Obrazy na stronie
PDF

Cornelium Tacitum , quod parentem suum diceret. A primordio, et præcepta, et exempla debitricem marplexo tamque confuso labyrintho: tamen, cum utcum- A Isaias, quasi ab ejus extis futura perquirerent, quod

Acies dirigitur in parentes, hog est in Mariam e! Martham ejus sorores, ut cum Casaubono sentio ad Capitolini Marcum.

IN TRACT. DE MARTYRIO ISAIAE PROPHETAE, 1N APPENDICEM REJECTUM.

Ibidem (Ibid.). Isaiæ martyrium certum est in Sacra scriptura non reperiri, sed ex apocrypho disseminatum apud plures memoratur. Sin luue pro omnibus Justinus martyr, in Dialogo cum Triphone 549; Tertullianus, Scorpiaco cap. 8; et Origenes tum Comment. in Matth. 225, tum in responsione ad Africanum 252. Illud verum am falsum fuerit, non disquiro. Apud ilebraeos pro certo haberi refert Hnetius ad priorem Origenis locum. Ibidem (Ibid., col. 1415). Isaias cum Christum prædiceret, vel cum futuræ damnationis elogium, etc. Ambigit causam, nèque apud alios certa. Quidam apud Origenem homil. i in Isaiam credidere sectum, quasi legem prævaricantem. Pag. 518 (Ib.). Duabus eum violento supplicio quasi offulis bifidavit , etc. Offa absegmen carmis globi forma, ideo dicitur Martiali curva , lib. ult., Epigram. 221, penita tunc dicta, cum caudæ juncta esset ; cauda enim antiquitus penis. Videndus Festus in Penis, et in penitu offa, Arnobius, lib. vii, 230: Offa autem pemita est, cum particula visceris cauda pecoris amputata. Isidorus, Origin. lib. xx, cap. 2. Nescio unde habuerit offam esse proprie frustum dentium. An maxilla tunc ex quadam similitudine sequiori illo sæculo offa, et offula dicta ? Noster pro avulsa parte a corpore, et absegmine quantocumque carnis usurpavit. Ibidem (Ibid.). Aut ipsa lamina insontis viri per jugerum fidiculæ sævientis per costas stridente ictu sulcafet, etc. Accedo Octavii Ferrarii τοῦ μzzαρίτου opinioni, qui in Electis, lib. priori cap. 6, fidiculas docet fuisse nervos sive funiculos, quibus religabant arctissime martyris aut cruciarii imembra, ut intumescens pars saevius laceraretur ; hinc metaphora jugerum, et sulcaret. Ungulis enim proscindebant membrâ, et dum percurrerent costas, collisione ossium stridoreim referebant. Cæterum scripturam corruptam clamat perversa syntaxis. Ibidem (Ibid.). Sed in tanto caelestis palestræ miraculo nullus (ut arbitror) spectaculo resultanti, ita videre eum poterit, qui gesta numerare pertentet, etc. Corrupta esse ista senlio, atque forte sic reformanda. Sed in tamto cælestis palestræ miraculo, nullus, ut arbitror, spectaculo resistente ita videre, etc. Spectaculorum alia grata sunt, quibus visum libenter accommodamus, alia i.,grata et inhumana, quæ vel cogitatione abhorremus, et a quibus oculos abstinemus, cujus modi in AEdipo Tyranno SQplioclis 1505.

[ocr errors][ocr errors]

