi regularia. 7. Volumus insuper, afque concedimus ad sere

A nandas conscientias professorum hujus ordinis, et pro ip- orum majori quiete animorum, quod si qui professorum hujusmodi dictam regulam, seu aliqua de contentis in ea, humana fragilitate, aut infirmitate causante, seu alias tam exacte, prout traditur in eisdem, non observaverint, non propterea morlalis peccati vinculo sint ligati, sed per suos superiores pro eorum, et transgressione, ac modo culpæ injungi valeat pœnitentia salutaris, quam suscipere eu adimplere teneantur. Non obstantibus apostolicis, ac prædicti, et aliorum quorumcumque ordinum, statutis, et consuetudinibus, etiam juramento, confirmatione apostolica, vel quacumque firmitate alia roboratis, cæterisque contrariis quibuscumque.

8. Tenor vero Itegulæ hujusmodi de verbo ad

B verbum sequitur, et est talis: Fratres charissimi, non queo quem mente concepi ore proferre sermonem, etc.; in fine vero ejusdem subditur.

9. Nulli ergo omnino hominum liceat hanc pagi

nam nostræ confirmationis, communitionis, supplicationis, statuti, ordinationis, voluntatis, et concessionis infringere, vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare præsumpserit, indignationem omnipotentis Dei, et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus se noverit incursurum. Dat. Romæ apud Sanctos Apostolos sexto idus Julii, pontificatus nostri anno decimo tertio.

REGULA MONACHARUM.

Jndigna prorsus, quæ Hieronymo affigeretur, doctis probisque hominibus visa est. Sane neque est, in quo consarcinatoris diligentiam laudes.

[merged small][ocr errors]

Tepescens in membris proclivum corpus ad terram ex qua exiit, jamque rugosa fronte senem et naturæ pene portentum : vester, prædilectæ in Domino filiæ, et Dominæ Chrisli virgines sacratissimæ, Eustochium et reliquæ, ad Agni novas nuptias, sub obedientiae, pudicitiæ, paupertatis, et religionis in domo Domini adunat;c proposito, nimium sollicitat piæ devotionis in charitatis affectu, ut tremulenta manus suæ parumper vetustatis oblita, Deo vivendi, non mundo : spiritui, non carni : et quod arduum est, non sibi ipsi, normam et regulam, ex Christi et apostolorum vita collectam : ex sanctorum etiam patrum anachoretarum, quos per septem annos eremorum antra circumiens, non sine admiratione et informatione reperi, observationis et imitatiouis digno commendandam præconio, in præsenti libello edoceat officio calami, paratas mentes ad bonum, veluti lingua jamdudum solebat voce non morlua. 0 felix affectio, o desiderium in Domino commendandum : ut quæ deficiente, per senium et communem £!atis finem lingua doctoris, de casu timetis, qui

C promptus est, praesumptuose et non timide ambulantibus in via Dei; in qua tot latent adversa, quot momenta sunt temporum ! Exposcit vestra pietas, ut depicta sibi pericula, et fomenta remedii proclivus semper ad malum a primordio juventutis rationalis et animalis animus cernens gradiatur per tuta. 0 prudens consilium, ut pro voce scripuuram : et pro faciliter transeunti, diu mansurum commuuet ! O justa et sancta exhortatio, et perdigna exauditionis ljeneficit) ! Sed, prædilectæ filiæ, et si justum et sanctum est, quod petitis a patre : patris tamen negat ætas, prohibet insufficientia, licet ingerat charitas. Stupent oculi palpitantes in tenebris, horret naturæ phrenesi inconstans manus peragere juvenilia. Horuatur uamen semper charitatis ardor, ne parcatur labori, unde tantus colligitur fructus : quem non putarem in vobis carpere, quæ Scriptnris de Domini voluntate melius estis edoctæ, ut blandimenti aliquid fatear, licet veritatis, nisi ad alias succedentes per tempora informandum traheretur tantus hic labor.

[ocr errors]
« PoprzedniaDalej »