Obrazy na stronie
PDF

de'copisti, e dall'esser talvolta raccolti dalla sua A leggono i Manuscritti, e così la prima sincera edi

voce anche pochi periodi in qualche funzione proferiti. La diversità di stile, che si decanta, non si verifica generalmente, perchè in gran parte di questi monumenti l'istesso genio apparisce, e l'istesso modo. Le difficoltà sopra alcuni passi si risolvono con abbandonar l'errore di chi l'ha creduto del terzo secolo, e de'tempi di Gallieno, sopra di che veggasi l'Epistola da noi a Vescovi Veronesi nella nuova edizion dell'Uglielli. Che vivesse verso la fine del quarto secolo, si rende patente a chi ben considera in primo luogo la condizion di que tempi in quest parti, e l'uniformità de'fatti ne paesi adiacenti. Si rende indubitato poi dall'esser Santo Zenone succeduto a Gricino, e questi a Lucillo, che nel 547 sos

zione. Nè bisogna però prender questo numero troppo a rigore, come lo prese il Vossio (de Hist. Lat. lib. III, cap. 2), ben sapendosi l'uso de numeri rotondi, di che esempi si hanno infiniti. Post quingentos annos disse assolutamente Felice III, in Epistola da noi ora di nuovo publicata, e inserita nel tomo quinto de'Concilj, benchè scritta come abbiam quivi dimostrato avanti l'anno 489. Nè S. Zenone prende quivi il tempo dell'Epistola a Corinti, di cui fa menzione, ma de'tempi Cristiani generalmente, e dalla nascita di Cristo. Il ribatter l'obiezione del silenzio degli Antichi, e l'entrare nel particolar esame di ciascun Sermone, e nella quistione se fosse Martire o no, ed in altre tali, non è del presente in

crisse al Concilio Sardicese. Niente men forte è l'ar-B stituto, e sarà peso di chi finalmente è per intrapren

gomento, che si trae dall'Epistola di Sant'Ambrogio al nostro Vescovo Siagrio, perchè lo riprende in essa di non aver avuto per innocente una sacra vergine assolta già, e santificata dalla benedizione di Zenone di santa memoria: con che si fa chiarissimo, che Zenone era stato suo antecessore. Ma che occorrono altre pruove, quando dice egli stesso nel Sermone della Continenza, come gl'insegnamenti Apostolici correano quasi già da quattrocent'anni? Così

INDICES

dere una sana edizione di questo Padre. Niun'altro n ha maggior bisogno, e per riunire, e per distinguere, e per indicare i fonti, e per dichiarare, e per emendare ancora. Se questo Santo fosse nativo del nostro paese o no, nè si potrebbe asserir, nè impugnare: il nome veramente l'indica più tosto Greco, e l'Anonimo, di cui parleremo fra poco, sembra accennare, che quà venisse dalle parti di Siria.

OPERIBUS SANCTI ZENONIS FACEM PRAEFERENTES.

INDEX I,

TRACTATUUM SANCTI ZENONIS SECUNDUM ORDINEM PRAESENTIS EDITIONIS,

LIBER PRIMUS. Tractatus primus de Fide. Pag. 1 n. De Spe, Fide, et Charitate. 19 III. De Justitia. 30 iv. De Pudicitia. 59 v. De Continentia. 52 v1. De Patientia. 65 vii. De Humilitate. 70 vIII. De Timore. 74 Ix. De Avaritia 1. 78 x. De Avaritia II. 85 XI. De Avaritia III. - 90 XII. De Spiritu et corpore. - 91 xili. De Circumcisione. 99 xiv. De Spirituali aedificatione domus Dei. 109 xv. De Triplici genere sacrificiorum. 117 xvi. De Resurrectione. 125 LIBER II. Tractatus primus de Genesi contra Arianos. 141 II. De Genesi. 144

III. De Genesi, seu de aeterna Filii Dei generatione. 147 1v. De Genesi, seu de aeterna Filii Dei generatione. 150 v. De Fide, seu de aeterna Filii Dei generatione. 154 vI. De eo quod scriptum est: Cum tradideril regnum Deo r et Patri. 158