tyrii fidem ostendunt. Ibidem (Ibid., col. 1416). Cum in capite hoc est colectæ sensualitatis umbilico, etc. Caput umbilicum vocat, hoc est centrum omnis sensualitatis; nam in capite omnis motus, sensusque principium sumit, quod subjecta membra parendo exsequuntur. Sicuti énim cor officina spirituum vitalium, ita spiritus animales in cerel)ro resident, ubi quoque omnium sensuum locus est. Plin. lib. ii, cap. 57 : Hanc habent sensus arcem, huc venarum omnis a corde vis tendit, hic desinit, hic culmen altissimum, hic mentis est regimen. Ibidem (Ibid.). Et stridore reciproco sulcos dentium duceret, labebatur, elc. Colliduntur inter se hæc membra, et absonum quid reddunt , nesciam Auctoris, am librariorum culpa. Jam a dentium stridore peracto, pergit incipere de capillorum messe, et capitis cute detrita, quod præposterum est. Ibidem (Ibid.). Ilebraeas capitis litteras testum verticis mersit, etc. Aliud fuisse munus Pontificium, aliud munus Propheticum notius est quam ut dicere deheam. Pontifices inter habitus sacerdotalis ornamenta habuisse etiam in capite, άτί τῆς μίτρας, nomen Dei in lamina aurea inscriptum, notuiii ex Exodi cap. xxviii, a num. 56. Sed illud neque in Pontifice perpetuum, neque in cute, neque Prophetæ commune. Quid ergo sibi velint Zenonis ista (Potamii non Zenonis, ut eae Admonitione nostra liquet), satius est fateri me non intelligere, quam aliena comminisci quæ ut non illustrent, obscurent potius obscurissiimam periodum. Ibidem (Ibid.). Concinamenti misu sector sollicitus defixisset,etc. Ut medium spinæ teneret, neque serra hinc inde pr;evaricaretur, quod facile in tautum ossium articulatione aliqua sollicita cura adhibenda fuerat, quam concinamenti nisum vocat suo more. In ms. Nissus est, quod est nixu. lbilem (Ibid.). Fontis fluenta purpurei laxatis venarum

C lapsibus, etc., propalatis,et apertis ductibus sanguis de

[ocr errors]

que huc progressi fuerimus, paulisper interim subsidere decrevimus, naum aliquibus sine fructu immorari neque laudis est, neque operae pretium. Primum nescire fatendum est, de quo castidico juvene loquatur, quum Isaias jam senex octogenarius et ultra, tantum enim vixisse dicitur, juvenis nomen non meretur. Laqueata commercia intelligamus licet de in testinis, qu:e flexuosis gyris, anfractibusque ἐπαναδιπλοῦνται replicantur, ut ait Aristoteles, quid ad cætera? Quis sonus buccinæ ferientis, neque enim subsidium ab actis passionis hujus ? Pro Belial certum est intelligere Manassem filium Ezechiæ, sub quo, ut ait D. Hieronymus, lsaias sectus in duas parias occubuit. At dum eum dicit prodigum genealogiæ, manemus in incerto, voluerit ue despexisse sobolem, et successorem, quod falsum redarguitur ex Matthæi cap. 1 , Mzváaan; &y£vvr,ae tbv 'Ay&v, aut \quid aliud, quód nedum concupere possum. Pag. 549(Ib.). Vir cruentus, et prodigus genealogiæ. Adhuc animus gestit in istis tentare. De prodigalitate neque in sacris litteris, neque in Josepho quidquain Mahassi imputatur. I aque hæc scriptura suspecta est, neque enim credibile, Zenonem rerum cognitione instructum, atque sacra Lectione imbutum adscribere illi voluisse immeritam culpam. Ideo censerem legendum potius cruoris prodigus, pro cruentus et prodigus. Suffragatur Josephus, qui άρχαιῶoy, lib. x, cap. 4, sub hoc ait: Tó ziuzτι δεῖται τω 'Ispoaövgz. Praeterea cur prodigum genealogiæ dixerit r;iiionibus jam dictis non video. Igitur, scripturam non recte procedere dicemus, ei, si res mei sit arbitrii, scribendum ducerem ἐντι τοΖ genealogiæ, genethliacus. Convenit nimirum genethliaci titulus illis, quos Manassi subjunctos attribuil recte, ex lib. iv Regum, cap. xxi, mum. 6. Genethliacos dicit Agellius, lib. xiv, initio, qui de motu deque positu stellarum dicere posse, quæ