C xiv. De Juda. 192 xv. De Job. 199 xvi. De Susanna. 205 xvii. De Jona propheta. 205 xviii. De Natali S. Arcadii. - 211 xix. In illud Geneseos : Faciamus hominem ad imaginen et similitudinem nostram. 217 xx. In eumdem locum Geneseos. 219 XXI. De Psalmo centesimo. 220 xxII. In Isaiam I. 224 xxIII. In Isaiam II. 228 xxiv. In Isaiam III. 229 xxv. In Isaiam Iv. 250 xxvi. In Isaiam v. Ibid. Xxvii. In Isaiam vi. 251 xxvini. In Isaiam viu. 256 xxix. In Isaiam vin, seu de adventuOhristi in mundum 257 Admomitio in Tractatus sequentes. 258 xxx. Invitatio ad fontem i. 240 Xxvi. Invitatio ad fontem li. 241 xxxII. Invitatio ad fontem III. 245 xxxIII. Invitatio ad fontem 1v. 244 Xxxiv. Invitatio ad fontem v. - 245 xXxv. Invitatio ad fontem vi. 246 Xxxvi. Invitatio ad fontem vai. 218 xxxvii. Invitatio ad fontem viii. 249 xxxviII. Ad " post baptisma 1. 250 xxxix. Ad neophyios post baptisma II. 255 XL. Ad neophytos post baptisma lui. 255 XLI Ad neophytos post baptisma Iv. 257 XLII. Ad neophytos post baptisma v. 259

XLIII. Ad neophytospost baptisma vi, de duodecim signis. 261

xLiv. Ad neophytos post baptisma vii, die Dominico, de Comparatione tritici. 264

vII. De Nativitate Domini 1. 165 vIII. De Nativitate Domini II. 168 1x. De Nativitate Domini et majestate. 172 x. De Abraham I. 174 xI. De Abraham II. 178 xII. De Abraham III. 185 XIII. De somnio Jacob. 186

xLv. De die Dominico Paschatis I. 269 xLVI. De Pascha n. 272 xLvII. De Pascha III. 275

xlvIII. De Pascha rv. 274

[graphic]
[graphic]
[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Appendix ad Tractatus S. Zenonis, continens varios Sermones eidem S. episcopo perperam tributos.

Paaefario.

Potavii episcopi Tractatus duo et Epistola.

Tractatus i de Lazaro.

11. De martyrio Isaiæ prophetæ.

275 A

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

De Epist. B. Pauli ad Cor., seu de
eo quod scriptum est : Cum tra-

Potamii ejusdem Epistola ad Athanasium ab Arianis impe- diderit regnum Deo et Patri. Lib. ii. Tr. vi. 158
tium postquam in concilio Ariminensi subscripserunt.
s. Hilaram episcopi Pictavieisis Interpretationes Psalmo- Lib. ii. De æterna Filii Dei generation£;
rum quinque. Sermo i. Tr. iii. 147
Interpretatio Psalmi cxxvi. Sermo il. Tr. iv. 4:30
Interpretatio Psalmi cxxvii. Sermo Iu. Tr. v. 134
Interpretatio Psalmi cxxviii. J)e Adventu Domiui in mundum. Tr. xxix 257
Interpretatio Psaluli cxxix. De Nat. Christi. Sermo I. Tr. vii. 43
Interpretatio Psalmi cxxx. Sermo ii. Tr. viii. 168
§.iìèìïëïãïéïíôïíìatus quatuor Rulino presbytero C - Sermo iii. , , £r. ix. 172
Aquileiensi interprete. De Gircumcisione. Lib. i. Tr. xiii. 90
Tractatus u de Livore et lnvidia. De Fide. - Tr. i. 1
ii. De Adtende libi. De Spe, Fide et Charitate. - I'r. ii. 1!)
11. De Jejunio. - Pro Fidei veritate. Lib. ii. Tr. lxxvii. 505
jv. De Avaro divite. - De Pascha. Sermo i. Tr. xlv. 259
De hac appendice confer editionem nostram col. 527-534. Sermo ii. £r. xlvi. 3i?
Sermo iii. 'Tr. xlviii. 274
INDEX II Sermo iv. 1; xlix. 275
- - - - Sermo v. Tr. L. Ib.
TRACTATUUM sANCTI ZENONis, ExhibeNs ordiNeM ANTEA Sermo vi. Tr. li. 278
vulgAtum COllAtUM cuM N0V0. Sermo vu. Tr. lii. 279
Sermo viu. . Tr. xlvii. 215
Ordo antea vulgatus. 0rdo novus. Sermo ix (Pro baptizandis). Tr. liii. 279
Lib. 1. De Genesi. Sermo i. Lib. ii. Tract. ii. p. 144 Invitatio ad fontem. 1. Tr. xxxvi. 246
Sermo ii. Tr. xix. 217 Ii. Tr. xxxv. 244
Sermo iii. 'Tr. 1. 141 iii. Tr. xxx. 240
Sermo iv. Tr. xx. 219 1v. Tr. xxxi. 241
De Abrab. Sermo i. Tract. x. 174 v. Tr. xxxiii. 244
Sermo ii. Tract. xi. 178 vi. Tr. xxxvii. 249
Sermo iii. Tract. xii. 183 vii. Tr. xxxiv. 245
De Somnio Jacob. Tract. xiii. 186 viii. Tr. xxxii. 243
De Juda. Tract. xiv. 192 D Ad Neoph. post baptisma. Sermo i. Tr. xxxviii. 250
De Exodo Sermo i. Tract. Lv. 282 Sermo ii. Tr. xxxix. 255
Sermo ii. Tract. lvi. 283 Sermo iii. Tr. xl. 255
Sermo iii. Tract. lvii. 284 Sermo iv. Tr. xlii. 239
Sermo iv. Tract. lviii. 285 Sermo v. Tr. xliii. 261
Serimo v. Tract. liv. 281 Sermo vi. Tr. xliv. 264
Sermo vi. Tract. lix. 286 Sermo vit. Tr. xli. 257
Sermo vii. Tract. lx. 288 De spirilali ædificat. domus Dei. Lib. i. Tr. xiv 109
Sermo viii. Tract. lxi. 289 De Pauientia. Tr. vi 63
Sermo ix. Tract. lxii. 291 De Pudicitia. Tr. iv 59
Sermo x. Tract. lxiii. 292 De Continentia. Tr. v. 52
Sermo xi. Tract. lxiv. 235 l)e Justitia. Tr iii 50
Sermo xii. Tract. lxv. 294 De Timore. Tr. viii. 47
Sermo xiii. - Tract. lxvi. 295 De Jejunio. V. ed. nost. col. 527 et 554.
Sermo xiv. Tract lxvii. 296 De Spiritu et Corpore. Lib. 1. Tr. xii. 91
Sermo xv. Tr. lxviii. Ib. De Avaritia. Serino i. Tr. ix. 78
De praecepto Atvende tibi. Vid. edit. most. col. Sermo ii. Tr. x. 85
527 et 554. .Sermo iii. Tr. xu. 9l)
I»e Job. Lib. ii. Tract.xv. 199 1)e livore et invidia. Ap. Tr. S. Basil. 1. 5:5
De Psalmo xlix, seu de triplici ge- De S. Arcadio martyre. Lib. ii. Tr. xviii. 211
uere sacrificiorum. Lib. 1. Tract. xv. 11 De Resurrectione. Lib. 1. Tr. xvi. 12ò

[ocr errors][ocr errors]
[merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]