futura sunt, profitentur ; at pressius et proprius Ma

milius, lib. 1, fol. 2, a vers. 30 : Primique per artem Sideribus videre vagis pendentia fata Nascendi quæ cuique dies, quæ vita fuisset, In quas fortunæ leges quæque hora valeret. Qui Genesim et horam nativitatis alicujus inquirunt, ut illi de vitæ successu prædicationes suas accommodent. Ibidem (Ibid.). Mathematicus Catabolicorum, fatidicorum et pytonicorum antistes, etc. Pro fatidicorum legitur in ms. phitidicorum, monstrum lectionis. Mallheiiiaticus propria significatione est, qui disciplinas scit, et qui in illis versatus cum laude et gloria nominis sui videtur, quod voluerit consecutus, ut ait Cicero circa principiuim lil). i de Oratore. Sed abusus aliul voluit, iam quos gentilitio vocabulo Chaldæos dicere oportebat, matheuiatici dici coepii; Agell. lib. 1, cap. 9, hi nimirum, qui stellarum poteslati hominum fata subjiciunt. Sextus Empiricus, lib v : rsvsv) oyizv σεμνοτάροις κοσμοῦντε; άνόμασιν' oi Xa}âaîo, . ' μαθηματιzo'): , zzi &a*ρολόγον; apz; αὐτούς àvayops Jova ' : Genealogiam Chaldæi muagnificis ormanites nominibus, se ipsos mathematicos appellant, et astrologos : idcirco magi, incantatores, mathematici, astrologi eodem reputantur in canone 56 synodi Laodicen:e. Il)idem (Ibid.). Catabolicorum, fatidicorum et pytomicorum antistes. Tertullianus, de Anima, cap. 28, in fiue : Scimus etiam magiæ licere eaeplorandis occultis per cataboiicos, et paredros, et pytonicos spiritus. Caiabolici verbum, de quo prius dubitabamus, certum habemus ex loco Tertulliani citato ; sed ejus interpretationem ad gustum nostrum non habemus; nam juam habet Turnebus in Adversariis, prorsus non jlacet, licet videatur approbata ab Leone Allatio in $uo de Engastrin, cap. 4, quem vide, et in eo de Pylonicis. Ibidem (Ibid.). Intra loricam sacri pectoris fidei comitium, prœdicationis, etc. Videtur ex his dissectus

contradicit causis, quas tetigit initio sermonis. Frustra fuerit, si moneam sacrum pectus heic haberi pro corde in animo residenti, loricam autem pro ossibus, quæ præcordiis et vitalibus natura circumdedit. Ibidem (Ibid.). Prædicationis politicæ litterarum curiam requirebat, etc. I.ego litterariam curium, quasi sperarent in ejus præcordiis videre inscriptum, quod aut praedicasset, aut quod prædicaturus fuisset. Curia etenim templum mentis atque consilii, uti vocat Cicero pro Milone. Ibidem (Ibid.). Et quale esset illud, etc. Lego et tale esset illud. Ibidem (Ibid.). Erubescere cogeretur. Ms. miraretur. Ibidem (Ibid.). Dentibus alienis, etc., serræ. Ibidem ( Ibid. ). Resupinatos sectores et pemdulos, etc., Debuerant enim curvi stare, et depressi, ut serram ducerent, reducerentque in partibus imis. Ibidem (Ibid.). Qui figuras gentium cum suo persequutore damnarunt, elc. Justinus Mariyr Dialogo in Triphon. : Si intelleacissent magistri vestri eos , credite, fuisse, dispuncturos, quæ de cæde Isaiæ scripta erant, quem serra lignea dissecuistis, quod ipsum et sacrâmentum es!, Christum bifariam genus vestrum concisurum, atque alios quidem dignos, atque in se credentes una cum sanctis Patriarchis et Prophetis regno aeterno dignaturum ; alios autem infideles cum gentibus ad condemnationem missurum.

IN INtERPREtAtioNem Ps. cxxvi, iN APPENdicem ReJECTAM.

Pag. 522 (Tom. ix Patrologiae nostræ, col. 692). Contra morem Zenonis est dé historiis esse sollicitum, et inquirere superstitiose in tempora, quibus facta successerint, quæ in sacris Libris præfigurata leguntur, cum semper præcipue tendere nisus sit, ut populum duceret, quo Archipastore Christo ipse