* INdex iii. — Duplex ratio nobis suasit,ut indicem ex codicibus descriptum hic appenderemus : primum ut constans omnium mss. ordo appareat, ex quo alieni tractatus in fine additi cognoscantur; dein ut tituli, qui in codicibus leguntur, innotescant. Sicubi vero tituli in mss. varient, in aunotationibus indicabuntur. Tabulam autem Remensi antiquissimo codici prælixam potissimum secuti sumus. (1) In codice Basilicæ Vaticanæ et in Tabula ms. Remensis ponitur per errorem quadragesimi, cum in titulo ejusdeiii Reineiisis et in ms. Vaticatio, Tolentinate, al ;ue rbin. habeatur : Tractatus Psalmi xli , in Pompeiano autem ac Zenoniano legitur : Invitutio fomtis. (2) In Zenoniano : De AEterna Filii generatione ; in editionibus vero : De .Elerma Filii Dei generatione. (5) De Judæis in Zenoniano et Sparaveriano, quod additum est in editione Veneta reliquis de Exodo et tractatibus de Isaia. (4) Tractatibus de Daniele praeter unum additur in ms. Sparav. et Zenon. titulus de tribus pueris, qui titulus tantum legitur in editione Veueta. (5) Iii ms. Zenoniano cuin editis : Invitatio fontis, vel ad fomtem. (6) Sic in omnibus Mss, præter Zenonianum, qui cum ediligne Veneta hunc utulura præfert : De Triplici genere sacrificiorum. Veronenses editores huic alium addidere : De Psalmo xlix. (7) In Zenoniano sime titulo; Veronensis editio : De P(tsc/ia. (8) Verba de xii signis in Zenoniano ac editione Veromeiisi onmittuntur. (9) Zenoniamus et editio princeps : Ad Neophytos. (10) Item ad Neophytos in Zenoniano et primâ editione. (11) In tabula mus. Remensis deest tractatus, qui in omni

[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

bus mss. legitur num. xlvi, et inseribitur : Incipit de Erodo ; nunc aütem nostro in ordine est Tract. lxii, de Exodo 1x, pag. 291 : 01)servandum tamen est, post Tractalum xlvi, iu omuibus mss. haberi Tractatum inscriptum Sequentia Evodi nullo numero sigualuum, et eum esse, qui in Tabula numero xlvi iudicatur. (12) Ita legitur in omnibus Mss. præter Zenonianum, qui cum editionibus hunc titulum præfert : De Æterna Filii jeneratlone. (15) Zenonianus et Sparaverianus de Fide, editi : De AEterna Filii Dei generatione. (14) D. Chrislo in Zenoniano; editi, de adventu Christi in mundt ttrru. (1δ) Ms. Zenonianus cum editione Weronensi de Fide :

ID Pompeianus de Tractatu fidei : Editio Veneta et tabula

Ms. Zeuoniani : De Fidei commendatione. (16) E litio Veneta : De Ædificatione domus Dei. {!) lta mss omnes et priiiia editio Veneta, in editione Veronensi additum est : De Psalmo cxxx. (18) In Zenoniauo et editione Veneta : Post traditum baptismut. (19) Ita in mss. præter Zenonianum, in quo habetur : Comparatio vineæ, et in editis : De Psalmo lxxix. (20) In Zenoniano: Præfatio Paschulis pro baptizamdis : Præfatio Paschalis quoque legitur in editione Veneta. (21) Ms. Zenouianus et editio Veneta : De tribus pueris. (22) In Zenoniano : De Pascha et Judæis; in editiòne autem Weileta . De Judwis. {5} Pro fidei veritate in Zenoniano et editis. 24) Post traditum baptisma in Zenoniano et editioneVemeta. (25) l)e Pascha et Judæis Zenonianus, de Judæis tantum editio Veneta.

[ocr errors]

in Append. xxxii. De Psalmo cxxvii. S. Hil. II. in App. xxxm. De Psalm6 cxxviii. S. Hil. III. in App. xxxiv. De Psalmo cxxix. S. Hil. IV. in App. xxxv. Interpr. Psalmi cxxx. S. Hil. V. in App. xxxvi. Tr. de Lazaro. Potam. I. in App. xxxvui. Tr. de Esaia £); Polam. II. in App. xxxviii. De Livore et invi- S. Basilii I. Rufino Aqui

dia (28). leiensi interpr. in App.

xxxix. De Allende tibi. S. Basil. II. Rufino interpr.

[ocr errors]

- in App. xli. De Avaro divite (29). S. Basil. IV. Rufino inlerp. in App.

xl. De Jejunio.

(26) In vetustissimo codice Remensi hic et sequentes decem sermones, quos in Appendicem rejecimus, alia manu additi et descripti cernuntur. „j, Zenouiaùus cum editis de Martyrio Isaiæ Prophetæ.

Rem. Ms. Monasterii S. Remigii Remensis vetustissimus octavo saltem sæculo exaratus. Vat. Ms. bibliothecæ Vaticanæ 1255 sæculi xiii. Tol. Ms. Venetus bibliothecæ PP. clericorum regularium S. Nicolai Tolentimatis ejusdem sæculi. Bas. Vat. Mss. Archivii Basilicæ Vaticanæ 35 ejusdem circiter ætatis. Urb. Ms. Vaticanæ bibliothecæ inter Urbinates num. 130 sæculi xlv. Zen. Mss. Duo monasterii Veronensis S. Zenonis, alter membranaceus, alter chartaceus sæculi xv. Sp. Ms. a Francisco sparaverio Veronensi olim recognitus. Pomp. Ms. Comitum Pompeiorum Veronensium sæculm xv. Edit. Ven. Editio Veneta anni 1508. Edit. Ver. Editio Veronensis anni 1586. Edit. Pat. Editio Patavina anni 1710.

B ti (28) Hic sermo in duos dividitur in mss.Tolentin, el Vaieano. (29)Zenonianus et editi : De Duplicitentationum specie; in Vatigano autem, Tolent, et Pompeiano post hunc sermo. nem additur titulus : De signo Crucis.

[blocks in formation]

EPISTOLA NUNCUPATORIA AD SIXTUM V PONTIFICEM MAXIMUM PRÆMISSA EDITIONI WERONENSI ANNI 1586.

Cum mense Aprili superiore, Beatissime Pater, de more institutoque veterum Romanorum Pontificum primo sui Pontificatus anno Sanctitas Vestra cereos Agnos Dei consecraret, quorum veluti divinæ cleinentiæ instrumentorum mirifica virtus in incendiis, eluvionibus ac tempestatibus sæpenumero mortalibus spectata est, ac sacrum cardinalium collegium pro sua in hunc ordinem benevolenti , el charitate tridui spatio eonvivio exciperet, memini S. Zenonis Weronæ episcopi et martyris a Sanctitate Westra mentionem factam postremo convivii die, quo sum ipse vocatus : convertens enim post saeram lectionem, et post gravissimos in mensa sermones habitos in me oculos, Cras, inquit, celebrabitur festus dies S. Zenonis episcopi et martyris, qui inter procellas persecutionum Weronensem Ecclesiam mira consiantia gubernavit, et Gallieni tempore martyrio c0romatus est; atque hanc commemorationem sermonum, qui ab eodem sanctissimo episcopo scripti simt, mentio subsecuta est. Cum verba Vicarii Christi in animo infixa essent meo, commemorationem S. Zenonis, cui post multos annos in hac administratione, quamvis indignus successi, tacitam vehementemque cohortationem putavissem, cumque ideo veronam permissu Beatitudinis Westræ rediissem alacrior et ardentior, multo quam umquam antea, ad munera pastoralia obeunda; in synodo diœcesana primnm clerum universum sum hortatus, ut Patronum hujus civitatis exemplar recte christiani gregis gubernandi, ac magistrum optimum et religiosius veneraretur, ei;studiosius moribus atque vita imiuretur : deinde quod sermones S. Zenonis, qui typis