C doctrinam Christianam animis fidelium intimaret, ne

quid a se requirendum superesset in muneris injuncti exercitio. Utitur item in hoc digressionibus longis, præter quod soleat, et in sola prophetiæ applicatione tendit in externam quamdam disquisitionem, quæ nihil spiritui, tota inani curiositati conferat : alioquim solitus acuto sermone auditorum animos pertentare, διδασκαλικός esse potius quam ίζηγητικῶς , tum etiam ÉÉjynarus ipsa enthusiastica est , incohærens; exempli gratia quæ longa trap£z%ασις de domo Dei? cum potius in id satagere debuisset, ut cuilibet domus generi tum spiritali, tum corporeae, tum animatæ, tum inanimatæ exigeretur, divimus favor, pro prophetæ instituto, qui quidem etsi forsan praefixerit sibi de Teinplo Hierosolymis, &τ}άς cum fructu majore ad quamcumque domum, el Civitatem, sed ad humanum quemcumque cona1um in quo, nisi adjuvante Domino, nil homo profecturus sit, trahi poterat. Neque satis constat Christianum virtutibus et doctrinis Dei plenum, tamquam domum istis funilainentis ædificatam per Dominum, non debere sua sollicitudine custodiri, cum Christus præcipiat et suis electis Apostolis vigilandum et örandum, ne tentatio eos seduceret ; et D. Paulus, ad Romanos cap. xi, num. 22, dicat : Vide ergo bonitatem et severitatem Dei : in eos quidem qui ceciderunt severitatem. in te autem bonitatem, si permanseris in bonitate ; alioquin, el tu excideris. Ergo conatus ex nostra parte esse debet, ut fulciamuis quod Deus commodavit nobis. Humanæ siquidem naturæ imbecillitas maxima, sed gratia divina resistenti tentationibus adest, ut docet idem Apostolus ad Corinth. ii, cap. xii, num. 8. Mitto reliqua, nam cum ad verbum reperiantur in Hilario Pictaviensi, credo fuerit justitiæ opus illi relinqui, neque Zenonis conscientiäm alieno labore omerare. Hilarii autem esse arguit, quod cum is dicatur Origenem in Psalmos exscripsissé, si recte perpenderis, Origeni;paratione eorum liquet, quæ in Sacra Scripta comimentariorum supersunt illius.

[ocr errors]

IN INTERPRETATI0NEM PSAL. CXXVII, ReJECTAM.

Pag. 550 (Tom. ix nostræ edit. col. 705 ). Sermo de Psalmo cxxvii, legitur iisdem verbis in Hilarii Pictaviensis operum Syntagmate : sed sicuti superiorem illi reddere non dubitavimus, hoc Nostrum fraudare prorsus ausi non sumus. Zenonianum enim quid sapit, et elegantem illam majestatem, qua inter Y*P. Laiinos præcelluisse acutissimi vir judicii lsaacus Casaubonus censuit. Tum cohaeret sibi auctor in isto, ut vagatur in illo, quo dissimilis ingenii partum facillime noscas. Sed in tractatu de Timore (nunc tract. viii, lib. 1) easdem sententias, easdem verborum lacinias, eosdem mentis conceptiis reperias, strictius quidem et pressius, ut illum prius, huuc posterius composuisse, et utrosque ejusdem ingenii factura eognoseas (Vide Dissertationem nostram 1, cap, 1, § 2, et adnotationes in tract. 8, lib. 1). Ibideiu (Ibid.). Numquam eum solitarium relinqui, etc. Tiiuor Domiui est obedientia pr;eceptorum, ijui et sanclus dicitur Psal. xviii, versic. 10. Ilic dum fide excitatur, præceptis docetur, pietate iimbibitur, voluntate obfirmatur, sapientiam parit. Cum igitur hac virtutum societate nascatur, non poterit solitarius dici. Ibidem (Ibid. col. 704). Quod per Salomonem in Proverbiis dictum est, etc., cap. 2, num. 3, quæ Schol. Septuagint. Interpret. Ililario adscribunt, quorum tainen auctoritate non moveor. Certe sermo hic cum sermone de Timore sic consonat, ut sententiæ quidem in hoc Zenonis sint, dictio et compositio nec abludat, ut dubitare vix restet. pag. 351 (Ib.). Meluentis id perpeti, quod sibi nolit accidere, etc. Intra de Timore metuis autem, quod tibi molis accidere. Aristotel. de Mlorib. lib. iii, cap. 9 :