impressi ante annos complures editi fuerant, essent valde mendosi, nec jam ulla fere amplius eorum extarent volumina, ne clerus Veronensis cæterique viri docti et pii utili lectione antiquissimi et sanctissimi scriptoris privarentur, decrevi, ut iterum multo accuratius imprimerentur. Accessit ardor quorumdam presbyterorum Veronensium, quibus nec ingenium in illustranda Ecclesia Weronensi deest, nec studium. Itaque mecum a multis viris doctis recogniti, emendati et expurgati meo jussu typis commissi sunt. Celebris quidem est, Sanctissime Pater, multis, præclarisque naturae muneribus Verona, coeli temperie, collium, Athesisque inlerfluentis amœnitate, magnitudine, antiquitate urbis, ingeniorumque præstantia. Floret artis operibus ad ornatum, et defensionem, arcubus, pontibus, amphiteatro, sacrisque templis: verum multo florentior est atque munitior numero Sanctoruin', atque reli. quiis, episcoporum præsertim, qui eam sapientissime sanctissimeque rexerunt : quorum primus Euprepius a S. Petro apostolorum principe Christique Vicario Veronam missus, quinque el triginta successores habuit sanctos episcopos : quorum memoria tum in libro de sanctis episcopis Weronensibus, tum in aliquot templis, tium in aula episcopii, loco iIlustri pictis imaginibus ac noininibus subscriptis diligenter conservatur : tum etiam in divinis officiis ex synodorum diœcesanarum decretis, et veteri instituto religiosissime colitur. Eorumdem tutelæ urbs hæc refert acceptum hoc maximum beneficium, quod per tot s;eculorum cursus, inter tot haeresum fluctus fidem catholicam integerrimam constantissime retimanæ suæ, omniumque fidelium Christianorum matri, unde norma recte credendi, recteque vivendi petenda est, summa cum veneratione paruerit. Inter hos episcopos B. Zeno martyr ordine octavus est : qui vix dum migrarat in cœlum, cum eum civitas Veronensis sibi patronum adscivit, et ut talem perpetuo coluit, quod ejus patroeinium sæpissime in suis calamitatibus experta est. Et piorum hominum sententia æquum fuerat, ut cum Sixti Il Papæ temporibus et vixerit, el scripserit Zeno, et ejus scripta pene mortua altero Sixto W Ecclesiam universam moderante feliciter reviviscerent, et quem auctorem atque hortatorem tacitum suae editionis habuerant, eumdem patronum disertum et vindicem haberent. Denique ut opuscula Veronensis Ecclesiæ episcopi Zenonis Weronæ episcopus illustrare, ita cardinalis ad Romanum pontificem, quem sacergotem magnum,

- nuerit : ac proinde isti sanctæ Sedi Apostolicæ Ro- A principem episcoporum, hæredem apostolorum, po

testate Petrum, unctione Christum (ut Sancti Bernardi verbis utamur ) sacrum Cardinalium Collegium, et universa Christiana respublica agnoscit et veneratur, et Augustinus Cardinalis Weronæ ad Sixtum W quem summa veneratione prosequitur, et a quo multis honoribus et magnis beneficiis est affectus, ea mittere debuit. Non dubito quin pastoralem hunc laborem meum, quamvis minimum, æstivis caloribus susceptum, probatura sit Sanctitas Vestra : et ex episcopi, martyrisque scriptis magnam sit captura voluptatem. Interim Deus auctor bonorum omnium et largitor Beatitudinem Westram, Sanctissime Pater, donis suis magis in dies, ut facit, locupletet : et collegio nostro universæque Ecclesiæ incolumem diu

B tissime servet, ul justitia, pax, istius sanctæ sedis

auctoritas, omnes virtutes in dies magis vigeaut atque florescant.

RAPHAELIS BAGATÆ ET BAPTISTÆ PERETTI
PRÆFATI0 IN EAMDEM EDITIONEM VERONENSEM AN. 4586.

Sanctus Zeno Weronae episcopus, et patronus difficillimis temporibus in magnis tempestatibus admirabili constantia Weronensem rexit Ecclesiam , ac Gallieni imperatoris tempore martyrio coronatus est. Floruit non solum vitæ sanctitate et pastorali vigilantia, sed doctrina, et dicendi laude : quod ejus sermones summa gravitate et apostolico quodam illius sæculi spiritu conscripti abunde testantur. Est

Oportuit enim sancto sermonum auctori tribuere marlyrii gloriam, quam illi (ut omittamus velustissima B. Gregorii papæ, Vener. Bedæ, Usuardi, et aliorum testimonia) recentissimum Martyrologium jussu Gregorii XIII Pont. Max. editum attribuit. Objiciet fortasse aliquis, hos sermones alterius Zenonis esse martyre posterioris, Veronæ item episcopi, cujus mentio fit a S. Ambrosio epistola prima ad

idem S. Zeno inter vetustissimos Ecclesiæ scriptores C Syagrium. At ille locus primum nihil habet, unde

connumerandus, cum doctissimo viro Origeni , et gloriosissimo martyri Cypriano æqualis fuerit. Is Weronæ pater patriæ nominatus est, et doctor insignis, quo doctoris nomine in Ecclesia etiam Mediolanensi decoratur. In Græcia etiam Christi Evangelium prædicavit, Exstant apud nos hujus S. Zenonis sermones in vetusto ex membranis manu scripto codice. Iidem a Guarino litteris Græcis et Latinis erudito, in antiquissimo volumine episcopatus fuerunt reperti, el a bibliopola quodam anno 1508 rudibus et mendosis admodum typis Venetiis fuerunt editi , S. Zenonis nomine , ut de eorum auctore nullo modo sit dubitandum. Nunc vero politioribus formis exacte recogniti, emendati et expurgati, Augustini

probetur ille Zeno horum auctor esse sermonum. Deinde non ita probat eum esse Veronæ episcopum, ut convincat. Cum enim S. Ambrosius aggressus fuisset prædicare (ut legimus in vita S. Eusebii Bononiæ Episcopi lib. 1 de episcopis. Bononiensibus) sacratam Deo virginitatem, Bonouienses ejus prædicatione permoti, eodem Eusebio auctore, virgines ipsi suas passium Mediolanum velandas mittebant : cujus rei etiam idem S. Ambrosius meminii lib. 1 de Virginibus: ubi etiam testatur virgines vel ab ipsa Mauritania Mediolanum , ut velarentur et sacrarentur, venisse: eadem ratione credendum est, virginem illam Indiciam nomine, de qua ibi fit mentio, Mediolani a S. Ambrosio eidem Zenoni viro sanctæ

Valerii Weronæ item episcopi, et S. R. E. cardinalis D memoriæ probandam et benedicendam traditam

illustrissimi, et reverendissimi jussu pro solerti ejus, vigili et solita pastorali cura impressi sunt, et distributi juxta eruditum illum ordinem, quem vir eximiæ doctrinæ et judicii F. Felix cardinalis de Montealto, nunc S. D. N. Sixtus W in sua operum S. Ambrosii editione secutus est : primus enim locus iis sermonibus attributus est, qui veteris testamenli locos explanant: proximus illis , qui novi : postremo loco ii, qui de virlulibus et vitiis tractant, collocati sunt. Neque vero reprehendat quispiam martyris nomen huic editioni additum, quo rudior illa caret:

fuisse : id enim facile ex eadem epistola colligitur. Soror enim ipsa S. Ambrosii , cum esset Mediolani, testatur liidiciam Romæ domi suæ Ambrosio absente habitasse: quædam vero Paterna nomine S. Ambrosii (sic ille ipsam appellat) filia, numquam ab Indicia discesserat: Indicia autem Weronæ, quo cum sorore sua nova nupta profecta fuerat, apud eam , pariete tamen interjecto, parvo videtur tempore habitasse : unde apparel Indiciam alibi, quam Weronæ, sacrata virginali benedictione insignitam fuisse, præsertim cum post tot annos a benedictione, ut inquit

« PoprzedniaDalej »