lN APPENDICEM

α) τίν $trzzp rizv £zá) =a zv, άλλὰ τὸ μέριον τὸν χειρόν, Ut planum sit etiam septuaginta interpretes carpos non fructuum perceptionem vocasse , sed manuum partem. Sed scriptor noster etiam ex difficili psalmi interpretatione acumen ingenii sui exserit. Fructus est merces laboris, non labor merces fructuum. At quod operamur in Deum, spiritale est, ut manducare labores fructuum sit praemium consequi ex fructu bonitatis, castitatis, misericordiae, patientiae , tranquillitatis, qui sunt Iructus per quios in hac corporali vita anima nostra alenda sit, ut æternis bonis perfruatur. " Pag. 555 (Ibid., col. 707). Ut er misericordia Dei pacifica , et utilis, elc., deest verbum quod regat ; restitue ex ms.: Ut ex misericordia Dei suppetat pacifica, et utilis, etc. fbid. (Ib.) Sed si hæc perfecta bona fuissent, non tamem cælestia bona sunt, etc. In Psalmo cxxvi , num. 5, fili: dicuntur hæreditas Domini: sed hæc hæreditas non semper jucunda , neque grata, cum neque per£''; immo rarum ut filii sint parentibus gaudio. xstat proverbialis locutio'Avögöv äpöoyv*izyατήματα; cui consonat Euripides OEnoiiiao apud Stob. Tit. 76, zzzoi γεγότες, ἐχθiar, vrjao; : Malis moribus nati inimicissima pestis. Caeterum neque perfecta bona vocavit filios, ducto exemplo ex Abraham , qui sine prole usque ad decrepitaim senectam mansit, quamvis Deo acceptus et gratus esset, et ex filiis Isaac, qui fraterno dissidio paternos affectus exagitarunt, quamvis et ipse favore divino frueretur: neque coelestia bona dici patitur , cum negata Sanctis, peccatoribus usitata , non speranda virginibus, quarum conditio nuptiarum beatior prædicatur. Ibid. (Ib.) Cui uxor diu sterilis bis arreptu est , etc. Semel in AEgyplo, Genesis cap. xii, rursüs in Gerara Palæstiuae ab Abimelecho, Genesis cap. xx. Ibid. (Ib.) Et viventis funus purricidali fratrum memdacio plangens. Intelligit de Josepho, quem venditum

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

praebet. - Ibid. (Ibid.). Ad terrena sua, et originalia rerertentes, Ibid. (Ib.) Sed potius in his detestandi officii interces- etc. Prudentius de Exsequiis defunctorum : sio fæda miiseranda est, quod sint vasa diaboli, etc. Si terrea forte voluntas Tituis apud Philostratum de vita Apollonii, lib. vi, Luteum sapit, et grave captat, cap. 44', ob devictos Judæos captasque Ilierosoly- Animus quoque pondere victus más coronas ablatas recusavit , quod non ipse talia Sequitur sua membra deorsum. se patratum diceret , sed estó àp/ìv, %vzv*t , χείρ«; Ibid. (Ib.). Pudorem iniquitatis suæ judicii tempore accommodasse. Eatlem formâ Clemens Alexaiid. sentientes, in ms. elegantiuis deest suæ. Stromat. lib. vii, vocat diabolum in peccatis nostris Ihid.(Ib.). Amissa resurrectionis demutatione, etc. Ha

[ocr errors]

Caeterum sequens sermo in psalmum cxxix meo ju- A priori reperiuntur , concludendum est, aut Zenonis

dicio tam diversa œconomia, sic aliena ratione et ` forma dicendi variat, ut antestari posse me sine dolo malo credam Zenonis non esse.

IN INTERPRETATIONEM PSAL. CXXX, IN APPENDICEM - faEJECTAM. Pag. 550 (1bid. col. 725). De sermone (1) posteriore in psalm. cxxx. qui reperitur in Ililario, et in quo omnia argumenta, omnes colores fere qui in

(1) Vide proœmium , diss. 1, in fine , et cap. 1, §2, ejusdem dissertationis cum præfatione ad Appendicem.

fecta esse, pro ejus more repetendi pluries quæ in uno, aut suffarcinatum ex priore. Iiilario certe non adscribendus, cum Zenonis structura sit, sensus illius, forma dicendi illius, nisi qua aut restrictior, aut dispositione parum diversa. Ilinc etiain liqueat I lagii crimen iiicurrisse , qui sermoneni de psal. cxxvui el cxxviii fiilario adscripsere , quamvis mala manus accesserit, et ut mangonizaret, corrumperet,eu vappam vino immiscuerit. In huiic nulla restant Qloservanda, quæ non adnotata fuerint in prioreiu. ltaque nihil addo. Pag 351 (Ibid., col. 726). Corde autem, ea, quo secundum evangelium. Ms. habet. Cor autem, ex quo, etc.

APPENDIX SECUNI)A

COMPLECTENS DUOS DE SERMONIBUS ET MARTYRIO SANCTI ZENONIS LIBROS, CUM DUPLICI DISSERTATIONE IPSIS SUBJUNCTA, AUCTORE FRANCISCO BONACCHI.

LlBER PRIMUS.

DE SERMONIBUS SANCTI ZENONHS
- EPISCOPI WERONENSIS.

CAPUT PRIMUM.

IRationes dubitandi an S. Zeno Sermomum qui ipsius nomine inscribuntur sit auctor.

De Sermonibus, qui Divo Zenoni tribuuntur, diversa doctorum virorum sententia est. Quidam enim, recentiores præcipue , nullum Sermonem Sanctum Zenonem scripsisse putant; illos vero, qui ipsius nomine prodierunt, Sermonum collectionem dicunt, quæ plures habeat auctores. ltectius tamen alternant alii, Sermones de quibus agimus, nonnullis exceptis, cdidisse Zenonem. Werum de horum auctore Sermonum cur dubitent, his potissimum rationibus adducuntur : quod scilicet antiquitus hi sermones penitus fuerint ignoti ; compluresque eorum apud alios auctores reperiantur; ut puta sermones in Psalmos, qui totidem fere verbis in commentariis Divi Ililarii leguntur, et sermones in illud Attende tibi, et de Livore et invidia, tum ex stylo, tum ex communi sententia Divi Basilii esse videantur. Maximum autem pondus ad has augendas dubitationes affert temporis conjectura. Sanctus namque Zeno, imperante Gallieno anno 560, martyrium subiisse dicitur : horum vero sermonum auctorem a Gallieni temporibus multum abesse, ex eo evidenter intelligitur, quod in sermone de Continentia sententiam Divi Pauli allegans ex epistola prima ad Corinthios quadringentos ferme annos ab eadem epistola scripta numeret, quae septimo et quinquagesimo C. anno data ad Corinlhios creditur. Tuim etiam quod in quibusdam sermonibus errores confutet Arii , cujus itmpia dogmata anno Christi 325 Nicæni concilii decreto damnata ipso vivente, et Imperatoris Constantini mandato igni tradita sunt. llas rationes, et si quæ aliæ sunt expendemus, et in hac quæstione quid sentiendum sit , Deo dante, demonstrabimus. Primum vero horum sermonum auctorem veteribus os

B tendemns non ignotum : tum recentiorum doctorum

opiniones diligentissime discutiemus.
CAPUT II.
Sermones Sancti Zenonis antiquitus moti.

Extare apud Veronenses in vetusto ex meml)ranis manuscripto codice sermones S. Zenonis in præfatione ad eosdem sermones, Veronæ typis impressos anno 1586 testantur Raphael Bagatia , et Baptista Perettus, eosdemque in antiquissimo libro Veronensis Episcopatus a Guarino 0ratore repertos esse, ae de iis in antiquis lectionibus officii S. Zenonis mentionem fieri dicunt. At multo ante Guarinum eosdem sermones vidit Ratherius, Weronensis episcopus, qui teste Ughello, anno 929, Weronensem regebat Ecclesiam. Ipse namque horum serinonum

C suis in opusculis (quæ e tenebris Dacherius eruit,

et in secundo tomo Spicilegii habentur) meminit, primo de contemptu canonum agens, uhi sic legitur: Utar hic auctoritate Zenonis Beati in sermone videlicet, quem de Juda Patriarcha, et Thamar nuru ipsius more suo luculentissime fecit , dicentis : 0mnium corrupte viventium Diabolus pater est. Hunc locum in prælo mandatis sermonibiis non reperiri notat Dacherius in margine : et in Bibliotheca Pairum editionis Parisiensis anni 1624 reperitur his verbis : Pater omnium corrupte viventium Diabolus designatur. Et iii manuscripto sermonum S. Zenonis, quod in Archivio Reverendissimorum canonicorum insignis hujus Calhedralis Ecclesiæ Pistoriensis servatur : Pater enim omnium corrupte viventium Diabolus de

D signatur. Eumdem locum in sua Synodica laudat Ra

therius. Et cum specialis noster Doctor atque provisor Beatus utique Zeno dicat in sermone utique, quem de Juda filio Jacob , et Thamar muru ipsius elegantissime composuit. Quod omnium corrupte viventium Diabolus pater sit. Neque solis Weronensibus hi S. Zenonis sermones

« PoprzedniaDalej »